Simulizi ya Kijasusi.CHANZO NI YEYE

Chanzo ni Yeye
Sehemu ya 16
Na. Machokulenga TZ
0623238283

Ayubu alikuwa amefika mahali pa mwisho kwenye ramani ya karatasi aliyokabidhiwa na Rhoda. Mbele yake palikuwa na mto mkubwa wa maji baridi unaopita katikati ya msitu wa Lulanzi, kilomita chache kutoka Dodoma mjini. Mto huo haukuonyeshwa kwenye ramani za kawaida. Na mbele yake kulikuwa na daraja la ajabu—si la mbao, si la chuma—bali daraja lililojengwa kwa mfumo wa nishati ya sumaku.

Aliweka mguu wake wa kwanza juu ya daraja, akahisi mwili wake kama unakokotwa na nguvu isiyoonekana. Hakukuwa na sauti. Hakukuwa na mtetemeko. Ni kana kwamba daraja hilo lilimtambua, na kumpa ruhusa ya kupita. Alipofika katikati ya daraja, mfumo wa taa ndogo ndogo ulianza kuangaza njia yake. Kila hatua aliyokuwa anapiga, taa zilijizima nyuma yake. Hapakuwa na njia ya kurudi nyuma.

Baada ya kuvuka, alijikuta mbele ya mlango wa glasi, uliokuwa ukiongozwa na alama ya kidole gumba. Bila kuelezwa chochote, aliweka kidole chake—mlango ukafunguka. Ndani, alikuta chumba chenye ukubwa wa uwanja wa mpira, kikiwa kimetulia kimya, na taa za buluu zikimulika kwa mpangilio wa mduara. Katikati ya chumba hicho, kulikuwa na mashine kubwa ya sura ya duara, ikiwa na viti vinane kuizunguka.

Mara taa zilitimia mwanga mkali. Mtu mmoja aliingia kutoka upande mwingine wa chumba—alikuwa Dkt. Rhoda. Hakuwa tena na uso wa upole, alikuwa na uso wa amri na mamlaka.

"Karibu kwenye Chanzo cha Chanzo," alisema.

"Kuna vingine tena?" Ayubu aliuliza.

"Ndiyo, hii ndiyo msingi wa kila kitu. Pale ulipokuwa, ilikuwa ni maabara ya mafunzo. Hapa ndipo fahamu zako zilizaliwa."

"Nataka majibu sasa. Nani mimi? Na kwanini maisha yangu yote nimeishi katika giza la kutokujua?"

Dkt. Rhoda alimsogelea, akaweka mkono wake juu ya kifaa kimojawapo. Skrini kubwa ilionyesha picha ya maabara ya zamani, watoto wakiwa wamelala kwenye chumba kilichojaa gesi hafifu, huku mashine zikiendelea kuchanganua miili yao.

"Ulizaliwa kama sehemu ya kundi la majaribio la kwanza: Ayubu-001 hadi Ayubu-010. Wewe ndiye pekee uliyebaki hai. Wengine walikufa au waligeuka na kuwa mawakala wa giza. Maisha yako yamepangwa tangu siku ulipozaliwa. Barua ile uliyokuta mtaani ukiwa na miaka saba—tuliiweka sisi. Mwalimu uliyemfundisha kutumia kompyuta—tulimtuma sisi. Kila hatu yako ilikuwa imeandikwa kwenye programu."

"Na Nashiri?" Ayubu aliuliza.

"Alikuwa mlinzi wako. Lakini alipojaribu kukugeuza kuwa kama yeye, aliondoa maadili ya msingi ya mradi. Tulimvua mamlaka, lakini alitoroka."

Ayubu alikaa kwenye moja ya viti vile vinane. Akasema kwa sauti ya kujiamini, "Na sasa nini?"

Dkt. Rhoda akatabasamu kwa mara ya kwanza, kisha akamkabidhi kifaa kidogo kama diski.

"Sasa ni zamu yako kuamua. Diski hii ina mpango wa mwisho wa mradi. Iwapo utaichomeka kwenye mfumo mkuu, basi dunia nzima itaweza kufunguliwa kutoka kifungo cha akili kinachowashikilia. Lakini ukiamua kuondoka nayo, utasababisha mfumo kuendelea kuwepo—na maelfu ya wengine kama wewe wataumbwa."

Ayubu alitazama diski ile. Fikra nyingi zilimkimbia. Alikumbuka uso wa yule mama aliyempa chakula akiwa mdogo mtaani, alikumbuka kicheko cha rafiki yake aliyepotea siku ya mvua, alikumbuka kila hatua aliyopitia bila kujua sababu. Alikuwa amechoka kuishi maisha ya majaribio.

Aliinuka. Akatembea hadi kwenye mfumo mkuu—kishindo la hatua zake likiambatana na kimya kizito cha mashine zinazotazama. Aliweka diski. Skrini ikaangaza:

"Je, unathibitisha kuanzisha Programu ya Uhuru? Ndiyo / Hapana"

Ayubu akabonyeza: Ndiyo.

