Tofauti hii inatokana na maandiko ya kidini, lugha ya asili, na mtazamo wa kiteolojia wa kila dini (Ukristo/Uyahudi na Uislamu) katika kumwelezea Mungu:
* Tafsiri ya Kina ya "Yahweh Sabaoth" (Yehova Bwana wa Majeshi):
Katika Agano la Kale (Maandiko ya Kiebrania), jina "Yahweh Sabaoth" linajitokeza zaidi ya mara 250. Neno Sabaoth linamaanisha majeshi ya mbinguni (malaika) au nguvu za ulimwengu. Israeli ilipotishwa na maadui, Mungu alijifunua kama Amiri Jeshi Mkuu anayewapigania na kuamuru maelfu ya malaika. Hiki ni jina mahsusi la kimaandiko lililohifadhiwa na Wayahudi na Wakristo.
* Majina ya Allah katika Uislamu (Asmaul Husna):
Katika Uislamu, Mungu ana Majina 99 Yanayovutia (Asmaul Husna) yaliyotajwa katika Qur'ani na Hadithi. Katika orodha hiyo, hakuna jina linalotafsiriwa moja kwa moja kama "Rabb al-Junood" (Bwana wa Majeshi). Badala yake, Uislamu unasisitiza majina kama Al-Aziz (Mwenye Nguvu/Mwenye Uzoefu), Al-Qadir (Mwenye Uwezo Wote), Al-Malik (Mfalme), au Rabb al-'Alamin (Bwana wa Ulimwengu Wote).
* Mamlaka ya Malaika na Jeshi katika Qur'ani:
Ingawa Uislamu haumwiti Allah "Bwana wa Majeshi", Qur'ani inathibitisha kuwa Allah anamiliki na kuamuru majeshi ya mbinguni na duniani. Sura Al-Fath (48:4) inasema: "Na ni za Mwenyezi Mungu majeshi ya mbingu na ardhi." (Lugha ya Kiarabu: Wa lillahi junoodu assamawati wal-ard). Kwa hiyo, dhana ya kwamba Allah ana amri juu ya majeshi ipo, lakini jina au anwani "Bwana wa Majeshi" haikutumika kama anwani rasmi ya kiibada katika Qur'ani.
Kwa muhtasari, Yehova anaitwa Bwana wa Majeshi kwa sababu ni anwani maalum ya kimaandiko kutoka lugha ya Kiebrania, wakati Allah anaelezewa kwa majina mengine ya Kiarabu yanayobeba sifa za enzi na uwezo wote, ingawa pia anamiliki majeshi yote ya mbinguni na duniani.