Dalton Elijah
JF-Expert Member
- Jul 19, 2022
- 968
- 1,978
Kitendo cha kundi la G-55 kujiondoa ndani ya CHADEMA kimeniamsha fikra juu ya jambo la msingi sana kuhusu uhai wa vyama vya siasa—kuwa si kila msongamano ni mshikamano, na si kila idadi ni nguvu halisi.
Nilijikuta nikikumbuka mwaka ambao CHADEMA, chini ya Katibu Mkuu wa wakati huo, Dkt. Wilbrod Slaa, ilifanya mikutano kadhaa ya ndani. Wakati huo huo, Baraza la Vijana la Chadema (BAVICHA) Wilaya ya Ubungo lilikuwa na kongamano maalum katika Ukumbi wa Landmark Hotel. Mgeni rasmi alikuwa Mwenyekiti wa Taifa wa CHADEMA, Freeman Mbowe. Miongoni mwa wazungumzaji wakuu alikuwa Mwanasheria wa chama—Tundu Antipas Lissu.
Katika hotuba yake, Lissu alitumia mfano wa kihistoria kutoka Afrika Kusini, akimnukuu Nelson Mandela na harakati za ANC dhidi ya mfumo wa ubaguzi wa rangi (apartheid). Mandela, kwa mujibu wa Lissu, alikuwa mkali sana katika kuhakikisha kuwa mapandikizi yote ndani ya ANC—Waafrika waliokuwa wakifanya kazi kwa maslahi ya serikali ya Makaburu—yanang’olewa bila huruma. Hili liliwezesha harakati za ukombozi kuwa safi, imara na za kweli.
Lissu alisisitiza kuwa CHADEMA pia ilikuwa inapitia kipindi kama hicho: mapambano dhidi ya mfumo dhalimu hayangefanikiwa ikiwa chama kingeendelea kubeba mizigo ya watu walioko ndani lakini roho zao ziko nje. Kwa wakati huo, aliyekuwa kinara wa tuhuma hizo alikuwa Zitto Kabwe.
Leo hii, tukirejea msimamo wa #NoReformNoElection (NRNE)—ambao ndiyo dira ya sasa ya chama—ni dhahiri kuwa Tundu Lissu, akiwa Mwenyekiti, ameendeleza kwa ujasiri falsafa ile ile: CHADEMA lazima kijisafishe. Lakini tofauti na kutumia nguvu au vurugu, chama kinajenga mazingira ya ndani ambayo yanawalazimisha wenyewe kujiondoa. Wamejitoa kwa hiari, lakini si kwa bahati mbaya—ni kwa sababu ya moto wa misimamo ya kweli.
Katika mazingira ya sasa ya kisiasa nchini Tanzania, CHADEMA ndicho chama pekee chenye upinzani halisi dhidi ya CCM na dola, na kinachobeba matumaini ya mamilioni ya Watanzania. Kwa hali hiyo, ilitarajiwa kuwa moja ya mikakati ya kimya ya dola ni kuvuruga chama hicho kutoka ndani kwa kupandikiza watu wa kuharibu dira na mshikamano wake.
Kwa mantiki hiyo, programu ya NRNE imekuwa kama nyoka anayejivua gamba—kujisafisha kwa njia ya asili. Kujiondoa kwa G-55 si pigo; ni neema. Ni hatua ya kuongeza usafi wa chama. Ni hatua ya kujenga msingi imara wa chama cha watu, si cha nyadhifa.
CHADEMA haipaswi kuwa chama cha wenye kiu ya ubunge, udiwani au uwakilishi. Inapaswa kuwa chama cha watu wanaoamini katika mabadiliko ya mfumo, hata kama wao hawatanufaika binafsi. Chama hiki kinahitaji watu walio tayari kupigania maslahi ya umma hata kama haitaleta faida kwao binafsi.
Kwa hiyo, kujiondoa kwa G-55 ni baraka kwa CHADEMA—ni nafasi ya kuimarika, kupendwa zaidi na kuvutia maelfu ya Watanzania walio nje ambao wanatafuta nyumba ya kisiasa ya kweli, siyo ya mahesabu binafsi. Ni nafasi ya chama kuwa chama cha watu wa aina ya Lissu—wanaoishi mbele ya muda.
