HADITHI ZA WATOTO na uncle Buji. Hadithi ya mbwa wa kichawi na marafiki wawili

[Bujibuji Simba Nyamaume]

Kulikuwa na marafiki wawili waliokuwa wakijulikana sana katika kijiji cha Mwembeni. Mmoja aliitwa Juma na mwingine Baraka. Wote walikuwa wawindaji hodari, lakini walikuwa na tatizo moja kubwa—hawakuwa na mbwa wa kuwasaidia kuwinda.

Siku moja, mzee mmoja aliyekuwa akipita kijijini aliwaambia, "Kuna kijiji kinaitwa Kizinga, kilicho nyuma ya milima saba. Huko kuna mbwa wenye akili sana. Wakishanusa mnyama, hawapotezi njia."

Juma na Baraka wakafurahi sana. Asubuhi iliyofuata, wakachukua fedha zao, mikoba yao, na kuanza safari ndefu kuelekea Kizinga.

Walitembea kwa siku mbili na usiku mmoja mpaka wakafika. Kijiji kile kilikuwa cha ajabu. Nyumba zake zilijengwa kwa mawe meusi, na watu wake walionekana watulivu kupita kiasi. Katikati ya kijiji, walimwona mzee mwenye ndevu nyeupe aliyekaa chini ya mti mkubwa wa mbuyu akiwa amezungukwa na mbwa wengi.

"Tumekuja kununua mbwa wa kuwinda," alisema Juma.

Mzee akawatazama kwa muda mrefu kisha akasema, "Nina mbwa mmoja tu aliyebaki. Lakini kumbukeni, mbwa huyu hapendi kupigwa, wala kuitwa kwa jina baya."

Mbwa huyo alikuwa mweusi kabisa isipokuwa macho yake yaliyokuwa ya njano kama taa za usiku. Aliitwa Kivuli.

Baraka akacheka. "Mbwa ni mbwa tu! Hata awe na macho ya dhahabu, sisi tunampeleka nyumbani."

Walilipa fedha walizoombwa, wakafungwa kamba shingoni mwa mbwa, na kuanza safari ya kurudi.

Walipofika pembezoni mwa msitu mkubwa, jua lilianza kuzama. Ghafla, mbwa yule alisimama na kukataa kuendelea.

"Twende!" Baraka alipaza sauti huku akivuta kamba.

Mbwa hakusogea. Badala yake, alianza kutembea kuelekea njia nyembamba ambayo hawakuiona walipokuwa wakija.

"Labda ni njia ya mkato," alisema Juma.

Wakamfuata.

Walitembea kwa saa nyingi. Mwezi ulipanda juu angani, lakini cha ajabu, hawakuhisi uchovu wala njaa. Mbwa aliendelea kutembea taratibu huku macho yake yaking'aa gizani.

Baada ya muda, waliinua macho yao na kushangaa kuona kwamba msitu ulikuwa umebadilika. Miti ilikuwa mirefu kuliko kawaida, ndege waliimba kwa lugha wasiyoielewa, na mto uliokuwa karibu nao ulikuwa uking'aa kama fedha.

"Hapa si Tanzania!" Baraka alisema kwa sauti ya kutetemeka.

Mbele yao kulikuwa na mji mkubwa wenye majengo yaliyong'aa kama vioo. Watu waliovaa mavazi ya ajabu walikuwa wakitembea huku wakizungumza lugha ya kushangaza.

Juma akamshika Baraka mkono. "Tumefikaje hapa?"

Mbwa akawatazama kwa mara ya kwanza, kisha akasema kwa sauti nzito, "Karibuni katika nchi ya Mwangaza wa Milele."

Wote wawili wakaruka kwa hofu.

"Mbwa... anaongea?" aliuliza Baraka huku miguu yake ikitetemeka.

"Kivuli si mbwa wa kawaida," mbwa aliendelea. "Kwa miaka mia moja, nimekuwa nikitafuta watu wenye mioyo safi. Kila anayeninunua huletwa hapa ili kujaribiwa."

Walijifunza kuwa walikuwa wamepelekwa katika ulimwengu wa mbali uliofichwa kati ya nyakati—mahali ambapo siku moja ilikuwa sawa na mwaka mmoja duniani.

Ili warudi nyumbani, walitakiwa kutatua vitendawili vitatu vya walinzi wa nchi ile: la hekima, la uaminifu, na la huruma.

Kwenye jaribio la kwanza, waliulizwa ni kitu gani kinachokua kadiri unavyokigawa. Juma akajibu, "Maarifa."

Jaribio la pili lilihitaji mmoja wao kupewa nafasi ya kurudi nyumbani peke yake. Baraka alikataa kumwacha rafiki yake nyuma.

Jaribio la tatu lilikuwa gumu zaidi. Walikuta ndege mdogo mwenye jeraha. Ingawa walikuwa na haraka ya kurudi, walisimama na kumtibu.

Mara walipomaliza, Kivuli akatikisa mwili wake, na ghafla mwanga mkali ukawazunguka.

Walipozinduka, walikuwa wamekaa chini ya mti mkubwa karibu na kijiji chao cha Mwembeni. Jua lilikuwa linachomoza kana kwamba walikuwa wametoweka kwa usiku mmoja tu.

Lakini walipofika kijijini, walikuta watoto waliokuwa wamewaacha wakiwa wadogo sasa walikuwa watu wazima. Nyumba nyingi zilikuwa zimebadilika, na watu waliwaangalia kana kwamba wameona mizimu.

Mzee mmoja aliyekuwa amekaa nje ya nyumba yake aliwaambia kwa mshangao, "Haiwezekani! Nyinyi ni Juma na Baraka? Mlitoweka miaka arobaini iliyopita!"

Juma na Baraka wakatazamana kwa hofu.

Walipotazama pembeni, mbwa Kivuli hakuwepo tena. Kilichobaki tu ni alama za miguu kwenye mchanga na sauti iliyovuma taratibu kwenye upepo:

"Si kila njia ya mkato hupeleka nyumbani. Baadhi yake hupeleka mahali ambapo moyo wa mwanadamu hujaribiwa."

Na tangu siku hiyo, hakuna mtu aliyethubutu kwenda kijiji cha Kizinga kutafuta mbwa mwenye macho ya njano.

 

[Bujibuji Simba Nyamaume]

SEHEMU YA PILI: Safari ya Kurudi Nchini ya Mwangaza wa Milele

Miaka miwili ilikuwa imepita tangu Juma na Baraka warejee kijijini kwao na kugundua kwamba miaka arobaini ilikuwa imekatika duniani. Ingawa walikuwa wameonekana vijana kama walivyokuwa zamani, mioyo yao ilikuwa imejaa maswali.

Kila usiku, Juma aliota ndoto ile ile. Alimwona mbwa Kivuli akiwa amesimama juu ya mlima mrefu huku akisema:

"Mlango bado uko wazi, lakini hautabaki wazi milele..."

Siku moja, Baraka alimtembelea Juma akiwa ameshika kitu mkononi.

"Angalia nilichokiona nyuma ya nyumba yangu," alisema.

Mkononi mwake kulikuwa na kengele ndogo ya fedha iliyokuwa imechorwa alama ile ile waliyoiona kwenye lango la Nchi ya Mwangaza wa Milele.

Walipoigusa pamoja, kengele ile ilitoa sauti ya ajabu iliyofanana na mlio wa mbwa anayelia mbali usiku.

Usiku huo, upepo mkali ulivuma kijijini. Mti mkubwa wa mwembe uliokuwa katikati ya kijiji ulipasuka katikati, na ndani yake kulionekana njia ya mawe iliyokuwa haijawahi kuonekana hapo awali.

"Bado anatutafuta," alisema Juma.

Asubuhi iliyofuata, wawili hao waliinuka na kuanza safari yao ya pili. Safari hii hawakumwambia mtu yeyote.

Walitembea kwa siku tatu mpaka wakafika mahali ambapo dunia ilionekana kuisha. Mbele yao kulikuwa na mlango mkubwa wa mawe uliokuwa umeandikwa:

"Wanaoingia hapa lazima wawe tayari kupoteza kile wanachokipenda zaidi."

Baraka alisita.

"Tukipotea tena, je, tutarudi?"

Juma akamjibu, "Wakati mwingine, swali muhimu si kama tutarudi, bali ni kwa nini tuliitwa."

Walipoingia ndani ya mlango, walijikuta katika Nchi ya Mwangaza wa Milele. Lakini safari hii, kila kitu kilikuwa tofauti. Anga lilikuwa jekundu, mito ilikuwa imekauka, na mji ule wa vioo ulikuwa umeharibika.

Walikutana na mzee mmoja aliyekuwa amevaa joho jeusi.

"Mmechelewa," alisema kwa huzuni. "Kivuli amefungwa ndani ya Mnara wa Nyakati. Bila yeye, mipaka kati ya ulimwengu wa wanadamu na ulimwengu wa vivuli inaanza kuporomoka."

"Ni nani aliyemfunga?" aliuliza Baraka.

Mzee alinyamaza kwa muda, kisha akasema:

"Mbwa wa kwanza."

"Mbwa wa kwanza?" Juma aliuliza.

Ndipo walipoelezwa siri kubwa. Kabla ya Kivuli, kulikuwepo mbwa mwingine wa kichawi aliyeitwa Giza. Tofauti na Kivuli, yeye aliamini kuwa wanadamu hawastahili kupewa nafasi ya pili. Kwa mamia ya miaka alikuwa amefungwa chini ya Mnara wa Nyakati.

Lakini sasa alikuwa ameachiliwa.

Walipoendelea na safari, walianza kuona mambo ya kutisha. Vivuli vya watu vilikuwa vikitembea bila miili yao. Saa zilikuwa zikisogea nyuma badala ya mbele. Walikuta hata miti ikizungumza kwa sauti za watu waliokufa zamani.

Hatimaye, walifika kwenye Mnara wa Nyakati.

Juu kabisa ya mnara huo alisimama mbwa mkubwa kuliko farasi, mwenye manyoya meusi yaliyomeza mwanga wenyewe. Macho yake yalikuwa mekundu kama moto.