Mara taa zote zikalipuka mwanga mweupe. Mifumo yote ya kielektroniki ikaanza kufanya kazi, mashine zikaanza kubadilika kuwa sehemu za kutunza kumbukumbu huru, na taarifa zikaanza kusambazwa kwa satelaiti za kimataifa.

Dkt. Rhoda alishindwa kuzuia machozi yake.

"Umechagua kile ambacho hata sisi hatukuwahi kufikiria. Umevunja mnyororo."

Ayubu aligeuka na kusema, "Chanzo kilikuwa ndani yangu. Sasa ni wakati wa wengine kuamka."

Mlango wa nyuma wa chumba ulifunguka. Mwanga wa asubuhi ukaingia, ukiangaza uso wa Ayubu kwa mara ya kwanza akiwa huru kabisa. Na safari mpya ya dunia ilianza...

Lakini je, wale waliokuwa upande wa giza, watakubali kushindwa hivyo tu?
Endelea sehemu inayofuata...

Chanzo ni Yeye
Sehemu ya 16
Na. Machokulenga TZ
0623238283

Ayubu alikuwa amefika mahali pa mwisho kwenye ramani ya karatasi aliyokabidhiwa na Rhoda. Mbele yake palikuwa na mto mkubwa wa maji baridi unaopita katikati ya msitu wa Lulanzi, kilomita chache kutoka Dodoma mjini. Mto huo haukuonyeshwa kwenye ramani za kawaida. Na mbele yake kulikuwa na daraja la ajabu—si la mbao, si la chuma—bali daraja lililojengwa kwa mfumo wa nishati ya sumaku.

Aliweka mguu wake wa kwanza juu ya daraja, akahisi mwili wake kama unakokotwa na nguvu isiyoonekana. Hakukuwa na sauti. Hakukuwa na mtetemeko. Ni kana kwamba daraja hilo lilimtambua, na kumpa ruhusa ya kupita. Alipofika katikati ya daraja, mfumo wa taa ndogo ndogo ulianza kuangaza njia yake. Kila hatua aliyokuwa anapiga, taa zilijizima nyuma yake. Hapakuwa na njia ya kurudi nyuma.

Baada ya kuvuka, alijikuta mbele ya mlango wa glasi, uliokuwa ukiongozwa na alama ya kidole gumba. Bila kuelezwa chochote, aliweka kidole chake—mlango ukafunguka. Ndani, alikuta chumba chenye ukubwa wa uwanja wa mpira, kikiwa kimetulia kimya, na taa za buluu zikimulika kwa mpangilio wa mduara. Katikati ya chumba hicho, kulikuwa na mashine kubwa ya sura ya duara, ikiwa na viti vinane kuizunguka.

Mara taa zilitimia mwanga mkali. Mtu mmoja aliingia kutoka upande mwingine wa chumba—alikuwa Dkt. Rhoda. Hakuwa tena na uso wa upole, alikuwa na uso wa amri na mamlaka.

"Karibu kwenye Chanzo cha Chanzo," alisema.

"Kuna vingine tena?" Ayubu aliuliza.

"Ndiyo, hii ndiyo msingi wa kila kitu. Pale ulipokuwa, ilikuwa ni maabara ya mafunzo. Hapa ndipo fahamu zako zilizaliwa."

"Nataka majibu sasa. Nani mimi? Na kwanini maisha yangu yote nimeishi katika giza la kutokujua?"

Dkt. Rhoda alimsogelea, akaweka mkono wake juu ya kifaa kimojawapo. Skrini kubwa ilionyesha picha ya maabara ya zamani, watoto wakiwa wamelala kwenye chumba kilichojaa gesi hafifu, huku mashine zikiendelea kuchanganua miili yao.

"Ulizaliwa kama sehemu ya kundi la majaribio la kwanza: Ayubu-001 hadi Ayubu-010. Wewe ndiye pekee uliyebaki hai. Wengine walikufa au waligeuka na kuwa mawakala wa giza. Maisha yako yamepangwa tangu siku ulipozaliwa. Barua ile uliyokuta mtaani ukiwa na miaka saba—tuliiweka sisi. Mwalimu uliyemfundisha kutumia kompyuta—tulimtuma sisi. Kila hatu yako ilikuwa imeandikwa kwenye programu."

"Na Nashiri?" Ayubu aliuliza.

"Alikuwa mlinzi wako. Lakini alipojaribu kukugeuza kuwa kama yeye, aliondoa maadili ya msingi ya mradi. Tulimvua mamlaka, lakini alitoroka."

Ayubu alikaa kwenye moja ya viti vile vinane. Akasema kwa sauti ya kujiamini, "Na sasa nini?"

