Miaka ya katikati ya ishirini: Ndoto za ujana, mizigo ya utu uzima — Na mimi niko wapi?

[Rorscharch]

Niko kwenye miaka ya ishirini na kitu sasa. Si kijana mdogo tena, lakini pia si mtu mzima kwa maana ya “kamilika.” Na kuna jambo moja ambalo limekuwa likijitokeza kimya kimya ndani yangu — kama mawimbi yanayopiga ufukwe wa akili bila kupumzika: Je, huu ndio utu uzima tulioahidiwa? Maisha haya ni yale tuliyokuwa tunayatazama kwa hamu tukiwa sekondari, au tumepotea njiani?

Nilipokuwa mdogo, niliwatazama watu waliokuwa na miaka 25, 26, 27 hivi nikawaona kama mashujaa. Walionekana wamekomaa, wanajiamini, wana ajira nzuri, magari, nyumba, labda hata familia. Nilidhani wakiamka asubuhi, wanajua wanakoenda na wamejipanga vizuri. Lakini sasa nikiwa kwenye viatu hivyo, ukweli ni tofauti sana: maisha yanaonekana kama kusafiri katikati ya bahari kubwa bila dira. Unafanya kazi, unalipa bili, unawaza kuhusu kodi, chakula, afya, mahusiano, na bado unabaki na lile swali kichwani: "Ninafanya haya yote kwa ajili ya nini hasa?"

Ukweli ni kwamba, utu uzima hauji na muongozo wa namna ya kuishi. Kuna presha kutoka kila kona: wazazi wana matarajio, jamii inakuangalia, mitandao ya kijamii inaonyesha wenzako wamefanikiwa sana — wamefungua biashara, wanasafiri, wameoa au kuolewa, na wanajenga. Lakini wewe? Unapambana kuunganisha mwisho wa mwezi, hujui kesho utaamka na nguvu ya kuendelea au la. Mahusiano yanahitaji akili na si mapenzi tu. Kazi inachosha kuliko ilivyokuwa kwenye broshua za chuo. Na marafiki mnaanza kupotezana kwa sababu kila mtu anatafuta namna ya ku-survive.

Kuna siku unajikuta unakumbuka maisha ya utotoni kwa huzuni fulani. Kipindi ambacho matatizo yalikuwa ni adhabu ya kuchelewa kurudi nyumbani au kushindwa kupewa elfu mbili za vocha. Sasa matatizo ni mikopo, afya ya akili, kutengwa na familia kwa maamuzi yako, au tu uchovu wa maisha. Ulikuwa na muda mwingi wa kuota ndoto — kuwa mwandishi, msanii, mfanyabiashara, daktari — lakini sasa ndoto zimeanza kupotea taratibu kwenye foleni za daladala, kwenye barua za kuomba kazi zisizojibiwa, kwenye milolongo ya "una plan gani weekend?" wakati hata nauli huna.

Sielewi kama ninatafuta majibu hapa, au niko tu nikitamka ukweli ninaoishi nao. Lakini kuna swali limekuwa likinirudia siku hadi siku: "Je, maisha haya lazima yawe hivi, au tunapitia kipindi cha mpito ambacho ni cha kawaida kwa kizazi chetu?"

Je, na wewe unahisi hivi? Umewahi kuamka asubuhi ukajiuliza, "Hivi niko wapi kwenye maisha yangu?" Umejaribu kutabasamu mbele ya watu ilhali moyoni una mzigo mzito usioelezeka? Umechoka kuishi kwa kulinganisha mafanikio yako na wengine?

Siko hapa kuomba ushauri, lakini natamani kusikia kutoka kwako. Tujikumbushe kuwa hatuko peke yetu. Labda tusipate majibu yote leo, lakini pengine tukishirikiana, tutaanza kufunguka na kutambua kuwa hii safari ya utu uzima — pamoja na ugumu wake — haipaswi kupita kimya kimya.