"Mimi ni Giza!" sauti yake ilitetemesha ardhi.

"Nimewaona wanadamu kwa maelfu ya miaka. Vita, tamaa, na usaliti. Kwa nini niwaache muendelee?"

Juma akajibu, "Kwa sababu hata katika giza kuu, bado kuna watu wanaochagua kufanya mema."

Giza akacheka.

"Thibitisheni."

Mara moja, ardhi ilipasuka. Juma alijikuta akiona nyumba yake ya zamani, wazazi wake, na maisha aliyoyapoteza. Sauti ilimwambia:

"Vikubali vyote hivi, na umsahau Baraka."

Kwa upande mwingine, Baraka alionyeshwa utajiri mkubwa, ufalme, na maisha yasiyo na mateso, mradi tu amwache rafiki yake.

Lakini baada ya muda mrefu wa majaribu, wote wawili walikataa.

Ghafla, mwanga mkali ulitokea katikati ya mnara.

Kutoka ndani ya mwanga huo alitokea Kivuli.

"Nilijua mngekuja," alisema kwa utulivu.

Kivuli na Giza wakatazamana. Ilikuwa kana kwamba usiku na alfajiri vimekutana uso kwa uso.

"Mapambano haya hayawezi kushindwa kwa nguvu," alisema Kivuli. "Lazima yashindwe kwa uchaguzi."

Ndipo Kivuli akawapa Juma na Baraka uchaguzi wa mwisho:

1. Warudi duniani na kuishi maisha yao ya kawaida.
2. Wabaki Nchini ya Mwangaza wa Milele kama walinzi wa milango ya ulimwengu.

Waliangaliana kwa muda mrefu.

Hatimaye, Baraka alisema, "Tulipoteza miaka arobaini tayari. Labda sababu ya sisi kuitwa si kuishi kwa ajili yetu wenyewe."

Juma akatikisa kichwa.

"Sote tunakufa siku moja. Lakini si kila mtu hupewa nafasi ya kulinda ulimwengu."

Mara walipotoa uamuzi wao, Kivuli alifumba macho yake, na anga lote likaanza kubadilika.

Inasemekana kwamba hadi leo, katika usiku wa mwezi mpevu, wasafiri wanaopotea njiani huona mbwa mwenye macho ya njano akiwaongoza kurudi nyumbani.

Na wakati mwingine, nyuma yake huonekana wanaume wawili waliovaa mavazi meupe, wakitembea kimya kimya msituni.

Wazee wa Mwembeni huwasimulia watoto wao hadithi hii na kusema:

"Ukipotea gizani, usiogope. Omba tu kwamba Kivuli, Juma, na Baraka bado wanalinda njia za dunia."

 

[Bujibuji Simba Nyamaume]

SEHEMU YA TATU: Watoto wa Njia Iliyosahaulika

Miaka sabini ilikuwa imepita tangu Juma na Baraka watoweke na kuingia katika Nchi ya Mwangaza wa Milele.

Katika kijiji cha Mwembeni, majina yao yalikuwa yamekuwa hadithi.

Wazazi waliwaonya watoto wao wasitembee msituni baada ya jua kuzama. Wawindaji walikuwa wakiacha bakuli la maji mbele ya nyumba zao kila mwezi mpevu kama ishara ya heshima. Na kila mwaka, katika usiku mrefu zaidi wa mwaka, wazee wa kijiji walikusanyika chini ya mti mkubwa wa mbuyu na kurudia maneno yale yale:

"Ukipotea gizani, omba kwamba Walinzi Watatu bado wanazilinda njia za dunia."

Wengi waliamini kuwa hiyo ilikuwa ni hadithi tu.

Lakini si Amani.

Amani alikuwa msichana wa miaka kumi na saba mwenye tabia ya kuuliza maswali ambayo yaliwasumbua wazee wa kijiji.

"Kama kweli Juma na Baraka waliwahi kuishi," aliuliza mara nyingi, "kwa nini hawana makaburi?"

Hakuna mzee aliyewahi kumjibu.

Jioni moja, alipokuwa akimsaidia babu yake kusafisha kibanda cha zamani, aligundua sanduku la mbao lililokuwa limefichwa chini ya sakafu.

Ndani yake kulikuwa na vitu vitatu:

• Kengele ya fedha yenye alama za ajabu.
• Ramani ya zamani iliyoonyesha njia inayopita milima saba.
• Mkanda mweusi wa mbwa uliokuwa umeandikwa neno moja tu:

KIVULI

Uso wa babu yake ulibadilika mara moja.

"Usiguse tena vitu hivyo," alisema kwa sauti ya chini.

"Kwa nini, babu?"

"Kila kizazi kinachotafuta ukweli hupoteza mmoja wao."

Usiku huo, Amani hakupata usingizi.

Saa sita za usiku, kengele ile ya fedha ilianza kulia yenyewe.

Mara moja.

Mara mbili.

Mara tatu.

Kisha akasikia mlio wa mbwa ukitokea mbali ndani ya msitu.

Asubuhi iliyofuata, aliwakusanya marafiki zake wawili wa karibu: Musa, kijana mwenye akili na hodari wa kuwinda, na Neema, binti wa mganga wa kijiji.

"Tunaenda kutafuta ukweli," Amani alisema kwa uthabiti.

"Au kupotea tukitafuta?" Musa aliuliza huku akitabasamu.

"Ningependelea tupate ukweli kwanza."

Baada ya siku tatu, wakiwa na chakula kidogo, taa za mafuta, na ramani ya zamani, waliingia katika msitu uliokuwa nje ya Mwembeni.

Mwanzoni, safari ilionekana ya kawaida.

Lakini mambo ya ajabu yalianza kutokea.

Waliona nyayo ambazo zilionekana tu wakati wa mwanga wa mwezi.

Walisikia sauti zikitamka majina yao ilhali hawakuwa na mtu yeyote karibu.

Na usiku wa nne, waligundua jiwe kubwa lililofunikwa na ukungu wa kijani. Juu yake kulikuwa na maandishi:

"Rudini kabla bado mnamiliki nyakati zenu."

Neema akawatazama wenzake.

"Sasa ninaelewa kwa nini babu zetu hawakupenda kuzungumzia mahali hapa."

Lakini waliendelea mbele.

Siku ya saba, walifika katika Bonde la Mwangwi, mahali ambako hapakuwa kwenye ramani yoyote isipokuwa ile ya Amani.

Hapo, chini ya mwanga wa mwezi, walimwona mbwa mweusi mwenye macho ya dhahabu akiwa amekaa juu ya mwamba.

Hakuna aliyethubutu kusema neno.

Mbwa huyo alisimama taratibu na kuwakaribia.

"Haiwezekani..." Musa alinong'ona.

Mbwa huyo akasema kwa sauti tulivu:

"Mnabeba damu ya wale waliochagua mwanga."

Watatu hao walibaki wakiwa wameganda kwa hofu.

"Anaongea!" Neema alisema kwa sauti ya mshangao.

"Nimekuwa nikizungumza tangu kabla falme nyingi hazijazaliwa," mbwa huyo alijibu.

"Wewe ni Kivuli?" Amani aliuliza.

Macho ya mbwa huyo yalionekana kuwa na huzuni.

"Hapana. Mimi ni Mwangaza—mzao wa mwisho wa Kivuli."

"Je, Walinzi Watatu wako wapi?" Musa aliuliza.

Mwangaza alitazama angani kwa muda.

"Ulimwengu unabadilika."

Aliwaeleza kwamba kwa karne nyingi, Juma, Baraka, na Kivuli walikuwa wakilinda mipaka ya ulimwengu mbalimbali. Lakini sasa, nguvu za kale zilizokuwa zikizuia giza zilianza kudhoofika.

Vivuli vilikuwa vinaanza kuingia katika sehemu ambazo havikupaswa kuwepo.

"Na Walinzi?" Neema aliuliza tena.

"Wanakufa."

Ukimya mzito ukatanda katika bonde lile.

"Haiwezekani," Amani alisema. "Hadithi haziwezi kufa."

"Kila kitu hufa," Mwangaza alijibu. "Hata hadithi."

Kisha aliwafunulia siri ya kutisha.

Mbali sana na Nchi ya Mwangaza wa Milele kulikuwa na eneo lililoitwa Bahari ya Usiku Usio na Mwisho. Huko aliishi mfalme wa kale aliyejulikana tu kama Mfalme Asiye na Jina.

Kwa zaidi ya miaka elfu moja, Walinzi Watatu walikuwa wamemfunga.

Lakini sasa, kifungo chake kilikuwa kinaanza kuvunjika.

"Kwa nini unatuambia sisi?" Amani aliuliza.

Mwangaza akawajibu:

"Kwa sababu ulimwengu huchagua walinzi wapya."

Ardhi ilianza kutetemeka.

Mwezi ukafunikwa na mawingu meusi.

Na kwa muda mfupi, wote watatu waliona maono yale yale.

Juma akiwa amesimama juu ya mlima, nywele zake zikiwa nyeupe.

Baraka akiwa ameshika taa ambayo mwanga wake ulikuwa unazidi kufifia.

Na Kivuli, akiwa mzee kuliko muda wenyewe, akiwaangalia moja kwa moja.

"Tumelinda njia hizi kwa muda wa kutosha," sauti ya Kivuli ilisikika ndani ya mioyo yao.

"Sasa ni zamu yenu."

Maono yale yakatoweka.

Mwangaza akainamisha kichwa chake.

"Mkiendelea mbele, hamtarudi tena kwenye maisha yenu ya zamani."

Amani akawatazama wenzake.

"Tumekulia tukisikiliza hadithi. Labda sasa ni wakati wetu kuwa sehemu yake."

Musa akacheka kwa hofu.

"Nilitegemea kupata hazina, si kazi ya kuokoa ulimwengu."

Neema akatabasamu.

"Huenda tukapata vyote viwili."

Mwangaza akageuka na kuanza kutembea kuelekea ndani zaidi ya msitu.

Nyuma ya miti, lango kubwa la mwanga lilianza kufunguka polepole.

