Tujadili jambo ambalo ni kweli, na tuna ushahidi nalo. Kama huja'establish' kama habari fulani ni za kweli in relation na chuo husika, huo ufumbuzi unakuwa kwa ajili ya nani? Tukijadili kwamba kwenye uchaguzi uliopita kulikuwa na ballot stuffing lazima tuwe na huo ushahidi (justification). Kama hakuna ushahidi msingi wa discussion unakuwa haupo. Locate the problem, then discuss it with a view to finding a solution. Fail to locate it, then there's no basis for discussion. Ukisema una ushahidi kwamba X ni mwizi, tunaweza kujadili kwa lengo la a) kumsaidia asiibe tena, b) kuziba mianya ya kuiba (eneo alikoiba au maeneo mengine anakoweza kuiba). Kama hakuna ushahidi kwamba X ni mwizi, ni useless kujadili wizi in relation to X.
Ningependa kukataa hoja hii kwa sababu ya sababu kadhaa muhimu.
Kwanza, hoja inasisitiza kuwa hakuna msingi wa kujadili jambo lolote bila ushahidi wa moja kwa moja.
Hata hivyo, ni muhimu kutambua kwamba katika majadiliano ya kijamii na kisiasa, kuna mambo mengi ambayo yanaweza kuhitaji kujadiliwa hata bila ushahidi thabiti.
Hii ni kwa sababu baadhi ya matatizo yanaweza kujulikana kwa uzoefu, na yanaweza kuathiri jamii kwa njia mbaya.
Pili, hoja inadai kwamba bila ushahidi, tukijadili matukio kama ballot stuffing, hatuko katika msingi wa kujadili. Hata hivyo, kuna hali nyingi ambapo kukosekana kwa ushahidi wa moja kwa moja hakuzuii kujadili matatizo yanayoathiri jamii.
Kwa mfano, tunapoangalia masuala ya ufisadi,rushwa ya ngono, au uhalifu, mara nyingi ushahidi wa moja kwa moja haupatikani hadi uchunguzi wa kina ufanyike. Lakini, hiyo haimaanishi kwamba hatupaswi kujadili uwezekano wa ufisadi huo. Kujadili matatizo haya kunaweza kusaidia katika kuhamasisha jamii na kuhimiza hatua stahiki.
Tatu, hoja hii inaonekana kupuuza umuhimu wa kuanzisha majadiliano ili kubaini ukweli. Katika mazingira mengi, majadiliano yanayohusisha tuhuma kama vile wizi yanaweza kutumika kama hatua ya awali katika kuelekea uchunguzi. Hii ni muhimu kwa sababu inaweza kusaidia kuleta mwangaza katika matatizo ambayo yanaweza kuwa magumu kufichuliwa kupitia njia nyingine. Bila majadiliano, ni vigumu sana kutafuta suluhisho au kuanzisha mchakato wa uchunguzi.
Pia, hoja inashindwa kutambua kwamba ushahidi unaweza kuja kwa njia mbalimbali. Si lazima ushahidi uwe wa moja kwa moja; inaweza kuwa ni taarifa kutoka kwa mashuhuda, ripoti za vyombo vya habari, au hata hisia za jamii. Ushahidi wa aina hii unaweza kuwa msingi mzuri wa majadiliano na hatua za baadaye. Ikiwa tunasubiri kuhakikisha kuwa ushahidi wa moja kwa moja upo kabla ya kujadili, tutakosa fursa nyingi za kuboresha hali zetu.
Aidha, hoja inashindwa kuzingatia kwamba majadiliano yanaweza kuwa jukwaa la kutafuta suluhisho. Mara nyingi, majadiliano kuhusu matatizo yanayoonekana yanaweza kupelekea ufumbuzi wa ubunifu. Kwa mfano, ikiwa tunajadili wizi katika chuo, hata kama hatuna ushahidi wa moja kwa moja, tunaweza kutafuta njia za kuimarisha usalama na kuhakikisha kwamba wanafunzi wanajisikia salama. Hii ni muhimu kwa ajili ya kuunda mazingira bora ya kujifunza.
Mwisho, ni muhimu kukumbuka kwamba majadiliano ni sehemu ya mchakato wa kujenga jamii. Kukosekana kwa ushahidi wa moja kwa moja haimaanishi kwamba hatuwezi kujifunza au kuelewa matatizo yanayotukabili. Badala yake, inatupa fursa ya kuunda jukwaa la kujadili, kujifunza, na kutafuta suluhisho ambazo zinaweza kuwa na manufaa kwa jamii nzima.
Kwa hivyo, naweka wazi kwamba majadiliano yanaweza kuwa na thamani kubwa hata bila ushahidi thabiti. Ni muhimu kuzingatia muktadha wa matatizo, kutafuta njia za kuboresha hali, na kuhamasisha jamii katika mchakato wa kutafuta ukweli na suluhisho. Hivyo basi, ni sahihi kusema kwamba hata kama hatuna ushahidi wa moja kwa moja, ni muhimu kuendelea kujadili na kutafuta ufumbuzi kwa matatizo yetu.