Irene Darton
Member
- Feb 25, 2024
- 27
- 32
Godbless Lema aliposema amefikisha salamu za pole kutoka kwa Tundu Lissu, jambo ambalo kwa kawaida lingeweza kubaki katika mipaka ya utu na mawasiliano ya kawaida ya kisiasa, limegeuka kuwa chanzo cha mvutano mkubwa mitandaoni. Badala ya mjadala kubaki kwenye ukweli wa salamu hizo na maana yake, baadhi ya wanaharakati wameelekeza mashambulizi yao kwa Lema. Hapo ndipo swali la msingi linapoibuka: tatizo ni Lema kusema, au ni ujumbe wenyewe kutokubaliana na matarajio ya baadhi ya wanaharakati?
Mange Kimambi, Sativa na wengine wameingia kwenye mjadala huo kwa nguvu, huku Maria Sarungi naye akiwa sehemu ya sauti zinazojadili mwelekeo wa kisiasa wa CHADEMA na viongozi wake. Lakini kinachoshangaza ni namna baadhi ya watu wanavyoonekana kutaka kuwa na mamlaka ya kutafsiri kila hatua ya viongozi wa CHADEMA. Kama Lema amefikisha ujumbe wa Lissu, basi jambo la kwanza ni kuthibitisha ujumbe huo, si kumtengenezea Lema kesi kwa sababu tu tafsiri hiyo haijawafurahisha baadhi ya wanaharakati. Si kila jambo linalotoka kwa kiongozi wa CHADEMA linapaswa kupitishwa kwanza kwenye mahakama ya mitandao.
Hapa ndipo Lema anaweza kuwa amegusa udhaifu mkubwa wa harakati hizi. Harakati inayodai kusimamia haki, demokrasia na uhuru wa maoni haiwezi kugeuka kuwa harakati inayomshambulia mtu kwa sababu tu amesema jambo lisilopendwa na kundi fulani. Lema naye si malaika, na kama amekosea ajibiwe kwa hoja na ushahidi. Lakini kumshambulia mjumbe badala ya kujadili ujumbe ni dalili kwamba mjadala umehama kutoka kwenye kanuni kwenda kwenye ushabiki wa watu.
Mwisho wa yote, CHADEMA haiwezi kuwa na viongozi rasmi halafu mwelekeo wake ukaamuliwa na kelele za wanaharakati wenye nguvu zaidi mitandaoni. Lissu ana nafasi yake, Lema ana nafasi yake, wanachama wana nafasi yao, na wanaharakati wana nafasi yao. Wote wanaweza kukosoana, lakini hakuna anayepaswa kujiona mmiliki wa chama au mwenye hati miliki ya harakati. Kama salamu za pole zimeweza kuzalisha vita hivi, basi tatizo kubwa huenda si salamu zenyewe, bali ni vita ya nani ana mamlaka ya kuzungumza kwa niaba ya CHADEMA.
Mange Kimambi, Sativa na wengine wameingia kwenye mjadala huo kwa nguvu, huku Maria Sarungi naye akiwa sehemu ya sauti zinazojadili mwelekeo wa kisiasa wa CHADEMA na viongozi wake. Lakini kinachoshangaza ni namna baadhi ya watu wanavyoonekana kutaka kuwa na mamlaka ya kutafsiri kila hatua ya viongozi wa CHADEMA. Kama Lema amefikisha ujumbe wa Lissu, basi jambo la kwanza ni kuthibitisha ujumbe huo, si kumtengenezea Lema kesi kwa sababu tu tafsiri hiyo haijawafurahisha baadhi ya wanaharakati. Si kila jambo linalotoka kwa kiongozi wa CHADEMA linapaswa kupitishwa kwanza kwenye mahakama ya mitandao.
Hapa ndipo Lema anaweza kuwa amegusa udhaifu mkubwa wa harakati hizi. Harakati inayodai kusimamia haki, demokrasia na uhuru wa maoni haiwezi kugeuka kuwa harakati inayomshambulia mtu kwa sababu tu amesema jambo lisilopendwa na kundi fulani. Lema naye si malaika, na kama amekosea ajibiwe kwa hoja na ushahidi. Lakini kumshambulia mjumbe badala ya kujadili ujumbe ni dalili kwamba mjadala umehama kutoka kwenye kanuni kwenda kwenye ushabiki wa watu.
Mwisho wa yote, CHADEMA haiwezi kuwa na viongozi rasmi halafu mwelekeo wake ukaamuliwa na kelele za wanaharakati wenye nguvu zaidi mitandaoni. Lissu ana nafasi yake, Lema ana nafasi yake, wanachama wana nafasi yao, na wanaharakati wana nafasi yao. Wote wanaweza kukosoana, lakini hakuna anayepaswa kujiona mmiliki wa chama au mwenye hati miliki ya harakati. Kama salamu za pole zimeweza kuzalisha vita hivi, basi tatizo kubwa huenda si salamu zenyewe, bali ni vita ya nani ana mamlaka ya kuzungumza kwa niaba ya CHADEMA.
