mwanamke wangu nilimbikiri mwenyewe...jamani, kubikiri kuna raha yake...yaani nakumbuka siku iyo...ile tu kupanua mapaja...alikuwa anatetemeka kuanzia vidole vya miguuni hadi nywele kwa hofu ya kuumia...hadi nilikuwa namuonea huruma...lakini nilijitahidi kwamba nitafanya kwa huruma.....ilibidi nitumie muda mwingi sana kwa nje tu nikiparuzaparuza...sijui alijisahau wapi, akapitiwa nafikiri akili ilikuwa imemruka...alikuja kustuka muhogo umefika katikati unaenda ukitafuta njia...nikastop hapohapo..nikamwuliza vipi? akasema maumivu yamechanganyikana na asali kwambaliii lakini maumivu yamezidi...nilifanya hivyohivyo tu alimradi njia ifunguke kwa siku hiyo...nilipofurahi kicheko kikubwa nikaondoka...ilipita kama siku tatu hivi, nikamrudia tena...kwasababu alikuwa ni mke wangu, yaani hakuwa hawara...siku zilizoendelea, alichonga mzinga...nakwambia yeye ndo akawa anaanza...ati alikuwa anakosa mengi...tatizo lake sana, hadi leo hii, ana wivu wa ajabu, anaogopa kuibiwa yaani wivu wa ajabu sijawahi kuona...jamani wanawake mabikira wana wivu anaweza kunywa sumu...uzuri wake, sote tumeokoka, hivyo sitegemei kutoka nje ya ndoa....KWA UFUPI, mwanamke uliyemuanza wewe mwenyewe, ni mwanamke atakaye kuheshimu kupita wanaume wote, na wewe utamheshimu na kumthamini...ila hao walioharibu bikira zao...kusema ukweli, wale mahawara waliompitia wanavyo vipande vya heshima...mwanaume hana heshima yote,,heshima zingine mwanamke anazipeleka kwa wale waliompitia..hakuna ubishi hapo..