Je, umewahi kuisikia nyimbo ya “Kwa Waing’a”?
Haikuwa tu wimbo wa dini — ulikuwa ni ujanja wa kufunika ukweli.
Waing’a aliishi kwenye vilima vya Tumutumu,
mtu wa udongo na makaa yanayowaka,
Aliponya kupitia mizizi, moshi, na maombi.
Watu walikuja kutoka nchi za mbali hadi kwenye kibanda chake na kupata maponyo.
Waing’a hakuwa tu mponyaji —
alikuwa tishio kwa watawala.
Aliujua udongo vyema,
aliponya yale ambayo wengine waliyaogopa,
na alibeba aina ya hekima
ambayo isingeweza kutafsiriwa na kuwekwa kwenye maandiko matakatifu.
Kisha akaja mmisionari
—
Arthur Ruffell Barlow —
aliyetumwa na Misheni ya Kanisa la Scotland.
Alimkuta mtu aliye kwenye misheni yake—misheni ya maisha yake.
Alijenga kibanda chake mahali ambapo angeweza kuona boma la Waing’a,
na punde si punde, magonjwa ya ajabu yakafuata —
ndui, matatizo ya wadudu (funza), na homa ambazo ardhi hiyo haikuwahi kuziona.
Walisema majivu ya Waing’a yasingeweza kuponya.
Lakini ukweli ni upi?
Magonjwa hayo yalikuja na mmisionari mwenyewe.
Mbinu ya kumfanya mponyaji aonekane hana nguvu,
ili kuwafanya watu wasahau nguvu zao wenyewe.
Maponyo ya Waing’a yaliacha ngozi ikiwa imepakwa majivu —
alama ya uzima.
Maponyo ya mmisionari yaliacha ngozi ikiwa rangi ya ufifiaji na nyororo —
Watu walipendelea hii ya mwisho.
Ndivyo hadithi ilivyoanza kupotoshwa.
Watu waliimba:
“Ndahunyukite ngiuma kwa Waing’a.”
“Nilikuwa na majivu mwilini nilipotoka nyumbani kwa Waing’a.”
Waliamini walikuwa wakiimba wimbo wa ukombozi…
lakini ulikuwa ni wimbo wa kwaheri —
uandishi wa taratibu wa upya kuhusu nani alikuwa mtakatifu, na nani hakuwa.
Na katika miaka iliyofuata,
minong’ono ilizidi kuwa mikubwa…
wimbo ulibadilisha maana…
na kwa namna fulani —
watu wa damu ya Waing’a mwenyewe walianza kumwita yeye kuwa ni ibilisi.
Kama wamisionari waliandika historia ya Afrika, ni nani atakayeandika sura ya Waing’a?