Bila kusema neno lolote, Amani, Musa, na Neema wakamfuata.

Na hivyo ikaanza safari ya mwisho.

Safari si ya Juma na Baraka.

Bali ya wale waliokusudiwa kurithi wajibu wao.

Kwa sababu mahali fulani, ndani ya Bahari ya Usiku Usio na Mwisho, Mfalme Asiye na Jina alikuwa amefungua macho yake kwa mara ya kwanza baada ya miaka elfu moja.

Naye alikuwa akisubiri.

Na hadithi ya Mwembeni haikuwahi kuwa kuhusu jinsi hadithi zinavyoanza.

Daima imekuwa kuhusu nani mwenye ujasiri wa kuziendeleza.Nikiendelea na sehemu ya nne, hadithi itaingia kwenye vita kati ya Walinzi Wapya na Mfalme Asiye na Jina katika Bahari ya Usiku Usio na Mwisho.

 

[Bujibuji Simba Nyamaume]

Hii ni sehemu ya nne ya hadithi:

Miaka mingi ilikuwa imepita tangu kutoweka kwa Walinzi Watatu wa Mwembeni. Kijiji hicho kilikuwa kimeendelea, lakini wazee walikuwa bado wakisimulia kwa sauti za chini kuhusu mbwa wa kichawi, msitu wa Mzimu Mkuu, na kiapo kilichofungwa kwa damu.

Kizazi kipya hakikuamini hadithi hizo.

Miongoni mwao walikuwepo vijana watatu: Amani, Neema, na Jabiri. Walikuwa marafiki wa karibu na walikuwa wamelelewa wakisikia simulizi za Walinzi Watatu. Lakini tofauti na wengine, wao walitaka kujua ukweli.

Siku moja, walipokuwa wakisafisha nyumba ya mzee mmoja aliyefariki, walikuta sanduku la kale lililofungwa kwa kufuli la shaba. Ndani yake kulikuwa na ramani ya zamani, mkufu wenye alama ya mbwa mwenye macho matatu, na kijitabu kilichoandikwa:

"Wakati mwezi mwekundu utakapochomoza mara tatu ndani ya mwaka mmoja, Walinzi Watatu watahitajika tena. Mmoja atatoka kwenye damu ya Mwita, mmoja kwenye damu ya Baraka, na wa tatu atachaguliwa na mbwa mwenyewe."

Walitetemeka.

Walipochunguza ukoo wao, waligundua jambo la kushangaza. Amani alikuwa mjukuu wa Mwita, Neema alikuwa kitukuu cha Baraka, na Jabiri hakuwa na ukoo unaojulikana kijijini. Alikuwa mtoto aliyeokotwa akiwa mchanga karibu na msitu wa Mzimu Mkuu.

Usiku huohuo, mwezi ulionekana ukiwa na rangi nyekundu hafifu.

Siku zilizofuata, matukio ya ajabu yalianza kutokea Mwembeni. Mifugo ilianza kupotea. Watu walidai kuona kivuli kikubwa kikitembea pembezoni mwa kijiji usiku. Na kila alfajiri, alama za miguu ya mbwa mkubwa zilionekana katikati ya uwanja wa kijiji.

Mzee wa mwisho aliyebaki aliyewahi kuwaona Walinzi Watatu aliwaita vijana hao na kuwaambia:

"Hamjaja kutafuta ukweli. Ukweli ndio umekuja kuwatafuta."

Aliwapa ufunguo wa chuma uliokuwa umehifadhiwa kwa zaidi ya miaka hamsini.

"Ufunguzi huu utafungua mlango uliopo ndani ya pango la Mzimu Mkuu. Lakini mkumbuke, si kila siri inapaswa kufunuliwa."

Baada ya siku saba, mwezi mwekundu ulionekana tena angani. Vijana hao watatu waliinuka kabla ya alfajiri na kuelekea msituni wakiwa na ramani, mkufu, na ufunguo wa chuma.

Walipofika kwenye pango lililotajwa kwenye ramani, waliona jambo ambalo hakuna hata mmoja wao aliyetarajia.

Ukutani kulikuwa na michoro ya Walinzi Watatu wa zamani. Lakini chini ya michoro hiyo kulikuwa na nafasi tatu nyingine tupu—kana kwamba zilikuwa zikisubiri sura za watu wengine.

Ghafla, sauti nzito ilisikika kutoka ndani ya giza:

"Hatimaye mmefika... nimewasubiri kwa miaka hamsini."

Na kutoka ndani ya pango, mbwa mkubwa mwenye macho ya samawati alitokea taratibu. Lakini jambo la kutisha zaidi lilikuwa hili:

Alikuwa akizungumza kwa sauti ya binadamu.

"Mimi ndiye wa mwisho wa walinzi wa zamani. Na sasa, uchaguzi umeanza."

Mwanga wa mwezi mwekundu uliingia ndani ya pango, na mkufu uliokuwa mikononi mwa Jabiri ukaanza kung'aa kwa nguvu.

Safari yao ya kweli ilikuwa ndiyo inaanza...Nikiendelea na sehemu ya tano, nitafichua siri ya Jabiri na kwa nini mbwa huyo alimchagua tangu akiwa mtoto.

 

[Bujibuji Simba Nyamaume]

SEHEMU YA TANO: SIRI YA JABIRI

Mbwa huyo alisimama katikati ya pango huku macho yake ya samawati yakimulika kama moto wa usiku. Amani na Neema walirudi nyuma kwa hofu, lakini Jabiri alihisi kana kwamba sauti ile alikuwa ameisikia mahali fulani zamani.

"Jina langu ni Kivuli," alisema mbwa huyo. "Mimi ni mlinzi wa mwisho wa agano lililofungwa kabla hata ya Mwembeni kuanzishwa."

Kabla hawajauliza swali lolote, ukuta wa pango ulianza kuangaza. Picha zikaanza kuonekana kama sinema ya kale.

Waliona watu wawili waliokuwa wameenda kununua mbwa miaka mingi iliyopita. Waliona mapambano yao dhidi ya nguvu za giza. Kisha wakaona Walinzi Watatu wakitoa maisha yao kuokoa kijiji.

Lakini picha ya mwisho iliwafanya wote wagande.

Kulikuwa na mwanamke aliyembeba mtoto mchanga usiku wa mvua kubwa. Mwanamke huyo alikuwa akilia huku akimkimbiza mtu fulani aliyekuwa amefunikwa kwa joho jeusi.

"Huyu ni nani?" aliuliza Neema kwa sauti ya chini.

Kivuli alimgeukia Jabiri.

"Huyo ni mama yako."

Jabiri alihisi miguu yake ikilegea.

"Haiwezekani! Niliambiwa nilipatikana msituni bila wazazi!"

"Uliwekwa msituni ili uokolewe," alisema Kivuli. "Kwa sababu damu yako si ya kawaida."

Picha ikaendelea kuonyesha kuwa mwanamke huyo alimfikisha mtoto mchanga mbele ya pango hili. Ndipo mbwa mwenye macho ya samawati, aliyekuwa mdogo zaidi wakati huo, alipomtokea.

"Mlinde mwanangu," alisema mwanamke huyo. "Siku moja atakapokua, atahitaji kuamua hatima ya Mwembeni."

Mwanamke huyo akampa mtoto mkufu ule ule ambao sasa Jabiri alikuwa ameushika.

"Mama yako alikuwa mmoja wa Walinzi Watatu wa mwisho," alisema Kivuli. "Lakini hakufa kama watu wanavyoamini."

Kimya kizito kilitanda ndani ya pango.

"Yuko wapi sasa?" Jabiri aliuliza huku machozi yakianza kumtoka.

Kivuli alifumba macho yake kwa huzuni.

"Amefungwa."

"Gerezani?"

"Hapana. Amefungwa kati ya ulimwengu wa walio hai na ulimwengu wa roho."

Ghafla, ardhi ilianza kutikisika. Upepo mkali ulivuma kutoka ndani kabisa ya pango. Sauti ya kutisha ikasikika:

"KIVULI! UMEWALETA HAPA!"

Ukuta wa pango ukapasuka, na kivuli kikubwa chenye macho mekundu kikaanza kujitokeza. Kilikuwa na umbo la mbwa mkubwa kuliko tembo.

Amani alikumbuka maneno ya babu yake:

"Siku nguvu za giza zitakaporudi, damu ya walinzi itamwagika tena."

Kivuli alimwangalia Jabiri kwa makini.

"Huna muda tena wa kujificha ukweli. Wewe si Jabiri wa kawaida. Wewe ni mrithi wa Agano la Mwanga."

"Na hiyo inamaanisha nini?"

"Inamaanisha kuwa ni wewe pekee unayeweza kumfungua mama yako... au kuangamiza Mwembeni milele."

Mwezi mwekundu ukaonekana tena kupitia ufa wa pango. Mara hii ulikuwa mwekundu kuliko hapo awali.

Na kwa mara ya kwanza katika maisha yake, Jabiri alianza kusikia sauti ndani ya akili yake.

"Mwanangu... nikomboe kabla haijachelewa..."

Ilikuwa sauti ya mama yake.

Lakini kabla hajaweza kujibu, kivuli kile kikubwa kiliruka kuelekea kwao kwa kishindo kikubwa, na pango lote likaanza kuporomoka.

Mwisho wa sehemu ya tano.Sehemu ya sita itaeleza vita vya kwanza kati ya Jabiri na kiumbe cha giza, na siri ya kwa nini mwezi mwekundu umeanza kuonekana tena baada ya miaka hamsini.

 

[Bujibuji Simba Nyamaume]

SEHEMU YA SITA: VITA CHINI YA MWEZI MWEKUNDU

Pango lilianza kutikisika kwa nguvu huku mawe makubwa yakidondoka kutoka juu. Kiumbe kile chenye macho mekundu kilitoa mlio uliotikisa miti yote ya msitu wa Mzimu Mkuu.

"Kimetoka usingizini..." alisema Kivuli kwa sauti ya huzuni. "Nilihofia siku hii itafika."