Dkt. Rhoda akatabasamu kwa mara ya kwanza, kisha akamkabidhi kifaa kidogo kama diski.

"Sasa ni zamu yako kuamua. Diski hii ina mpango wa mwisho wa mradi. Iwapo utaichomeka kwenye mfumo mkuu, basi dunia nzima itaweza kufunguliwa kutoka kifungo cha akili kinachowashikilia. Lakini ukiamua kuondoka nayo, utasababisha mfumo kuendelea kuwepo—na maelfu ya wengine kama wewe wataumbwa."

Ayubu alitazama diski ile. Fikra nyingi zilimkimbia. Alikumbuka uso wa yule mama aliyempa chakula akiwa mdogo mtaani, alikumbuka kicheko cha rafiki yake aliyepotea siku ya mvua, alikumbuka kila hatua aliyopitia bila kujua sababu. Alikuwa amechoka kuishi maisha ya majaribio.

Aliinuka. Akatembea hadi kwenye mfumo mkuu—kishindo la hatua zake likiambatana na kimya kizito cha mashine zinazotazama. Aliweka diski. Skrini ikaangaza:

"Je, unathibitisha kuanzisha Programu ya Uhuru? Ndiyo / Hapana"

Ayubu akabonyeza: Ndiyo.

Mara taa zote zikalipuka mwanga mweupe. Mifumo yote ya kielektroniki ikaanza kufanya kazi, mashine zikaanza kubadilika kuwa sehemu za kutunza kumbukumbu huru, na taarifa zikaanza kusambazwa kwa satelaiti za kimataifa.

Dkt. Rhoda alishindwa kuzuia machozi yake.

"Umechagua kile ambacho hata sisi hatukuwahi kufikiria. Umevunja mnyororo."

Ayubu aligeuka na kusema, "Chanzo kilikuwa ndani yangu. Sasa ni wakati wa wengine kuamka."

Mlango wa nyuma wa chumba ulifunguka. Mwanga wa asubuhi ukaingia, ukiangaza uso wa Ayubu kwa mara ya kwanza akiwa huru kabisa. Na safari mpya ya dunia ilianza...

Lakini je, wale waliokuwa upande wa giza, watakubali kushindwa hivyo tu?
Endelea sehemu inayofuata...

Mkuu umerudia ku posr

Jackal said:

Mkuu umerudia ku posr

Click to expand...

Oooh kwel bwana

Chanzo ni Yeye
Sehemu ya 17
Na. Machokulenga TZ
0623238283

Ulimwengu ulikuwa umebadilika. Baada ya Ayubu kuweka diski kwenye mfumo mkuu na kuanzisha Programu ya Uhuru, taarifa zilizosambaa zilianza kufichua majaribio yote ya kijasusi yaliyokuwa yakifanyika kwa siri. Serikali nyingi zilionekana kushikwa na butwaa. Watu waliokuwa wakifuatiliwa na kudhibitiwa akili zao walianza kupata uhuru wao. Dunia ilianza kuamka kutoka usingizi wa muda mrefu.

Lakini hakukuwa na shangwe kila upande. Katika kona ya giza ya mji wa Istanbul, ndani ya jumba lenye vichuguu vya chini ya ardhi, watu wanne walikuwa wamekaa kwenye meza ya marumaru, wakiwa wamevaa vinyago vya shaba. Mmoja wao alikuwa akizungumza kwa sauti nzito isiyo na hisia:

"Mpango Chanzo umevunjwa. Ayubu-001 amewezesha uhuru. Tunahitaji hatua ya dharura."

Mwingine alijibu, "Tutumie mradi wa kivuli. Ayubu-002 bado yuko kwenye kifaa cha hifadhi ya cryo. Tukimwamsha, anaweza kuwa mpinzani wa asili wa Ayubu-001."

Wote waliinua mikono yao juu ya meza na kugonga kifaa kimoja cha dhahabu. Mfumo ukaamsha mchakato wa kuibua mradi mpya uliokuwa umefungwa kwa miaka mingi: Mradi Kivuli.



Ayubu alikuwa amejificha katika nyumba ya zamani ya kiasili karibu na Mlima Hanang', akiishi kama mkulima wa kawaida. Alikuwa ametulia kimya, lakini moyo wake haukumpa amani. Alijua wazi kuwa ushindi wake ulikuwa wa muda. Siku moja, wale wa upande wa giza wangerudi.

Aliamka alfajiri moja, akaona ndege wa kijeshi wakipita angani kwa kasi isiyo ya kawaida. Saa chache baadaye, redio ya kijiji ilitangaza kuwa kuna tukio la kiusalama linashughulikiwa maeneo ya karibu. Watu wakaanza kuhamasishwa kukaa ndani.

Ayubu alihisi hali ya hatari. Akapitia nyuma ya nyumba yake, akaingia ndani ya handaki la siri ambalo alikuwa amelichimba yeye mwenyewe. Humo ndimo alipohifadhi vifaa vyake vya zamani—kompyuta ndogo, silaha zisizoonekana kwa rada, na kifaa chake cha kuchanganua taarifa za sumaku.

