Kuzuru kwa Rais Samia Kremlin, kubadili Siasa, vyama vya siasa, Uchumi, Ulinzi na Usalama

This is faulty thinking at best!

Bila Western partners kumpiga chini, fazafaka hakuwa na mpango wowote wa kuanza kumlegezea chupi Putin. Sasa hivi hana options zingine zaidi ya kujiuuza kwa tyrants wenzake!
 
Hakuna ujualo ww ni kanjanja
 
This is faulty thinking at best!

Bila Western partners kumpiga chini, fazafaka hakuwa na mpango wowote wa kuanza kumlegezea chupi Putin. Sasa hivi hana options zingine zaidi ya kujiuuza kwa tyrants wenzake!
Russia ni ya ovyo mno. Kuna mtu anayewahitaji Russia? Yenyewe ni developing country.......Ingawa dunia ya pili. Wameshindwa na Ukraine, siwaheshimu kabisa. Putin crossed the red line.
 
Tanzania panatazamwa kama lango kuu la diplomasia ya Moscow kwa Afrika. Ikirejea Historia kwamba ndioi Siasa za Lenin zilianzia kwa Afrika

  • Komredi Ali Sultani a.k.a Shetani kutoka Zanzibar alitembelea Soviet Union miaka 1950
  • James La Guma: Kiongozi mashuhuri wa Chama cha Kikomunisti cha Afrika Kusini (CPSA), ambaye alitembelea Moscow mnamo Novemba 1927 pamoja na Rais wa ANC Josiah Gumede kuhudhuria maadhimisho ya miaka kumi ya Mapinduzi ya Oktoba. Mikutano ya Comintern ya La Guma ilikuwa na ushawishi mkubwa katika kuunda sera ya awali ya kikomunisti kuelekea Afrika Kusini.
  • Moses Kotane: Mwanachama mkuu wa SACP na ANC. Alisafiri hadi Moscow mwanzoni mwa miaka ya 1930 kuhudhuria Shule ya Kimataifa ya Lenin. Baadaye alitumia muongo mmoja wa mwisho wa maisha yake akipokea matibabu huko na akafa huko Moscow mnamo 1978.
  • Brian Bunting: Mwandishi wa habari na mwanasiasa wa SACP ambaye, pamoja na mkewe Sonia, alikuwa mmoja wa wakomunisti wa kwanza wa Afrika Kusini kutembelea USSR baada ya Vita vya Pili vya Dunia, alipowasili mwaka wa 1954.
Kwa hivyo kusema ukweli nzima za Zanzibar na Union of South Africa ndizo zilikuwa kwa ukaribu sana na Russia siyo Tanganyika
 

TOKA MAKTABA :

26 February 2015

Miili ya mashujaa wa Kupinga Ubaguzi wa Rangi Yarejeshwa Afrika Kusini Kutoka Mahali pa Kupumzikia Nchini Urusi​

Na Gabrielle Tétrault-Farber


Waziri wa Sanaa na Utamaduni wa Afrika Kusini Nathi Mthethwa amesimama kwenye kaburi la JB Marks, mwanaharakati wa kupinga ubaguzi wa rangi aliyezikwa katika Makaburi ya Novodevichye jijini Moscow.

By Gabrielle Tétrault-Farber / Kwa MT

Miongo kadhaa baada ya kuzikwa miongoni mwa Warusi mashuhuri, wakiwa wamezikwa karibu na mwandishi Nikolai Gogol na kiongozi wa Usovieti USSR Nikita Khrushchev, wanamapinduzi wawili wa Afrika Kusini waliopinga ubaguzi wa rangi hatimaye wanarudi nyumbani.

Ujumbe wa watu 20 ukiongozwa na Waziri wa Sanaa na Utamaduni wa Afrika Kusini Nathi Mthethwa ulikusanyika Alhamisi asubuhi katika Makaburi ya Novodevichye huko Moscow kutoa heshima zao kwa Moses Kotane na JB Marks, raia wenzao waliopigania haki sawa, kabla ya mabaki ya hao wawili kurejeshwa nyumbani Afrika Kusini wiki ijayo.


Wajumbe wa ujumbe huo, ambao wakiwemo jamaa za marehemu pamoja na naibu waziri wa mambo ya nje wa Afrika Kusini na wanajeshi, waliendelea na historia ya Urusi kwa karne nyingi, huku vipande vya theluji iliyoganda vikiganda chini ya miguu yao.

