uhuruborn
Senior Member
- Sep 6, 2025
- 130
- 453
Kuna wakati taifa linapofika mahali ambapo siasa inakuwa si tena suala la uwezo, uadilifu na historia ya mtu, bali ni suala la nani yuko karibu na nani na nani anaweza kupewa nafasi gani. Kinachotokea sasa kinapaswa kutufanye tujiulize: Je, tunapima viongozi wetu kwa viwango gani?
Kwa wale ambao hawamfahamu Ndejembi, historia yake ya utendaji imekuwa ikizungukwa na malalamiko na tuhuma nzito zinazohitaji majibu ya wazi. Akiwa Wizara ya Ardhi, kumekuwa na madai na maswali kuhusu namna alivyoshughulikia masuala mbalimbali. Cha kushangaza zaidi ni kwamba, hata baada ya kuondolewa, bado anaonekana kuhusishwa na shughuli za Wizara hiyo kwa madai kwamba kuna “mafile yake” ambayo bado hajayamaliza kuyafanyia kazi.
Soma pia Deogratius Ndejembi ateuliwa kuwa Makamu wa Rais
Lakini swali kubwa ni hili: kama mtu ameondolewa kwenye nafasi, kwa nini bado anakuwa na ushawishi au mamlaka ya kushughulikia mafaili ya Serikali? Hili si suala la mtu binafsi pekee; ni suala la uwajibikaji na uadilifu wa taasisi.
Zaidi ya hapo, kabla ya kuingia kwenye siasa, Ndejembi aliwahi kufanya kazi katika mazingira ya biashara ya GSM. Leo tunashuhudia jina lake likitajwa kwenye nafasi kubwa kabisa za uongozi wa nchi, hadi kufikia kupendekezwa kuwa Makamu wa Rais.
Hapo ndipo tunapaswa kujiuliza: Je, Tanzania imeishiwa kabisa watu wenye historia safi, uwezo na uadilifu kiasi kwamba watu wenye mizigo ya maswali na tuhuma wanaweza kupewa nafasi za juu zaidi nchini?
Tatizo si Ndejembi peke yake. Tatizo kubwa ni mfumo unaoweza kumfikisha mtu kwenye hatua hiyo bila kwanza kutoa majibu ya kuridhisha kuhusu maswali yanayomzunguka.
Na kama kweli maamuzi haya yanafanywa na uongozi wa juu pamoja na Kamati Kuu, basi wananchi wana haki ya kuuliza: Vigezo vyao ni vipi?
Kwa sababu taifa haliwezi kujengwa kwa mfumo ambao uaminifu unakuwa wa hiari, uwajibikaji unakuwa wa kuchagua, na historia yenye utata haionekani kuwa kikwazo cha kupewa madaraka makubwa.
Tanzania inahitaji viongozi wanaoweza kusimama mbele ya wananchi bila kubeba mizigo ya maswali yasiyojibiwa.
Kama mtu anafaa kuwa Makamu wa Rais, basi si vibaya kuanza kwa kumchunguza kwa kiwango kilekile tunachotumia kumchunguza mtu anayewahi kuomba kazi ya kawaida serikalini. Cheo kikubwa kinapaswa kuja na kiwango kikubwa zaidi cha uwajibikaji si kinga dhidi ya maswali.
Na kama Kamati Kuu inaweza kupitisha majina yenye maswali makubwa namna hii bila kutoa maelezo ya kutosha, basi tatizo si jina moja tu. Tatizo ni mfumo mzima wa namna tunavyotengeneza viongozi wa nchi hii.
Taifa si mali ya chama. Serikali si mali ya viongozi. Na madaraka ya umma si zawadi ya kisiasa.
Wananchi wanastahili viongozi bora kuliko hawa.
Kwa wale ambao hawamfahamu Ndejembi, historia yake ya utendaji imekuwa ikizungukwa na malalamiko na tuhuma nzito zinazohitaji majibu ya wazi. Akiwa Wizara ya Ardhi, kumekuwa na madai na maswali kuhusu namna alivyoshughulikia masuala mbalimbali. Cha kushangaza zaidi ni kwamba, hata baada ya kuondolewa, bado anaonekana kuhusishwa na shughuli za Wizara hiyo kwa madai kwamba kuna “mafile yake” ambayo bado hajayamaliza kuyafanyia kazi.
Soma pia Deogratius Ndejembi ateuliwa kuwa Makamu wa Rais
Lakini swali kubwa ni hili: kama mtu ameondolewa kwenye nafasi, kwa nini bado anakuwa na ushawishi au mamlaka ya kushughulikia mafaili ya Serikali? Hili si suala la mtu binafsi pekee; ni suala la uwajibikaji na uadilifu wa taasisi.
Zaidi ya hapo, kabla ya kuingia kwenye siasa, Ndejembi aliwahi kufanya kazi katika mazingira ya biashara ya GSM. Leo tunashuhudia jina lake likitajwa kwenye nafasi kubwa kabisa za uongozi wa nchi, hadi kufikia kupendekezwa kuwa Makamu wa Rais.
Hapo ndipo tunapaswa kujiuliza: Je, Tanzania imeishiwa kabisa watu wenye historia safi, uwezo na uadilifu kiasi kwamba watu wenye mizigo ya maswali na tuhuma wanaweza kupewa nafasi za juu zaidi nchini?
Tatizo si Ndejembi peke yake. Tatizo kubwa ni mfumo unaoweza kumfikisha mtu kwenye hatua hiyo bila kwanza kutoa majibu ya kuridhisha kuhusu maswali yanayomzunguka.
Na kama kweli maamuzi haya yanafanywa na uongozi wa juu pamoja na Kamati Kuu, basi wananchi wana haki ya kuuliza: Vigezo vyao ni vipi?
Kwa sababu taifa haliwezi kujengwa kwa mfumo ambao uaminifu unakuwa wa hiari, uwajibikaji unakuwa wa kuchagua, na historia yenye utata haionekani kuwa kikwazo cha kupewa madaraka makubwa.
Tanzania inahitaji viongozi wanaoweza kusimama mbele ya wananchi bila kubeba mizigo ya maswali yasiyojibiwa.
Kama mtu anafaa kuwa Makamu wa Rais, basi si vibaya kuanza kwa kumchunguza kwa kiwango kilekile tunachotumia kumchunguza mtu anayewahi kuomba kazi ya kawaida serikalini. Cheo kikubwa kinapaswa kuja na kiwango kikubwa zaidi cha uwajibikaji si kinga dhidi ya maswali.
Na kama Kamati Kuu inaweza kupitisha majina yenye maswali makubwa namna hii bila kutoa maelezo ya kutosha, basi tatizo si jina moja tu. Tatizo ni mfumo mzima wa namna tunavyotengeneza viongozi wa nchi hii.
Taifa si mali ya chama. Serikali si mali ya viongozi. Na madaraka ya umma si zawadi ya kisiasa.
Wananchi wanastahili viongozi bora kuliko hawa.