Jabiri alisimama akiwa bado ameshika mkufu wake kwa nguvu. Kwa mara nyingine, ile sauti ilisikika kichwani mwake.

"Usiogope. Damu yangu imo ndani yako."

"Mama..." alinong'ona.

Kiumbe kile kiliposogea karibu, mwanga wa mwezi mwekundu ulifunua umbo lake vizuri. Kilikuwa na vichwa vitatu, kila kimoja kikiwa na macho mekundu yaliyowaka kama makaa ya moto.

Amani na Neema waliinua mienge yao, lakini Kivuli alipaza sauti:

"Hapana! Silaha za kawaida haziwezi kukiumiza!"

Kichwa cha kwanza kilipuliza upepo mkali uliowatupa ukutani. Kichwa cha pili kilitoa moshi mweusi uliowafanya washindwe kuona. Na kichwa cha tatu kilizungumza kwa sauti iliyofanana na radi:

"Nimengoja damu ya walinzi irudi..."

Jabiri alihisi mkufu wake ukipata joto kali. Ghafla, aliona maono ya ajabu—alijiona akiwa mtoto, amebebwa na mama yake huku wakikimbia ndani ya msitu.

"Mkikumbana na Mla-Nyota, usimruhusu akuambie wewe ni nani!" mama yake alisema kwenye maono hayo.

Maono yakakatika.

"Mla-Nyota?" Jabiri aliuliza.

Kivuli aligeuka haraka.

"Usilitaje jina hilo!"

Lakini ilikuwa tayari imechelewa.

Kiumbe kile kikaanza kucheka.

"Hivyo bado wananikumbuka..."

Ardhi ilipasuka katikati ya pango, na mwanga mwekundu ukatoka chini yake. Kivuli aliinama kana kwamba alikuwa amejeruhiwa.

"Mla-Nyota alikuwa mlinzi wa nne," alisema kwa shida. "Lakini alisaliti agano. Alitamani nguvu za mwezi mwekundu na akageuka kuwa kiumbe wa giza."

Neema alishtuka.

"Unamaanisha... alikuwa binadamu?"

"Ndiyo," alijibu Kivuli. "Na alikuwa ndugu wa Mwita."

Jabiri alihisi dunia ikimzunguka. Siri zote zilikuwa zikianza kuunganika.

Mla-Nyota alisogea karibu zaidi.

"Miaka hamsini iliyopita nilishindwa. Lakini sasa mrithi amerudi. Damu yake itanifungua milango yote ya ulimwengu wa roho."

Ghafla, mkufu wa Jabiri ulipasuka vipande viwili. Ndani yake kulikuwa na jiwe dogo la bluu lililong'aa sana.

Jiwe hilo lilipopanda hewani, mistari ya mwanga ilianza kuzunguka mwili wa Jabiri.

Amani alipiga kelele.

"Jabiri! Macho yako!"

Macho ya Jabiri yalikuwa yamebadilika na kuwa ya samawati, kama ya Kivuli.

Na kwa mara ya kwanza, aliweza kuelewa lugha ya zamani ya walinzi.

Bila kujua alichokuwa akifanya, aliinua mkono wake na kusema:

"Kwa jina la Agano la Mwanga, narudisha kilichofungwa!"

Mwanga mkali ulilipuka ndani ya pango. Mla-Nyota alipiga kelele za maumivu huku moja ya vichwa vyake vikianza kutoweka.

Lakini ushindi huo haukudumu.

Kutoka nje ya pango, sauti nyingine zilianza kusikika. Hazikuwa za binadamu wala wanyama.

Kivuli aligeuka kuelekea mlango wa pango na uso wake ukabadilika.

"Haiwezekani..."

"Nini?" aliuliza Neema.

"Si Mla-Nyota peke yake aliyeamka."

Makumi ya macho mekundu yalionekana gizani nje ya pango.

"Walinzi Weusi wamerudi."

Na katikati yao alisimama mwanamke aliyefunikwa kwa joho jeupe. Taratibu aliondoa kifuniko cha uso wake.

Jabiri alibaki ameduwaa.

Alikuwa na uso ule ule aliouona kwenye maono.

"Mama?"

Mwanamke huyo alitabasamu, lakini macho yake yalikuwa mekundu kama damu.

"Samahani, mwanangu," alisema. "Nilikuja kukurudisha nyumbani."

Mwisho wa sehemu ya sita.

 

[King Kong III]

Chei Chei shangazi oh shangazi uje tena Shangazi.

 

[Bujibuji Simba Nyamaume]

SEHEMU YA SABA: MACHO MEKUNDU YA MAMA

Ukimya mzito ulitanda ndani ya pango.

Jabiri alimtazama mwanamke aliyekuwa amesimama mbele yake. Alikuwa na uso ule ule aliouona katika maono yake—uso wa mama ambaye hakuwahi kumjua. Lakini macho yake hayakuwa ya kawaida. Yalikuwa mekundu, yakimetameta chini ya mwanga wa mwezi mwekundu.

"Mama..." Jabiri alisema tena, safari hii kwa sauti iliyovunjika.

Mwanamke huyo alisogea hatua moja mbele.

"Umekuwa mkubwa kuliko nilivyotarajia, mwanangu."

Jabiri alitaka kumkimbilia, lakini Kivuli alisimama mbele yake.

"Usimdanganyike!" Kivuli alipaza sauti. "Huyo si mwanamke yule niliyemjua miaka hamsini iliyopita."

Uso wa mwanamke huyo ukabadilika na kuwa wa huzuni.

"Na wewe bado ni mwaminifu kupita kiasi, Kivuli."

Neema alimuuliza kwa tahadhari, "Je, wewe ni nani hasa?"

"Ninaitwa Zawadi," alijibu. "Na ndiyo, mimi ni mama yake Jabiri."

Mla-Nyota alianza kucheka kwa sauti iliyotikisa pango.

"Mwambie ukweli wote, Zawadi! Mwambie ni nani aliyekufunga kati ya ulimwengu wa walio hai na wa roho!"

Jabiri alimwangalia mama yake.

"Ni nani aliyekufanya hivi?"

Zawadi alifumba macho kwa muda mrefu. Alipoyafungua tena, jicho moja lilikuwa jekundu na jingine lilikuwa la samawati.

"Ni mimi mwenyewe."

Wote walishtuka.

"Miaka hamsini iliyopita, tuligundua kuwa Mla-Nyota hangeweza kuangamizwa. Angeweza tu kufungwa. Lakini kifungo hicho kilihitaji roho ya mlinzi mmoja ibaki naye milele."

"Kwahiyo ulijitoa mhanga?" aliuliza Amani.

Zawadi alitikisa kichwa.

"Nilifanya zaidi ya hapo. Nilifunga sehemu ya roho yangu kwa Mla-Nyota. Ndiyo maana kwa miaka yote hii nimekuwa nikipigana naye ndani yangu."

Machozi yalianza kumtoka Jabiri.

"Kwa nini hukuja kunichukua?"

"Kila nilipojaribu, Mla-Nyota aliona kupitia macho yangu. Nilikulinda kwa kukaa mbali."

Ghafla, Walinzi Weusi waliokuwa nje ya pango waliinua sauti zao kwa pamoja. Mwezi mwekundu ukang'aa zaidi.

Kivuli alionekana mwenye wasiwasi.

"Hapana... kifungo kinakaribia kuvunjika."

Zawadi alimwangalia Jabiri kwa haraka.

"Sikiliza kwa makini. Kuna jambo ambalo hakuna mtu aliyekwambia."

"Jambo gani?"

"Wewe hukuzaliwa kama binadamu wa kawaida."

Pango lote likatulia.

"Usiku uliozaliwa, mwezi mwekundu na mwezi wa kawaida vilionekana pamoja angani. Hilo halijawahi kutokea tena."

"Unamaanisha nini?" Jabiri aliuliza.

"Wewe ni mtoto wa unabii wa walinzi. Ndani yako kuna nguvu za ulimwengu wa mwanga na kivuli. Ndiyo maana unaweza kumkomboa Mla-Nyota... au kuwa mfalme mpya wa giza."

Kabla Jabiri hajajibu, Mla-Nyota alinguruma kwa nguvu.

"NA SASA ATAJUA UKWELI WA MWISHO!"

Kutoka katikati ya pango, mwanga mweupe ulitokea na kuunda taswira nyingine.

Taswira hiyo ilimuonyesha mwanaume aliyekuwa amesimama pembeni ya Zawadi usiku ambao Jabiri alizaliwa.

Jabiri alishindwa kupumua.

Mwanaume huyo alikuwa na macho ya samawati kama ya Kivuli.

"Huyo ni nani?" aliuliza kwa sauti ya chini.

Zawadi alishusha kichwa chake.

"Huyo ndiye baba yako."

"Kwani yuko wapi?"

Kivuli aligeuka taratibu na kumtazama Jabiri.

Kwa mara ya kwanza tangu wakutane, macho ya mbwa huyo yalijaa huzuni.

"Yuko hapa."

Jabiri alitazama pango lote kwa mshangao.

"Simuoni."

Kivuli alisogea karibu naye.

"Kwa sababu kwa miaka yote hii... umekuwa ukizungumza naye."

Pango lote lilinyamaza.

Jabiri alihisi moyo wake ukisimama.

"Hapana..."

Kivuli akafumba macho.

"Mimi ndiye baba yako, Jabiri."

Kabla mtu yeyote hajasema neno, mwezi mwekundu ulipasuka vipande viwili angani, na sauti ya kale ikasikika kutoka kila upande wa msitu:

"Agano limevunjwa. Mfalme wa Giza ameamka."

Mwisho wa sehemu ya saba.

 

[Bujibuji Simba Nyamaume]

SEHEMU YA NANE: LAANA YA MLINZI

"Mimi ndiye baba yako, Jabiri."

Maneno ya Kivuli yaligonga ndani ya moyo wa Jabiri kama radi. Hakuweza kuamini. Aliangalia macho ya samawati ya mbwa huyo, kisha akatazama taswira ya mwanaume aliyekuwa ukutani.

Ilikuwa kweli.