Waliinamisha vichwa vyao katika maombi kwenye makaburi ya Kotane na Marks, yakiwa yamezungukwa na matawi ya miti ya misonobari yenye mapambo. Pia walimtembelea mwanasiasa mwingine wa Afrika Kusini aliyezikwa Novodevichye: David Ivon Jones, mzaliwa wa Wales, Marxist ambaye aliongoza Chama cha Labour cha Afrika Kusini katika enzi ya kabla ya ubaguzi wa rangi 1948.

Imekuwa zaidi ya miongo miwili tangu kutokomea kwa ubaguzi wa rangi nchini Afrika Kusini, ambapo mfumo wa ubaguzi wa rangi ulizuia kwa kiasi kikubwa uhuru wa idadi kubwa ya watu weusi nchini humo kuanzia mwaka 1948 hadi 1994.

Upinzani dhidi ya ubaguzi wa rangi mara nyingi ulikandamizwa vikali. Kama vile Rais wa Afrika Kusini marehemu Nelson Mandela, Kotane na Marks walipigania uhuru wa raia wao.
Uhamishwaji maeneo na kutengwa vilikuwa ndio mapito ya maisha yao.

Wakivutiwa na maadili ya kimataifa ya Umoja wa Kisovieti, walipata nafuu kutokana na mateso ya ubaguzi na uungwaji mkono kwa ajili ya harakati zao nchini Urusi.

Kotane, mkomunisti wa maisha yake yote mwenye mizizi ya wakulima, alihudumu kama katibu mkuu wa Chama cha Kikomunisti cha Afrika Kusini (SACP) kuanzia 1939 hadi kifo chake mwaka wa 1978. Mwanzoni mwa miaka ya 1930, Kotane alitumwa na chama chake katika Shule ya Kimataifa ya Lenin ya Moscow, inayoendeshwa na Jumuiya ya Kikomunisti ya Kimataifa, kwa mwaka mmoja. Kotane alirudi nchini mwake baada ya masomo yake, lakini mwaka wa 1963 alikimbilia Tanzania huku kukiwa na mateso mengi dhidi ya wanaharakati wa kupinga ubaguzi wa rangi. Alirudi katika nchi ya alma mater yake kutafuta matibabu baada ya kupata kiharusi mwaka wa 1968.

Alitumia muongo mmoja wa mwisho wa maisha yake huko Moscow, na kufariki huko mwaka wa 1978.
Marks alihudumu kama mwenyekiti wa SACP katika miaka ya 1960. Kama Kotane, alitafuta matibabu katika Umoja wa Kisovieti mnamo 1971, na akafa kwa mshtuko wa moyo huko mwaka uliofuata.

Kotane pia alikuwa mwanachama wa African National Congress (ANC), chama cha siasa kilicho madarakani leo. Anatambulika kwa kuunganisha vikosi vya kisiasa vinavyopinga ubaguzi wa rangi katika mapambano yao dhidi ya utawala.

Kotane, pamoja na Mandela, alikuwa mmoja wa waandaaji wa Umkhonto we Sizwe (MK), tawi la kijeshi la ANC, ambalo liliongoza mashambulizi dhidi ya utawala. Katika hotuba yake maarufu ya "Nimejiandaa Kufa" mwaka wa 1964, Mandela alisema kwamba wanamgambo wenye silaha walikuwa wameundwa "wakati tu mambo mengine yote yaliposhindwa, wakati njia zote za maandamano ya amani zilikuwa zimezuiliwa kwetu [vikosi vya kupinga ubaguzi wa rangi]."


Usaidizi wa Kisovieti​

Kotane na washirika wake walitafuta msaada wa vifaa na kifedha kutoka Umoja wa Kisovieti ili kupambana na serikali ya ubaguzi wa rangi ya Afrika Kusini. Baadhi ya wanachama wa Chama cha Kikomunisti cha Afrika Kusini walitembelea Umoja wa Kisovieti katika miaka ya 1950, lakini uhusiano kati ya vikosi vya kupinga ubaguzi wa rangi na Moscow uliimarishwa tu katika miaka ya 1960.

