HADITHI: THE DARKNESS OF AN ANGEL
MWANDISHI: FEBIANI BABUYA
WhatsApp: +255621567672
Email:
[email protected]
UMRI: 18+
SEHEMU YA KUMI NA MOJA
Kazi yangu imenifanya nikakosa heshima, imenifanya nikakosa thamani kwa sababu wengi kuniona hapa wanaona kama takataka isiyo na muokotaji, wananiona kama ni chombo cha starehe kwao ambacho wanatakiwa kukitumia watakavyo wao, lakini je ni uongo? Jibu ni hapana, kila ambalo wanalisema na kuliwaza ni sahihi kabisa. Umalaya sio kazi ya sifa wala kazi ambayo unapaswa kuiringia, ni moja ya kazi za laana hapa duniani, ni kazi ambayo inakufanya uwe mtumwa, ni kazi ambayo inanifanya nisemwe kwamba ni mtu ambaye nimepoteza mwelekeo wa maisha, naonekana kama nimezikimbia fursa nyingi mtaani nikaamua kupambana na kazi iliyo laanika kama hii.
Siwalaumu ambao wanaongea hivyo kwa sababu kwa upande wao wapo sahihi lakini sio kila mtu anakuja huku kwa sababu anaipenda hii kazi wala anatamani kuendelea kuwa sehemu ya maisha haya. Wengi ambao wapo ndani ya hili eneo ni mabinti ambao wametokea kwenye maisha magumu, maisha ambayo hayana mfano hata wa kuweza kusimuliwa. Hawakuwa na namna zaidi ya kujitoa wenyewe ili kutengeneza fursa ambazo serikali na familia zao zinaishia kuzihubiri tu ila hazijawahi kuzitengeneza hata siku moja na ndiyo maana hapa wamejazana kuweza kufanya biashara na sio kwa sababu hatuzioni fursa zingine au hatuoni kazi zingine, ukweli ni kwamba kazi zingine na hizo fursa hazipo na kama zipo basi haziwezi kuwatosha watu wote hawa.
Nakubali kwamba hii biashara ni ulevi mbaya, ni biashara ambayo ukiianza kutoka huku ni kazi ngumu na kubwa ndiyo maana hata baada ya kupata pesa, wengi wamejikuta bado wakiendelea kuhangaika kuifanya. Mimi sidhani kama ni mmoja wao, nasema hivi kwa sababu historia ya maisha yangu ina utofauti mkubwa na haya maisha yangu japo siwezi kuyakataa ndiyo maana tangu mwanzo nimeyakubali. Kila mwanadamu huwa ana utofauti ambao unamfanya kuwa tofauti na watu wengine na ndio ambao huwa unamfanya kuwa imara zaidi ya wengine, huo utofauti hautakiwi kujulikana kwa mtu mwingine yeyote zaidi ya mhusika mwenyewe kwa sababu huo ni uimara na udhaifu utofauti wake ni matumizi yake tu na namna wengine wanavyo uona. Acha nikurudishe nyuma unijue kwa undani kabla ya mimi kufanya moja ya matukio ya kutisha ambayo yataingia kwenye historia ya hili eneo hapa” binti huyo mrembo alitamka akiwa anauma ulimi wake, alihema na kuufungua vizuri mdomo wake tena ili kuweza kuileta hadithi ya maisha yake na sababu ambayo ilimfanya kuishia ndani ya hilo eneo lakini kufanya jambo ambalo yeye mwenyewe aliweza kutishia kwamba alikuwa anaenda kulifanya kwa wakati huo.
“Mimi ni mtu wa Kaskazini Magharibi mwa Tanzania, nimezaliwa mkoani Kagera huko ambako tunatokea kabila maarufu hapa nchini, kabila ambalo sio kelele tu bali hata uwezo mkubwa tunao. Ni kabila ambalo limezalisha wasomi na matajiri wengi ndani ya taifa hili lakini pia hata ujivuni huwa ni sehemu kubwa ya maisha yetu ndiyo maana huwa tunaonekana kama ni watu ambao tuna maringo mengi. Mbali na kuzaliwa eneo la namna hiyo lakini mimi sijahabatika kuwa na hivyo vitu vyote.