Lakini kabla hajazungumza, anga lilitikisika. Vipande vya mwezi mwekundu vilianza kuzunguka juu ya msitu wa Mzimu Mkuu kama nyota zilizopoteza njia.

"Hatuna muda!" Zawadi alipaza sauti. "Mla-Nyota amevunja sehemu ya agano!"

Jabiri alimgeukia Kivuli kwa hasira na maumivu.

"Kama wewe ni baba yangu, kwa nini hukuwa nami? Kwa nini uliniangalia nikikua bila kuniambia ukweli?"

Kivuli alikaa kimya kwa muda mrefu.

"Kwa sababu nilikufa usiku uliozaliwa."

Kimya kikatanda tena.

"Una maana gani?" Amani aliuliza.

"Mla-Nyota alipojaribu kuchukua nguvu za Jabiri akiwa mtoto, nilisimama dhidi yake. Nilijua kwamba ili mwanangu aishi, mmoja wetu alipaswa kutoa maisha yake."

"Na ndipo ukawa mbwa?" Neema aliuliza.

Kivuli alitikisa kichwa.

"Hapana. Nilifariki. Lakini Walinzi wa Kale walinipa uchaguzi—niendelee kupumzika, au nirudi kama mlinzi mpaka siku ambayo mwanangu angehitajika."

"Na ukachagua kurudi."

"Ningechagua hivyo mara elfu."

Macho ya Jabiri yakajaa machozi.

"Jina langu halisi ni Jabali," aliendelea kusema Kivuli. "Nilikuwa mkuu wa Walinzi Watatu."

Zawadi aliongeza kwa sauti ya huzuni, "Laana ya walinzi ilikuwa kwamba yeyote angerudi kutoka kwa wafu asingekuwa binadamu tena."

Ghafla, Mla-Nyota alinguruma.

"HADITHI ZA HUZUNI HAZITAWAOKOA!"

Ardhi ilipasuka, na Walinzi Weusi wakaanza kuingia ndani ya pango. Lakini waliposogea, Jabiri aliona jambo la ajabu—walikuwa na nyuso za watu waliowahi kuishi Mwembeni.

"Kwani hawa ni nani?" aliuliza.

Kivuli alijibu kwa sauti nzito.

"Hao ni walinzi waliopotea. Wale walioshindwa kupinga giza."

Mmoja wao alisogea mbele.

Alikuwa amevaa vazi la zamani la kijiji na mkononi alikuwa ameshika mkuki uliovunjika.

Amani alipigwa na butwaa.

"Haiwezekani... huyo ni Mwita!"

Ndiyo, alikuwa Mwita—mmoja wa Walinzi Watatu wa kwanza. Lakini macho yake yalikuwa mekundu.

"Jabiri..." alisema kwa sauti ya mbali. "Usifanye kosa nililofanya. Giza huanza kama ahadi ya kuwasaidia wengine."

Kabla hajaweza kuendelea, Mla-Nyota alimvuta nyuma kwa nguvu za ajabu.

"WOTE NI WANGU SASA!"

Kivuli alimwangalia Jabiri kwa makini.

"Ni wakati wa uchaguzi."

"Uchaguzi gani?"

Zawadi alitoa kitu kilichokuwa kimefichwa ndani ya joho lake. Kilikuwa ni upanga mfupi wenye alama ya mwezi na jua.

"Huu ni Upanga wa Agano," alisema. "Umetengenezwa kutokana na mwanga na kivuli."

"Unafanya nini?"

"Ukimgusa nao Mla-Nyota, jambo moja kati ya mawili litatokea."

"Yapi?"

"Utaangamiza giza milele... lakini nami na baba yako tutatoweka pamoja nalo."

Jabiri alihisi pumzi yake ikikatika.

"Na la pili?"

"Ukichagua kutotumia upanga, Mla-Nyota atakutumia kama chombo chake, na utakuwa Mfalme mpya wa Giza."

Mwezi uliokuwa umevunjika ukaanza kung'aa zaidi. Kutoka juu, sauti ya kale ilisikika tena:

"Damu ya walinzi lazima ichague kabla alfajiri haijafika."

Jabiri aliushika Upanga wa Agano huku mikono yake ikitetemeka. Kwa upande mmoja alikuwa na mama na baba yake ambao alikuwa amewapata muda mfupi uliopita. Kwa upande mwingine, alikuwa na hatima ya Mwembeni.

Lakini kabla hajafanya uamuzi, jiwe la bluu lililokuwa ndani ya mkufu wake lilianza kung'aa na kuonyesha maono ya mwisho.

Katika maono hayo, alijiona akiwa mzee sana, amekaa juu ya kiti cha enzi kilichotengenezwa kwa mifupa, huku maelfu ya Walinzi Weusi wakipiga magoti mbele yake.

Na juu ya kichwa chake kulikuwa na taji la mwezi mwekundu.

Mla-Nyota akaanza kucheka.

"Sasa umeona ukweli, mwanangu. Unabii haukusema utaniangamiza. Ulisema utanirithi."

Mwisho wa sehemu ya nane.

 

[Bujibuji Simba Nyamaume]

SEHEMU YA TISA: UCHAGUZI WA MWISHO

Pango lilikuwa limetikisika vibaya. Vipande vya mwezi mwekundu vilizunguka angani kana kwamba muda wenyewe ulikuwa umevunjika.

Jabiri alisimama katikati ya pango akiwa ameshika Upanga wa Agano. Mkononi mwake wa kushoto kulikuwa na jiwe la bluu la walinzi, na mkononi wa kulia kulikuwa na hatima ya Mwembeni.

"Chagua!" Mla-Nyota alinguruma. "Mwanga au giza!"

Jabiri akamtazama baba yake, Kivuli, ambaye sasa alikuwa amerudi katika umbo la nusu binadamu na nusu mbwa kutokana na kuvunjika kwa agano. Kisha akamtazama mama yake, Zawadi, aliyekuwa bado akipambana na giza lililokuwa ndani yake.

Kwa mara ya kwanza tangu aanze safari yake, alitabasamu.

"Mmekosea."

Wote walimtazama.

"Mmekuwa mkizungumza kana kwamba nina uchaguzi wa njia mbili tu."

Mla-Nyota alicheka.

"Hakuna njia ya tatu!"

Jabiri aliinua Upanga wa Agano.

"Labda ndiyo maana walinzi wote walishindwa."

Macho yake ya samawati yakaanza kung'aa. Jiwe la bluu lilielea hewani na kuzunguka pamoja na vipande vya mwezi mwekundu.

"Nitaunda njia yangu mwenyewe."

Mara ghafla, alichoma upanga ardhini.

Pango lote likajaa mwanga mkali. Michoro ya kale iliyokuwa ukutani ilianza kuamka. Sauti za walinzi waliopita zilisikika kila upande.

"Mrithi wa Agano..."

"Wa kwanza kuvunja mzunguko..."

"Wa mwisho wa damu ya walinzi..."

Kivuli alionekana kushangaa.

"Haiwezekani. Hakuna aliyewahi kufanya hivyo."

Jabiri akageuka na kumtazama Mla-Nyota.

"Ulinidanganya."

"Nimekudanganya nini?"

"Unabii haukusema nitakuwa Mfalme wa Giza. Ulisema nitarithi."

Uso wa Mla-Nyota ukabadilika kwa mara ya kwanza.

"Na leo nimeelewa maana yake."

"Nini?"

"Nitarithi maumivu yako. Nitarithi laana yako. Na nitavunja mzunguko huu hapa."

Ghafla, jiwe la bluu lilipasuka na kutoa mwanga uliounda mlango mkubwa wa kale nyuma ya pango. Ndani yake walionekana walinzi wote waliowahi kuishi, akiwemo Mwita na Baraka wakiwa katika umbo lao la kawaida.

Mwita alizungumza:

"Hatimaye... mmoja wetu ameelewa."

Kivuli alipiga magoti.

"Mlango wa Mwanzo..."

Zawadi alianza kulia.

"Jabiri, usifanye hivyo! Ukichukua laana yote, hutabaki kama ulivyo!"

Lakini Jabiri alitabasamu.

"Kwa miaka yote, watu wamekuwa wakijitoa mhanga ili kuniokoa. Sasa ni zamu yangu."

Amani na Neema walikimbia kumzuia.

"Hapana! Lazima kuwe na njia nyingine!"

Jabiri aliwatizama marafiki zake.

"Ninyi ndio mtakaoisimulia hadithi hii."

Alisogea mbele mpaka alipokuwa uso kwa uso na Mla-Nyota.

Kwa mshangao wa kila mtu, alimkumbatia.

Mla-Nyota aliganda.

"K... kwa nini?"

"Kwa sababu kabla hujawa giza, ulikuwa mmoja wetu."

Macho mekundu ya Mla-Nyota yakaanza kupoteza mwanga wake.

Kwa mara ya kwanza baada ya karne nyingi, uso wake wa kibinadamu ulionekana.

Alikuwa mzee mwenye macho yaliyojaa huzuni.

"Nimechoka..." alinong'ona.

"Najua."

Mwanga mkubwa ulilipuka kutoka ndani ya Jabiri. Giza lote lilianza kuingia mwilini mwake taratibu. Walinzi Weusi waliinuka kutoka ardhini na kurudi katika umbo lao la zamani kabla ya kutoweka.

Kivuli alipiga kelele.

"JABIRI!"

Lakini ilikuwa imechelewa.

Mwezi mwekundu ulianza kutoweka angani. Msitu wa Mzimu Mkuu ulitulia kwa mara ya kwanza katika zaidi ya miaka mia moja.

Mwanga ulipopotea, mtu mmoja tu alikuwa amesimama katikati ya pango.

Alikuwa ni Jabiri.

Lakini nywele zake zilikuwa zimekuwa nyeupe kabisa.

Na macho yake...

Jicho moja lilikuwa la samawati.

Na jingine lilikuwa jekundu.

"Mwanangu..." Zawadi alisema huku akilia.

Jabiri aliwatazama wote na kutabasamu kwa huzuni.

"Agano limevunjwa."

"Kwahiyo imekwisha?" Neema aliuliza.