"Urusi, zaidi ya nchi nyingine yoyote, iliunga mkono mapambano ya ukombozi wa watu wa Afrika, ikiwa ni pamoja na Afrika Kusini, bila masharti," Mthethwa, waziri wa sanaa na utamaduni, aliambia The Moscow Times siku ya Alhamisi. "Bila Urusi, hatungezungumzia kuangamia kwa ubaguzi wa rangi. Hatungezungumzia uhuru na demokrasia nchini Afrika Kusini."

Umoja wa Kisovieti, mfadhili wa wasoshalisti duniani kote, ulifadhili SACP South Africa Communist Party na kutoa mafunzo ya kijeshi na vifaa kwa wanamgambo wa kupinga ubaguzi wa rangi katika kipindi chote cha Vita Baridi, katika USSR na Afrika.

"Hawakuja tu kwa Umoja wa Kisovieti kwa ajili ya usaidizi," alisema Clarence Mini, mwenyekiti wa Wakfu wa Moses Kotane wenye makao yake Afrika Kusini, ambaye alikuwepo katika sherehe ya Alhamisi. "Walikwenda katika nchi za Magharibi, ikiwa ni pamoja na Amerika na Uingereza, kuomba usaidizi, lakini walikataliwa."
Waangalizi wamedai kwamba uungaji mkono wa Umoja wa Kisovieti kwa vikosi vya kupinga ubaguzi wa rangi ulikuwa wa ubinafsi zaidi kuliko kutokuwa na ubinafsi. Uungaji mkono wa Umoja wa Kisovieti kwa upinzani na uidhinishaji wa Marekani kwa utawala huo, ambao baadaye Wizara ya Mambo ya Nje ya Marekani ilikiri kuwa ulikuwa jaribio la kudumisha mshirika dhidi ya Umoja wa Kisovieti kusini mwa Afrika, ulionyesha alama ndogo za kijiografia za Vita Baridi.

Katika wasifu wake wa mwaka 1995, Mandela alikataa wazo kwamba uhusiano wa Moscow na vikosi vya kupinga ubaguzi wa rangi ulikuwa wa njia moja.
"Daima kutakuwa na wale wanaosema kwamba wakomunisti walikuwa wakitutumia. Lakini ni nani atakayesema kwamba hatukuwa tukiwatumia?" Mandela aliandika.


Nyuma ya Pazia​

Ombi la kufukua maiti, kurudisha makwao na kumzika upya Kotane lilitoka kwa mjane wake, Rebecca.
"Bi. Kotane alitamani tumrudishe nyumbani," Mthethwa alisema. "Rais wa Jamhuri ya Afrika Kusini [Jacob Zuma] alilazimika kuheshimu hilo. [Ombi hili] lilitoka kwa mwanamke mwenye umri wa miaka 103."
Rais wa Afrika Kusini Jacob Zuma alizungumzia suala hilo na Rais Vladimir Putin wakati wa ziara rasmi Moscow mwezi Agosti, ambapo aliweka shada la maua kwenye makaburi ya mashujaa wa nchi yake. Mthethwa alisema kwamba mashauriano na upande wa Urusi kuhusu vifaa vya kurejeshwa kwa mashujaa hao yameenda vizuri.
Samuel Kotane, mtoto wa kiume wa wanandoa hao mwenye umri wa miaka 67, alifichua tabasamu la baba yake lenye matundu alipoulizwa kuhusu jukumu la mama yake katika operesheni hii ya kimataifa. Rebecca Kotane, ambaye hakufanya safari ya kwenda Moscow, alishindwa na shinikizo la jamaa na kuomba mumewe arudishwe nyumbani, kulingana na mwanawe. Hapo awali alikuwa amepinga kuondolewa kwa mabaki ya mwili wake kutoka ardhini mwa Urusi, alisema.
Kama mtetezi wa kimataifa, Moses Kotane angekuwa na amani popote, aliwaza.
Mabaki ya Kotane na Marks yatawasili katika Kituo cha Jeshi la Anga cha Waterkloof nje kidogo ya Pretoria Jumatatu. Kotane atazikwa katika mji wake wa Pella mnamo Machi 14, huku Marks akizikwa katika mji wake wa kuzaliwa, mji wa Ventersdorp, mnamo Machi 22. Serikali ya Afrika Kusini ilitangaza mapema wiki hii kwamba wanaume wote wawili watapewa heshima rasmi za mazishi.
Kotane na Marks hawakuwahi kushuhudia matunda ya kazi yao: mwisho wa ubaguzi wa rangi. Wala hawakuishi hadi kuona maadili yao ya kimataifa yakiporomoka baada ya kuanguka kwa Umoja wa Kisovieti.
"Musa aliwaongoza watu wake, lakini hakuweza kufika nchi ya maziwa na asali, ingawa aliweza kuiona," Mthethwa alisema. "Hiki ndicho kilichowatokea Kotane na Marks. Nina uhakika wangejivunia kile kilichotokea katika nchi yao."
Wasiliana na mwandishi kwa
 
