Mkalukungone Mwamba
JF-Expert Member
- Aug 29, 2022
- 3,141
- 7,205
Oktoba 28, 2026, mchoro halisi wa msanii maarufu wa Tanzania, Edward Saidi Tingatinga, uliuzwa kwa KSh milioni 7.631 (takribani TSh milioni 155) katika mnada wa sanaa ulioandaliwa na Art Auction East Africa jijini Nairobi, Kenya.
Mchoro huo uliochorwa mwaka 1971 na kupewa jina la Untitled (Landscape with Lion and Bird), yaani Mchoro Usio na Jina (Mandhari yenye Simba na Ndege), ulitolewa kutoka kwenye mkusanyiko binafsi wa sanaa na kuuzwa kwa bei iliyozidi kwa kiwango kikubwa makadirio ya awali ya mnada yaliyokuwa kati ya KSh milioni 1.2 na milioni 1.6.
Ingawa safari ya kisanii ya Tingatinga ilidumu kwa miaka minne pekee, mtindo wake wa kipekee wa uchoraji umekua na kuwa miongoni mwa mitindo ya sanaa inayotambulika zaidi nchini Tanzania, na unaendelea kuvutia wakusanyaji wa sanaa hata miongo kadhaa baada ya kifo chake mwaka 1972.
Wakati mauzo hayo yakionyesha kuongezeka kwa thamani ya sanaa ya Tanzania katika soko la kimataifa, pia yanaibua maswali muhimu. Nani ananufaika pale kazi za msanii zinapoongezeka thamani? Utajiri unaotokana na kazi hizo huenda kwa nani baada ya msanii kufariki? Na Tanzania inaweza kuhifadhi na kuhakikisha wananchi wanapata fursa ya kufurahia urithi wake wa kisanii kwa namna gani, wakati kazi muhimu za sanaa zinamilikiwa na watu binafsi nje ya nchi?
Katalogi ya mnada huo inaeleza kuwa mchoro huo ulitoka kwenye mkusanyiko binafsi wa sanaa, lakini haifafanui kama familia ya Tingatinga au wasimamizi wa urithi wake watanufaika na mauzo hayo.
Kadiri sanaa ya Tanzania inavyozidi kutambulika kimataifa, mjadala nao unapanuka. Hauishii tena katika kujua kazi bora ya sanaa imeuzwa kwa kiasi gani, bali pia unaangazia nani anayenufaika na urithi wa msanii huyo na nani anayepaswa kuurithi.
Mchoro huo uliochorwa mwaka 1971 na kupewa jina la Untitled (Landscape with Lion and Bird), yaani Mchoro Usio na Jina (Mandhari yenye Simba na Ndege), ulitolewa kutoka kwenye mkusanyiko binafsi wa sanaa na kuuzwa kwa bei iliyozidi kwa kiwango kikubwa makadirio ya awali ya mnada yaliyokuwa kati ya KSh milioni 1.2 na milioni 1.6.
Ingawa safari ya kisanii ya Tingatinga ilidumu kwa miaka minne pekee, mtindo wake wa kipekee wa uchoraji umekua na kuwa miongoni mwa mitindo ya sanaa inayotambulika zaidi nchini Tanzania, na unaendelea kuvutia wakusanyaji wa sanaa hata miongo kadhaa baada ya kifo chake mwaka 1972.
Wakati mauzo hayo yakionyesha kuongezeka kwa thamani ya sanaa ya Tanzania katika soko la kimataifa, pia yanaibua maswali muhimu. Nani ananufaika pale kazi za msanii zinapoongezeka thamani? Utajiri unaotokana na kazi hizo huenda kwa nani baada ya msanii kufariki? Na Tanzania inaweza kuhifadhi na kuhakikisha wananchi wanapata fursa ya kufurahia urithi wake wa kisanii kwa namna gani, wakati kazi muhimu za sanaa zinamilikiwa na watu binafsi nje ya nchi?
Katalogi ya mnada huo inaeleza kuwa mchoro huo ulitoka kwenye mkusanyiko binafsi wa sanaa, lakini haifafanui kama familia ya Tingatinga au wasimamizi wa urithi wake watanufaika na mauzo hayo.
Kadiri sanaa ya Tanzania inavyozidi kutambulika kimataifa, mjadala nao unapanuka. Hauishii tena katika kujua kazi bora ya sanaa imeuzwa kwa kiasi gani, bali pia unaangazia nani anayenufaika na urithi wa msanii huyo na nani anayepaswa kuurithi.