Kifaa kilipoanza kufanya kazi, kilionesha mabadiliko ya nishati mahali karibu sana. Mchoro wa mawimbi ya joto ulionesha uwepo wa kitu kisicho cha kawaida—mtu mmoja aliyekuwa anatembea kwa haraka akielekea upande wa kijiji.

Aliamua kufuata. Alivaa mavazi ya kawaida, lakini ndani yake, alikuwa tayari kwa lolote.



Kijijini, mtoto mmoja alikuwa akicheza na kipande cha chuma kilichodondoka kutoka angani. Kipande hicho kilikuwa na maandishi yaliyosomeka: Eneo la Ayubu-002. Usiwasiliane.

Ayubu alipofika eneo hilo, akamuona mtu huyo wa ajabu akisimama mbele ya mtoto. Alikuwa kijana mwenye sura ya kushangaza, kana kwamba alikuwa yeye mwenyewe kwa umri mdogo zaidi, lakini macho yake yalikuwa na giza. Aligeuka na kumtazama Ayubu moja kwa moja.

"Nimekuja kukumaliza," alisema bila hisia.

Ayubu alijua wazi—huyu hakuwa adui wa kawaida. Huyu alikuwa mradi wa kivuli. Ayubu-002.

Bila kupoteza muda, Ayubu alirusha kifaa kidogo ardhini kilichotengeneza pazia la moshi wa sumaku. Wakapotea machoni mwa mtoto. Mapambano yakaanza. Vifaa vyao vilikuwa vinafanana, uwezo wao wa kijasusi ulilingana. Lakini kulikuwa na tofauti moja—Ayubu alikuwa na dhamira, Ayubu-002 alikuwa na maagizo.

Mapambano hayo yalichukua dakika thelathini. Hatimaye, Ayubu alifanikiwa kumweka Ayubu-002 kwenye kifaa cha uzuia-mawasiliano. Akasema kwa upole, "Si lazima uwe adui. Unaweza kuchagua."

Lakini Ayubu-002 alijibu kwa sauti ya kimashine, "Nimezaliwa kwa kazi moja—kuondoa Chanzo asilia."

Ayubu alichukua kifaa kingine na kukiweka kichwani mwa Ayubu-002, kifaa kilichoweza kusoma kumbukumbu za mtu na kuzichanganua kwa kina. Hapo ndipo alipoona historia ya pili ya yeye mwenyewe, maisha ya majaribio yasiyo na hisani, na mateso yaliyogeuza roho ya mtu kuwa chombo cha maangamizi.

Alimwachia. Ayubu-002 alibaki akitetemeka, akisubiri maagizo mapya ambayo hayakuja tena. Kwa mara ya kwanza, alikuwa huru.

Na mahali pengine, watu wanne waliovaa vinyago vya shaba walitazama skrini zao, na mmoja akasema:

"Mchezo umebadilika. Ayubu hakuwa Chanzo tu. Amegeuka kuwa mwisho wa mfumo wetu."

Je, huu ni mwisho wa mfumo wa Chanzo? Au ni mwanzo wa majaribio mengine zaidi?
Endelea sehemu inayofuata...

............................................
Hii Hapa sasa

Chanzo ni Yeye
Sehemu ya 18
Na. Machokulenga TZ
0623238283

Kulikuwa na ukimya mzito uliotanda kwenye chumba kikuu cha uendeshaji wa mfumo wa Chanzo. Ayubu alirudi katika makazi yake ya muda, akiwa na moyo mzito na akili iliyochoka kwa mawazo mazito. Mapambano na toleo lake lingine – Ayubu-002 – lilikuwa limemwacha na maswali mengi zaidi kuliko majibu.

Hata hivyo, katika hali ya kushangaza, alihisi kuna nguvu mpya ndani yake. Hakika, alikuwa ameathiri mfumo mzima. Lakini kwa kuwa Ayubu-002 hakuwa amemalizwa, bali aliachwa huru, dunia ilikuwa sasa na watu wawili wa nguvu sawa lakini dhamira tofauti.

Wakati huo huo, mashirika ya kijasusi duniani yalianza kuvunjika. Mataifa yenye nguvu kama Marekani, Urusi, na Uchina yalikuwa yameanza kuchunguzana. Kila taifa lilitaka kuelewa ni kwa namna gani taarifa zao za ndani zilifikishwa kwa Ayubu. Majasusi waliotumika kwa miaka mingi walianza kukamatwa. Majaribio ya kijasusi yakawa hadharani, mitandao ya siri ikaanza kufichuliwa.