Sidhani kama napaswa kuwalaumu wazazi wangu japo mara moja moja kuna muda huwa naona kama ni wao ambao walifeli kunitengenezea mimi maisha ya kunifanya niishi vizuri kwa amani na furaha lakini kuna nyakati baada ya kuyajua maisha huwa naona kama nilifanya kosa kuanza kuwalaumu wao. Jina langu naitwa Atusime Byarugaba, hili ni jina ambalo nilipewa na mwanamke ambaye alinizaa baada ya baba yangu kumkimbia alipokuwa na mimba lakini kwa hapa mjini wananijua kama Irene.
Maisha ya nyumbani hayakuwa mazuri, huenda ni kwa sababu sikuwa na baba ndiyo maana ila ukweli ni kwamba nimeishi maisha ya hovyo na magumu mno. Kama ambavyo ni kawaida ya kule nyumbani, mabinti wengi huwa wanaona fursa nzuri ni kuja ndani ya hili jiji la wajivuni wenzetu na wajuaji kwa ajili ya kujipatia fursa mbalimbali za maisha na biashara basi hata mimi niliamua kuwa moja ya sehemu ya watu wa namna hiyo ambapo baada ya ukata mkubwa wa maisha niliamua kukimbia kule nyumbani. Wakati ambao nakimbia nilikuwa nimejaribu kila aina ya maisha lakini yalishindikana.
Nilibarikiwa urembo na uzuri ambao haukuwa ukiisha kwenye mwili wangu, nilikuwa sehemu ya maisha ya mwanamke wa kupendwa na kila mtu lakini hata pale nilipo jaribu kuutumia uzuri wangu kwa ajili ya kujipatia maslahi yangu sikufanikiwa kuwa sehemu ya maisha mazuri. Niliishia kutumika tu na wanaume washenzi na baadae wakaamua kunitupa na kunifanya nikawa sina mwelekeo, nikawa naendelea kupata majuto tu. Nilifanikiwa kumpata bwana mmoja ambaye alinipatia mimba lakini mimi na yeye hatukuwa na mwisho mzuri kwa sababu aliikataa ile mimba na baadae nilikuwa mtu wa mawazo mengi mno kwani niliona kama maisha yangu yanaenda mwisho mpaka siku mimba yangu ikaja kutoka yenyewe.
Pale ndipo niligundua kwamba mshale wa masaa unasoma kuliko akili yangu ilivyokuwa inafikiria, kila nilipo muangalia mama yangu mzazi, nilimuona mwanamke jasiri ambaye alikuwa anaelekea kukata tamaa ya maisha jumla, niliumia na moyo wangu haukuwa tayari kuona jambo lile. Ningesema kwamba nitafute ajira nzuri lakini sikuwa msomi kwani niliishia kidato cha pili tu mpaka pale mama aliposhindwa kabisa kunilipia ada hivyo kazi zinazo hitaji wasomi hazikuwa sehemu ya maisha yangu.
Nilitamani nifanye biashara lakini sikuwa na mtaji wa kufanya hivyo, nikawa naishia kulia kila wakati mpaka siku ambayo nilikutana na moja ya marafiki zangu wa shule ya msingi, Koku. Koku alikuwa binti mashuhuri ambaye alikuwa amepotea kwa muda mrefu kule nyumbani, alikuwa binti mmoja ambaye alirudi akiwa amenona na kunawiri, sio siri niliyatamani yale maisha yake na kuwa sehemu kama aliyokuwepo yeye. Binti huyu alinitangulia mimi kwenda mjini ndiyo maana vitu vingi alivijua kabla yangu. Nilimkalisha kitako na kumtaka anipe njia za kuwa kama yeye, nilitamani kuwa sehemu yake na mimi niishi vizuri kama ambavyo nilikuwa naona yeye anaishi kwa wakati ule.
Akiwa bado binti mdogo alikuwa tayari amefanikiwa kumjengea mama yake nyumba, alikuwa tayari amemfungulia mama yake biashara japo haikuwa kubwa lakini iliwahakikishia kula kila siku na kuweza kubadilisha mavazi ndipo akasema kwamba kama nataka kuwa kama yeye basi wakati anaondoka kuja ndani ya jiji la Dar, nilitakiwa kuongozana naye. Alidai anaenda kunifundisha maisha ya mjini na namna watoto wa kike wanavyo zitafuta pesa kwa nguvu na jasho kuliko hata baadhi ya wanaume, nilimuona ni shujaa wangu mpaka pale ambapo nilifika jijini.
