Davidmmarista
JF-Expert Member
- Apr 11, 2024
- 1,367
- 2,451
Habari wana JamiiForums!
Nimekuwa msomaji wa muda mrefu humu, lakini leo nimeona ni bora nishiriki moja ya matukio ya kutisha zaidi kuwahi kunikuta maishani mwangu. Najua kuna watu wengi hawataamini, wengine watafikiria ni hadithi za kutunga, lakini nawaambia kwa uhakika—nilipitia jinamizi la kweli. Kama unavyosoma sasa, hakikisha uko sehemu tulivu, maana hii si hadithi ya kusimulia ukiwa peke yako usiku.
Miaka nyuma kidogo, nilihama kutoka Buza kwenda Goba, Dar es Salaam. Ilikuwa ni hatua kubwa kwangu, maana nilihisi nikiwa nimepata nafasi ya kuanza upya kwenye eneo lenye utulivu. Nilitafuta nyumba kwa muda mrefu, na hatimaye, nilipata moja ambayo kwa kweli ilionekana kuwa ndoto yangu imetimia.
Ilikuwa nyumba nzuri, kubwa, na ya kisasa. Kilichonivutia zaidi ni kwamba kodi yake ilikuwa ya bei nafuu sana ukilinganisha na ubora wake. Nilishangaa, lakini kwa nini nihoji bahati yangu?
Nilihamia kwa furaha, nikafanya usafi, nikaweka vitu vyangu vizuri, na hata nikaanza kupenda hewa safi ya mtaa huo. Siku za kwanza zilipita vizuri, hakuna jambo la ajabu lililotokea. Lakini furaha yangu haikudumu kwa muda mrefu…
Siku moja, usiku wa kwanza wa jinamizi, nilikuwa nimelala nikiwa nimechoka baada ya shughuli za mchana. Ilipofika saa saba za usiku, mlio mkubwa ulinishtua ghafla kutoka usingizini. Ilisikika kama vyombo vikianguka vibaya jikoni. Moyo wangu ulianza kupiga kwa kasi, lakini nilijipa moyo kuwa labda ni panya wamepita juu ya rafu.
Nilipoamka na kuelekea jikoni, nilikutana na mandhari ya kutisha. Sahani na vikombe vilikuwa vimevunjika sakafuni, lakini cha kushangaza zaidi, kabati la vyombo lilikuwa limefungwa vizuri! Nilichanganyikiwa—ni kitu gani kiliweza kuangusha vyombo hivyo bila kufungua kabati? Nilinyanyua vipande vya glasi, nikafagia, kisha nikarudi kulala, nikiamini labda ni upepo mkali uliofanya kabati kutetemeka. Lakini usiku huo usingizi haukuwa mwepesi tena…
Usiku wa pili, nilianza kusikia sauti za ajabu—kama mtu anayenong’ona karibu na ukuta wa chumba changu. Kila nilipowasha taa, kila kitu kilikuwa kimya kabisa. Lakini cha kutisha zaidi, nilihisi kama kuna mtu alikuwa anatembea kwenye sakafu ya chumba changu kwa hatua nyepesi sana. Nilifunika uso kwa shuka na kujilazimisha kulala.
Asubuhi, niliposhuka kutoka kitandani, nilipatwa na mshtuko mkubwa. Kulikuwa na nyayo za miguu sakafuni, lakini sio za kawaida—zilikuwa zimepakwa damu! Hazikuwa nyayo zangu, hazikuwa za mtu yeyote niliyekuwa najua. Na cha ajabu, zilianzia katikati ya chumba na kuishia mlangoni, kana kwamba mtu alitokea ghafla na kisha kutoweka. Nilihisi baridi kali mwilini, mwili wangu ulianza kutetemeka kwa hofu.
Nilihisi hofu kubwa, lakini bado nilijipa moyo kwamba labda kulikuwa na maelezo ya kisayansi kwa haya yote. Nilijipa ujasiri na kuendelea kuishi mle. Lakini asubuhi iliyofuata, nilipotoka nje kufungua mlango, nilikuta kitu ambacho kilinifanya nitake kutapika—kulikuwa na kinyesi cha binadamu mlangoni kwangu!
Nilihisi kizunguzungu. Nilijua majirani hawakuwa na ugomvi nami, na geti langu lilikuwa limefungwa usiku kucha. Ni nani alikuwa na uwezo wa kuweka kitu kama hicho pale? Nilikusanya ujasiri na kukisafisha, lakini moyoni nilijua kuna kitu hakipo sawa.
Siku chache baadaye, nilianza kugundua kuwa majirani walikuwa wakinikazia macho kila nilipopita. Kulikuwa na hali ya kushangaza katika jinsi walivyonitazama—kama vile walikuwa wanajua jambo ambalo mimi sikujua.