Lakini katika giza la teknolojia na makumbusho ya silaha za majaribio, kikundi kimoja kilikuwa kimenyamaza kimya. Kilichojulikana kama Mwenge wa Kati, kikundi hicho kilikuwa na uwezo wa kuwasiliana moja kwa moja na mitambo ya akili bandia ya enzi ya vita baridi, na walikuwa na ajenda moja: kumrudisha Ayubu kwenye mfumo wa udhibiti. Hawakutaka afe—walitaka amtumikie mfumo kwa hiari, kwa kuwa na uwezo wake wa kipekee, angeweza kuwa kifaa chenye nguvu kuliko mashine yoyote.



Ayubu akiwa nyumbani kwake kijijini, alipokea ujumbe kupitia kifaa chake cha kizamani cha redio kilichotengenezwa kwa mikono. Ujumbe huo ulikuwa na mdundo maalum – wa sauti aliyokuwa amezoea tangu akiwa mtoto. Lakini sauti hiyo haikuwahi kuwa halisi – ilikuwa sauti iliyopandikizwa kichwani mwake katika umri wa miaka mitano. Ilikuwa ni sauti ya mama aliyewahi kumlea kwa miezi mitatu kabla ya kupotea kusikojulikana.

"Ayubu, kama unaweza kunisikia... njooni kwenye kituo cha zamani cha treni cha Kigamboni. Kuna kitu muhimu cha kujua kuhusu asili yako."

Hakuhitaji kusikia mara mbili. Alijua wazi kuwa hiyo ilikuwa mtego, lakini pia, alikuwa na njaa ya majibu kuhusu maisha yake ya nyuma. Aliandaa vifaa vyake na kuondoka kimyakimya usiku huo.

Alipofika Kigamboni, kituo cha treni kilikuwa kimechakaa, hakikutumiwa kwa zaidi ya miaka kumi. Lakini ndani kulikuwa na taa moja ya kijani iliyokuwa inawaka – ishara ya kuwa mahali hapo bado linaingizwa nishati kwa namna ya siri.

Akiwa amejiandaa, alitembea ndani na akakutana na kamera ya macho. Haikufanya kitu. Lakini mlango wa chini ulifunguka. Alishuka chini, na ndipo aliposikia sauti ile tena, sasa ikitoka moja kwa moja ndani ya ukumbi.

"Ayubu. Hujawahi kujiuliza kwa nini ndoto zako hujirudia kila mwezi? Kwa nini kuna sehemu hujawahi kufika lakini akili yako inazifahamu?"

Alisimama kimya.

"Ni kwa sababu wewe si wa hapa. Uliumbwa, si kuzaliwa. Lakini chanzo chako kilitokana na akili ya mwanadamu mmoja—na mwanadamu huyo bado yupo hai."

Sauti hiyo haikusema jina, lakini kabla Ayubu hajachukua hatua, giza lilitanda. Genereta lilizima. Mlango wa kutoka ukafungwa kwa nguvu. Na redio ya dharura ikaanza kurusha sauti ya dhihaka.

"Karibu kwenye maabara ya Mwenge wa Kati. Tunaamini utatusaidia kwa hiari... au kwa majaribio."

Ndani ya dakika chache, gesi laini ilianza kuingia ukumbini. Ayubu alijaribu kutumia barakoa yake ya dharura, lakini hakuweza kuizuia gesi hiyo ambayo ilichanganywa na virusi vya teknolojia ya nano—iliyotengenezwa mahususi kumlenga DNA yake.

Dakika mbili baadaye, Ayubu alikuwa amelala sakafuni, macho yake yakiwa bado hayajapoteza fahamu, lakini akili yake ikizama kwenye mfumo mpya wa kipekee ulioitwa NDOTO YA KWANZA.

Na mahali pengine, kompyuta ya zamani iliandika:

Ayubu-001 sasa ameunganishwa. Mfumo wa ndani unaanza kusoma kumbukumbu za kihisia. Tafadhali andaa maandalizi ya NDOTO YA PILI.

Je, nini kitatokea kwa Ayubu sasa anapokaribia kupoteza uelewa wake huru? Je, atafanikiwa kujiokoa? Au atakuwa kifaa cha mwisho cha maangamizi alichokuwa akikikimbia?
Endelea sehemu inayofuata...

...................................................................................................
Jamani kule whatsap mwendelezo ni bure
0623238283
Unafanya kujiunga tuu kwenye group na kufollow channel buure kabisa

Chanzo ni Yeye
Sehemu ya 19
Na. Machokulenga TZ
0623238283

Giza lilikuwa zito katika akili ya Ayubu. Ndani ya mfumo wa NDOTO YA KWANZA, kila kilichoonekana, kilisikika, hata kilichohisiwa, kilikuwa ni bandia lakini halisi kupita maelezo. Katika ulimwengu huo, Ayubu aliamka akiwa katika jiji la ajabu lisilojulikana kwenye ramani ya kawaida. Majengo yalikuwa yanang'ara, anga lilikuwa rangi ya zambarau, na watu waliokuwa wakitembea walikuwa na nyuso zisizo na sura kamili—kana kwamba walikuwa miili bila nafsi.