CHADEMA inaendelea kuwa mwanga wa matumaini, na kuondoka kwa wale waliokuwa kivuli tu kumeifanya iangaze zaidi.
Anderson Ndambo
Mtetezi wa Haki za binadamu na Mchambuzi huru.
Nilijikuta nikikumbuka mwaka ambao CHADEMA, chini ya Katibu Mkuu wa wakati huo, Dkt. Wilbrod Slaa, ilifanya mikutano kadhaa ya ndani. Wakati huo huo, Baraza la Vijana la Chadema (BAVICHA) Wilaya ya Ubungo lilikuwa na kongamano maalum katika Ukumbi wa Landmark Hotel. Mgeni rasmi alikuwa Mwenyekiti wa Taifa wa CHADEMA, Freeman Mbowe. Miongoni mwa wazungumzaji wakuu alikuwa Mwanasheria wa chama—Tundu Antipas Lissu.
Katika hotuba yake, Lissu alitumia mfano wa kihistoria kutoka Afrika Kusini, akimnukuu Nelson Mandela na harakati za ANC dhidi ya mfumo wa ubaguzi wa rangi (apartheid). Mandela, kwa mujibu wa Lissu, alikuwa mkali sana katika kuhakikisha kuwa mapandikizi yote ndani ya ANC—Waafrika waliokuwa wakifanya kazi kwa maslahi ya serikali ya Makaburu—yanang’olewa bila huruma. Hili liliwezesha harakati za ukombozi kuwa safi, imara na za kweli.
Lissu alisisitiza kuwa CHADEMA pia ilikuwa inapitia kipindi kama hicho: mapambano dhidi ya mfumo dhalimu hayangefanikiwa ikiwa chama kingeendelea kubeba mizigo ya watu walioko ndani lakini roho zao ziko nje. Kwa wakati huo, aliyekuwa kinara wa tuhuma hizo alikuwa Zitto Kabwe.
Leo hii, tukirejea msimamo wa #NoReformNoElection (NRNE)—ambao ndiyo dira ya sasa ya chama—ni dhahiri kuwa Tundu Lissu, akiwa Mwenyekiti, ameendeleza kwa ujasiri falsafa ile ile: CHADEMA lazima kijisafishe. Lakini tofauti na kutumia nguvu au vurugu, chama kinajenga mazingira ya ndani ambayo yanawalazimisha wenyewe kujiondoa. Wamejitoa kwa hiari, lakini si kwa bahati mbaya—ni kwa sababu ya moto wa misimamo ya kweli.
Katika mazingira ya sasa ya kisiasa nchini Tanzania, CHADEMA ndicho chama pekee chenye upinzani halisi dhidi ya CCM na dola, na kinachobeba matumaini ya mamilioni ya Watanzania. Kwa hali hiyo, ilitarajiwa kuwa moja ya mikakati ya kimya ya dola ni kuvuruga chama hicho kutoka ndani kwa kupandikiza watu wa kuharibu dira na mshikamano wake.
Kwa mantiki hiyo, programu ya NRNE imekuwa kama nyoka anayejivua gamba—kujisafisha kwa njia ya asili. Kujiondoa kwa G-55 si pigo; ni neema. Ni hatua ya kuongeza usafi wa chama. Ni hatua ya kujenga msingi imara wa chama cha watu, si cha nyadhifa.
CHADEMA haipaswi kuwa chama cha wenye kiu ya ubunge, udiwani au uwakilishi. Inapaswa kuwa chama cha watu wanaoamini katika mabadiliko ya mfumo, hata kama wao hawatanufaika binafsi. Chama hiki kinahitaji watu walio tayari kupigania maslahi ya umma hata kama haitaleta faida kwao binafsi.
Kwa hiyo, kujiondoa kwa G-55 ni baraka kwa CHADEMA—ni nafasi ya kuimarika, kupendwa zaidi na kuvutia maelfu ya Watanzania walio nje ambao wanatafuta nyumba ya kisiasa ya kweli, siyo ya mahesabu binafsi. Ni nafasi ya chama kuwa chama cha watu wa aina ya Lissu—wanaoishi mbele ya muda.
CHADEMA inaendelea kuwa mwanga wa matumaini, na kuondoka kwa wale waliokuwa kivuli tu kumeifanya iangaze zaidi.
Anderson Ndambo
Mtetezi wa Haki za binadamu na Mchambuzi huru.