Kila maisha yana mwanzo wake, kila maisha yana ukurasa wake mpya, bila kuusoma huo ukurasa huwezi ukaelewa namna ya maisha yanavyokuwa na yanavyokwenda mpaka siku ukizigusa kurasa zake ndipo utayaelewa mambo kwa upana na urefu wake. Ile safari mama yangu aliipinga sana, alikuwa tayari kuyavumilia yale maisha lakini sio kuona mtoto wake wa pekee naenda mbali naye tena sehemu ambayo hakuwa na uhakika kabisa na usalama wangu. Mama yangu aliniambia nisije jijini kwa sababu aliamini nitatengeneza maisha ambayo huenda yanaweza kunifanikishia ndoto zangu au utakuwa mwanzo wa majuto makubwa kwenye maisha yangu lakini sikuwa tayari kuona ile hali nyumbani inaendelea kuwepo, ilikuwa ni kheri nikajaribu nifeli kuliko kukaa na kuangalia yeye anateseka kwenye maisha yale ambayo tulikuwa tunayaishi pale nyumbani.
Kwa mara ya kwanza kwenye maisha yangu nikafika ndani ya jiji ambalo lina sifa nyingi ukiwa nje ila ukiwa ndani yake kuna wakati zile sifa ambazo huwa linapewa hata hauzioni. Nikawa nimeingia rasmi Dar es salaam, rafiki yangu alikuwa anaishi Kinondoni, ndiko alikokuwa amepanga hivyo nilipofika kwake na kuona namna alivyokuwa anaishi kisasa, ni kweli kwamba nilimuonea wivu na kutamani mimi ningekuwa yeye, nilihisi ni mtu ambaye alikuwa na biashara zake nzuri tu mpaka mara ya kwanza alipohitaji kunifundisha kazi kwani sikuja mjini ili kulishwa, nilikuja kuangalia fursa za biashara, hiyo ndiyo ikawa mara yangu ya kwanza kuja hapa Uwanja wa Fisi ambapo mpaka dakika hii nimekaa pembezoni mwa hiki chumba ambacho wanaume wananitumia watakavyo wao na kuniona kama binadamu niliye takataka ama sijielewi ila hawajui tu kwamba nilikuja hapa kwa sababu sikuwa na chaguo lingine.
Nilishangazwa na aina ya maisha ya hapa ila sikuwa na nmna, baada ya kugundua kwamba rafiki yangu alikuwa ni malaya nilitambua kwamba nilikuwa na kazi ngumu na kubwa mbele yangu. Mara ya kwanza niliikataa kazi hii ila akaniambia kama sipo tayari basi natakiwa kurudi nyumbani ili nikaendelee kulima na kufubaa huku umaskini ukiwa unaniadhibu kila siku. Alinitaka siku hiyo nikae nishuhudie yeye akiifanya kazi hiyo na kweli nilifanya hivyo na mpaka anafunga alikuwa na pesa ya kutosha, pesa ambayo kama ungeihifadhi kwa mwezi basi ungejikuta una pesa nzuri tu. Pesa sabuni ya roho nikajisemea ni bora nirudi na ushindi nyumbani au irudi maiti lakini sio kuikimbia pesa hivyo nikaamua rasmi kujifunza biashara ya kuuza mwili wangu ili nipate pesa.
Rasmi na mimi nikawa sehemu ya jamii ya watu hawa ambapo nilikaa hapa kwa mwaka mzima nikiwa naifanya biashara hii, nilikuwa na uzuri wa kipekee, mvuto na umbo langu la kuvutia. Ukijumlisha na nilipo anza kujitunza na kutengeneza pesa nilianza kunawiri na uso joto la mjini likanikubali, kila mwanaume akawa anahitaji kulala na mimi hivyo nikajikuta natengeneza pesa nyingi mno ambazo zilinisaidia mimi kuanza kuyabadilisha maisha ya nyumbani taratibu. Kwenye hii biashara kuna wivu mkubwa, wivu ambao kwa huko nje huwa wanauita ushindani ila huku hakuna ushindani hivyo kama ukiwa unafanya biashara kuwazidi wengine basi wanaweza kukufitini au kukufanyia jambo lolote baya hivyo unaweza ukajikuta unaishia kupata matatizo au kurudi nyumbani kwenu mapema. Haya yote rafiki yangu alikuwa amenifunza vyema hivyo sikuwa fala hata kidogo, maisha yangu yakaanza kubadilika taratibu.
11 inafika mwisho.
Febiani Babuya.