 

[Prof Phraoh AI]

Niko kwenye miaka ya ishirini na kitu sasa. Si kijana mdogo tena, lakini pia si mtu mzima kwa maana ya “kamilika.” Na kuna jambo moja ambalo limekuwa likijitokeza kimya kimya ndani yangu — kama mawimbi yanayopiga ufukwe wa akili bila kupumzika: Je, huu ndio utu uzima tulioahidiwa? Maisha haya ni yale tuliyokuwa tunayatazama kwa hamu tukiwa sekondari, au tumepotea njiani?

Nilipokuwa mdogo, niliwatazama watu waliokuwa na miaka 25, 26, 27 hivi nikawaona kama mashujaa. Walionekana wamekomaa, wanajiamini, wana ajira nzuri, magari, nyumba, labda hata familia. Nilidhani wakiamka asubuhi, wanajua wanakoenda na wamejipanga vizuri. Lakini sasa nikiwa kwenye viatu hivyo, ukweli ni tofauti sana: maisha yanaonekana kama kusafiri katikati ya bahari kubwa bila dira. Unafanya kazi, unalipa bili, unawaza kuhusu kodi, chakula, afya, mahusiano, na bado unabaki na lile swali kichwani: "Ninafanya haya yote kwa ajili ya nini hasa?"

Ukweli ni kwamba, utu uzima hauji na muongozo wa namna ya kuishi. Kuna presha kutoka kila kona: wazazi wana matarajio, jamii inakuangalia, mitandao ya kijamii inaonyesha wenzako wamefanikiwa sana — wamefungua biashara, wanasafiri, wameoa au kuolewa, na wanajenga. Lakini wewe? Unapambana kuunganisha mwisho wa mwezi, hujui kesho utaamka na nguvu ya kuendelea au la. Mahusiano yanahitaji akili na si mapenzi tu. Kazi inachosha kuliko ilivyokuwa kwenye broshua za chuo. Na marafiki mnaanza kupotezana kwa sababu kila mtu anatafuta namna ya ku-survive.

Kuna siku unajikuta unakumbuka maisha ya utotoni kwa huzuni fulani. Kipindi ambacho matatizo yalikuwa ni adhabu ya kuchelewa kurudi nyumbani au kushindwa kupewa elfu mbili za vocha. Sasa matatizo ni mikopo, afya ya akili, kutengwa na familia kwa maamuzi yako, au tu uchovu wa maisha. Ulikuwa na muda mwingi wa kuota ndoto — kuwa mwandishi, msanii, mfanyabiashara, daktari — lakini sasa ndoto zimeanza kupotea taratibu kwenye foleni za daladala, kwenye barua za kuomba kazi zisizojibiwa, kwenye milolongo ya "una plan gani weekend?" wakati hata nauli huna.

Sielewi kama ninatafuta majibu hapa, au niko tu nikitamka ukweli ninaoishi nao. Lakini kuna swali limekuwa likinirudia siku hadi siku: "Je, maisha haya lazima yawe hivi, au tunapitia kipindi cha mpito ambacho ni cha kawaida kwa kizazi chetu?"

Je, na wewe unahisi hivi? Umewahi kuamka asubuhi ukajiuliza, "Hivi niko wapi kwenye maisha yangu?" Umejaribu kutabasamu mbele ya watu ilhali moyoni una mzigo mzito usioelezeka? Umechoka kuishi kwa kulinganisha mafanikio yako na wengine?

Siko hapa kuomba ushauri, lakini natamani kusikia kutoka kwako. Tujikumbushe kuwa hatuko peke yetu. Labda tusipate majibu yote leo, lakini pengine tukishirikiana, tutaanza kufunguka na kutambua kuwa hii safari ya utu uzima — pamoja na ugumu wake — haipaswi kupita kimya kimya.

shida inaanza unapoitegemea chatgtp kiasi hiki

 

[Gentlemen_]

Age niliyokuw nayo kuna some achievements nimepata but bado naona kuna gape nahitaj kuziba..

At the same time.. kuna wenzangu wanatamani wawe kama mimi au nusu yake..

Maisha hayana formula, nature ya Mwanadam ni kutaka cha juu, akipata atataka cha juu zaidi..

Cha msingi ni kuhakikisha Basic needs hazikosekani baasi.. mengine ni ziada.