HISTORIA YA SOUTH AFRICAN COMMUNIST PARTY SACP

Utawala wa makaburu wabaguzi wachache haukuanza kukipiga marufuku chama cha ANC cha kina Nelson Mandela bali pia chama cha Kikomunisti cha Afrika ya Kusini SACP kilikumbana na amri hiyo mapema kabla ya ANC :

Chama cha Kikomunisti cha Afrika Kusini (SACP) kilipigwa marufuku na serikali ya Afrika Kusini wakati wa enzi ya ubaguzi wa rangi. Marufuku hiyo ilitekelezwa mnamo 1950 chini ya Sheria ya Ukandamizaji wa Ukomunisti. SACP, ambayo ilikuwa hai tangu 1921, ilikuwa mpinzani mkubwa wa ubaguzi wa rangi na ilifanya kazi kwa karibu na African National Congress (ANC) katika mapambano dhidi ya ubaguzi wa rangi na utawala wa wazungu wachache.

Hapa kuna maelezo ya kina zaidi:
  • Upinzani wa Mapema:
    SACP, ambayo awali ilijulikana kama Chama cha Kikomunisti cha Afrika Kusini (CPSA), iliundwa mwaka wa 1921 na ilipinga kikamilifu ubaguzi wa rangi na usawa tangu kuanzishwa kwake.

  • Sheria ya Kukandamiza Ukomunisti:
    Mnamo 1950, serikali ya Chama cha Kitaifa National Party chama wa wabaguzi wachache , ambayo ilikuwa imeingia madarakani kwa kutumia jukwaa la ubaguzi wa rangi, ilipitisha Sheria ya Ukandamizaji wa Ukomunisti, kupiga marufuku rasmi SACP.

  • Harakati za kificho :
    Licha ya kupigwa marufuku, SACP iliendelea na shughuli zake kichinichini, mara nyingi ikifanya kazi kwa ushirikiano wa karibu na ANC.

  • Mapambano ya Silaha:
    SACP ilichukua jukumu muhimu katika mapambano ya silaha dhidi ya ubaguzi wa rangi, ilizindua tawi la kijeshi lililoitwa Umkhonto we Sizwe (MK) mwaka 1961, ambalo baadaye lilijumuishwa katika mrengo wa kijeshi wa ANC.

  • Mkataba wa Uhuru:
    SACP pia ilichangia maendeleo ya Mkataba wa Uhuru, hati ya msingi ya vuguvugu la kupinga ubaguzi wa rangi ambayo ilielezea malengo ya Afrika Kusini ya kidemokrasia na isiyo ya kiubaguzi wa rangi.

  • Mwisho wa Ubaguzi (Apartheid):
    Baada ya kumalizika kwa sera ya ubaguzi wa rangi mwanzoni mwa miaka ya 1990, SACP haikupigwa marufuku, na wanachama wake walihusika katika majukumu makubwa katika serikali na jamii ya baada ya ubaguzi wa rangi kuisha mwaka 1990 .
Joe Slovo kada mashuhuri wa chama cha Kikomunisti cha South Africa kilichopinga ubaguzi wa rangi. Joe Slovo mwaka 2013 anafunguka harakati zake :


View: https://m.youtube.com/watch?v=2CnxNht7-PY
Joe Slovo na mkewe bi. Ruth First , walikuwa viongozi wa vita vya kukomesha ubaguzi wa rangi nchini Afrika Kusini. Wakomunisti, wasomi, wazazi, na wanaharakati wasiotetereka wa vuguvugu la kupinga serikali ya nchini kwao South Africa , walikuwa mwiba mkali kwa serikali ya kibaguzi wa rangi iliyokuwa ikitawala Africa ya Kusini.

Ruth First and Joe Slovo, husband and wife, were leaders of the war to end apartheid in South Africa. Communists, scholars, parents, and uncompromising militants, they were the perfect enemies for the white police state.
 



