Abraham Lincolnn
JF-Expert Member
- Apr 12, 2018
- 3,189
- 6,140
1/
Baada ya uchaguzi wa Oktoba 29 uliogubikwa na damu, hofu na tuhuma nzito za kukosa haki, Tanzania imejikuta ikipoteza imani ya mataifa na mashirika mengi ya kimataifa. Matokeo yake? Misaada na ushirikiano wa kifedha kusimamishwa au kupunguzwa.
2/
Badala ya serikali kuwa wazi kwa wananchi kuhusu hali halisi ya uchumi na sababu za changamoto za kifedha, sasa tunaelezwa kuwa Benki Kuu inauza akiba ya dhahabu kwa madai kwamba “imevuka malengo ya uhifadhi.”
3/
Swali la msingi:
Je, kweli hii ni ziada ya kawaida?
Au ni hatua ya dharura kufidia pengo la fedha lililosababishwa na kusimamishwa kwa misaada ya nje?
4/
Akiba ya dhahabu ni bima ya taifa. Ni ngao ya uchumi wetu dhidi ya misukosuko ya ndani na ya kimataifa. Kuuza akiba hiyo bila mjadala wa wazi, bila uwazi wa takwimu, ni kuchezea mustakabali wa nchi.
5/
Katika nchi yenye mifumo imara ya kidemokrasia, maamuzi kama haya yangepitiwa kwa kina na BUNGE.
Lakini hapa kwetu, bunge liko kimya.
6/
Bunge ambalo lenyewe limepatikana kupitia uchaguzi unaotiliwa shaka kubwa kisheria na kimaadili, linawezaje kuwa na ujasiri wa kuisimamia serikali iliyolitengeneza?
7/
Bunge lisilo huru haliwezi:
– Kuitisha mawaziri wawajibike
– Kuhoji maamuzi hatarishi ya kiuchumi
– Kusimama upande wa maslahi ya wananchi
Hivyo linabaki kuwa muhuri wa maamuzi ya serikali, si chombo cha udhibiti.
8/
Tunapoona dhahabu ya taifa ikiuzwa, bila mjadala wa kitaifa, bila ridhaa ya wananchi, tunapaswa kujiuliza:
Je, tatizo ni dhahabu au ni uhalali wa uongozi?
9/
Uchumi hauharibiki kwa kukosa dhahabu, unaharibika kwa kukosa uaminifu, uwazi na uwajibikaji.
Na bunge lisilo na meno haliwezi kurejesha chochote kati ya hayo.
10/
Kimya cha bunge leo, ni mzigo kwa vizazi vijavyo.
Kuuza akiba ya dhahabu leo, ni kulipa gharama ya uongozi usio na ridhaa ya wananchi.
Mwisho:
Taifa linalouza akiba yake ya mwisho bila mjadala wa wazi, lina tatizo kubwa kuliko “ziada ya dhahabu.”
Lina tatizo la uhalali, uwajibikaji, na bunge lililoshindwa kuwa sauti ya wananchi.
Baada ya uchaguzi wa Oktoba 29 uliogubikwa na damu, hofu na tuhuma nzito za kukosa haki, Tanzania imejikuta ikipoteza imani ya mataifa na mashirika mengi ya kimataifa. Matokeo yake? Misaada na ushirikiano wa kifedha kusimamishwa au kupunguzwa.
2/
Badala ya serikali kuwa wazi kwa wananchi kuhusu hali halisi ya uchumi na sababu za changamoto za kifedha, sasa tunaelezwa kuwa Benki Kuu inauza akiba ya dhahabu kwa madai kwamba “imevuka malengo ya uhifadhi.”
3/
Swali la msingi:
Je, kweli hii ni ziada ya kawaida?
Au ni hatua ya dharura kufidia pengo la fedha lililosababishwa na kusimamishwa kwa misaada ya nje?
4/
Akiba ya dhahabu ni bima ya taifa. Ni ngao ya uchumi wetu dhidi ya misukosuko ya ndani na ya kimataifa. Kuuza akiba hiyo bila mjadala wa wazi, bila uwazi wa takwimu, ni kuchezea mustakabali wa nchi.
5/
Katika nchi yenye mifumo imara ya kidemokrasia, maamuzi kama haya yangepitiwa kwa kina na BUNGE.
Lakini hapa kwetu, bunge liko kimya.
6/
Bunge ambalo lenyewe limepatikana kupitia uchaguzi unaotiliwa shaka kubwa kisheria na kimaadili, linawezaje kuwa na ujasiri wa kuisimamia serikali iliyolitengeneza?
7/
Bunge lisilo huru haliwezi:
– Kuitisha mawaziri wawajibike
– Kuhoji maamuzi hatarishi ya kiuchumi
– Kusimama upande wa maslahi ya wananchi
Hivyo linabaki kuwa muhuri wa maamuzi ya serikali, si chombo cha udhibiti.
8/
Tunapoona dhahabu ya taifa ikiuzwa, bila mjadala wa kitaifa, bila ridhaa ya wananchi, tunapaswa kujiuliza:
Je, tatizo ni dhahabu au ni uhalali wa uongozi?
9/
Uchumi hauharibiki kwa kukosa dhahabu, unaharibika kwa kukosa uaminifu, uwazi na uwajibikaji.
Na bunge lisilo na meno haliwezi kurejesha chochote kati ya hayo.
10/
Kimya cha bunge leo, ni mzigo kwa vizazi vijavyo.
Kuuza akiba ya dhahabu leo, ni kulipa gharama ya uongozi usio na ridhaa ya wananchi.
Mwisho:
Taifa linalouza akiba yake ya mwisho bila mjadala wa wazi, lina tatizo kubwa kuliko “ziada ya dhahabu.”
Lina tatizo la uhalali, uwajibikaji, na bunge lililoshindwa kuwa sauti ya wananchi.