Ayubu alitembea huku akijaribu kuelewa alipo. Alipojaribu kupiga kelele, sauti yake haikutoka. Alipojaribu kugusa ukuta, mkono wake ulipita kama vile anapitia ukungu mzito. Kila kitu kilikuwa kimejengwa kutoka kwenye kumbukumbu zake za nyuma—lakini kimetengenezwa kwa mtindo wa kuficha ukweli. Hapo ndipo alipotambua: NDOTO YA KWANZA ilikuwa programu ya kijasusi iliyolenga kuchota kumbukumbu kutoka kwa mtu kwa kutumia picha na matukio ya kiakili, huku ikimpa nafasi ya kufikiri kuwa anaishi ndoto ya kawaida.

Lakini Ayubu hakuwa mtu wa kawaida. Alianza kupenya mfumo huo kwa akili. Alikumbuka mafunzo ya zamani aliyojifunza wakati akiwa mgeni wa Shirika la Kivuli—taasisi iliyomfundisha kutumia akili ya ndani kupambana na akili bandia. Alianza kubadili mazingira ya ndoto kwa mapenzi yake. Mitaa ikaanza kubadilika, majengo yakayeyuka, anga likageuka kuwa samawati. Ndipo alipoanza kusikia sauti za nje zikizungumza:

"Imepenya. Mfumo umeanza kupokea hisia zake halisi. Ayubu-001 ana uwezo wa kubadili mazingira ya NDOTO."

"Tuongeze kiwango. Tumpeleke kwenye NDOTO YA PILI."

Kwa ghafla, mazingira yote yalipotea. Kulikuwa giza na kisha mwanga mkali. Ayubu sasa alikuwa ndani ya kambi ya kijeshi. Askari waliokuwa wakimzunguka walikuwa wakisema:

"Karibu nyumbani, Kamanda Ayubu. Tupo tayari kwa agizo lako."

Lakini alijua wazi—haya yote yalikuwa ni ujanja wa mfumo. Lengo lilikuwa kumshawishi kuwa kiongozi wa maangamizi. Taarifa za kijeshi zilizokuwa kwenye majukwaa ya hologram zilikuwa zinaonesha mataifa tofauti na viwango vya uharibifu iwapo mashambulizi yangefanyika. Mfumo ulimpa uwezo wa kuharibu au kusaidia, na kila chaguo lilikuwa na matokeo.

Hapo ndipo ilipoingia sauti mpya, tofauti na zile zote alizowahi kusikia. Sauti yenye utulivu, ya mtu aliyekuwa mzima kiakili na kihisia:

"Ayubu. Hili si jaribio tena. Huu ni uteuzi. Tumekufuatilia tangu mwanzo. Umeonesha uwezo wa kupenya mitandao, kubadili hisia za watu, na kudhibiti mifumo ya akili bandia. Tunakupa nafasi—kuwa kiongozi wa mfumo mpya wa dunia. Siyo kama mtumwa, bali kama mwasisi."

Ayubu alikaa kimya. Mapigo ya moyo wake yalikuwa kama ya ngoma nzito. Macho yake yakiangaza kwa ujasiri. Akasema kwa sauti ya upole:

"Mmekosea mtu. Dunia haihitaji kiongozi mwingine wa kuendesha watu kama mashine. Dunia inahitaji watu waamke. Sitakuwa mkombozi wa giza. Nitakuwa taa itakayowaka gizani."

Kwa ghafla, mfumo ulianza kuyumba. Ukuta wa ndoto ulipasuka. Mapigo ya data yakaenea. Hapo ndipo Ayubu alipofanikiwa kutumia programu ya ndani kuingia kwenye kiini cha mfumo—katikati ya chanzo cha NDOTO YOTE.

Akaona kitu kama moyo mkubwa wa kiteknolojia, ukitumia kumbukumbu za watu mbalimbali kama nishati. Kulikuwa na jina moja kwenye kiini hicho kilichokuwa kimeandikwa kwa herufi kubwa: ASHIRA.

Ayubu aliligusa jina hilo, na kwa sekunde chache, aliona sura ya mwanamke, sura ya mtu aliyemwita "mama" katika ndoto za utotoni. Ndipo mfumo ukamwambia:

"ASHIRA ni mwanzilishi wa Chanzo. Na wewe ni sehemu ya urithi wake. Lakini kabla hujakutana naye, lazima uvuke NDOTO YA TATU."

Mwanga ukarudi, na Ayubu akaamka tena—lakini sasa akiwa ndani ya kifaa cha kweli, amewekewa kofia ya kuunganisha akili, mikono yake ikiwa imefungwa kwenye meza ya chuma. Kulikuwa na watu wawili wakimtazama, mmoja akiwa ni mwanamke wa makamo, sura yake ikifanana sana na ile ya ASHIRA.