Chama cha Kikomunisti cha Afrika Kusini (SACP)​

Imechapishwa Machi 30, 2011Imesasishwa 9 Februari 2024


Mnamo tarehe 30 Julai 2011, Chama cha Kikomunisti cha Afrika Kusini (SACP) kilisherehekea miaka 90. Hapo awali kilijulikana kama Chama cha Kikomunisti cha Afrika Kusini (CPSA), chama hicho kilibadilisha jina lake kuwa Chama cha Kikomunisti cha Afrika Kusini (SACP) mnamo 1953, baada ya kulazimishwa kujificha.

Kuundwa kwa CPSA mwaka wa 1921 kulikuwa hatua muhimu katika maendeleo ya siasa za wafanyakazi nchini Afrika Kusini. Harakati za wafanyakazi zilizopangwa hadi miaka ya 1920 zilijumuisha zaidi, lakini si pekee, wanachama kutoka tabaka la wafanyakazi Wazungu.

Tangu kuanzishwa kwake, CPSA ilifanya kazi ya kubadilisha mazingira ya kisiasa ya Afrika Kusini, mara nyingi kwa kushirikiana na mashirika mengine ya kisiasa. Mojawapo ya uhusiano muhimu zaidi iliodumisha ilikuwa na African National Congress (ANC). Ingawa uhusiano huo ulitokana na mwanzo wenye misukosuko, huku ANC ikikataa ukomunisti katika miaka ya 1930, uhusiano imara wa kufanya kazi ili kufikia ukombozi wa kitaifa uliibuka wakati wa miaka ya 1950 - na uhusiano huu ulienea hadi miaka ya uhamishoni na unaendelea hadi leo.

Katika ushiriki wake katika mapambano ya watu wengi yanayolenga kuwapanga wafanyakazi kuhusu masuala ya haki za wafanyakazi, SACP inaendelea kuchukua jukumu muhimu katika siasa za Afrika Kusini.4

Kuanzishwa na kuendelezwa kwa CPSA, 1921-1949

Mkutano wa waanzilishi wa Chama cha Kikomunisti cha Afrika Kusini (CPSA) ulifanyika Cape Town kuanzia tarehe 30 Julai hadi 1 Agosti 1921. Chama hicho kilianzishwa hasa na wafanyakazi Wazungu wenye msimamo mkali na wasoshalisti ambao walikuwa wamepitia mapambano ya wafanyakazi barani Ulaya na waliongozwa na serikali ya kwanza ya wafanyakazi, ambayo ilianzishwa mwaka 1917 nchini Urusi, baada ya Mapinduzi ya Bolshevik.

Mkutano wa mwanzilishi ulitanguliwa na mkutano wa hadhara huko Cape Town mnamo tarehe 29 Julai, uliohudhuriwa na wafanyakazi zaidi ya elfu mbili hasa Wazungu. William H (Bill) Andrews alihutubia mkutano huu na kutangaza kuanzishwa, malengo na tabia ya Chama kipya. Mkutano huo ulianzisha rasmi Chama cha Kikomunisti cha Afrika Kusini (CPSA) mnamo tarehe 30 Julai na kupitisha katiba na ilani yake. Mkutano huo pia ulichagua mtendaji mwenye makao yake makuu jijini Johannesburg. Andrews alichaguliwa kama katibu, CB Tyler kama mwenyekiti, na Sidney Percival Bunting kama mweka hazina.

Kuundwa kwa CPSA kuliashiria hatua muhimu katika mageuzi ya siasa za wafanyakazi nchini Afrika Kusini. Hadi wakati huo harakati za wafanyakazi zilizopangwa zilijumuisha zaidi wanachama wa tabaka la wafanyakazi Wazungu. Katika miaka ya 1920, CPSA ililenga katika kuwapanga wafanyakazi Waafrika kuhusu masuala ya haki za vyama vya wafanyakazi na madai ya ukombozi wa kitaifa, na kufikia mwaka wa 1925 chama hicho kilikuwa na wanachama wengi Weusi na mwaka wa 1928, CPSA ilitoa wito wa utawala wa walio wengi Weusi.

