Mkalukungone mwamba
JF-Expert Member
- Aug 29, 2022
- 862
- 1,755
Katika muktadha wa siasa za Tanzania, kuna changamoto nyingi zinazohusiana na utawala bora, uwajibikaji, na uhuru wa kujieleza. Viongozi wengi wanaonekana kuendesha shughuli za kiongozi kwa maslahi yao binafsi, huku wakiacha nguzo muhimu za uongozi ambazo zingesaidia kuinua maisha ya wananchi.
Wananchi wengi wanakabiliana na changamoto za kila siku, kama vile biashara ndogondogo zinazodhibitiwa na sera kandamizi, elimu duni kwa watoto wao, miundombinu mibovu, na huduma za afya zisizoridhisha. Haya yote yanatokea huku viongozi waliopo madarakani wakionekana kupuuza hali halisi na badala yake kujikita katika kutengeneza njia za kuendelea kunufaika wao binafsi na kubaki madarakani kwa vipindi vingine.
Mfano dhahiri ni jinsi Rais Samia Suluhu Hassan anavyotumia fedha nyingi katika matukio ya kidini na michezo nk. Swali linalojitokeza ni: Mfuko wa Rais una bajeti ya shilingi ngapi kwa mwaka wa fedha? Je, mshahara wa Rais na posho zake ni kiasi gani kwa mwezi? Fedha zinazotolewa mara kwa mara kwenye matukio haya zimeacha maswali mengi miongoni mwa wananchi. Kwa mfano, Rais amechangia:
Aidha, kuna mchezo mchafu unaohusisha matumizi ya watu maarufu wenye nguvu fulani katika jamii, hususan viongozi wa kidini. Wamekuwa wakitumika kama zana za kisiasa kuhalalisha uongozi mbovu, huku wao wenyewe wakiwa wanufaika wakubwa wa ajenda hizi. Matokeo yake ni waumini wengi, ambao ni wananchi wa kawaida na walalahoi, kuwa waathirika wa mfumo huu wa ukandamizaji. Viongozi hawa wa kidini hupewa majukumu ya kupotosha uwajibikaji wa serikali kwa kueneza ajenda zisizo na tija kwa waumini wao.
Katika kipindi cha uchaguzi, mambo huwa mabaya zaidi. Ni wakati ambapo rushwa za wazi wazi hutawala, huku siasa zisizokuwa na sera za maana kwa manufaa ya wananchi wa kawaida zikitawala. Wananchi tunaposhindwa kuchagua kwa umakini, maumivu ya madaraka mabovu yanaendelea kututesa kwa miaka mingine. Viongozi hawa, wanapomaliza muda wao madarakani, huendelea kulindwa na kulipwa stahiki nyingine nyingi, huku wananchi wakiendelea kuteseka. Watoto wetu wataendelea kusoma kwa shida, na ajira zitaendelea kukosekana, hali ambayo inazidi kuimarisha mzunguko wa umasikini na ukosefu wa maendeleo.
Hali hii inaacha pengo kubwa kati ya wananchi na viongozi wao, ambapo matumaini ya mabadiliko yanazidi kupungua. Ni wazi kwamba kuna haja ya mapinduzi ya kifikra na kimfumo ili kuhakikisha uwajibikaji wa kweli unarejea serikalini, na rasilimali za nchi zinatumika kwa faida ya wote, si kwa wachache tu.
Wananchi wengi wanakabiliana na changamoto za kila siku, kama vile biashara ndogondogo zinazodhibitiwa na sera kandamizi, elimu duni kwa watoto wao, miundombinu mibovu, na huduma za afya zisizoridhisha. Haya yote yanatokea huku viongozi waliopo madarakani wakionekana kupuuza hali halisi na badala yake kujikita katika kutengeneza njia za kuendelea kunufaika wao binafsi na kubaki madarakani kwa vipindi vingine.
Mfano dhahiri ni jinsi Rais Samia Suluhu Hassan anavyotumia fedha nyingi katika matukio ya kidini na michezo nk. Swali linalojitokeza ni: Mfuko wa Rais una bajeti ya shilingi ngapi kwa mwaka wa fedha? Je, mshahara wa Rais na posho zake ni kiasi gani kwa mwezi? Fedha zinazotolewa mara kwa mara kwenye matukio haya zimeacha maswali mengi miongoni mwa wananchi. Kwa mfano, Rais amechangia:
- Ujenzi wa kanisa fulani kwa milioni 100.
- Milioni 700 kwa timu fulani ya michezo.
- Kila goli linalofungwa kwenye mechi kununuliwa kwa milioni 5.
- Msaada wa milioni kadhaa kwa kiongozi fulani wa dini.
- Ujenzi wa msikiti kwa mamilioni ya shilingi.
- Rais Samia Achangia Milioni 100 katika Ujenzi wa Kanisa la AICT
- Rais Samia achangia shilingi milioni 50, ujenzi wa shule ya Msingi na ujenzi wa majengo ya Zahanati inayomilikiwa na Bakwata Simiyu
- Rais Samia ampigia simu Kuhani Mussa na kumuahidi mchango wa Tsh. Milioni 100 ujenzi wa kanisa!
Aidha, kuna mchezo mchafu unaohusisha matumizi ya watu maarufu wenye nguvu fulani katika jamii, hususan viongozi wa kidini. Wamekuwa wakitumika kama zana za kisiasa kuhalalisha uongozi mbovu, huku wao wenyewe wakiwa wanufaika wakubwa wa ajenda hizi. Matokeo yake ni waumini wengi, ambao ni wananchi wa kawaida na walalahoi, kuwa waathirika wa mfumo huu wa ukandamizaji. Viongozi hawa wa kidini hupewa majukumu ya kupotosha uwajibikaji wa serikali kwa kueneza ajenda zisizo na tija kwa waumini wao.
Katika kipindi cha uchaguzi, mambo huwa mabaya zaidi. Ni wakati ambapo rushwa za wazi wazi hutawala, huku siasa zisizokuwa na sera za maana kwa manufaa ya wananchi wa kawaida zikitawala. Wananchi tunaposhindwa kuchagua kwa umakini, maumivu ya madaraka mabovu yanaendelea kututesa kwa miaka mingine. Viongozi hawa, wanapomaliza muda wao madarakani, huendelea kulindwa na kulipwa stahiki nyingine nyingi, huku wananchi wakiendelea kuteseka. Watoto wetu wataendelea kusoma kwa shida, na ajira zitaendelea kukosekana, hali ambayo inazidi kuimarisha mzunguko wa umasikini na ukosefu wa maendeleo.
Hali hii inaacha pengo kubwa kati ya wananchi na viongozi wao, ambapo matumaini ya mabadiliko yanazidi kupungua. Ni wazi kwamba kuna haja ya mapinduzi ya kifikra na kimfumo ili kuhakikisha uwajibikaji wa kweli unarejea serikalini, na rasilimali za nchi zinatumika kwa faida ya wote, si kwa wachache tu.