Victor Mlaki
JF-Expert Member
- May 1, 2016
- 5,628
- 6,411
Ninaumia sana kila ninapokumbuka kuwa "nikitolewa kila kitu nilichojifunza na kufundishwa ninayebakia ni Mimi" kauli hii inanifanya nijione kama nimejidhulumu sana katika maisha yangu. Ulishawahi na wewe kujiuliza swali kama hili? Kama ndivyo basi huenda na wewe ukahisi jambo fulani umekuwa ukijikosea.
Kati ya zawadi muhimu tulizojaliwa ni zawadi ya kuishi na kati ya mitihani migumu tunayokutana nayo ni kuishi kikamilifu. Tunaishi maisha ambayo sisi wenyewe hatumo ndani yake. Uhuru wetu wa uwepo umekandamizwa na itikadi, imani, elimu, misimamo, falsafa n.k mambo ambayo kwa kiasi kikubwa siyo sisi ila tumeaminishwa hivyo.
Siyo jambo la ajabu kumkuta mtu Mzee wa umri lakini bado hajaishi kwa sababu ipo tofauti kati ya kuishi na kuwepo. Wanadamu wengi tupo ila hatujaweza kuishi kabisa kutokana na mipaka mingi tuliyowekeana inayotufanya kuwepo bila kuishi.
Tunaishi kama watu wenye makovu miwili mzima, tukihofia kutoneshwa na kuwatonesha wengine. Tumejawa na hofu na tunawaogopesha wengine. Tunaogopana, tunachukiana, tunachukia mafanikio ya wengine, tunapenda kunufaika kupitia maumivu ya wengi. Na hata tunaposhirikiana na wengine tunaonesha unafiki tu ila ndani yetu kunafukuta maumivu.
Mtu akifanikiwa mafanikio yoyote yale tunaona kama tumenyang'anywa ya kwetu, tunachukia. Tunaishi kwa ukizani mkubwa kati ya utu wetu wa ndani na kile tunachokionesha nje yetu " tunaigiza kuishi". Tukiumia ndani tunajioazimisha kuonesha nje kuwa hatujaumia, tukifurahi ndani tunaonesha nje kuwa tumeumia. Kwa kifupi hatuoneshi tafsiri halisi ya hali zetu.
Maisha yamejawa na uchovu usiosemekana, Ukweli unaoitwa uongo na uongo unaitwa ukweli kwa makusudi. Maisha kwa asili yake yameumbwa kuelekea ukweli jambo ambalo ni kitanzi cha maumivu kwetu. Tunajua lakini tufanye nini?.. Inaumiza sawa lakini ndiyo hivyo tena....
Tumefika hatua ya kusema mambo ndivyo yalivyo hakuna namna. Hatua hii si tu hatua ya kukata tamaa ila ni hatua ya kuacha kuishi na kuingiza igizo kuu la kidunia " Kivuli kinaishi"
Kati ya zawadi muhimu tulizojaliwa ni zawadi ya kuishi na kati ya mitihani migumu tunayokutana nayo ni kuishi kikamilifu. Tunaishi maisha ambayo sisi wenyewe hatumo ndani yake. Uhuru wetu wa uwepo umekandamizwa na itikadi, imani, elimu, misimamo, falsafa n.k mambo ambayo kwa kiasi kikubwa siyo sisi ila tumeaminishwa hivyo.
Siyo jambo la ajabu kumkuta mtu Mzee wa umri lakini bado hajaishi kwa sababu ipo tofauti kati ya kuishi na kuwepo. Wanadamu wengi tupo ila hatujaweza kuishi kabisa kutokana na mipaka mingi tuliyowekeana inayotufanya kuwepo bila kuishi.
Tunaishi kama watu wenye makovu miwili mzima, tukihofia kutoneshwa na kuwatonesha wengine. Tumejawa na hofu na tunawaogopesha wengine. Tunaogopana, tunachukiana, tunachukia mafanikio ya wengine, tunapenda kunufaika kupitia maumivu ya wengi. Na hata tunaposhirikiana na wengine tunaonesha unafiki tu ila ndani yetu kunafukuta maumivu.
Mtu akifanikiwa mafanikio yoyote yale tunaona kama tumenyang'anywa ya kwetu, tunachukia. Tunaishi kwa ukizani mkubwa kati ya utu wetu wa ndani na kile tunachokionesha nje yetu " tunaigiza kuishi". Tukiumia ndani tunajioazimisha kuonesha nje kuwa hatujaumia, tukifurahi ndani tunaonesha nje kuwa tumeumia. Kwa kifupi hatuoneshi tafsiri halisi ya hali zetu.
Maisha yamejawa na uchovu usiosemekana, Ukweli unaoitwa uongo na uongo unaitwa ukweli kwa makusudi. Maisha kwa asili yake yameumbwa kuelekea ukweli jambo ambalo ni kitanzi cha maumivu kwetu. Tunajua lakini tufanye nini?.. Inaumiza sawa lakini ndiyo hivyo tena....
Tumefika hatua ya kusema mambo ndivyo yalivyo hakuna namna. Hatua hii si tu hatua ya kukata tamaa ila ni hatua ya kuacha kuishi na kuingiza igizo kuu la kidunia " Kivuli kinaishi"