Siku moja, nikiwa na mazungumzo na mama mmoja jirani, nilijaribu kuuliza kwa mzaha, "Mbona nyumba hii inahama watu haraka? Kodi ni nzuri, lakini naona mimi tu ndiye niliyebaki muda mrefu."
Mama yule alinisogelea kwa karibu, akapunguza sauti, kisha akaniambia kwa sauti nzito, "Wewe hujui historia ya hii nyumba?"
Nilimwangalia kwa mshangao, nikamjibu, "Sijui, kulikoni?"
Alichoniambia kilinifanya nitake kuanguka.
Nyumba ile iliwahi kuwa ya mfanyabiashara maarufu wa eneo hilo. Usiku mmoja, alimpiga mke wake hadi akamuua, kisha akawadunga visu watoto wake wawili wadogo. Baada ya kufanya unyama huo, alijinyonga sebuleni. Ndiyo maana watu wote waliotangulia kuishi mle walihama haraka—walikuwa wakiishi na roho za waliouawa!
Sikujua nilijisikiaje. Ghafla, kila tukio la ajabu lililonitokea likawa na maana. Nyayo za damu, sauti za kunong’ona, vyombo vinavyoanguka, hata hisia ya uwepo wa mtu usiku—vyote vilikuwa ni wao!
Usiku huo, nilijua kuwa nilikuwa nimechelewa kugundua ukweli. Usingizi haukuwa rahisi tena. Nilihisi kama kuna mtu amesimama karibu na kitanda changu, nikahisi pumzi nzito shingoni mwangu, lakini sikuweza kusogea. Hilo lilikuwa tukio la mwisho—nilijua ni lazima niondoke mara moja.
Kesho yake, hata bila kufunga mizigo vizuri, nilihama ile nyumba. Nilitoka huko nikiwa na moyo mzito, lakini namshukuru Mwenyezi Mungu kwa kunipa nafasi ya kutoka hai.
Tangu siku hiyo, nilijifunza somo moja muhimu—usikubali kodi ya nyumba kwa bei ya ajabu bila kuuliza historia yake. Sio kila nyumba nzuri ni salama, na sio kila bei nafuu ni baraka.
Mpaka leo, nikikumbuka nilivyopitia ndani ya ile nyumba, nahisi mwili wangu unasimama kwa hofu. Nilichelewa kugundua ukweli, lakini bado namshukuru Mungu kwamba alinilinda na kunitoa hai. Kama kuna jambo nimejifunza, ni kwamba ukiona watu wanaihama nyumba haraka bila sababu ya msingi, usijaribu kuwa shujaa—jiulize kwanini!
Nimekuwa msomaji wa muda mrefu humu, lakini leo nimeona ni bora nishiriki moja ya matukio ya kutisha zaidi kuwahi kunikuta maishani mwangu. Najua kuna watu wengi hawataamini, wengine watafikiria ni hadithi za kutunga, lakini nawaambia kwa uhakika—nilipitia jinamizi la kweli. Kama unavyosoma sasa, hakikisha uko sehemu tulivu, maana hii si hadithi ya kusimulia ukiwa peke yako usiku.
Miaka nyuma kidogo, nilihama kutoka Buza kwenda Goba, Dar es Salaam. Ilikuwa ni hatua kubwa kwangu, maana nilihisi nikiwa nimepata nafasi ya kuanza upya kwenye eneo lenye utulivu. Nilitafuta nyumba kwa muda mrefu, na hatimaye, nilipata moja ambayo kwa kweli ilionekana kuwa ndoto yangu imetimia.
Ilikuwa nyumba nzuri, kubwa, na ya kisasa. Kilichonivutia zaidi ni kwamba kodi yake ilikuwa ya bei nafuu sana ukilinganisha na ubora wake. Nilishangaa, lakini kwa nini nihoji bahati yangu?
Nilihamia kwa furaha, nikafanya usafi, nikaweka vitu vyangu vizuri, na hata nikaanza kupenda hewa safi ya mtaa huo. Siku za kwanza zilipita vizuri, hakuna jambo la ajabu lililotokea. Lakini furaha yangu haikudumu kwa muda mrefu…
Siku moja, usiku wa kwanza wa jinamizi, nilikuwa nimelala nikiwa nimechoka baada ya shughuli za mchana. Ilipofika saa saba za usiku, mlio mkubwa ulinishtua ghafla kutoka usingizini. Ilisikika kama vyombo vikianguka vibaya jikoni. Moyo wangu ulianza kupiga kwa kasi, lakini nilijipa moyo kuwa labda ni panya wamepita juu ya rafu.
