HADITHI ZA WATOTO na uncle Buji. Hadithi ya mbwa wa kichawi na marafiki wawili

18

Usiku wa siku ya kwanza ulipoingia, kundi lile liliweka kambi pembezoni mwa Mnara wa Kumbukumbu. Hakuna aliyepata usingizi kwa urahisi. Maneno ya Elara yalikuwa yamejikita mioyoni mwao:

"Zorath atakuja na Walinzi waliokufa."

Neema alikaa peke yake akitazama nyota saba zilizokuwa bado zinaonekana angani. Ghafla, alisikia sauti ile ile ambayo amekuwa akiisikia tangu akiwa mtoto.

"Daraja lazima lichague..."

Aligeuka haraka, lakini hakukuwa na mtu.

Wakati huo huo, Baraka na Elara walikuwa wakizungumza kwa siri mbali na wengine.

"Je, una uhakika ni yeye?" Baraka aliuliza.

Elara alitazama upande wa Neema. "Hakuna shaka. Lakini bado hujamwambia ukweli wote."

Baraka alinyamaza.

"Ukweli gani?" sauti ya Amani iliuliza kutoka nyuma yao.

Baraka alionekana kushtuka. Kabla hajajibu, ardhi ilianza kutikisika kwa nguvu. Mbwa wale watatu waliinuka na kuanza kuunguruma kuelekea upande wa mashariki.

Mbele yao, kwenye upeo wa macho, mwezi mwekundu ulianza kuchomoza mapema kuliko ilivyotakiwa.

"Haiwezekani!" Elara alipaza sauti. "Bado zimebaki siku sita!"

Miale ya umeme mweusi ilianza kupiga kutoka angani na kupiga ardhi. Kisha, kutoka ndani ya jangwa la mawe meusi, vivuli vitano vilianza kusogea polepole.

Kadiri vilivyokaribia, nyuso zao zilianza kuonekana.

Amani alihisi damu yake kuganda.

Walikuwa wamevaa mavazi ya kale ya Walinzi.

Wa kwanza alikuwa na mkuki wa fedha.
Wa pili alikuwa amefunika uso wake kwa kinyago cha dhahabu.
Wa tatu alikuwa ameshika upanga uliokuwa unawaka moto wa buluu.
Wa nne alikuwa Maliki—lakini macho yake yalikuwa matupu.
Na wa tano...

"Hapana..." Baraka alinong'ona.

Wa tano alikuwa ni sura yake mwenyewe.

"Hii inawezekanaje?" Juma aliuliza.

Elara alishika mkufu wake kwa nguvu.

"Hawa si Walinzi halisi. Hizi ni roho zao zilizofungwa na Zorath."

Vivuli vile vilisimama umbali wa hatua chache kutoka kwao. Kisha, mmoja wao—aliyekuwa na sura ya Baraka—alisema:

"Mlituacha gizani kwa karne nyingi. Sasa ni zamu yenu."

Ghafla, mbwa wale watatu wa kichawi walikimbia mbele na kusimama kati ya kundi na roho hizo.

Lakini jambo la kushangaza lilitokea.

Mbwa wa kwanza alianza kuzungukwa na mwanga mkali, na taratibu akabadilika kuwa mwanamume aliyevaa vazi la kale la Walinzi.

Kisha wa pili na wa tatu wakafanya vivyo hivyo.

Amani na wenzake walikuwa hawaamini walichokuwa wanakiona.

Baraka alitabasamu kwa mara ya kwanza baada ya miaka mingi.

"Hatimaye... ndugu zangu wamerudi."

Kumbe mbwa wale wa kichawi hawakuwa walinzi wa Walinzi.

Walikuwa Walinzi wenyewe.

Mwisho wa sehemu ya kumi na nane...

19

Mwezi mwekundu ulitanda angani kama jicho la kiumbe wa kale likiwatazama kutoka mbali. Upepo wa baridi ulivuma katika jangwa la mawe meusi huku Walinzi wa kweli wakisimama bega kwa bega kwa mara ya kwanza baada ya karne nyingi.

Baraka aliwatizama ndugu zake waliokuwa wamerejea katika umbo la kibinadamu.

"Hatujawahi kushindwa pamoja," alisema.

Mlinzi aliyebeba mkuki wa fedha alisogea mbele. "Na leo hatutashindwa tena."

Lakini roho zilizopotoshwa za Walinzi zilianza kusogea. Kila hatua yao iliacha alama za moto mweusi ardhini. Macho yao hayakuwa na uhai—yalijaa nguvu ya Zorath.

"Jihadharini!" Elara alipiga kelele. "Msiwapige mioyoni. Roho zao bado zinaweza kuokolewa!"

Mapambano yakaanza.

Amani alijikuta akipambana na kivuli cha Maliki. Kila pigo la fimbo yake lilikutana na nguvu isiyo ya kawaida. Juma, kwa upande mwingine, alisaidiana na Mlinzi mwenye upanga wa buluu kuzuia roho ya Mlinzi mwenye kinyago cha dhahabu.

Neema hakupigana.

Badala yake, alianza kusikia sauti nyingi zikimzunguka.

"Utufungulie..."

"Tuokoe..."

"Chagua..."

Alipoinua macho yake kuelekea mwezi mwekundu, aliona kitu ambacho hakuna mwingine aliyeweza kukiona—mlango mkubwa wa nuru ukifunguka katikati ya anga.

