Mshana Jr
Platinum Member
- Aug 19, 2012
- 376,316
- 871,876
Uwili wa uzima na mauti (dualism of life and death) ni mtazamo wa kina unaochukulia uwepo wa mwanadamu kuwa umegawanyika katika hali mbili zinazopingana lakini zinazotegemeana:
hatua ya kimwili au ya muda mfupi (uzima) na hatua ya kiroho au ya mwisho (mauti).
Dhana hii ya uwili kwa ujumla huangaziwa kupitia misingi miwili mikuu..
Uwili wa Nafsi na Mwili, ambapo kifo kinatajwa kama mtengano wa mwili wa nyama na roho isiyokufa, na Uwili wa Kinadharia, ambapo uzima na mauti yanachukuliwa kama nguvu mbili zinazokamilishana katika mzunguko wa ulimwengu.
Katika falsafa za Magharibi na mila nyingi za kidini, uwili unasisitiza kwamba binadamu ameundwa kwa vitu viwili tofauti:
mwili unaoonekana na akili au roho isiyoonekana.
Ndani ya mfumo huu, kifo si mwisho kabisa wa kuwepo, bali ni mpito tu ambapo mwili unaoonekana unaharibika na kufikia kikomo chake cha kimatibabu, wakati roho—kwa kuwa si ya kimwili—haiathiriwi na uharibifu huo, jambo linalofungua milango ya kuwepo kwa maisha baada ya kifo au kuzaliwa upya.
Kwa upande mwingine, nje ya uwili wa kimaada, uzima na mauti mara nyingi huchukuliwa kama pande mbili za sarafu moja zinazotegemeana chini ya sheria ya upinzani, sawa na mwanga na giza.
Kifo hakiwezi kuwepo bila uzima, ..na uzima unapoteza maana yake bila kuwepo kwa mauti, kwani mipaka ya vifo inatoa thamani na uharaka kwa maisha ya walio hai.
Falsafa nyingi za Mashariki na mapokeo ya kiasili yanakataa mtazamo wa kwamba maisha yanakatika ghafla wakati wa kifo, badala yake wanayatazama kama mzunguko endelevu ambapo kifo ni maandalizi ya lazima kwa ajili ya mabadiliko na mwanzo mpya.
hatua ya kimwili au ya muda mfupi (uzima) na hatua ya kiroho au ya mwisho (mauti).
Dhana hii ya uwili kwa ujumla huangaziwa kupitia misingi miwili mikuu..
Uwili wa Nafsi na Mwili, ambapo kifo kinatajwa kama mtengano wa mwili wa nyama na roho isiyokufa, na Uwili wa Kinadharia, ambapo uzima na mauti yanachukuliwa kama nguvu mbili zinazokamilishana katika mzunguko wa ulimwengu.
Katika falsafa za Magharibi na mila nyingi za kidini, uwili unasisitiza kwamba binadamu ameundwa kwa vitu viwili tofauti:
mwili unaoonekana na akili au roho isiyoonekana.
Ndani ya mfumo huu, kifo si mwisho kabisa wa kuwepo, bali ni mpito tu ambapo mwili unaoonekana unaharibika na kufikia kikomo chake cha kimatibabu, wakati roho—kwa kuwa si ya kimwili—haiathiriwi na uharibifu huo, jambo linalofungua milango ya kuwepo kwa maisha baada ya kifo au kuzaliwa upya.
Kwa upande mwingine, nje ya uwili wa kimaada, uzima na mauti mara nyingi huchukuliwa kama pande mbili za sarafu moja zinazotegemeana chini ya sheria ya upinzani, sawa na mwanga na giza.
Kifo hakiwezi kuwepo bila uzima, ..na uzima unapoteza maana yake bila kuwepo kwa mauti, kwani mipaka ya vifo inatoa thamani na uharaka kwa maisha ya walio hai.
Falsafa nyingi za Mashariki na mapokeo ya kiasili yanakataa mtazamo wa kwamba maisha yanakatika ghafla wakati wa kifo, badala yake wanayatazama kama mzunguko endelevu ambapo kifo ni maandalizi ya lazima kwa ajili ya mabadiliko na mwanzo mpya.