Nilipoamka na kuelekea jikoni, nilikutana na mandhari ya kutisha. Sahani na vikombe vilikuwa vimevunjika sakafuni, lakini cha kushangaza zaidi, kabati la vyombo lilikuwa limefungwa vizuri! Nilichanganyikiwa—ni kitu gani kiliweza kuangusha vyombo hivyo bila kufungua kabati? Nilinyanyua vipande vya glasi, nikafagia, kisha nikarudi kulala, nikiamini labda ni upepo mkali uliofanya kabati kutetemeka. Lakini usiku huo usingizi haukuwa mwepesi tena…
Usiku wa pili, nilianza kusikia sauti za ajabu—kama mtu anayenong’ona karibu na ukuta wa chumba changu. Kila nilipowasha taa, kila kitu kilikuwa kimya kabisa. Lakini cha kutisha zaidi, nilihisi kama kuna mtu alikuwa anatembea kwenye sakafu ya chumba changu kwa hatua nyepesi sana. Nilifunika uso kwa shuka na kujilazimisha kulala.
Asubuhi, niliposhuka kutoka kitandani, nilipatwa na mshtuko mkubwa. Kulikuwa na nyayo za miguu sakafuni, lakini sio za kawaida—zilikuwa zimepakwa damu! Hazikuwa nyayo zangu, hazikuwa za mtu yeyote niliyekuwa najua. Na cha ajabu, zilianzia katikati ya chumba na kuishia mlangoni, kana kwamba mtu alitokea ghafla na kisha kutoweka. Nilihisi baridi kali mwilini, mwili wangu ulianza kutetemeka kwa hofu.
Nilihisi hofu kubwa, lakini bado nilijipa moyo kwamba labda kulikuwa na maelezo ya kisayansi kwa haya yote. Nilijipa ujasiri na kuendelea kuishi mle. Lakini asubuhi iliyofuata, nilipotoka nje kufungua mlango, nilikuta kitu ambacho kilinifanya nitake kutapika—kulikuwa na kinyesi cha binadamu mlangoni kwangu!
Nilihisi kizunguzungu. Nilijua majirani hawakuwa na ugomvi nami, na geti langu lilikuwa limefungwa usiku kucha. Ni nani alikuwa na uwezo wa kuweka kitu kama hicho pale? Nilikusanya ujasiri na kukisafisha, lakini moyoni nilijua kuna kitu hakipo sawa.
Siku chache baadaye, nilianza kugundua kuwa majirani walikuwa wakinikazia macho kila nilipopita. Kulikuwa na hali ya kushangaza katika jinsi walivyonitazama—kama vile walikuwa wanajua jambo ambalo mimi sikujua.
Siku moja, nikiwa na mazungumzo na mama mmoja jirani, nilijaribu kuuliza kwa mzaha, "Mbona nyumba hii inahama watu haraka? Kodi ni nzuri, lakini naona mimi tu ndiye niliyebaki muda mrefu."
Mama yule alinisogelea kwa karibu, akapunguza sauti, kisha akaniambia kwa sauti nzito, "Wewe hujui historia ya hii nyumba?"
Nilimwangalia kwa mshangao, nikamjibu, "Sijui, kulikoni?"
Alichoniambia kilinifanya nitake kuanguka.
Nyumba ile iliwahi kuwa ya mfanyabiashara maarufu wa eneo hilo. Usiku mmoja, alimpiga mke wake hadi akamuua, kisha akawadunga visu watoto wake wawili wadogo. Baada ya kufanya unyama huo, alijinyonga sebuleni. Ndiyo maana watu wote waliotangulia kuishi mle walihama haraka—walikuwa wakiishi na roho za waliouawa!
Sikujua nilijisikiaje. Ghafla, kila tukio la ajabu lililonitokea likawa na maana. Nyayo za damu, sauti za kunong’ona, vyombo vinavyoanguka, hata hisia ya uwepo wa mtu usiku—vyote vilikuwa ni wao!
Usiku huo, nilijua kuwa nilikuwa nimechelewa kugundua ukweli. Usingizi haukuwa rahisi tena. Nilihisi kama kuna mtu amesimama karibu na kitanda changu, nikahisi pumzi nzito shingoni mwangu, lakini sikuweza kusogea. Hilo lilikuwa tukio la mwisho—nilijua ni lazima niondoke mara moja.
Kesho yake, hata bila kufunga mizigo vizuri, nilihama ile nyumba. Nilitoka huko nikiwa na moyo mzito, lakini namshukuru Mwenyezi Mungu kwa kunipa nafasi ya kutoka hai.
Tangu siku hiyo, nilijifunza somo moja muhimu—usikubali kodi ya nyumba kwa bei ya ajabu bila kuuliza historia yake. Sio kila nyumba nzuri ni salama, na sio kila bei nafuu ni baraka.
Mpaka leo, nikikumbuka nilivyopitia ndani ya ile nyumba, nahisi mwili wangu unasimama kwa hofu. Nilichelewa kugundua ukweli, lakini bado namshukuru Mungu kwamba alinilinda na kunitoa hai. Kama kuna jambo nimejifunza, ni kwamba ukiona watu wanaihama nyumba haraka bila sababu ya msingi, usijaribu kuwa shujaa—jiulize kwanini!
