Rorscharch
JF-Expert Member
- Jul 22, 2013
- 878
- 2,014
Afrika imegeuzwa kuwa ghala la mataifa ya nje. Madini yanachimbwa, misitu inakatwa, wanyama wanauzwa kama burudani kwa watalii, mito na maziwa yanavuliwa mpaka hakuna cha kuvua tena, lakini mwananchi wa Afrika bado anakwambia "Tuna utajiri wa kutosha!" Utajiri gani? Ni lini utajiri wa nchi ukawa kigezo cha maendeleo ya mwananchi wake?
Mzungu anapokuja Afrika, haangalii ubunifu wa Mwafrika, haangalii akili ya Mwafrika, wala haangalii uwezo wa Mwafrika wa kutatua matatizo. Hapana! Anakuja kutafuta dhahabu, almasi, shaba, mafuta, mbuga za wanyama, au ardhi ya kilimo. Anapotazama Afrika, haoni watu—anaona rasilimali za kuchukua. Anapotazama Wachina, anaona watu. Anaenda China kwa sababu ya Wachina na uwezo wao wa kuzalisha. Lakini anapokuja Afrika, anakuja kwa ajili ya kile kilicho kwenye ardhi, si kwa sababu ya sisi tulio hapa!
Hivi kweli tunajidanganya kwamba tunaheshimiwa? Kwamba tunathaminiwa? Kwamba tunachukuliwa kama sehemu ya maendeleo ya dunia? Hapana! Tumegeuzwa kuwa chanzo cha malighafi, sehemu ya kuja kufanyia utafiti wa magonjwa, na soko la bidhaa duni za mataifa mengine. Wanaenda China kwa teknolojia, wanakuja Afrika kututibu malaria, ebola, na kutufundisha uzazi wa mpango kwa sababu tunazaliana kama panya! Hili si tusi, ni ukweli mchungu unaopaswa kutuchoma hadi tuamke!
KWA NINI TUMEKUBALI KUAIBISHWA NA KUDHALILISHWA HIVI?
Kila mwaka tuna vyuo vikuu vinavyotoa wahitimu, lakini hatuoni mabadiliko. Tunazalisha maelfu ya wasomi wanaokuja kujaza ofisi za ajira za watu wengine, si kuunda ajira kwao na kwa wengine. Tuna vijana wengi, nguvu kazi kubwa, lakini tunasubiri mgeni aje atufungulie kiwanda, aje atuletee ajira, aje atufundishe jinsi ya kutumia maliasili zetu wenyewe! Ni laana gani hii tuliyojiwekea wenyewe?
Wachina walipoona hawana rasilimali za kutosha, walitumia akili zao kubadilisha uchumi wao. Walibana matumizi, wakawekeza kwenye elimu, wakajifunza teknolojia, na leo wanatengeneza kila kitu—simu, magari, ndege, satelaiti, na hata kupeleka watu mwezini. Sisi je? Tuna kila kitu, lakini hatuna kitu! Tunakaa tukilia na kulalamika juu ya ukoloni, tukibembeleza misaada ya vyakula na madeni ya benki za kimataifa.
TATIZO NI SISI!
Afrika haitakombolewa na madini yake, haitainuka kwa kuwa na wanyama wa kuvutia au ardhi yenye rutuba. Itakombolewa na akili za watu wake! Tunakufa maskini si kwa sababu hatuna utajiri wa mali, bali kwa sababu hatujajua thamani ya maarifa! Tunakubali vipi hali hii iendelee?
Hivi tunadhani kuna mtu huko nje anayekaa akihangaika juu ya maendeleo yetu? Hakuna! Dunia haipo hapa kutusaidia, ipo hapa kutushindania. Na kama hatutaamka, tutabaki kuwa vibarua wa uchumi wa mataifa mengine milele!
TUNATAKIWA KUFANYA NINI?
1. ELIMU YENYE MAANA, SI CHETI TU!
Tumechoka na elimu ya kukariri! Tunahitaji elimu inayomfanya kijana wa Kiafrika afikirie kimkakati, aunde ajira, alete uvumbuzi. Hatuhitaji wahitimu wanaosubiri kuajiriwa—tunataka wahitimu wanaoweza kuajiri wengine!
2. TUACHE KULETA VISINGIZIO!
Tumechoka na kisingizio cha ukoloni. Wachina, Wakorea, Wajapani wote waliwahi kuwa katika hali mbaya kuliko sisi, lakini waliamka na kujipanga. Sisi tunasubiri nani aje atukomboe?
3. TUJIFUNZE KUJITOSHELEZA!
Tuna rasilimali, tuna ardhi, tuna watu, lakini bado tunategemea chakula kutoka nje! Kila kitu tunacho ni cha wageni: migodi yao, viwanda vyao, benki zao, hata simu tunazotumia ni za kwao. Hivi kweli hatuwezi kuzalisha vitu vyetu wenyewe?
4. TUACHE KUFIKIRIA KWA MWAKA MMOJA TU, TUFIKIRIE KWA VIZAZI!
Wenzetu wanapanga maendeleo kwa miaka 50 ijayo, sisi tunapanga mipango ya uchaguzi wa miaka mitano. Tunauza kila kitu kwa wageni ili tuweze kupata fedha za kampeni. Nchi haiwezi kujengwa kwa muda mfupi—tunatakiwa kufikiria kwa muda mrefu!
