Kuamka saa 9 usiku (3 a.m.) si tatizo. Ni mabaki ya mfumo wa kale wa usingizi uliowahi kuwa wa kawaida kwa binadamu.
Kabla ya wazo la kisasa la kulala saa nane mfululizo, usiku wa binadamu ulikuwa umegawanyika katika sehemu mbili. Mwanahistoria Roger Ekirch ameonyesha kupitia zaidi ya kumbukumbu 2,000 katika maandishi ya kale kwamba kulikuwa na kile kilichoitwa “usingizi wa kwanza” na “usingizi wa pili.” Hii haikuwa dalili ya uchovu, bali ilikuwa mpangilio wa asili ambapo watu waliamka katikati ya usiku kwa kipindi cha utulivu—wakitumia muda huo kwa maombi, mazungumzo, au tafakari. Tafiti za kisayansi zimekuja kuthibitisha mwelekeo huu wa kibiolojia, zikionyesha kwamba binadamu wanapoondolewa kwenye mwanga wa taa, miili yao hurudi yenyewe kwenye mfumo huu wa kulala kwa hatua mbili.
Mfumo huu wa kale ulianza kupotea wakati wa Industrial Revolution pamoja na kuenea kwa taa za umeme. Kadiri umeme ulivyoongeza muda wa mchana, “usingizi wa kwanza” ulisogezwa mbele zaidi, na usingizi wote ukabanwa kuwa sehemu moja ndefu ili kuendana na mahitaji ya kazi za kisasa. Hatimaye, mfumo wa kulala kwa vipindi viwili ukawa kama kumbukumbu iliyosahaulika ya dunia ya zamani kabla ya viwanda.
Kwa hiyo, ukijikuta unaamka katikati ya usiku, huenda si kwamba una tatizo la usingizi; inawezekana kabisa kuwa unapata mwangwi wa kibiolojia wa zama ambazo usiku ulikuwa na katikati yake.
Chanzo: Roger Ekirch (2005), At Day's Close: Night in Times Past, iliyochapishwa na W. W. Norton & Company. Hasheem Al-ghalili