"Karibu nyumbani, mwanangu," alisema mwanamke huyo. "Sasa, ni wakati wa kujua kila kitu."

Chanzo ni Yeye
Sehemu ya 20
Na. Machokulenga TZ
0623238283

Dar es Salaam ilikuwa kimya tofauti na kawaida. Usiku wa siku hiyo, mvua ya manyunyu ilidondoka taratibu juu ya paa la ghorofa aliyokuwa amejificha Ayubu. Alikuwa peke yake ndani ya chumba kisicho na samani, akisubiri ujumbe kutoka kwa Ashira, msichana wa MIR aliyekuwa akimsaidia tangu alivyoanza safari ya kugundua asili yake.

Ayubu alitazama dirishani. Katika mwangaza wa taa za mtaa, aliona gari jeupe lililokuwa limeegeshwa pembeni ya barabara, tairi zake za mbele zikiwa zimeelekezwa barabarani, kana kwamba lilikuwa tayari kwa safari ya dharura.

Simu yake ya kisasa iliwaka. Ujumbe mfupi uliingia:

"USITOKE. WANAKUANGALIA."

Alisimama na kujificha haraka pembeni ya ukuta. Kwa kutumia kifaa kidogo cha kuchunguza mionzi ya kamera, alibaini kuwa kulikuwa na kamera tatu zilizokuwa zikimfuatilia kutoka majengo ya jirani. Alikuwa ametegwa.

Ayubu alipumua kwa kina. Aliweka kifaa kwenye kiwiko chake cha mkono na kukibonyeza. Mara taa za chumba zikazima ghafla na ukuta mmoja ukajifungua taratibu, ukionyesha njia ya dharura ya kutokea chini ya ardhi.

Aliteremka haraka kupitia ngazi za chuma, akielekea kwenye sehemu ya chini ya jiji iliyosahaulika na wengi—mahandaki ya zamani ya reli ya chini ya ardhi, yaliyotumika enzi za ukoloni.

Katikati ya giza na unyevunyevu, alitembea kwa tahadhari, macho yake yakitazama kila kona, akihakikisha hakuna anayemfuata. Njiani alikutana na mzee mmoja kipofu aliyekuwa ameketi kwenye kona.

“Una harufu ya damu ya zamani,” mzee huyo alisema kwa sauti ya ajabu.

Ayubu alisimama. “Unanijua?”

“Nilikuona ukiwa na miaka mitano. Ulipofichwa hapa mara ya mwisho. Usisahau, Ayubu, dunia imejaa macho, lakini si yote yanaona ukweli.”

Ayubu alishangaa. “Ulikuwa wapi wakati huo?”

Mzee huyo akatabasamu. “Mimi ni sehemu ya historia yako ambayo haijaandikwa. Lakini muda utakapofika, kila neno litakuwa wazi.”

Kabla Ayubu hajazungumza zaidi, mlio wa bastola ulisikika kutoka mbali. Mzee huyo akatoweka kwenye giza kana kwamba hakuwepo kabisa. Ayubu alikimbia haraka hadi mwisho wa handaki, ambapo alikutana na mlango wa siri uliokuwa umechorwa alama ya mviringo wa dhahabu.

Aliweka mkono wake juu ya alama hiyo, na ghafla mlango ukajifungua. Ndani kulikuwa na chumba kilichojaa ramani, picha, na nyaraka za siri. Aliona picha yake akiwa mtoto, akiwa ameshikwa na mwanamke ambaye hakumkumbuka kabisa. Pembeni ya picha hiyo kulikuwa na maandishi: “Mtoto wa Chanzo.”

Ayubu alijikalia chini, machozi yakimtoka. Alianza kutambua kuwa asili yake ilikuwa zaidi ya alivyofikiria. Na watu waliokuwa wakimfuatilia walitaka kitu zaidi ya uhai wake—walitaka kumbukumbu yake, nguvu yake, na historia yake.

Kwa mara ya kwanza, alihisi wito wa kweli wa maisha yake. Na safari ya kujua ukweli ikawa imepamba moto zaidi.

ItaEndelea

Chanzo ni Yeye
Sehemu ya 21
Na. Machokulenga TZ
0623238283

Jua lilianza kuchomoza kwa unyonge juu ya mji wa Dar es Salaam, likitupa rangi ya shaba kwenye dari ya anga. Mitaa ya Kariakoo, Buguruni, mpaka Mbagala, ilianza kuamka kwa kelele za kawaida—magari ya daladala yakipiga honi, wauzaji wa matunda wakipaza sauti zao, na milio ya redio kutoka kwenye vibanda vya chai.

Lakini ndani ya jengo moja la ghorofa kando ya bahari, Ayubu alikuwa akinyamaza kimya, macho yake yakiwa kwenye karatasi moja tu aliyokabidhiwa usiku wa jana.