Pia ilikuwa katika kipindi hiki ambapo CPSA na African National Congress (ANC) walianza uhusiano wa karibu wa kikazi. Ingawa kulikuwa na migogoro mingi katika uhusiano huu kutokana na mbinu na mawazo tofauti ya kikazi, na ANC hata ilikataa ukomunisti mwaka wa 1930, ilikuwa uhusiano wa kudumu kutokana na uhusiano imara uliojengwa uhamishoni baada ya 1950. Kuanzia miaka ya 1930 hadi miaka ya 1950, CPSA ilishiriki katika mapambano ya watu wengi kote nchini na kuchapisha magazeti mbalimbali ikiwa ni pamoja na Umsebenzi, The Worker na The Guardian .

CPSA haikufanya kazi kwa karibu tu na ANC, pia iliunga mkono kwa moyo wote Mkataba wa Afrika, Bunge la India na Shirika la Watu wa Afrika Wenye Rangi.

Mnamo 1946, CPSA na Muungano wa Wafanyakazi wa Migodi wa Afrika waliandaa mgomo mkubwa zaidi kufanyika wakati wa utawala wa Smuts. Mgomo ulikuwa Witwatersrand na wadanganyifu walikuwa wakidai mshahara wa shilingi 10 kwa siku (takriban mara 4 ya kile walichokuwa wakipata). Mgomo huo ulimaanisha kwamba migodi 11 kati ya 45 kwenye Witwatersrand ilisimama. Mgomo huo ulidumu kwa siku nne na zaidi ya watu 500 baadaye walishtakiwa kwa kula njama ya kukiuka Kipimo cha Vita 45 cha 1942, ambacho kiliwakataza Weusi kugoma. Miongoni mwa walioshtakiwa walikuwa wanachama mashuhuri wa CPSA; JB Marks, Moses Kotane, Danie du Plessis, Dkt. Yusuf Dadoo, Hilda (Watts) Bernstein na Brian Bunting.

Shirika lililopigwa marufuku, 1950-1959

Mnamo 1950 serikali ya ubaguzi wa rangi ilianzisha muswada wa Shirika Lisilo la Kisheria na baadaye ikabadilisha jina lake na kulenga muswada wa Kukandamiza Ukomunisti. Muswada huo ulianzishwa kwa sababu nyingi lakini moja ya sababu kuu ilikuwa ni wasiwasi unaoongezeka wa Serikali kuhusu idadi ya wakomunisti waliokuwa wakiingia katika mashirika ya kisiasa yasiyo ya Wazungu mfano Moses Kotane , JB Marks na Dan Tloome katika ANC, na Dkt. Dadoo , Dkt. GM Naiker na YA Cachalia katika Bunge la Wahindi la Afrika Kusini. Hata katika Seneti, Baraza la Bunge, na Baraza la Mkoa wa Cape kulikuwa na wakomunisti miongoni mwa wawakilishi wa Waafrika, kama vile HM Basner, Fred Carneson na Sam Khan. Hata hivyo, ilikuwa katika Vyama vya Wafanyakazi, Wazungu na wasio Wazungu ambapo ukomunisti ulikuwa umejiimarisha (km Solly Sachs katika Chama cha Wafanyakazi wa Nguo).

Mnamo Machi 1950 Chama cha Kikomunisti cha Afrika Kusini, Bunge la Kitaifa la Afrika (Transvaal), Bunge la India na Shirika la Watu wa Afrika waliandaa "Mkutano wa Uhuru wa Kuzungumza" huko Johannesburg. Mkutano huo uliitishwa kupinga muswada wa Kukandamiza Ukomunisti na marufuku iliyowekwa kwa Dkt. Dadoo na Sam Khan kuwazuia kuzungumza katika miji fulani. Wajumbe 500 walihudhuria Mkutano huo na watu 10,000 walihudhuria mkutano huo baadaye.

Katika mkutano huo iliamuliwa kwamba mfululizo wa maandamano na mikutano ingefanyika kote nchini na kumalizika kwa "kukaa nyumbani" kitaifa mnamo Mei 1.

Ligi ya vijana ya ANC iliona wito wa kukaa nyumbani tarehe 1 Mei kama kudhoofisha mpango wao wa mgomo mkuu tarehe 1 Mei na kuanza kuvuruga mikutano iliyofanywa na waandaaji wa Mkutano.

