Mama ajichora tattoo ili aweze kuwasiliana kirahisi na Mwanawe mwenye usonji

[Bujibuji Simba Nyamaume]

Baadhi ya akina mama huwabeba watoto wao. Mama huyu amebeba maneno ambayo mwanawe hawezi kuyasema.

Hunter Fletcher ana tawahudi (autism) na hawezi kuzungumza kwa maneno, lakini kama mama yake Jessica anavyosema kwa uwazi, kutoweza kuzungumza hakumaanishi kwamba hawezi kuwasiliana. Huwasilisha ujumbe wake kupitia tablet, simu, lugha ya ishara, pamoja na ishara na miondoko mbalimbali ya mwili. Sasa ana njia nyingine ya ziada ambayo haiwezi kamwe kuishiwa na betri—imechorwa kwa tattoo ya kudumu kwenye mkono wa mama yake.

Kwa miaka kadhaa, Hunter mwenye umri wa miaka 11 alitegemea kifaa cha Augmentative and Alternative Communication (AAC), yaani tablet iliyokuwa na maneno na alama ambazo angeweza kuchagua ili kueleza kile alichotaka. Mfumo huo ulifanya kazi vizuri, mpaka uliposhindwa kumsaidia. Jessica alikuwa tayari ameona jinsi Hunter alivyokuwa akichanganyikiwa wakati wa matembezi ya familia ya kuogelea. Tablet yake haikuweza kuingia naye majini, hivyo hakuwa na njia rahisi ya kumwambia mama yake kile alichohitaji.

Tukio lililobadilisha kila kitu lilitokea kwenye mgahawa, wakati kifaa cha Hunter kilipoishiwa nguvu kabisa katikati ya chakula. Jessica haraka alichora alfabeti kwenye karatasi, akitumaini kwamba Hunter angeweza kutamka au kuunda ujumbe wake kwa kuonyesha herufi hizo. Lakini haikufanya kazi kama alivyotarajia, na aliona kuchanganyikiwa kwa Hunter kukiongezeka.

Kisha Hunter mwenyewe aliigeuza karatasi ile na kuchora keyboard aliyokuwa akiikumbuka kichwani. Akatumia kidole chake kama vile anaandika kwenye keyboard, na akaweza kuonyesha kwa usahihi kabisa kile alichotaka kula.

Tukio hilo dogo lakini la ubunifu lilibaki kwenye mawazo ya Jessica.

“Hilo ndilo lililonipa wazo,” aliiambia CTV News. “Siwezi kumwekea mipaka kwa kutegemea teknolojia, kwa sababu teknolojia inaweza kutuangusha.”

Kwa hiyo Jessica alikwenda kwenye duka la tattoo lililokuwa karibu na eneo lao na akaamua kuchora keyboard nzima kwa tattoo ya kudumu kwenye mkono wake wa kushoto, ikiwa na herufi, alama ya uso wenye furaha, uso wenye huzuni, pamoja na kitufe kilichoandikwa “I ❤️ You.”

Sasa, wakati wowote kifaa cha Hunter hakipatikani—iwe kimeishiwa betri, amekiacha nyumbani, au hawezi kukitumia akiwa kwenye bwawa la kuogelea—anaweza kutumia kidole chake kugusa herufi na alama kwenye mkono wa mama yake ili kumweleza kile anachohitaji.

Jessica alishiriki video ya Hunter akitumia tattoo hiyo kwenye Facebook na kuandika:

“Ningetoa mwili wangu uwe na makovu elfu moja ikiwa hilo lingempa mwanangu njia moja zaidi ya kuwasiliana.”

Video hiyo imeonekana zaidi ya mara milioni 100, huku video nyingine zinazoonyesha tattoo hiyo zikipata mamilioni zaidi ya likes na shares. Pia zilipokea maelfu ya ujumbe kutoka kwa wazazi, wataalamu wa lugha na mawasiliano, pamoja na wasanii wa tattoo kutoka sehemu mbalimbali duniani. Baadhi yao hata walijitolea kuchora tattoo kama hiyo bila malipo kwa wazazi wengine wenye watoto wasioweza kuzungumza.

Maddy Dever, mwenyekiti wa National Autism Network, alisema kwamba hadithi kama ya Hunter zinaonyesha jambo ambalo watetezi wa watu wenye tawahudi huliona mara kwa mara: ukimpa mtoto asiyeweza kuzungumza kifaa sahihi cha mawasiliano, akili yake, uwezo wake na haiba yake vinaweza kujitokeza kwa namna ambayo watu hawakuwahi kutarajia.

Kwa Jessica, jambo hili halikuwa hasa kuhusu tattoo.

Lilikuwa kuhusu kuhakikisha kwamba mwanawe hatakosa tena njia ya kuwasilisha mawazo na mahitaji yake, bila kujali ni kifaa gani cha teknolojia kitakachoshindwa.

 

[Marcostilone]

Imagine screen guard ya hii tablet ni mafuta ya mgando tu.