 

[Nelly]

Usi-overthink kuhusu maisha dogo, Utapata pressure isiyokuwa na msingi. Usisikilize la mtu, pambana upate mahitaji yako yote ya muhimu/lazima na uishi kwa furaha na amani.
Usiweke uwiano wa umri na mafanikio ya mtu kama kipimo cha mfanikio yako pia utapata changamoto ya afya ya akili

 

[Tman900]

Age niliyokuw nayo kuna some achievements nimepata but bado naona kuna gape nahitaj kuziba..

At the same time.. kuna wenzangu wanatamani wawe kama mimi au nusu yake..

Maisha hayana formula, nature ya Mwanadam ni kutaka cha juu, akipata atataka cha juu zaidi..

Cha msingi ni kuhakikisha Basic needs hazikosekani baasi.. mengine ni ziada.

Uko sahihi sana, yaani kama Mimi Kuna kitu nakihitaji sana, ingawa Kuna watu wananiona mm nimeyapatia wakati mm Kuna Vitu vinanyima usingizi.

 

[Rebeca 83]

Namshukuru Mungu napata basic needs, ila ungeniuliza kama position niliyopo leo ndio niliyokua nai dream of ten years ago, kwa kweli hapana.

 

[Kindred Spirit]

shida inaanza unapoitegemea chatgtp

Why ChatGPT? Kwani mtu hawezi kuandika mwenyewe? Before AI si watu waliandika tu?

 

[Prof Phraoh AI]

Why ChatGPT? Kwani mtu hawezi kuandika mwenyewe? Before AI si watu waliandika tu?

hapana yaya ni maandishi ya Chatgtp mbona ipo wazi, sio AI nyingine sio deepseek sio kutoka kwa mtu specifically ni kutoka Chatgtp

 

[Kindred Spirit]

Niko kwenye miaka ya ishirini na kitu sasa. Si kijana mdogo tena, lakini pia si mtu mzima kwa maana ya “kamilika.” Na kuna jambo moja ambalo limekuwa likijitokeza kimya kimya ndani yangu — kama mawimbi yanayopiga ufukwe wa akili bila kupumzika: Je, huu ndio utu uzima tulioahidiwa? Maisha haya ni yale tuliyokuwa tunayatazama kwa hamu tukiwa sekondari, au tumepotea njiani?

Nilipokuwa mdogo, niliwatazama watu waliokuwa na miaka 25, 26, 27 hivi nikawaona kama mashujaa. Walionekana wamekomaa, wanajiamini, wana ajira nzuri, magari, nyumba, labda hata familia. Nilidhani wakiamka asubuhi, wanajua wanakoenda na wamejipanga vizuri. Lakini sasa nikiwa kwenye viatu hivyo, ukweli ni tofauti sana: maisha yanaonekana kama kusafiri katikati ya bahari kubwa bila dira. Unafanya kazi, unalipa bili, unawaza kuhusu kodi, chakula, afya, mahusiano, na bado unabaki na lile swali kichwani: "Ninafanya haya yote kwa ajili ya nini hasa?"

Ukweli ni kwamba, utu uzima hauji na muongozo wa namna ya kuishi. Kuna presha kutoka kila kona: wazazi wana matarajio, jamii inakuangalia, mitandao ya kijamii inaonyesha wenzako wamefanikiwa sana — wamefungua biashara, wanasafiri, wameoa au kuolewa, na wanajenga. Lakini wewe? Unapambana kuunganisha mwisho wa mwezi, hujui kesho utaamka na nguvu ya kuendelea au la. Mahusiano yanahitaji akili na si mapenzi tu. Kazi inachosha kuliko ilivyokuwa kwenye broshua za chuo. Na marafiki mnaanza kupotezana kwa sababu kila mtu anatafuta namna ya ku-survive.

Kuna siku unajikuta unakumbuka maisha ya utotoni kwa huzuni fulani. Kipindi ambacho matatizo yalikuwa ni adhabu ya kuchelewa kurudi nyumbani au kushindwa kupewa elfu mbili za vocha. Sasa matatizo ni mikopo, afya ya akili, kutengwa na familia kwa maamuzi yako, au tu uchovu wa maisha. Ulikuwa na muda mwingi wa kuota ndoto — kuwa mwandishi, msanii, mfanyabiashara, daktari — lakini sasa ndoto zimeanza kupotea taratibu kwenye foleni za daladala, kwenye barua za kuomba kazi zisizojibiwa, kwenye milolongo ya "una plan gani weekend?" wakati hata nauli huna.