Mwafrika, amka! Wakati wa kulalamika umeisha. Tumesema sana, tumeandika sana, tumejadiliana sana. Sasa ni wakati wa kutenda! Kama hatutabadilika leo, basi hatuna haki ya kulalamika kesho. Sisi ni matajiri wa rasilimali lakini maskini wa maarifa—ni aibu! Ni wakati wa kubadilika, na hakuna mwingine atakayetufanyia hivyo. Ni sisi wenyewe!
Mzungu anapokuja Afrika, haangalii ubunifu wa Mwafrika, haangalii akili ya Mwafrika, wala haangalii uwezo wa Mwafrika wa kutatua matatizo. Hapana! Anakuja kutafuta dhahabu, almasi, shaba, mafuta, mbuga za wanyama, au ardhi ya kilimo. Anapotazama Afrika, haoni watu—anaona rasilimali za kuchukua. Anapotazama Wachina, anaona watu. Anaenda China kwa sababu ya Wachina na uwezo wao wa kuzalisha. Lakini anapokuja Afrika, anakuja kwa ajili ya kile kilicho kwenye ardhi, si kwa sababu ya sisi tulio hapa!
Hivi kweli tunajidanganya kwamba tunaheshimiwa? Kwamba tunathaminiwa? Kwamba tunachukuliwa kama sehemu ya maendeleo ya dunia? Hapana! Tumegeuzwa kuwa chanzo cha malighafi, sehemu ya kuja kufanyia utafiti wa magonjwa, na soko la bidhaa duni za mataifa mengine. Wanaenda China kwa teknolojia, wanakuja Afrika kututibu malaria, ebola, na kutufundisha uzazi wa mpango kwa sababu tunazaliana kama panya! Hili si tusi, ni ukweli mchungu unaopaswa kutuchoma hadi tuamke!
KWA NINI TUMEKUBALI KUAIBISHWA NA KUDHALILISHWA HIVI?
Kila mwaka tuna vyuo vikuu vinavyotoa wahitimu, lakini hatuoni mabadiliko. Tunazalisha maelfu ya wasomi wanaokuja kujaza ofisi za ajira za watu wengine, si kuunda ajira kwao na kwa wengine. Tuna vijana wengi, nguvu kazi kubwa, lakini tunasubiri mgeni aje atufungulie kiwanda, aje atuletee ajira, aje atufundishe jinsi ya kutumia maliasili zetu wenyewe! Ni laana gani hii tuliyojiwekea wenyewe?
Wachina walipoona hawana rasilimali za kutosha, walitumia akili zao kubadilisha uchumi wao. Walibana matumizi, wakawekeza kwenye elimu, wakajifunza teknolojia, na leo wanatengeneza kila kitu—simu, magari, ndege, satelaiti, na hata kupeleka watu mwezini. Sisi je? Tuna kila kitu, lakini hatuna kitu! Tunakaa tukilia na kulalamika juu ya ukoloni, tukibembeleza misaada ya vyakula na madeni ya benki za kimataifa.
TATIZO NI SISI!
Afrika haitakombolewa na madini yake, haitainuka kwa kuwa na wanyama wa kuvutia au ardhi yenye rutuba. Itakombolewa na akili za watu wake! Tunakufa maskini si kwa sababu hatuna utajiri wa mali, bali kwa sababu hatujajua thamani ya maarifa! Tunakubali vipi hali hii iendelee?
Hivi tunadhani kuna mtu huko nje anayekaa akihangaika juu ya maendeleo yetu? Hakuna! Dunia haipo hapa kutusaidia, ipo hapa kutushindania. Na kama hatutaamka, tutabaki kuwa vibarua wa uchumi wa mataifa mengine milele!
TUNATAKIWA KUFANYA NINI?
1. ELIMU YENYE MAANA, SI CHETI TU!
Tumechoka na elimu ya kukariri! Tunahitaji elimu inayomfanya kijana wa Kiafrika afikirie kimkakati, aunde ajira, alete uvumbuzi. Hatuhitaji wahitimu wanaosubiri kuajiriwa—tunataka wahitimu wanaoweza kuajiri wengine!
2. TUACHE KULETA VISINGIZIO!
Tumechoka na kisingizio cha ukoloni. Wachina, Wakorea, Wajapani wote waliwahi kuwa katika hali mbaya kuliko sisi, lakini waliamka na kujipanga. Sisi tunasubiri nani aje atukomboe?
3. TUJIFUNZE KUJITOSHELEZA!
Tuna rasilimali, tuna ardhi, tuna watu, lakini bado tunategemea chakula kutoka nje! Kila kitu tunacho ni cha wageni: migodi yao, viwanda vyao, benki zao, hata simu tunazotumia ni za kwao. Hivi kweli hatuwezi kuzalisha vitu vyetu wenyewe?
4. TUACHE KUFIKIRIA KWA MWAKA MMOJA TU, TUFIKIRIE KWA VIZAZI!
Wenzetu wanapanga maendeleo kwa miaka 50 ijayo, sisi tunapanga mipango ya uchaguzi wa miaka mitano. Tunauza kila kitu kwa wageni ili tuweze kupata fedha za kampeni. Nchi haiwezi kujengwa kwa muda mfupi—tunatakiwa kufikiria kwa muda mrefu!
Mwafrika, amka! Wakati wa kulalamika umeisha. Tumesema sana, tumeandika sana, tumejadiliana sana. Sasa ni wakati wa kutenda! Kama hatutabadilika leo, basi hatuna haki ya kulalamika kesho. Sisi ni matajiri wa rasilimali lakini maskini wa maarifa—ni aibu! Ni wakati wa kubadilika, na hakuna mwingine atakayetufanyia hivyo. Ni sisi wenyewe!