Kujibu wito wa Mei 1 wa "Kaa Nyumbani", serikali ilipiga marufuku mikutano yote na kutuma polisi wa ziada huko Johannesburg. Hata hivyo, maandamano yaliendelea na Mei 1 polisi walishambulia mikusanyiko ya waandamanaji. Kwa mara ya kwanza tangu Mauaji ya Bulhoek ya 1921 polisi waliwafyatulia risasi waandamanaji na kuwaua 18 na kuwajeruhi watu 30 ... soma zaidi

Sheria ya Kukandamiza Ukomunisti bado ilipangwa kuendelea, kwa hivyo mnamo tarehe 20 Juni 1950, siku chache tu kabla ya Sheria ya Kukandamiza Ukomunisti kuwa sheria, Sam Kahn alitangaza katika Baraza la Wawakilishi kwamba CPSA ilikuwa imevunjwa. Uamuzi wa kuivunja kwa hiari ulifanywa mnamo tarehe 4 Mei na kamati kuu ya Chama cha Wakomunisti, ambayo ilikutana Cape Town (kura 15 kwa kura 2). Kwa hatua hii chama kilitaka kuhakikisha kwamba mali zake hazitachukuliwa na serikali na kwamba Sam Kahn na Fred Carneson wangehifadhi viti vyao katika Bunge na Baraza la Mkoa wa Cape.

Serikali ilijibu hili kwa kurekebisha sheria hiyo mwaka wa 1951 kwa watu ambao walikuwa wakomunisti katika hatua fulani ya awali maishani mwao. Mnamo Mei 1952 Kahn na Carneson walifukuzwa kutoka Baraza la Bunge na Baraza la Mkoa wa Cape, mtawalia.

Katika mwezi huo huo The Guardian ilipigwa marufuku. Ilijitokeza tena baadaye chini ya majina kama vile; The Clarion, The People's world, Advance, The New Age na Spark, lakini ilipigwa marufuku tena mara kwa mara.

Mwanzoni mwa 1953, mkutano wa kitaifa uliitishwa ambao ulipitisha jina la Chama cha Kikomunisti cha Afrika Kusini (SACP) kuchukua nafasi ya CPSA. SACP ingefanya kazi kama shirika la siri lenye lengo la 'kusonga mbele na kuinua bendera ya harakati ya Kikomunisti chini ya hali mpya na za majaribio ya uharamu'. Iliona kazi yake kama ile ya kuchanganya kazi halali ya wingi na kazi haramu ya kujenga Chama cha Marxist-Leninist. Umaksist-Leninism inarejelea mchanganyiko wa mawazo ya Marxist na mawazo ya Lenin. Ilikuwa njia ambayo Lenin alibadilisha Umaksi safi ili kuendana na hali nchini Urusi baada ya Mapinduzi ya Bolshevik.

SACP ilifanya kazi kisiri na uhamishoni miaka ya 1950. Chama hicho kilihusika katika Bunge la Wademokrasia na uandishi wa Hati ya Uhuru mwaka wa 1955. Katika kesi mbaya ya uhaini iliyofuata Hati ya Uhuru mwaka wa 1956, watu 156 walishtakiwa kwa 'kuwachochea wengine kuipindua serikali kwa njia za vurugu'.

Kabla hata ya kesi ya mashtaka kukamilika, mashtaka yalifutwa dhidi ya washtakiwa 73 kati ya 156, hata hivyo, wale 73 bado walinukuliwa katika hati ya mashtaka kama 'washiriki wa njama'. Kati ya washtakiwa tisini na mmoja, kumi na tano walikuwa wanachama wa Chama cha Kikomunisti cha Afrika Kusini na thelathini walikuwa Wazungu au Wahindi, lakini Wakomunisti wawili tu na watano kati ya Wazungu na Wahindi walijumuishwa miongoni mwa washtakiwa thelathini wa mwisho. Ni Waafrika wachache tu walioshtakiwa walikuwa viongozi mashuhuri wa ANC.

Kuhamia Mapambano ya Silaha, 1960-1999

Mnamo 1960, Bunge la Kitaifa la Afrika na Bunge la Pan Africanist pia vilipigwa marufuku, na vikaenda uhamishoni. Mnamo Novemba 1961, baadhi ya wanachama wa SACP na ANC waliweza kukutana kwa siri katika eneo la Kwazulu Natal. Chama kiliamua kugeukia mapambano ya silaha na wakazindua Umkhonto we Sizwe (MK) , tawi la kijeshi tofauti na ANC, lililoongozwa na ANC na SACP. Mnamo Desemba 1961, MK ililipua mabomu ya kwanza yaliyotengenezwa nyumbani katika kampeni ya hujuma ya miaka miwili. Ilikusudiwa kuwa suluhisho la mwisho 'kuirudisha serikali kwenye fahamu zake', mabomu hayo yalilengwa dhidi ya mali, sio maisha.