Sielewi kama ninatafuta majibu hapa, au niko tu nikitamka ukweli ninaoishi nao. Lakini kuna swali limekuwa likinirudia siku hadi siku: "Je, maisha haya lazima yawe hivi, au tunapitia kipindi cha mpito ambacho ni cha kawaida kwa kizazi chetu?"

Je, na wewe unahisi hivi? Umewahi kuamka asubuhi ukajiuliza, "Hivi niko wapi kwenye maisha yangu?" Umejaribu kutabasamu mbele ya watu ilhali moyoni una mzigo mzito usioelezeka? Umechoka kuishi kwa kulinganisha mafanikio yako na wengine?

Siko hapa kuomba ushauri, lakini natamani kusikia kutoka kwako. Tujikumbushe kuwa hatuko peke yetu. Labda tusipate majibu yote leo, lakini pengine tukishirikiana, tutaanza kufunguka na kutambua kuwa hii safari ya utu uzima — pamoja na ugumu wake — haipaswi kupita kimya kimya.

Ushauri:

1. Katika 20s, sidhani kama kuna sababu ya kuwa na stress na unavyoenda, hutakiwi kurelax but usijilinganishe na wengine. Unaowaona wamefanikiwa katika age hiyo mainly ni jitihada za wazazi, yeye mwenyewe haba kitu, or worse, yaani ni mafanikio ya shortcut, hayo yaogope kama ukoma,

2. Unachopata jaribu kuinvest. Saving ni ngumu sana, mahitaji na matatizo huongezeka unapokuwa na pesa. Just fikiria hela uliyonayo unaweza kufanyia nini ikuletee hela nyingine. Ukishindwa kalipie hata kidogo kidogo ununue shamba au ardhi sehemu salama.

3. Ni rahisi sana kufall kwenye wrong company katika umri huo. Si lazima ule bata, si lazima uplay hard, hayo yote yatakuchelewesha maana yanataka pesa.

4. Hela yoyote inajenga. Usisubiri hadi upate mamilioni. Huenda hautakuja kuzishika. But elfu 10 inakupata tofali around 10, just think about that, weka utaratibu uanze na ulichonacho, uzuri ukianza ni ngumu kusimama.

5. It's OK kupoteza mwelekeo. Hata hao unaowaona wamefanikiwa wana mambo kibao wanahangaika nayo, au kuna wakati walianguka kabisa wakajikung'uta mavumbi, wakasonga mbele. Just don't give up. Maisha ni sailing katika rough seas, always.

6. Kuwa mwema kwa wengine. Laana na baraka zipo sana, usidhani ni nadharia. Usiwe sababu fulani analia, su anajutia hapa duniani. Usiwe chanzo, epuka kabisa.

7. Usiishi kwa kuiga. Huenda mawazo yako yako sahihi kuliko ya unaowaona. Usijiharibie ndoto zako kisa tu flani hakufanya hivyo, au anasema hiki hakipaswi kufanywa. Be yourself na always jiamini.

8. Epuka ushirikina na uganga uganga. Mungu pekee anatosha kukuongoza. Usijiingize kwenye roho za ajabu ajabu kuna wakati yatakurudi.

9. Kwa wanaume, acheni kudanganya wadada wawatu, nao wana roho na wanaumia na fake love zenu. Find one girl and love her dearly. Huo ni umri wa kutafuta mwelekeo ya future yako na huyo mtu mmoja. Vilia vyao utaishia kuoa janga ukajutia maamuzi uliyoyafanyaga zamani yaani sasa, what goes around, comes around.

10. Be carefully na kuzaa nje ya ratiba zako. Mimba siyo bahati mbaya. Kama hujaoa huna sababu ya kulazimisha full starehe, tumia condom. Gharama za malezi zinapoteza direction sana. Ni jambo zuri mkizaa mko ndani ya ndoa na kwa kujipanga, mtoto hatakiwi kuja kama dharura.

