MwanaWaMaarifa
New Member
- Jul 22, 2026
- 1
- 7
Nimekuwa nikijiuliza kila mara ni kwa kiwango gani mtu anaweza kujitoa kwa ajili ya mwingine. Wakati mwingine watu tunaowadharau au kuwaona hawana thamani ndio wanaoweza kubadilisha maisha yetu kabisa.
Hii ni hadithi yangu kuhusu majuto, msamaha na somo ambalo sitawahi kulisahau.
Nilipokuwa mdogo, nilikuwa na kundi la marafiki. Kati yetu kulikuwa na msichana mmoja aliyeitwa Nyota Lina. Alikuwa mwembamba, mzuri na mwenye akili sana. Alikuwa kiziwi na bubu, lakini badala ya kuheshimu hali yake, tulichagua kumdhihaki.
Mimi na marafiki zangu tulikuwa tukimcheka mara kwa mara na kumdhalilisha mbele ya watu wengine. Tulifikiri ilikuwa ni utani tu, lakini hatukutambua jinsi maneno na matendo yetu yalivyokuwa yakimuumiza.
Baadaye, nilipokuwa katika nchi ya kigeni, nilipatwa na ugonjwa mkali. Nilikuwa katika kijiji cha mbali, mbali na familia yangu na watu wangu wa karibu. Wakati huo mgumu, marafiki zangu waliniacha.
Hali yangu ya afya ilizidi kuwa mbaya. Nilikuwa na homa kali, nilikuwa napoteza fahamu, nilishindwa kuzungumza vizuri na nilihitaji kuongezewa damu.
Nilidhani niko peke yangu kabisa, lakini usiku mmoja mtu alifika na kukaa karibu nami.
Alikuwa Nyota.
Yule msichana niliyemdhalilisha ndiye aliyekuwa amekuja kuniangalia.
Kwa wiki mbili alikaa kando yangu. Alinipa chakula, alinitunza na kunipa moyo kila nilipokuwa nikiteseka na kulia.
Lakini baada ya muda nilianza kuona mabadiliko. Nyota alikuwa amepungua sana mwilini, wakati mimi nilikuwa naanza kupata nafuu.
Siku chache baadaye, nilikuta barua juu ya meza yangu hospitalini.
Iliandikwa:
"Mpendwa Baraka,
Ninaondoka kwenda mbali sana. Nilibaki pamoja nawe kwa sababu hukuwa na mtu wa kukutunza.
Najua ulinidhalilisha mara nyingi, lakini nimekusamehe. Sifanyi hivyo kwa sababu mimi ni dhaifu, bali kwa sababu nimechagua kuwa na huruma.
Ulikuwa mgonjwa sana na ulikuwa unahitaji damu. Nilikupa damu yangu mara mbili. Ndiyo maana nimepoteza nguvu nyingi.
Sasa kwa kuwa umeanza kuwa vizuri, ni lazima niondoke. Usinitafute, nimebadilisha namba yangu ya simu.
Sitakusahau kamwe."
Baada ya kusoma barua hiyo, machozi yalianza kunitoka. Ilikuwa mara ya kwanza katika maisha yangu kuhisi aibu kubwa na shukrani kwa wakati mmoja.
Mtu ambaye nilimwona kuwa dhaifu alinionesha nguvu kubwa kuliko nilivyowahi kufikiria. Yule niliyemuumiza ndiye aliyenipa msaada mkubwa zaidi wakati ambao nilikuwa nahitaji msaada.
Mpaka leo, bado najiuliza Nyota alikwenda wapi. Sijui namna ya kumpata wala jinsi ya kumshukuru kwa kile alichonifanyia.
Lakini jambo moja ninajua: Nyota alibadilisha maisha yangu na namna ninavyowaona watu wengine.
Je, umewahi kupitia hali ambayo mtu uliyemdharau au kumhukumu vibaya alikushangaza kwa wema wake?
Unafikiri mtu anaweza kubadilika baada ya kutambua makosa aliyofanya kwa wengine?
Hii ni hadithi yangu kuhusu majuto, msamaha na somo ambalo sitawahi kulisahau.
Nilipokuwa mdogo, nilikuwa na kundi la marafiki. Kati yetu kulikuwa na msichana mmoja aliyeitwa Nyota Lina. Alikuwa mwembamba, mzuri na mwenye akili sana. Alikuwa kiziwi na bubu, lakini badala ya kuheshimu hali yake, tulichagua kumdhihaki.
Mimi na marafiki zangu tulikuwa tukimcheka mara kwa mara na kumdhalilisha mbele ya watu wengine. Tulifikiri ilikuwa ni utani tu, lakini hatukutambua jinsi maneno na matendo yetu yalivyokuwa yakimuumiza.
Baadaye, nilipokuwa katika nchi ya kigeni, nilipatwa na ugonjwa mkali. Nilikuwa katika kijiji cha mbali, mbali na familia yangu na watu wangu wa karibu. Wakati huo mgumu, marafiki zangu waliniacha.
Hali yangu ya afya ilizidi kuwa mbaya. Nilikuwa na homa kali, nilikuwa napoteza fahamu, nilishindwa kuzungumza vizuri na nilihitaji kuongezewa damu.
Nilidhani niko peke yangu kabisa, lakini usiku mmoja mtu alifika na kukaa karibu nami.
Alikuwa Nyota.
Yule msichana niliyemdhalilisha ndiye aliyekuwa amekuja kuniangalia.
Kwa wiki mbili alikaa kando yangu. Alinipa chakula, alinitunza na kunipa moyo kila nilipokuwa nikiteseka na kulia.
Lakini baada ya muda nilianza kuona mabadiliko. Nyota alikuwa amepungua sana mwilini, wakati mimi nilikuwa naanza kupata nafuu.
Siku chache baadaye, nilikuta barua juu ya meza yangu hospitalini.
Iliandikwa:
"Mpendwa Baraka,
Ninaondoka kwenda mbali sana. Nilibaki pamoja nawe kwa sababu hukuwa na mtu wa kukutunza.
Najua ulinidhalilisha mara nyingi, lakini nimekusamehe. Sifanyi hivyo kwa sababu mimi ni dhaifu, bali kwa sababu nimechagua kuwa na huruma.
Ulikuwa mgonjwa sana na ulikuwa unahitaji damu. Nilikupa damu yangu mara mbili. Ndiyo maana nimepoteza nguvu nyingi.
Sasa kwa kuwa umeanza kuwa vizuri, ni lazima niondoke. Usinitafute, nimebadilisha namba yangu ya simu.
Sitakusahau kamwe."
Baada ya kusoma barua hiyo, machozi yalianza kunitoka. Ilikuwa mara ya kwanza katika maisha yangu kuhisi aibu kubwa na shukrani kwa wakati mmoja.
Mtu ambaye nilimwona kuwa dhaifu alinionesha nguvu kubwa kuliko nilivyowahi kufikiria. Yule niliyemuumiza ndiye aliyenipa msaada mkubwa zaidi wakati ambao nilikuwa nahitaji msaada.
Mpaka leo, bado najiuliza Nyota alikwenda wapi. Sijui namna ya kumpata wala jinsi ya kumshukuru kwa kile alichonifanyia.
Lakini jambo moja ninajua: Nyota alibadilisha maisha yangu na namna ninavyowaona watu wengine.
Je, umewahi kupitia hali ambayo mtu uliyemdharau au kumhukumu vibaya alikushangaza kwa wema wake?
Unafikiri mtu anaweza kubadilika baada ya kutambua makosa aliyofanya kwa wengine?