Jabiri hakujibu mara moja. Badala yake, alitazama kuelekea mbali, kana kwamba alikuwa akisikia sauti ambazo hakuna mwingine aliyeweza kuzisikia.

Kisha akasema maneno yaliyowafanya wote watetemeke:

"Hapana."

"Kuna nini tena?" Amani aliuliza.

Jabiri akatazama anga lililoanza kupata mwanga wa alfajiri.

"Kumbe Mwembeni haikuwa kijiji kilichokuwa kinalindwa."

"Unamaanisha nini?"

Akavuta pumzi ndefu.

"Kuna vijiji vingine saba."

Mwisho wa sehemu ya tisa.

 

[Bujibuji Simba Nyamaume]

SEHEMU YA KUMI: VIJIJI SABA VYA WALINZI

Alfajiri ilianza kuchomoza juu ya Mwembeni. Kwa mara ya kwanza baada ya kizazi kizima, ndege walirudi kuimba ndani ya msitu wa Mzimu Mkuu.

Lakini ndani ya pango, hakuna aliyekuwa na furaha.

"Kuna vijiji vingine saba?" Neema aliuliza kwa mshangao.

Jabiri alitikisa kichwa polepole.

"Ndiyo. Na kila kimoja kina mlinzi wake... au kilikuwa nao."

Amani alisogea karibu.

"Unawezaje kujua hayo?"

Jabiri aliweka mkono wake juu ya jicho lake jekundu.

"Tangu nichukue laana ya Mla-Nyota, ninaweza kusikia kumbukumbu za walinzi wote waliotangulia."

Kivuli alimwangalia kwa huzuni.

"Hiyo ndiyo gharama ya kuwa Mlinzi wa Mwisho."

Jabiri akafumba macho, na sauti za kale zikaanza kusikika kichwani mwake:

"Mwembeni wa Maji..."

"Kilima cha Upepo..."

"Bonde la Miamba..."

"Msitu wa Kivuli..."

"Visiwa vya Ukungu..."

"Jangwa la Nyota..."

"Na Mji wa Mwisho..."

Alipofumbua macho, uso wake ulikuwa umebadilika.

"Kati ya vijiji saba, vinne tayari vimeanguka."

"Kumeanguka?" Zawadi aliuliza.

"Walinzi wao walishindwa. Na sasa giza linaenea."

Mara ghafla, jiwe la bluu lilianza kuonyesha ramani hewani. Ramani hiyo ilionyesha nuru saba ndogo. Taa nne zilizimika mbele ya macho yao.

"Zimebaki tatu tu..." Jabiri alisema.

"Kimojawapo ni Mwembeni?"

"Ndiyo."

"Na vingine viwili?"

Jabiri hakujibu mara moja.

Aligeuka na kumtazama Neema.

"Wewe unatoka Kilima cha Upepo."

Neema alirudi nyuma kwa mshangao.

"Haiwezekani! Nilizaliwa Mwembeni!"

"Hapana. Uliletwa hapa ukiwa na miezi sita."

Kisha akamtazama Amani.

"Na wewe ni mrithi wa Bonde la Miamba."

Kivuli alifumba macho.

"Hivyo ndivyo walivyopanga tangu mwanzo..."

"Nani?" Amani aliuliza.

"Walinzi wa Kale."

Ghafla, sauti kubwa ilisikika kutoka nje ya pango. Wote walikimbia hadi mlangoni.

Mbali sana upande wa mashariki, waliona mwanga wa kijani ukipaa angani.

Jabiri akapiga magoti.

"Hapana."

"Nini kimetokea?" Zawadi aliuliza.

"Kilima cha Upepo kimeanguka."

Neema alihisi miguu yake ikilegea.

"Hapana... siwezi hata kukumbuka mahali hapo."

Jabiri alimwangalia.

"Hutakumbuka mpaka ufike huko."

Macho yake ya samawati na jekundu yalimetameta.

"Kuna mtu amewaangamiza walinzi."

"Si Mla-Nyota?" Amani aliuliza.

Jabiri alitikisa kichwa.

"Hapana. Kuna kitu kibaya zaidi."

Kimya kizito kilitanda.

"Kibaya kuliko Mfalme wa Giza?"

Jabiri alitazama anga.

"Mla-Nyota alikuwa mfungwa tu."

"Sasa ni nani aliyemfunga?"

Jabiri akajibu kwa sauti ya chini:

"Mlinzi wa Kwanza."

Pango lote likawa kimya.

"Inasemekana kabla ya vijiji saba, kulikuwa na mlinzi mmoja tu. Lakini aligawanya nguvu zake katika sehemu saba ili kuilinda dunia."

"Na yuko wapi sasa?" aliuliza Zawadi.

Jabiri alitabasamu kwa huzuni.

"Hakuna anayejua."

Ghafla, sauti ya mtoto mdogo ikasikika kutoka nyuma yao.

"Kama hakuna anayejua... basi kwa nini nimekuwa nikimuona kwenye ndoto?"

Wote waligeuka kwa mshangao.

Alikuwa ni mtoto wa miaka tisa aliyesimama mlangoni mwa pango. Alikuwa amevaa mavazi meupe, na mkononi mwake alikuwa ameshika filimbi ya mbao.

"Huyu ni nani?" Kivuli aliuliza.

Mtoto huyo alitabasamu.

"Nimechelewa kujitambulisha. Jina langu ni Baraka."

Lakini Mwita alikuwa amekufa zaidi ya miaka mia moja iliyopita, na Baraka alikuwa mmoja wa Walinzi Watatu wa kwanza.

Jabiri alimtazama kwa makini.

"Wewe si Baraka."

Mtoto huyo alipiga filimbi yake taratibu.

"Hapana. Mimi ni kile kilichobaki baada yake."

Macho yake yakageuka kuwa ya dhahabu.

"Na nimekuja kuwaambia kuwa Mlinzi wa Kwanza ameamka."

Mwisho wa sehemu ya kumi.

 

[secretarybird]

Nitarudi kusoma sehemu ya tatu.

 

[Bujibuji Simba Nyamaume]

Nitarudi kusoma sehemu ya tatu.

Karibu tuendelee

 

[Bujibuji Simba Nyamaume]

SEHEMU YA 11

Usiku ulipozidi kuwa mzito katika kijiji cha Mwembeni, vijana waliokuwa wakifuatilia siri ya Walinzi Watatu walikusanyika chini ya mti mkubwa wa mbuyu uliokuwa katikati ya kijiji. Kiongozi wao, Amani, alikuwa amebeba ramani ya zamani waliyoipata ndani ya pango la Mlima Kizinga.

Ramani hiyo ilikuwa na alama tatu zilizochorwa kwa damu iliyokuwa imekauka kwa miaka mingi. Chini yake kulikuwa na maneno yaliyosomeka:

"Walipoanguka Walinzi Watatu, muhuri haukuvunjika; ulilala. Lakini mwezi mwekundu utakaporudi mara ya saba, mlango utafunguliwa tena."

Wazee wa kijiji waliposikia maneno hayo, nyuso zao zilijaa hofu. Mzee Juma, aliyekuwa mtu wa mwisho hai aliyesikia simulizi kutoka kwa babu yake kuhusu mbwa wale wa kichawi, alisimama na kusema:

"Hamjachelewa, lakini muda si rafiki yenu tena. Mwezi mwekundu unaonekana angani kesho usiku."

Kimya kizito kilitanda. Hakuna aliyethubutu kusema neno.

Ghafla, upepo mkali ulivuma kutoka upande wa msitu wa Mbuyuni. Mbwa wa kijijini wote walianza kubweka kwa pamoja kana kwamba walikuwa wakiona kitu ambacho wanadamu hawakuweza kukiona. Ndipo sauti nzito ilisikika kutoka gizani:

"Warithi wa Walinzi, wakati umefika..."

Amani na wenzake waliinua taa zao za mafuta kuelekea msituni. Walichokiona kiliwafanya miguu yao kuganda.

Mbwa watatu wakubwa wenye macho ya kung'aa ya samawati walikuwa wamesimama kimya mbele yao. Walifanana kabisa na wale waliotoweka miaka mingi iliyopita.

Lakini jambo la kutisha zaidi lilikuwa hili—mmoja wao alikuwa amevaa shingoni mkufu ule ule uliokuwa umezikwa pamoja na mmoja wa Walinzi Watatu.

Je, Walinzi walikuwa wamerudi kutoka ulimwengu mwingine, au kuna mtu alikuwa ameamsha nguvu ambazo zilipaswa kubaki zimelala milele?

Mwisho wa sehemu ya kumi na moja...

 

[Bujibuji Simba Nyamaume]

Sehemu ya 12

Mwezi mwekundu ulianza kuchomoza polepole nyuma ya Mlima Kizinga, ukilitia anga rangi ya damu. Amani na wenzake walibaki wamesimama bila kutikisika huku mbwa wale watatu wakitazamana nao kwa macho yaliyong'aa kama moto.

Mmoja wa mbwa hao alitoa mlio wa ajabu, si kubweka wala kuunguruma, bali sauti iliyofanana na mtu anayenong'ona kwa mbali.

"Tuwafuate," alisema Neema, msichana aliyekuwa na uwezo wa kusikia mambo ambayo wengine hawakuweza.

Bila kusema neno lingine, mbwa wale waligeuka na kuanza kuelekea ndani kabisa ya msitu wa Mbuyuni. Vijana hao walitembea nyuma yao kwa tahadhari. Kadiri walivyoingia msituni, ndivyo hali ilivyozidi kuwa ya ajabu. Miti ilionekana kusogea yenyewe, na ukungu mzito ulifunika njia waliyoipitia.

Baada ya kutembea kwa karibu saa moja, walifika mbele ya mwamba mkubwa uliokuwa umefunikwa na mizabibu. Mbwa waliusogelea mwamba huo na kukaa chini kimya.

Amani alipouangaza kwa taa yake, aliona alama ile ile iliyokuwa kwenye ramani ya zamani—duara lenye mistari mitatu iliyokatizana katikati.

"Huenda huu ndiyo mlango wa siri," alisema.