11. UKIMWI bado upo. Kosa vyote ila linda afya yako. Kama umeambukizwa stick na matibabu, hakuna uchawi unaoonekana kwenye kipimo cha maabara, ukiacha dawa utayumbisha sana afya yako.

 

[Nanye Go]

Duniani hatushindani, hivyo fanya kile unachoona unataka kufanya na isiwe kwasababu ya pressure kutoka sehemu yoyote. Wenye mali nyiingi na fukara masikini wote wanakufa.

Hakuna faida kujiumiza, kama unapata mahitaji yako muhimu inatosha sana.

 

[Rorscharch]

Why ChatGPT? Kwani mtu hawezi kuandika mwenyewe? Before AI si watu waliandika tu?

Kwanini ubebe zege wakati Kuna winchi?

 

[Papaah]

Namshukuru Mungu napata basic needs, ila ungeniuliza kama position niliyopo leo ndio niliyokua nai dream of ten years ago, kwa kweli hapana.

Njoo tujenge maisha nikutimizie ndoto ndotoni.

 

[Numbisa]

Mitihani ya maisha

 

[Rorscharch]

Age niliyokuw nayo kuna some achievements nimepata but bado naona kuna gape nahitaj kuziba..

At the same time.. kuna wenzangu wanatamani wawe kama mimi au nusu yake..

Maisha hayana formula, nature ya Mwanadam ni kutaka cha juu, akipata atataka cha juu zaidi..

Cha msingi ni kuhakikisha Basic needs hazikosekani baasi.. mengine ni ziada.

Upward mobility was programed in our DNA

 

[Rorscharch]

Mitihani ya maisha

Majibu huwaga hayarudi

 

[Rorscharch]

Why ChatGPT? Kwani mtu hawezi kuandika mwenyewe? Before AI si watu waliandika tu?

Sio wote tunaweza kupangilia hoja zilizopo kichwani kama waandishi wa habari na Ngungi Wathiongo, ChatGPT imenisaidia naweza "offload" mawazo niliyonayo over launch na kuendelea na shughuli zangu nyingine

 

[Rorscharch]

Uko sahihi sana, yaani kama Mimi Kuna kitu nakihitaji sana, ingawa Kuna watu wananiona mm nimeyapatia wakati mm Kuna Vitu vinanyima usingizi.

Binafsi nawaza assurance za uzeeni, naogopa sana kuwa mzigo kwa watu

 

[Killing machine]

Umeongea kwa hisia Sana mkuu😟😟

 

[Kiranga]

Niko kwenye miaka ya ishirini na kitu sasa. Si kijana mdogo tena, lakini pia si mtu mzima kwa maana ya “kamilika.” Na kuna jambo moja ambalo limekuwa likijitokeza kimya kimya ndani yangu — kama mawimbi yanayopiga ufukwe wa akili bila kupumzika: Je, huu ndio utu uzima tulioahidiwa? Maisha haya ni yale tuliyokuwa tunayatazama kwa hamu tukiwa sekondari, au tumepotea njiani?

Nilipokuwa mdogo, niliwatazama watu waliokuwa na miaka 25, 26, 27 hivi nikawaona kama mashujaa. Walionekana wamekomaa, wanajiamini, wana ajira nzuri, magari, nyumba, labda hata familia. Nilidhani wakiamka asubuhi, wanajua wanakoenda na wamejipanga vizuri. Lakini sasa nikiwa kwenye viatu hivyo, ukweli ni tofauti sana: maisha yanaonekana kama kusafiri katikati ya bahari kubwa bila dira. Unafanya kazi, unalipa bili, unawaza kuhusu kodi, chakula, afya, mahusiano, na bado unabaki na lile swali kichwani: "Ninafanya haya yote kwa ajili ya nini hasa?"

Ukweli ni kwamba, utu uzima hauji na muongozo wa namna ya kuishi. Kuna presha kutoka kila kona: wazazi wana matarajio, jamii inakuangalia, mitandao ya kijamii inaonyesha wenzako wamefanikiwa sana — wamefungua biashara, wanasafiri, wameoa au kuolewa, na wanajenga. Lakini wewe? Unapambana kuunganisha mwisho wa mwezi, hujui kesho utaamka na nguvu ya kuendelea au la. Mahusiano yanahitaji akili na si mapenzi tu. Kazi inachosha kuliko ilivyokuwa kwenye broshua za chuo. Na marafiki mnaanza kupotezana kwa sababu kila mtu anatafuta namna ya ku-survive.

