Hili jibu sio langu moja kwa moja.. Nimepata usaidizi mtandaoni na vyanzo vingine..
Ndani ya masaa 48 ya kwanza mwili ukiwa kwenye jokofu la mochwari, ambalo kwa kawaida huwa na ubaridi wa nyuzi joto 2°C hadi 4°C na sio kugandisha kama barafu, mabadiliko ya kibaolojia hutokea kwa awamu maalum.
Kuhusu hisia, marehemu hasikii baridi, mguso, wala kubana kwa suti kwa sababu ubongo na mfumo wa neva unakuwa umekufa kabisa na kuacha kufanya kazi.
Mwili haubadiliki kwa kasi ya kila saa moja kama saa ya ukutani, bali hupitia hatua kuu kadri masaa yanavyosonga mbele.
Katika masaa manne ya kwanza, mwili unaanza kupoteza joto la kawaida la binadamu na kuanza kufikia ubaridi wa jokofu, huku misuli yote ikilegea kwa mara ya mwisho na damu kuanza kushuka chini kwa nguvu ya mvutano wa dunia, hali inayofanya sehemu za chini za mwili zianze kuwa za zambarau au nyekundu.
Kuanzia saa ya nne hadi ya 12, kemikali inayosaidia misuli kuregea inapoisha, mwili unaanza kukakamaa kuanzia kwenye misuli midogo ya macho na taya hadi kusambaa kwenye mikono na miguu, ambapo kufikia saa ya 12 unakuwa mgumu kabisa kama ubao.
Kati ya saa 12 hadi 24, mwili unakuwa umepoa kabisa na umekakamaa kwa kiwango cha juu, huku ubaridi wa jokofu ukisaidia sana kusimamisha au kupunguza kasi ya bakteria wanaosababisha mwili kuharibika au kutoa harufu.
Ndani ya saa 24 hadi 48 zifuatazo, kwenye joto la kawaida la nje mwili ungeanza kulegea wenyewe kwa sababu vimeng’enya vinaanza kumega misuli, lakini ukiwa ndani ya jokofu la mochwari, mkakamavu huu unaweza kudumu kwa muda mrefu zaidi ya siku kadhaa kwa sababu ubaridi unachelewesha kuvunjika kwa misuli hiyo.
Kuhusu tamaduni za kuwavalisha suti, watu wengi huingia hofu wakiona miili ikivalishwa nguo zinazobana au viatu vigumu, lakini ukweli wa kibaolojia ni kwamba hakuna hisia zozote zilizobaki. Mtu anapofariki, seli za ubongo zinakufa ndani ya dakika chache baada ya damu na oksijeni kukata, hivyo marehemu hajisikii kubanwa, haoni joto, wala hahisi maumivu yoyote.
Changamoto pekee inayojitokeza ni kwa wahudumu wa mochwari au ndugu ambao hulazimika kunyoosha viungo vilivyokakamaa kwa upole ili nguo iingie, jambo ambalo halimuumizi marehemu kwani ni mabadiliko ya kemia ya misuli tu.
Tamaduni hii haifanyiki kwa faida ya marehemu, bali ni kwa ajili ya walio hai ili kumpa heshima ya mwisho na kuwapa ndugu picha ya mwisho ya faraja na amani badala ya kumbukumbu ya ugonjwa au mateso aliyopitia.