Ghafla, mkufu uliokuwa shingoni mwa yule mbwa wa kwanza ulianza kung'aa kwa mwanga mkali. Mwamba ule ulitetemeka, na sauti nzito ikasikika kutoka ndani yake:

"Ni nani anayethubutu kuamsha muhuri wa Walinzi?"

Ardhi ilianza kupasuka chini ya miguu yao. Neema akaanguka na mkono wake ukagusa jiwe lililokuwa limezikwa ardhini. Juu ya jiwe hilo kulikuwa na maandishi yaliyofichwa kwa karne nyingi:

"Mlinzi wa nne hajafa. Amekuwa akisubiri."

Vijana wote walitazamana kwa mshangao.

"Mlinzi wa nne?" Amani aliuliza kwa sauti ya chini. "Lakini simulizi zote zilisema walikuwa watatu!"

Kabla hawajapata jibu, mwamba mkubwa ulifunguka taratibu, ukifunua ngazi zilizokuwa zikielekea chini ya ardhi. Kutoka ndani yake, upepo wa baridi ulivuma ukiambatana na harufu ya uvumba wa zamani.

Mbwa wale watatu waliinuka kwa pamoja na kuanza kushuka ngazini bila kuangalia nyuma, kana kwamba walijua kilichokuwa kinawasubiri.

Amani alimeza mate na kusema, "Ikiwa kweli kuna Mlinzi wa Nne, basi siri yote ya Mwembeni tuliyoijua huenda ikawa ni uongo."

Wakiwa wamejawa na hofu na hamu ya kujua ukweli, waliinua taa zao na kuanza kushuka kuelekea gizani—bila kujua kwamba mtu fulani alikuwa akiwatazama kutoka juu ya mlima, akiwa amevaa joho jeusi na kushika fimbo iliyokuwa na alama ya mbwa kichwani.

Mwisho wa sehemu ya kumi na mbili...

 

[Bujibuji Simba Nyamaume]

13

Ngazi za mawe zilikuwa ndefu kuliko walivyotarajia. Kadiri Amani, Neema na wenzake walivyozidi kushuka, ndivyo sauti za ulimwengu wa juu zilivyopotea. Kilichobaki kilikuwa ni mlio wa matone ya maji yaliyodondoka kutoka kwenye miamba ya pango.

Baada ya dakika kadhaa, walifika kwenye ukumbi mkubwa wa chini ya ardhi. Katikati ya ukumbi huo kulikuwa na nguzo nne kubwa za mawe, kila moja ikiwa imechongwa sura ya mbwa mwenye mabawa.

Mbwa wale watatu wa kichawi walikaa mbele ya nguzo hizo na kuinamisha vichwa vyao kana kwamba walikuwa wakimsalimia mtu fulani.

Kisha, mwanga wa bluu ulianza kuenea ukumbini.

Kutoka nyuma ya nguzo ya nne, alitokea mzee mrefu aliyevaa joho jeupe lililochakaa kwa miaka. Nywele zake zilikuwa nyeupe kama theluji, lakini macho yake yalikuwa yaking'aa kama ya kijana.

"Nimewasubiri kwa miaka mia mbili," alisema kwa sauti tulivu.

Amani alisogea mbele kwa tahadhari. "Wewe ni nani?"

Mzee huyo alitabasamu kwa huzuni.

"Mimi ndiye Baraka... Mlinzi wa Nne."

Ukumbi mzima ulitulia. Hata upepo ulionekana kusimama.

"Haiwezekani," Neema alisema. "Kila simulizi tulilosikia lilisema Walinzi walikuwa watatu tu."

Baraka aligeuza macho yake kuelekea kwenye dari la pango, kana kwamba alikuwa akiangalia kumbukumbu za zamani.

"Ndiyo simulizi mlizopewa. Ukweli ulifichwa ili kulinda muhuri. Walinzi hawakuwa watatu... walikuwa wanne. Lakini mmoja alisalitiwa."

Maneno hayo yaliwaacha vijana wakiwa wamepigwa na butwaa.

"Alisalitiwa na nani?" Amani aliuliza.

Baraka hakujibu mara moja. Badala yake, alinyoosha mkono wake kuelekea ukuta wa pango. Ghafla, ukuta ule ulianza kuonyesha picha kama kivuli.

Waliona wanaume wawili waliokwenda kununua mbwa miaka mingi iliyopita. Kisha wakaona vita, moto, na kivuli cha mtu aliyevaa joho jeusi akichukua fimbo ya kifalme ya Walinzi.

Baraka akasema kwa sauti ya huzuni:

"Yule mtu mnayemwona si mgeni. Damu yake bado ipo Mwembeni."

Amani alihisi moyo wake ukidunda kwa nguvu.

"Unamaanisha nini?"

Mzee Baraka alimwangalia moja kwa moja machoni.

"Naogopa kusema hivi, lakini ni lazima mjue ukweli. Mtu anayevizia kutoka juu ya Mlima Kizinga si adui yenu mkubwa."

"Basi ni nani?" Neema aliuliza.

Baraka akavuta pumzi ndefu.

"Adui yenu mkubwa amekuja pamoja nanyi."

Taa ya mafuta aliyokuwa ameshika mmoja wa vijana ilizimika ghafla. Kabla hawajageuka, sauti ilisikika nyuma yao:

"Hatimaye siri imefichuliwa."

Walipogeuka, walimwona mmoja wa vijana waliokuwa katika kundi lao, Juma, akiwa amesimama akiwa ameshika mkufu wa pili wa Walinzi—mkufu ambao ulidhaniwa kupotea karne mbili zilizopita.

Mwisho wa sehemu ya kumi na tatu...

 

[Bujibuji Simba Nyamaume]

14

Ukumbi wa pango ulijaa ukimya mzito. Juma alikuwa amesimama katikati ya mwanga wa bluu, mkufu wa pili wa Walinzi ukining'inia kifuani mwake. Uso wake haukuwa tena ule wa kijana mnyenyekevu ambaye wote walimjua.

"Juma... umeupata wapi huo mkufu?" Amani aliuliza huku akishika kwa nguvu fimbo yake ya safari.

Juma alitabasamu kwa mara ya kwanza tangu waanze safari yao.

"Mlikuwa mnaniona tu kama rafiki yenu. Lakini tangu nilipozaliwa, nilijua siku hii ingefika."

Baraka, Mlinzi wa Nne, alifumba macho kwa huzuni.

"Basi unabeba damu ya Msaliti."

Juma akatikisa kichwa. "Hapana, mzee. Nabeba damu ya mtu aliyosalitiwa."

Maneno hayo yaliwachanganya wote.

Juma alianza kueleza ukweli ambao ulikuwa umefichwa kwa karne nyingi. Miaka mia mbili iliyopita, Walinzi wanne walikuwa wameapa kuilinda siri ya muhuri. Lakini viongozi wa wakati huo waliogopa nguvu za Mlinzi wa Nne na kuamua kufuta jina lake katika historia.

"Mlinzi wa Nne hakusaliti," alisema Juma. "Alisingiziwa."

Macho ya Baraka yalijaa machozi.

"Umejuaje yote haya?"

"Babu yangu alinipa kitabu hiki kabla hajafa."

Juma alitoa kitabu kidogo kilichofungwa kwa ngozi ya zamani. Alipokifungua, kurasa zake zilianza kuangaza. Ndani yake kulikuwa na majina ya Walinzi wote wanne, na jina la mwisho lilikuwa:

"Baraka wa Mwembeni – Mlinzi wa Nne wa Muhuri."

Neema alishangaa. "Kama ni hivyo, basi ni nani aliyekuwa msaliti wa kweli?"

Kabla Juma hajajibu, sauti kubwa ilisikika kutoka kwenye mlango wa pango. Upepo mkali uliingia, ukazima taa zote.

Hatua nzito zilianza kusikika.

Giza lilipoondoka, walimwona mtu aliyekuwa amevaa joho jeusi—yule waliyemwona juu ya mlima. Alikuwa ameshika fimbo yenye kichwa cha mbwa na macho yake yalikuwa mekundu kama moto.

"Mwishowe, mmekusanyika wote sehemu moja," alisema kwa sauti nzito.

Baraka alirudi nyuma kwa mshangao.

"Haiwezekani... bado uko hai?"

Mtu huyo alivua kofia ya joho lake, akionyesha uso uliokuwa na kovu kubwa upande wa kushoto.

"Jina langu liliwahi kufutwa kwenye historia, kama lako, Baraka."

"Maliki..." Baraka alinong'ona.

Ndipo ukweli wa kutisha ulipofichuliwa.

Maliki alikuwa Mlinzi wa Tano—mlinzi aliyefukuzwa na kuaminiwa kuwa alikufa kabla ya muhuri kufungwa. Lakini hakufa. Alikuwa akisubiri kwa miaka mia mbili ili kulipiza kisasi kwa wale wote waliomnyang'anya nafasi yake.

Na sasa, chini ya Mlima Kizinga, Walinzi wawili waliopotea walikuwa wamesimama uso kwa uso kwa mara ya kwanza baada ya karne mbili.

Mwisho wa sehemu ya kumi na nne...

 

[Bujibuji Simba Nyamaume]

15

Miamba ya pango ilianza kutikisika huku Juma akisimama katikati ya ukumbi akiwa ameshika mkufu wa pili wa Walinzi. Mlinzi wa Nne, Baraka, alifumba macho yake kwa huzuni kana kwamba alikuwa ameona tukio hilo katika ndoto nyingi za zamani.


"Nilitumaini isingefika siku hii," alisema kwa sauti ya chini.


Juma akacheka kwa sauti iliyowafanya mbwa wale watatu kuanza kuunguruma.


"Mmeniona kama kijana wa kawaida wa Mwembeni kwa miaka yote hii," alisema. "Lakini ukweli ni kwamba mimi ni kizazi cha mwisho cha Msaliti Mkuu."


Amani alihisi damu ikimchemka. "Kwa hiyo ndiyo sababu ulitaka kujiunga nasi tangu mwanzo!"


