A
Anonymous
Guest
Wahandisi na wahitimu wa uhandisi nchini Tanzania tunaendelea kuwa na wasiwasi mkubwa kuhusu hali ya taaluma ya uhandisi na namna inavyosimamiwa. Pamoja na kuwepo kwa Bodi ya Wahandisi Tanzania (ERB), bado kuna changamoto nyingi zinazowakabili wahandisi ambazo hazijapatiwa ufumbuzi wa kutosha.
Kwanza, mishahara ya wahandisi wanaofanya kazi katika sekta binafsi imeendelea kuwa midogo na isiyoendana na kiwango cha taaluma, majukumu na gharama za maisha. Kwa mfano, baadhi ya wahandisi wanaoanza kazi katika sekta binafsi hulipwa takribani shilingi laki tano (500,000/=) kwa mwezi, kiwango ambacho hakilingani na elimu yao, uzoefu wanaojenga kazini, wala uzito wa majukumu ya kiufundi wanayobeba, ikiwemo usalama wa miradi na uwekezaji mkubwa.
Pili, wahandisi wanaofanya kazi katika halmashauri nyingi nchini bado wanalipwa mishahara isiyoridhisha ikilinganishwa na uzito wa kazi zao. Hali hii imeendelea kwa muda mrefu bila kuonekana kwa jitihada za kutosha za kutetea maslahi ya kada ya uhandisi.
Tatu, wahandisi wahitimu wanaopitia programu ya SEAP wamekuwa wakikumbana na changamoto ya kukosa maeneo ya mafunzo au upangaji usioeleweka. Wahitimu wengi hukaa muda mrefu bila kupata nafasi zinazowawezesha kukamilisha mahitaji ya usajili wao wa kitaaluma.
Aidha, kuna mtazamo miongoni mwa wahandisi kwamba shughuli zinazopewa kipaumbele zaidi ni ukusanyaji wa ada za usajili na ada za mwaka. Vilevile, baadhi ya mafunzo na semina huandaliwa kwa gharama kubwa sana kwa wahandisi, wakati mwingine kufikia kiasi cha zaidi ya shilingi milioni moja kwa mshiriki mmoja, huku manufaa yake kwa maendeleo ya taaluma yakiwa hayaonekani kwa kiwango kinachotarajiwa.
Kwa ujumla, wahandisi wengi wanaona kuwa ERB imeshindwa kusimamia ipasavyo kada ya uhandisi nchini. Licha ya kuwa na mamlaka ya kusimamia taaluma, bado wahandisi wanakabiliwa na mishahara midogo, ukosefu wa ulinzi wa maslahi yao, changamoto za ajira na maendeleo ya kitaaluma. Hali hii imepelekea kupungua kwa imani ya baadhi ya wahandisi kuhusu mchango wa bodi katika kuinua hadhi na ustawi wa taaluma ya uhandisi nchini.
Kwanza, mishahara ya wahandisi wanaofanya kazi katika sekta binafsi imeendelea kuwa midogo na isiyoendana na kiwango cha taaluma, majukumu na gharama za maisha. Kwa mfano, baadhi ya wahandisi wanaoanza kazi katika sekta binafsi hulipwa takribani shilingi laki tano (500,000/=) kwa mwezi, kiwango ambacho hakilingani na elimu yao, uzoefu wanaojenga kazini, wala uzito wa majukumu ya kiufundi wanayobeba, ikiwemo usalama wa miradi na uwekezaji mkubwa.
Pili, wahandisi wanaofanya kazi katika halmashauri nyingi nchini bado wanalipwa mishahara isiyoridhisha ikilinganishwa na uzito wa kazi zao. Hali hii imeendelea kwa muda mrefu bila kuonekana kwa jitihada za kutosha za kutetea maslahi ya kada ya uhandisi.
Tatu, wahandisi wahitimu wanaopitia programu ya SEAP wamekuwa wakikumbana na changamoto ya kukosa maeneo ya mafunzo au upangaji usioeleweka. Wahitimu wengi hukaa muda mrefu bila kupata nafasi zinazowawezesha kukamilisha mahitaji ya usajili wao wa kitaaluma.
Aidha, kuna mtazamo miongoni mwa wahandisi kwamba shughuli zinazopewa kipaumbele zaidi ni ukusanyaji wa ada za usajili na ada za mwaka. Vilevile, baadhi ya mafunzo na semina huandaliwa kwa gharama kubwa sana kwa wahandisi, wakati mwingine kufikia kiasi cha zaidi ya shilingi milioni moja kwa mshiriki mmoja, huku manufaa yake kwa maendeleo ya taaluma yakiwa hayaonekani kwa kiwango kinachotarajiwa.
Kwa ujumla, wahandisi wengi wanaona kuwa ERB imeshindwa kusimamia ipasavyo kada ya uhandisi nchini. Licha ya kuwa na mamlaka ya kusimamia taaluma, bado wahandisi wanakabiliwa na mishahara midogo, ukosefu wa ulinzi wa maslahi yao, changamoto za ajira na maendeleo ya kitaaluma. Hali hii imepelekea kupungua kwa imani ya baadhi ya wahandisi kuhusu mchango wa bodi katika kuinua hadhi na ustawi wa taaluma ya uhandisi nchini.