Kuna siku unajikuta unakumbuka maisha ya utotoni kwa huzuni fulani. Kipindi ambacho matatizo yalikuwa ni adhabu ya kuchelewa kurudi nyumbani au kushindwa kupewa elfu mbili za vocha. Sasa matatizo ni mikopo, afya ya akili, kutengwa na familia kwa maamuzi yako, au tu uchovu wa maisha. Ulikuwa na muda mwingi wa kuota ndoto — kuwa mwandishi, msanii, mfanyabiashara, daktari — lakini sasa ndoto zimeanza kupotea taratibu kwenye foleni za daladala, kwenye barua za kuomba kazi zisizojibiwa, kwenye milolongo ya "una plan gani weekend?" wakati hata nauli huna.

Sielewi kama ninatafuta majibu hapa, au niko tu nikitamka ukweli ninaoishi nao. Lakini kuna swali limekuwa likinirudia siku hadi siku: "Je, maisha haya lazima yawe hivi, au tunapitia kipindi cha mpito ambacho ni cha kawaida kwa kizazi chetu?"

Je, na wewe unahisi hivi? Umewahi kuamka asubuhi ukajiuliza, "Hivi niko wapi kwenye maisha yangu?" Umejaribu kutabasamu mbele ya watu ilhali moyoni una mzigo mzito usioelezeka? Umechoka kuishi kwa kulinganisha mafanikio yako na wengine?

Siko hapa kuomba ushauri, lakini natamani kusikia kutoka kwako. Tujikumbushe kuwa hatuko peke yetu. Labda tusipate majibu yote leo, lakini pengine tukishirikiana, tutaanza kufunguka na kutambua kuwa hii safari ya utu uzima — pamoja na ugumu wake — haipaswi kupita kimya kimya.

Huu ni mzigo wa watu wenye akili.

Watu wenye akili mara zote huwa hawaridhiki na walicho nacho na hujiuliza zaidi kuhusu kile ambacho kingewezekana kuwa.

Kwa mantiki hiyo, kuna mtu anakuona umeyapatia sana maisha kwa kuwa una kazi, una uhakika wa kula na kulipa kodi.

Wewe inawezekana ukajiona hujajipata kwa sababu labda hujajenga nyumba yako na kufikia malengo mengi.

Ndiyo maana tajiri namba moja wa dunia anasema yeye alikuwa hana nyumba analala kwenye makochi ya rafiki zake na ofisini kwa muda mrefu, na sasa anaumiza kichwa kuweza kufanya maisha ya watu yawe kwenye zaidi ya sayari moja.

Anasema hii sayari moja tu haitutoshi, ikipigwa na kimondo tunaweza kufa wote, inatubidi tuwe tunaishi kwenye sayari zaidi ya moja.

Yani mwamba kaimaliza hii sayari kajikuta tajiri wa kwanza, halafu kaona haitoshi, anataka kuanzisha maisha kwenye nyingine.

Sasa wewe fikiria Wandengereko, Wamakonde na Wazaramo wetu wengi wangekuwa na mpunga kama wake wangejimwayamwaya vipi?

Kwa hivyo, changamoto kubwa ni kufanya mambo kwa mizani. Ukiwa kijana kufikiria kujijenga vizuri kimaisha, kujiandaa vizuri kustaafu, kujenga familia vizuri kama una lengo hilo, lakini pia, kufurahia mafanikio uliyoyapata. Kama hapo unajiona hujafanya mengi, lakini kuwa na kazi katika mfumo ambao kuwa na kazi ni kama lulu si jambo dogo nalo.

Kuna habari moja nilijifunza kutoka kwa rafiki yangu mmoja aliyekuwa mtawa wa Ma Buddha, aliongelea jinsi tunavyoweza kufurahia maisha kwa kufurahia muda tulionao. Yani kama unakula tunda lifurahie lile tunda kwa muda ule, usifikirie sana kesho au historia. Ukifikiria sana kesho au historia unaweza usiufurahie utamu wa tunda vizuri au hata ukapaliwa ukila tunda.