"Ndiyo," Juma alijibu. "Muhuri wa Walinzi hauwezi kuvunjwa bila damu ya Mlinzi na damu ya Msaliti kukutana mahali pamoja."


Baraka aligonga fimbo yake chini. Mwanga mkali ulijaza pango lote, na maandishi ya kale yakaanza kuonekana kwenye kuta:


"Atakapofika mwenye mkufu wa pili, mwezi mwekundu utatoa hukumu."


Ghafla, ardhi ilipasuka katikati ya ukumbi, na kutoka ndani yake kulionekana sanduku kubwa la mawe lililofungwa kwa minyororo ya dhahabu. Kwenye kifuniko chake kulichongwa sura ya mbwa mwenye macho manne.


Neema alisogea mbele kwa tahadhari.


"Ndani ya sanduku hilo kuna nini?" aliuliza.


Baraka hakujibu mara moja. Alimtazama Amani kwa muda mrefu, kisha akasema:


"Ndani yake kuna siri ambayo hata Walinzi Watatu hawakuruhusiwa kuijua."


Kabla hajaendelea, Juma aliinua mkufu wake juu. Mkufu huo ulitoa mwanga mwekundu uliovunja minyororo ya sanduku moja baada ya nyingine.


PRAA!


Kifuniko cha sanduku kilifunguka chenyewe.


Ndani yake hakukuwa na silaha wala hazina.


Kulikuwa na kitabu kikubwa kilichofungwa kwa ngozi ya ajabu, na juu yake kulikuwa na jina moja tu:


AMANI


Ukumbi mzima ulitulia.


Amani alirudi nyuma kwa mshangao. "Haiwezekani! Jina langu linawezaje kuwa kwenye kitabu kilichoandikwa mamia ya miaka iliyopita?"


Baraka akatoa pumzi ndefu.


"Kwa sababu wewe si mrithi wa Walinzi, Amani."


"Basi mimi ni nani?"


Mlinzi wa Nne alimwangalia machoni na kusema maneno ambayo yalibadilisha kila kitu:


"Wewe ndiye Mlinzi wa Tano—aliyetabiriwa kuzaliwa mwisho wa enzi za muhuri. Na hatima ya Mwembeni ipo mikononi mwako."


Mara baada ya kusema hivyo, mlio mkubwa ulisikika kutoka juu ya Mlima Kizinga. Joho jeusi lililoonekana usiku uliopita lilianza kushuka kuelekea kwenye pango.


Sauti nzito ikasikika:


"Hatimaye nimempata Mlinzi wa Tano."


Mwisho wa sehemu ya kumi na tano...

 

[Bujibuji Simba Nyamaume]

16

Moto uliokuwa umezunguka muhuri ulianza kupungua taratibu. Maliki alikuwa ameanguka chini, lakini maneno ya Mlinzi Mkuu yalikuwa bado yanarindima ndani ya pango:

"Muhuri umefungwa tena, lakini kivuli hakijafa..."

Amani, Neema, Juma na Baraka walisimama kimya huku wakitazama alama mpya iliyokuwa imejitokeza kwenye sakafu ya pango. Haikuwa alama ya Walinzi Watano waliyoifahamu. Ilikuwa ni jicho kubwa lililozungukwa na miduara saba.

Baraka alibadilika uso ghafla.

"Hapana... hii haiwezekani."

"Ni nini?" Amani aliuliza.

Baraka alipiga magoti na kuigusa alama hiyo kwa mkono uliokuwa ukitetemeka.

"Hii ni alama ya Watazamaji."

"Watazamaji ni kina nani?" Neema aliuliza.

Baraka alinyamaza kwa muda mrefu kabla ya kujibu.

"Hata sisi Walinzi tulikuwa tunawalinda wanadamu dhidi ya nguvu fulani. Lakini kuna viumbe wa kale zaidi kuliko sisi. Wao hawazeeki, hawaonekani kirahisi, na wamekuwa wakisubiri muhuri uvunjwe."

Ghafla, sauti ya kicheko hafifu ilisikika kila kona ya pango.

"Hehehe... baada ya miaka elfu moja, mlango umefunguliwa hata kama ni kwa muda mfupi."

Ukuta wa pango ulianza kupasuka, na ndani yake kulionekana kivuli kikubwa chenye macho saba ya dhahabu. Vijana wote walirudi nyuma kwa hofu.

"Baraka," kilisema kivuli hicho, "ulichagua wanadamu tena. Kama ulivyofanya zamani."

Baraka alishika fimbo yake kwa nguvu.

"Ondoka, Zorath! Ulimwengu huu si wako."

Kivuli kile kilicheka tena.

"Si wangu? Umesahau kuwa damu ya mmoja wetu ipo miongoni mwenu?"

Maneno hayo yaliwafanya wote wageuke kutazamana.

"Damu ya mmoja wenu?" Juma aliuliza.

Ndipo kivuli kile kilipomtazama Neema.

"Msichana huyo ndiye sababu ya yote. Ndiyo maana anaweza kusikia sauti ambazo wengine hawawezi."

Neema alihisi miguu yake ikikosa nguvu.

"Hapana... lazima unadanganya!"

"Mama yako hakuwahi kukuambia ukweli, sivyo?" kivuli kilisema. "Kwamba usiku uliozaliwa, mwezi uligeuka kuwa mwekundu na nyota saba zilitoweka angani."

Baraka alifumba macho kwa huzuni.

"Niliogopa siku hii ingefika."

Amani alimwangalia Baraka kwa mshangao. "Unamaanisha ulikuwa unajua?"

"Ndio," alisema kwa sauti ya chini. "Neema si mwanadamu wa kawaida. Yeye ndiye Daraja—kiumbe pekee anayeweza kufungua au kufunga milango kati ya ulimwengu wetu na ulimwengu wa Watazamaji."

Ukumbi mzima ulianza kutikisika tena.

Kivuli cha Zorath kilianza kutoweka polepole, lakini kabla hakijaondoka, kilisema maneno yaliyowafanya wote wagande:

"Tutakutana tena mwezi mwekundu utakapochomoza kwa mara ya mwisho. Na siku hiyo, Neema atalazimika kuchagua—kuokoa ulimwengu wake, au kujiunga na wetu."

Kivuli kilitoweka.

Kimya kilitanda.

Neema alitokwa na machozi huku akimwangalia Baraka.

"Kwa hiyo... mimi ni nani hasa?"

Baraka alishusha kichwa chake.

"Jibu hilo halipo hapa, Neema. Lipo katika Mji Uliopotea wa Nyota Saba—mahali ambapo hakuna mwanadamu aliyewahi kufika na kurudi akiwa hai."

Mwisho wa sehemu ya kumi na sita...

 

[Bujibuji Simba Nyamaume]

17

Kulipopambazuka, kundi lile lilikuwa tayari limeondoka kwenye mapango ya Mlima Kizinga. Hakuna aliyesema sana njiani. Maneno ya Baraka kuhusu Neema yalikuwa bado yakiwazunguka akilini.

Mbele yao walitembea mbwa wale watatu wa kichawi, kana kwamba walijua njia ya kuelekea Mji Uliopotea wa Nyota Saba.

Baada ya siku tatu za safari kupitia misitu, mito, na mabonde yaliyokuwa hayapo kwenye ramani yoyote, walifika kwenye jangwa la mawe meusi. Katikati ya jangwa hilo ilisimama mnara wa ajabu uliokuwa umejengwa kwa mawe yaliyong'aa kama kioo.

Baraka alisimama ghafla.

"Hatuwezi kuendelea mpaka tufungue Lango la Kumbukumbu."

"Lango la Kumbukumbu ni nini?" Amani aliuliza.

"Ni jaribio ambalo kila anayetafuta Mji wa Nyota Saba lazima alipitie. Litakuonyesha ukweli ambao umeuficha ndani ya moyo wako."

Walipokaribia mnara ule, mlango wake ulifunguka wenyewe. Ndani kulikuwa na ukumbi wenye vioo saba vikubwa.

Sauti isiyoonekana ilisikika:

"Kila mmoja atakiona kile anachokiogopa zaidi."

Amani alipogusa kioo cha kwanza, alijiona akiwa mzee na peke yake. Aliona kijiji cha Mwembeni kikiwa kimeharibiwa, na watu wakimlaumu kwa kushindwa kuwalinda.

Neema alipogusa kioo chake, aliona macho saba ya Zorath yakimtazama kutoka angani huku akisimama kati ya ulimwengu wa wanadamu na wa Watazamaji.

Juma aliona jambo la kutisha zaidi—aliona jina lake likiwa limeandikwa kwenye Kitabu cha Walinzi, lakini chini yake kulikuwa na neno moja:

"Msaliti."

"Ninaapa sitakuwa kama babu yangu!" alipiga kelele.

Kabla mtu yeyote hajamjibu, kioo cha saba kilipasuka kwa kishindo kikubwa.

Kutoka ndani yake, alitoka msichana mdogo mwenye umri usiozidi miaka kumi. Alikuwa amevaa mavazi meupe, na nywele zake zilikuwa na mwanga wa fedha.

Baraka alipomwona, uso wake uligeuka rangi.

"Haiwezekani... bado unaishi?"

Msichana huyo alimtazama Neema na kutabasamu.

"Mwisho umeanza. Mimi ni Elara, Mlinzi wa Nyota wa Mwisho."

"Unatufahamu?" Neema aliuliza.

Elara akatikisa kichwa.

"Nimekuwa nikikungoja tangu kabla hujazaliwa."

Ukumbi wote ulianza kutetemeka. Kisha Elara akanyoosha mkono wake kuelekea angani, na paa la mnara likatoweka, likionyesha nyota saba zikianza kung'aa hata ingawa ilikuwa bado mchana.

"Harakeni," alisema kwa sauti ya hofu. "Mwezi mwekundu utachomoza tena ndani ya siku saba. Na ukichomoza, Zorath hatakuja peke yake."

"Atakuja na nani?" Amani aliuliza.

Elara alinyamaza kwa muda mfupi, kisha akasema:

"Na Walinzi waliokufa."

Mwisho wa sehemu ya kumi na saba...