Uhusiano kati ya ANC na SACP katika miaka ya 1960 haukuwa wa karibu kila wakati. Kwa kweli baada ya 1962 Nelson Mandela alianza kudharau uhusiano wa ANC na SACP aliporudi kutoka safari ya kupitia Afrika, huku viongozi wa Afrika wakishangazwa na uhusiano wa ANC na SACP.

Lakini pamoja na ANC, SACP ilikabiliwa na aina zile zile za ukandamizaji na uvamizi katika miaka ya 1960. Baada ya mipango ya uvamizi wa shamba la Lilliesleaf na Operesheni Mayibuye, mwanachama maarufu wa SACP Bram Fischer ndiye aliyewatetea wale waliokamatwa kama wakili wao katika Kesi maarufu ya Rivonia. Hatimaye pia alishtakiwa na mwaka wa 1965 akahukumiwa kifungo cha maisha jela.

Mnamo 1969, mara tu baada ya mkutano wa Morogoro, ANC na SACP walikutana rasmi kujadili kufanya kazi pamoja. Katika miaka iliyofuata walifanya kazi kwa karibu na SACP na kuleta uzoefu wa kuwa siri kwa miongo miwili. Katika miaka hii kulikuwa na tofauti yoyote kubwa kati ya ANC na SACP, na viongozi wengi walikuwa wanachama wa mashirika yote mawili.

Hata hivyo, kulikuwa na baadhi ndani ya ANC ambao walibaki na shaka kuhusu kufanya kazi na SACP na kuhusu uhusiano na USSR. Walijali sana ukweli kwamba nchi zingine za magharibi zingeondoa uungwaji mkono kutokana na uhusiano na ukomunisti. Wakati mwingine wanachama hawa walisababisha migogoro, lakini pia ilikuwa katika kipindi hiki ambapo mashirika yote mawili yalianza kukua na kuongeza shughuli zao miongoni mwa watu waliokandamizwa.

SACP na ANC zilibaki zimepigwa marufuku hadi 1990, na muda mfupi baada ya kuachiliwa marufuku ziliamua kuacha mapambano ya silaha katika kipindi cha mazungumzo. Chris Hani , Katibu Mkuu wa SACP na kiongozi wa MK, alichukua jukumu muhimu sana katika mazungumzo na kuwashawishi watu wasio na subira kwamba mazungumzo ndiyo njia bora, hadi alipouawa mwaka wa 1993. Mazungumzo yalilenga zaidi demokrasia kuliko ukomunisti au ujamaa, na uchumi mchanganyiko uliungwa mkono. Mazungumzo yalijumuisha watu mbalimbali kufikia mwisho wa 1991, katika mfumo wa Mkataba wa Afrika Kusini ya Kidemokrasia (CODESA).

SACP iliendelea kuchukua jukumu muhimu mwanzoni mwa miaka ya 1990, kwa kawaida na ANC, na katika Serikali ya Umoja wa Kitaifa. Muungano wa Vyama Vitatu uliundwa kati ya SACP, ANC na COSATU, ambao unaendelea hadi leo.

Source : https://sahistory.org.za/article/south-african-communist-party-sacp
 

View: https://m.youtube.com/watch?v=HDi7YZVFrpU
Moses Kotane was a highly influential leader within the ANC and Communist Party and has been considered a “Giant of the Struggle”. Kotane’s leadership and dedication was reflected in the positions he held as Secretary General of the Communist Party from 1938 until his death in 1978 and Treasurer General of the ANC from 1968 – 1978. Through his position as the chairman of the South African Federation of Non-European Trade Unions he was able to assist in laying the foundation for unity between the working class and national movements. He was sent to Bandung for the Asian-African Conference in 1955 which resulted in the eventual formation Non-Alignment Movement.
 
Hippo mtoto katika ubora wake...
 
Huyu jasusi pori anajiona ana akili kuliko wengine kumbe amejaa fix tu na uchawa. Hata kugoogle hili ameshindwa.😂😂
 
Useless takataka
 
Cookies are required to use this site. You must accept them to continue using the site. Learn more…