Luhaga Mpina, katika bandiko lake kwenye ukurasa wa X (zamani Twitter), mbunge huyo ameandika: "Miaka 8 nyuma nchi yetu ilishtumiwa na UN kuwa na uhusiano wa kibiashara na kiulinzi na usalama wa NORTH Korea unaohusisha mkataba wa \$12.5m. Tulikanusha! UN haikutoa ripoti ya uchunguzi, ikashia hivyo. Nani anaujua mfumo wa N.Korea wa kusisimamia mawasiliano? Sijasema TCRA wanao." Swali linalozuka ni: je, ni mfumo gani huo wa Korea Kaskazini wa kusimamia mawasiliano ambao umewekewa vikwazo na jumuiya za kimataifa?
Korea Kaskazini inafahamika duniani kwa kuwa na mfumo mkali wa udhibiti wa mawasiliano, unaotumika ndani ya nchi hiyo kwa ajili ya upelelezi wa ndani (surveillance), udhibiti wa taarifa, na matumizi ya kijeshi. Mfumo huu hauishii tu kwenye intaneti na simu bali unajumuisha pia vifaa vya mawasiliano ya kijeshi, teknolojia za kudhibiti mitambo ya anga na makombora, pamoja na matumizi ya satelaiti kwa ujasusi.
Kwa mujibu wa maazimio kadhaa ya Baraza la Usalama la Umoja wa Mataifa, kama vile 1718, 1874, 2094 na mengine yaliyofuata, Korea Kaskazini imewekewa vikwazo vya wazi dhidi ya usafirishaji au upokeaji wa vifaa vya mawasiliano ya kijeshi, mitambo ya kudukua (interception), na teknolojia zinazoweza kutumika kwa ukandamizaji wa haki za binadamu au kutengeneza silaha. Jumuiya ya kimataifa imeweka vikwazo hivyo ili kuzuia Korea Kaskazini kutumia teknolojia hizo kuimarisha mifumo ya kiimla na programu zake za nyuklia au makombora.
Ushirikiano wowote wa kiteknolojia, hasa unaohusisha mawasiliano, kati ya nchi yoyote na Korea Kaskazini unachukuliwa kuwa ukiukaji wa maazimio hayo. Hii ni kwa sababu teknolojia ya mawasiliano ina matumizi mawili (dual-use): inaweza kusaidia maendeleo ya kiraia lakini pia inaweza kutumika kwa madhumuni ya kijeshi au ukandamizaji.
Mfumo wa Korea Kaskazini wa kusimamia mawasiliano si mfumo wa kawaida wa kiutawala au kibiashara, bali ni chombo cha kimkakati kinachotumiwa na serikali hiyo kwa ajili ya ulinzi, upelelezi, na udhibiti mkali wa raia wake. Hii ndiyo sababu kuu iliyowasukuma wahusika wa kimataifa, wakiwemo Umoja wa Mataifa, kuweka vikwazo dhidi ya mifumo hiyo, na kwa nchi yoyote inayodhaniwa kushirikiana na Korea Kaskazini katika maeneo hayo, tahadhari ya juu hutumika, hata kama hakuna ushahidi wa wazi uliowasilishwa hadharani.
Korea Kaskazini inafahamika duniani kwa kuwa na mfumo mkali wa udhibiti wa mawasiliano, unaotumika ndani ya nchi hiyo kwa ajili ya upelelezi wa ndani (surveillance), udhibiti wa taarifa, na matumizi ya kijeshi. Mfumo huu hauishii tu kwenye intaneti na simu bali unajumuisha pia vifaa vya mawasiliano ya kijeshi, teknolojia za kudhibiti mitambo ya anga na makombora, pamoja na matumizi ya satelaiti kwa ujasusi.
Kwa mujibu wa maazimio kadhaa ya Baraza la Usalama la Umoja wa Mataifa, kama vile 1718, 1874, 2094 na mengine yaliyofuata, Korea Kaskazini imewekewa vikwazo vya wazi dhidi ya usafirishaji au upokeaji wa vifaa vya mawasiliano ya kijeshi, mitambo ya kudukua (interception), na teknolojia zinazoweza kutumika kwa ukandamizaji wa haki za binadamu au kutengeneza silaha. Jumuiya ya kimataifa imeweka vikwazo hivyo ili kuzuia Korea Kaskazini kutumia teknolojia hizo kuimarisha mifumo ya kiimla na programu zake za nyuklia au makombora.
Ushirikiano wowote wa kiteknolojia, hasa unaohusisha mawasiliano, kati ya nchi yoyote na Korea Kaskazini unachukuliwa kuwa ukiukaji wa maazimio hayo. Hii ni kwa sababu teknolojia ya mawasiliano ina matumizi mawili (dual-use): inaweza kusaidia maendeleo ya kiraia lakini pia inaweza kutumika kwa madhumuni ya kijeshi au ukandamizaji.
Mfumo wa Korea Kaskazini wa kusimamia mawasiliano si mfumo wa kawaida wa kiutawala au kibiashara, bali ni chombo cha kimkakati kinachotumiwa na serikali hiyo kwa ajili ya ulinzi, upelelezi, na udhibiti mkali wa raia wake. Hii ndiyo sababu kuu iliyowasukuma wahusika wa kimataifa, wakiwemo Umoja wa Mataifa, kuweka vikwazo dhidi ya mifumo hiyo, na kwa nchi yoyote inayodhaniwa kushirikiana na Korea Kaskazini katika maeneo hayo, tahadhari ya juu hutumika, hata kama hakuna ushahidi wa wazi uliowasilishwa hadharani.
