Hili ni tatizo la kihistoria na kisiasa ambalo linajirudia katika mataifa mengi duniani. Mara nyingi, makundi yanayodai utaifa wao hujiona kama yamepuuzwa na serikali kuu kwa sababu ya sababu mbalimbali kama vile tofauti za kitamaduni, lugha, dini, au kutopewa huduma sawa za kiserikali.
Mfano wa Wakurdi ni moja ya mifano mikubwa ya jamii inayodai utaifa wao katika nchi kama Uturuki, Iraq, Iran, na Syria. Licha ya kuwa na utambulisho wa kipekee wa kikabila na kitamaduni, hawajawahi kuwa na taifa lao wenyewe.
Sudan Kusini ilipata uhuru wake baada ya vita vya muda mrefu dhidi ya Sudan, huku wakihisi kwamba hawakuwakilishwa ipasavyo kisiasa, kijamii, na kiuchumi. Lakini hata baada ya uhuru, bado walikumbwa na migogoro ya ndani kutokana na mgawanyiko wa kikabila.
Urusi na Ukraine ni mfano mwingine ambapo madai ya utaifa yamechochewa na siasa za nguvu za dunia. Urusi inadai maeneo kama Crimea na Donbas, huku ikitumia hoja kwamba kuna watu wengi wanaozungumza Kirusi huko.
China na Taiwan ni mgogoro wa muda mrefu ambapo China inaamini kuwa Taiwan ni sehemu yake, lakini Taiwan inajiendesha kama nchi huru yenye serikali na mfumo wake wa kisiasa.
India pia inakabiliwa na changamoto kama hizo, hususan jimbo la Jammu na Kashmir, pamoja na majimbo ya kaskazini-mashariki kama Nagaland na Manipur, ambako baadhi ya jamii zinaona hazihusiani na Wahindi wa bara na zinataka kujitawala.
Kwa ujumla, changamoto hizi zinaonyesha kuwa ikiwa serikali inashindwa kuwajumuisha raia wake wote kwa usawa, basi harakati za kujitenga zinaweza kuibuka, na mara nyingi hupelekea migogoro ya muda mrefu.
.
