Meneja Wa Makampuni
JF-Expert Member
- Jul 7, 2020
- 7,899
- 10,415
Watanzania wengi huishi kwa matumaini kwamba serikali itaingia moja kwa moja katika maisha yao na kutatua changamoto zao. Hili limewafanya wengi kulalamikia serikali, wakiamini kwamba ina jukumu la moja kwa moja la kubeba kila tatizo, bila kutambua mfumo wa kiuchumi tunaoishi ndani yake – mfumo wa kibepari (capitalism).
Capitalism ni mfumo wa uchumi unaotanguliza juhudi binafsi, ubunifu, na ushindani kama njia ya kufanikisha maendeleo. Katika mfumo huu, nafasi ya serikali ni kuunda mazingira rafiki ya biashara, kuimarisha miundombinu, na kuweka sheria zinazohakikisha haki na usawa wa kiuchumi. Lakini jukumu la msingi la kufanikisha maisha ya mtu binafsi linaachwa mikononi mwa juhudi na maamuzi ya mtu huyo.
Ikiwa hutambui hili, utaendelea kulaumu serikali kwa mambo ambayo kimsingi ni jukumu lako, kama vile:
1. Kutafuta na kutumia fursa: Mfumo wa kibepari unatoa nafasi nyingi kwa wale walio tayari kujaribu, kujiendeleza kielimu, au kuanzisha biashara. Serikali haitaweza kukufanikishia hayo moja kwa moja.
2. Kujifunza na kuboresha ujuzi binafsi: Katika capitalism, ufanisi wa kiuchumi unatokana na thamani unayoiweka sokoni. Ukitengeneza ujuzi unaotafutwa zaidi, unapata nafasi ya kuboresha maisha yako.
3. Kujituma na kuchukua hatua: Mfumo huu unahitaji juhudi binafsi. Kushindwa kujituma kunamaanisha kushindwa kuendana na ushindani uliopo.
Hii haimaanishi kwamba serikali haina jukumu. Ni kweli serikali inapaswa kuhakikisha haki, kupunguza ufisadi, na kuimarisha miundombinu ya kiuchumi. Lakini katika mfumo wa kibepari, mafanikio ya mtu binafsi yamejikita zaidi katika juhudi zake binafsi na uwezo wa kutumia fursa zilizopo.
Badala ya kulalamika kila mara, hebu tujiulize: Tunafanya nini, sisi binafsi, katika kuboresha maisha yetu? Je, tunatumia ipasavyo rasilimali zinazotuzunguka? Je, tunatumia ubunifu na maarifa tuliyonayo kujiendeleza?
Tukianza kutambua kuwa mfumo wa kibepari unategemea juhudi binafsi, tutaanza kutumia nguvu zetu kuleta mabadiliko badala ya kutegemea msaada wa serikali kwa kila jambo. Ni wakati wa kuacha lawama na kuanza kuchukua hatua!
Capitalism ni mfumo wa uchumi unaotanguliza juhudi binafsi, ubunifu, na ushindani kama njia ya kufanikisha maendeleo. Katika mfumo huu, nafasi ya serikali ni kuunda mazingira rafiki ya biashara, kuimarisha miundombinu, na kuweka sheria zinazohakikisha haki na usawa wa kiuchumi. Lakini jukumu la msingi la kufanikisha maisha ya mtu binafsi linaachwa mikononi mwa juhudi na maamuzi ya mtu huyo.
Ikiwa hutambui hili, utaendelea kulaumu serikali kwa mambo ambayo kimsingi ni jukumu lako, kama vile:
1. Kutafuta na kutumia fursa: Mfumo wa kibepari unatoa nafasi nyingi kwa wale walio tayari kujaribu, kujiendeleza kielimu, au kuanzisha biashara. Serikali haitaweza kukufanikishia hayo moja kwa moja.
2. Kujifunza na kuboresha ujuzi binafsi: Katika capitalism, ufanisi wa kiuchumi unatokana na thamani unayoiweka sokoni. Ukitengeneza ujuzi unaotafutwa zaidi, unapata nafasi ya kuboresha maisha yako.
3. Kujituma na kuchukua hatua: Mfumo huu unahitaji juhudi binafsi. Kushindwa kujituma kunamaanisha kushindwa kuendana na ushindani uliopo.
Hii haimaanishi kwamba serikali haina jukumu. Ni kweli serikali inapaswa kuhakikisha haki, kupunguza ufisadi, na kuimarisha miundombinu ya kiuchumi. Lakini katika mfumo wa kibepari, mafanikio ya mtu binafsi yamejikita zaidi katika juhudi zake binafsi na uwezo wa kutumia fursa zilizopo.
Badala ya kulalamika kila mara, hebu tujiulize: Tunafanya nini, sisi binafsi, katika kuboresha maisha yetu? Je, tunatumia ipasavyo rasilimali zinazotuzunguka? Je, tunatumia ubunifu na maarifa tuliyonayo kujiendeleza?
Tukianza kutambua kuwa mfumo wa kibepari unategemea juhudi binafsi, tutaanza kutumia nguvu zetu kuleta mabadiliko badala ya kutegemea msaada wa serikali kwa kila jambo. Ni wakati wa kuacha lawama na kuanza kuchukua hatua!