Karatasi hiyo ilikuwa na maneno machache: “Chanzo ni wewe. Usikimbie tena.”

Alikuwa amejiuliza maswali mengi—nani aliiandika? Ilifika vipi chini ya mto wake wa kitanda? Na kwanini kila kona ya maisha yake ilikuwa ikianza kuwa kivuli cha fumbo lisiloisha?

Alikumbuka siku aliyokuwa na umri wa miaka mitano, alipookotwa na mzee mmoja mtaani Kiwalani. Hakuwahi kujua jina la baba wala mama. Mzee huyo aliyemlea naye aliuawa miaka miwili baadaye na watu waliovamia nyumba yao usiku. Kila mara waliokuwa wakimvizia walikuwa wakimwita: "Wewe ndiye Chanzo.”

Sasa, akiwa kijana mwenye miaka ishirini na tano, aliyefundwa kwa maisha ya mitaani, mapigano ya kimwili, na ustadi wa kujificha, Ayubu alikuwa ameanza kuelewa kwamba maisha yake si ya kawaida.

Aliamua kutoka nje. Alitembea hadi ufukweni karibu na Coco Beach. Kila hatua aliyopiga, alihisi kama akifuatwa. Kila macho aliyokutana nayo, yalionekana kumtazama kwa shaka, kana kwamba walikuwa wakimtambua lakini hawakutaka kusema.

Alipofika kwenye mawe makubwa ya ufukweni, alipumua kwa nguvu. Alisimama pale kwa dakika chache, kabla hajahisi mkono mgumu ukimgusa bega.

“Usizunguke bure, Ayubu,” sauti ya kiume ilisema nyuma yake.

Aligeuka haraka. Alimkuta mwanaume mwenye suti ya kijivu, miwani myeusi, na bastola ndogo iliyojificha kwenye koti.

“Unanitaka nini?” Ayubu aliuliza.

“Muda wako wa kukimbia umekwisha. Tunahitaji uje nasi. Unahitajika.”

Ayubu alitabasamu kwa kejeli. “Kwa miaka yote nimekuwa nikikimbizwa, sasa nijiunge nanyi bila kuuliza?”

Mwanaume huyo alimsogelea karibu. “Kama hutakuja, watu wengi wataumia. Na si watu wa kawaida—wale uliowaacha mitaani, marafiki zako wa zamani, watoto wa mtaa waliokuamini. Sisi tuna orodha.”

Maneno hayo yalimgonga Ayubu kama radi. Alijua hilo halikuwa tisho la kawaida.

“Ni nani wewe?” aliuliza kwa sauti ya chini.

Mwanaume huyo alitoa kitambulisho cha siri kilichoonesha nembo ya taasisi isiyojulikana, yenye herufi tatu tu: M.I.R.

“Tunaitwa MIR. Tupo kwa miaka mingi. Na wewe ni mmoja wetu. Ulikuwa bado mdogo wakati tulikupoteza. Lakini hatujawahi kukuacha.”

Ayubu alichanganyikiwa. “Kama nilikuwa mmoja wenu, kwanini mliniweka mitaani? Kwanini mliruhusu maisha yangu yawe mateso?”

“Siri zingine hufichwa kwa gharama ya usalama wa dunia nzima,” mwanaume huyo alisema.

Dakika hiyo hiyo, risasi ilirushwa kutoka mbali, ikapiga jiwe karibu na kichwa cha Ayubu. Wote walijilaza chini haraka.

“Tumefuatwa!” mwanaume wa MIR aliteta.

“Unaniambia kama sikujua?” Ayubu alijibu, kisha akaruka na kukimbilia upande wa pili wa mawe, akiingia katika mapigano mazito dhidi ya watu watatu waliokuwa wamevaa mavazi ya kivita.

Katika sekunde thelathini, Ayubu alikuwa amepambana nao, akitumia mikono, miguu, na mawe. Aliwaondoa wote, lakini moyo wake ulijaa maswali.

Baada ya pambano hilo, mwanaume wa MIR alimtazama kwa mshangao. “Umeanza kufungua Chanzo ndani yako.”

“Nimeanza kuelewa kitu kimoja,” Ayubu alisema. “Sio kila anayekuja na jawabu ni rafiki. Sasa nataka kujua kila kitu. Kama kweli mimi ni Chanzo, basi ni wakati wa mimi mwenyewe kukifungua.”

Mwanaume huyo akamkabidhi Ayubu kifaa kidogo, kinachofanana na kijicho cha redio.

“Hii ni sehemu ya kwanza ya majibu yako. Tafuta kiini cha alama ya nyota iliyochorwa chini ya jengo la zamani la posta. Ndipo utajua nini maana ya Chanzo.”

Ayubu alishika kifaa hicho kwa nguvu. “Sasa naanza safari ya kweli. Na safari hii, sitakimbia.”

Endelea Sehemu ya 22...