Kutoka ndani ya mlango huo, aliona maelfu ya macho ya dhahabu yakimtazama.

"Zorath anakuja!" alipaza sauti.

Ghafla, ardhi ilipasuka katikati ya uwanja wa mapambano. Mkono mkubwa wenye kucha ndefu ulianza kutoka ardhini.

Baraka alibadilika uso.

"Hapana... bado ni mapema sana!"

Elara alimshika Neema mkono.

"Sikiliza kwa makini. Kuna jambo ambalo hawajakuambia."

"Jambo gani?" Neema aliuliza kwa sauti ya kutetemeka.

Macho ya Elara yalijaa huzuni.

"Wewe si Daraja pekee."

Kimya kilitanda kwa sekunde chache.

"Kuna mwingine?" Neema aliuliza.

Elara akamgeukia Amani, ambaye alikuwa bado akipambana na kivuli cha Maliki.

"Ndiyo."

Neema alimtazama Amani kwa mshangao.

"Yeye ndiye Nusu ya Pili ya Unabii. Nyinyi wawili mkikutana, mna uwezo wa kuufunga mlango milele... au kuufungua kabisa."

Kabla Neema hajazungumza, mkono ule mkubwa ulivunja ardhi kabisa, na kiumbe kikubwa chenye mabawa meusi na macho saba ya dhahabu kikaanza kujitokeza.

Sauti yake ilisikika kote jangwani:

"Hatimaye nimewapata Warithi wa Unabii."

Amani na Neema walitazamana kwa mara ya kwanza wakitambua kuwa safari yao haikuwa ya kuokoa Mwembeni pekee.

Ilikuwa ni kuamua hatima ya ulimwengu wote.

Mwisho wa sehemu ya kumi na tisa...

20

Anga lilipasuka kwa radi na mwanga wa ajabu ulioangaza jangwa lote la mawe meusi. Zorath sasa alikuwa amesimama mbele yao katika umbo lake kamili—kiumbe mkubwa mwenye mabawa yaliyofunika nyota, pembe mbili zilizopinda kuelekea nyuma, na macho saba ya dhahabu yaliyobadilika rangi kila alipoongea.

Walinzi wa kweli waliinua silaha zao.

"Hii ndiyo siku tuliyoapa kuikabili," alisema Mlinzi mwenye mkuki wa fedha.

Lakini Zorath alicheka, na sauti yake ilifanya ardhi kutikisika.

"Mmenisubiri kwa miaka elfu moja, lakini bado hamjajifunza ukweli."

Aliinua mkono wake, na ghafla picha zilionekana angani. Amani na Neema walijiona wakiwa watoto wachanga, kila mmoja akiwa amebeba alama ya mwezi kwenye kifua chake.

Baraka alipiga magoti.

"Usiwaonyeshe!"

"Lazima wajue," Zorath alisema.

Picha zile ziliendelea kuonekana. Ilionyesha usiku ambao watoto wawili walizaliwa wakati wa mwezi mwekundu. Mmoja alipelekwa Mwembeni, na mwingine akafichwa mbali na ulimwengu wa wanadamu.

Neema alibaki ameduwaa.

"Kama mimi nililetwa Mwembeni... huyo mtoto mwingine ni nani?"

Zorath aligeuza macho yake yote saba kumtazama Amani.

"Ni yeye."

Ukimya mzito ulitanda.

Amani alirudi nyuma hatua moja. "Hapana... haiwezekani."

"Miaka yote hii mmeamini kuwa nyinyi ni marafiki waliokutana kwa bahati," Zorath aliendelea. "Lakini mlitenganishwa makusudi. Kwa sababu mkiunganisha nguvu zenu, mnaweza kufanya jambo ambalo hata mimi naliogopa."

Elara alifumba macho.

"Hatimaye unabii umetimia."

Mwezi mwekundu ulianza kung'aa zaidi. Alama za mwezi kwenye vifua vya Amani na Neema zilianza kuangaza kwa pamoja.

Ghafla, nuru kubwa iliwazunguka, na kwa mara ya kwanza waliinuliwa juu ya ardhi. Walianza kuona kumbukumbu ambazo hazikuwa zao—miji iliyopotea, vita vya kale, na Walinzi wa kwanza waliowahi kuishi.

Ndipo sauti ya ajabu ilisikika kutoka angani:

"Warithi wawili wameungana. Chagueni sasa."

Mbele yao, milango miwili ilitokea hewani.

Mlango wa kwanza ulikuwa wa nuru na amani.

Mlango wa pili ulikuwa wa nguvu zisizo na kikomo.

"Msidanganywe!" Baraka alipaza sauti. "Nguvu zote zina gharama!"

Lakini Zorath alitabasamu.

"Waacheni wachague wenyewe."

Neema alimshika Amani mkono.

"Tukichagua vibaya, kila kitu kitaisha."

Amani alimtazama rafiki yake, kisha akaangalia milango ile miwili.

Lakini kabla hawajafanya uamuzi, sauti nyingine ilisikika kutoka nyuma yao.

"Ikiwa hawawezi kuchagua, basi nitawachagulia."

Waligeuka kwa mshangao.

Maliki alikuwa amesimama tena.

Lakini safari hii, hakuwa peke yake.

Nyuma yake ilisimama maelfu ya Watazamaji waliokuwa wamevuka kutoka ulimwengu mwingine.

Mwisho wa sehemu ya ishirini...