Na hapo hapo unatakiwa ukimaliza kula usiwe stuck sana kwenye moment bila kupiga hesabu za kesho na kujua umetoka wapi.

Kwa hiyo hapo kuna suala la kuweka mizani mizuri usizame sana kwenye upande wa kuwa na hofu sana, ambayo inaweza kujidhihirisha kama self fulfilling prophecy, na pia usiwe na maisha ya kujirusha sana na kujiona utatoboa tu bila mipango.

Miaka ya kati ya ishirini bado una muda sana na kwa kweli ulivyoandika umeandika kama mtu aliyekomaa sana kifikra, kuna wengi wa miaka hiyo wanawaza kunywa na kula na ku party na kuongeza namba ya viunga walivyopitia tu. Inafurahisha kuona unafikiria yote haya.

 

[Rorscharch]

Huu ni mzigo wa watu wenye akili.

Watu wenye akili mara zote huwa hawaridhiki na walicho nacho na hujiuliza zaidi kuhusu kile ambacho kingewezekana kuwa.

Kwa mantiki hiyo, kuna mtu anakuona umeyapatia sana maisha kwa kuwa una kazi, una uhakika wa kula na kulipa kodi.

Wewe inawezekana ukajiona hujajipata kwa sababu labda hujajenga nyumba yako na kufikia malengo mengi.

Ndiyo maana tajiri namba moja wa dunia anasema yeye alikuwa hana nyumba analala kwenye makochi ya rafiki zake na ofisini kwa muda mrefu, na sasa anaumiza kichwa kuweza kufanya maisha ya watu yawe kwenye zaidi ya sayari moja.

Anasema hii sayari moja tu haitutoshi, ikipigwa na kimondo tunaweza kufa wote, inatubidi tuwe tunaishi kwenye sayari zaidi ya moja.

Yani mwamba kaimaliza hii sayari kajikuta tajiri wa kwanza, halafu kaona haitoshi, anataka kuanzisha maisha kwenye nyingine.

Sasa wewe fikiria Wandengereko, Wamakonde na Wazaramo wetu wengi wangekuwa na mpunga kama wake wangejimwayamwaya vipi?

Kwa hivyo, changamoto kubwa ni kufanya mambo kwa mizani. Ukiwa kijana kufikiria kujijenga vizuri kimaisha, kujiandaa vizuri kustaafu, kujenga familia vizuri kama una lengo hilo, lakini pia, kufurahia mafanikio uliyoyapata. Kama hapo unajiona hujafanya mengi, lakini kuwa na kazi katika mfumo ambao kuwa na kazi ni kama lulu si jambo dogo nalo.

Kuna habari moja nilijifunza kutoka kwa rafiki yangu mmoja aliyekuwa mtawa wa Ma Buddha, aliongelea jinsi tunavyoweza kufurahia maisha kwa kufurahia muda tulionao. Yani kama unakula tunda lifurahie lile tunda kwa muda ule, usifikirie sana kesho au historia. Ukifikiria sana kesho au historia unaweza usiufurahie utamu wa tunda vizuri au hata ukapaliwa ukila tunda.

Na hapo hapo unatakiwa ukimaliza kula usiwe stuck sana kwenye moment bila kupiga hesabu za kesho na kujua umetoka wapi.

Kwa hiyo hapo kuna suala la kuweka mizani mizuri usizame sana kwenye upande wa kuwa na hofu sana, ambayo inaweza kujidhihirisha kama self fulfilling prophecy, na pia usiwe na maisha ya kujirusha sana na kujiona utatoboa tu bila mipango.

Miaka ya kati ya ishirini bado una muda sana na kwa kweli ulivyoandika umeandika kama mtu aliyekomaa sana kifikra, kuna wengi wa miaka hiyo wanawaza kunywa na kula na ku party na kuongeza namba ya viunga walivyopitia tu. Inafurahisha kuona unafikiria yote haya.

Asante sana ndugu kwa mchango huu, narudia tena Asante sana