Nicolas J Clinton Gabone
JF-Expert Member
- Mar 13, 2014
- 897
- 559
HIFADHI YA BARABARA YA MOROGORO INAANGAMIZWA MBELE YA MACHO YETU
Je, serikali itaendelea kunyamaza hadi tutakapolazimika kulipa fidia tena?
Nianze kwa kurudia RAI yangu kuhusu upanuzi wa miundombinu ya barabara. Kwa mtazamo wangu, haikuwa sahihi kupanua Barabara ya Nyerere kwa kubaki na njia nne kama ilivyokuwa awali. Barabara hii ni lango kuu la Jiji la Dar Es Salaam kwa wasafiri wanaoingia na kutoka kupitia uwanja wa Ndege wa kimataifa wa Julius Nyerere. Kwa kasi ya ukuaji wa jiji na shughuli za uchumi, kuna uwezekano mkubwa kwamba ndani ya miaka mitano ijayo barabara hii itahitaji kupanuliwa tena, jambo ambalo lingeweza kuepukika kwa kuwa na maono ya muda mrefu tangu mwanzo.
Hali hiyo hiyo imejitokeza katika Barabara za Sam Nujoma na New Bagamoyo. Upanuzi wake haukupaswa kuishia kwenye njia nne tena. Aidha, Barabara ya New Bagamoyo ilipaswa kuendelea hadi Boko mwisho badala ya kuishia eneo la DAWASA, kwa kuwa sasa ndiyo njia muhimu inayohudumia ukanda unaokua kwa kasi wa viwanda, uzalishaji na usindikaji unaohusiana na eneo la uchumi la Bagamoyo. Bado naamini kuna nafasi ya kukamilisha sehemu iliyobaki ili kuendana na mahitaji ya sasa na ya baadaye.
Kosa kama hili linaonekana pia katika upanuzi wa Barabara ya Kilwa kwenye kipande cha Rangi Tatu hadi Kongowe, ambapo pia inapanuliwa kwa njia nne licha ya ukweli kwamba ukanda huo una viwanda vikubwa na shughuli nyingi za uchumi. Kwa mwenendo huu, ndani ya miaka saba hadi kumi tutalazimika tena kutumia fedha nyingi kupanua barabara hiyo. Hii ndiyo sababu tunajikuta tukirudia upanuzi wa barabara mara kwa mara kabla hata ya kupita muongo mmoja, kama ilivyotokea katika Barabara ya Morogoro kati ya Ubungo na Kimara.
Jambo la mwisho ni kuhusu uteuzi wa wakandarasi na makampuni yanayojenga miundombinu yetu. Kuna haja ya kufanya tathmini ya kina zaidi kuhusu uwezo, uzoefu na rekodi zao katika kutekeleza miradi ya kimkakati. Mfano mzuri ni mradi wa BRT Awamu ya Tatu unaohusisha Barabara za Sam Nujoma, Ali Hassan Mwinyi na New Bagamoyo. Takribani miaka mitatu imepita tangu ujenzi uanze, lakini bado hakuna dalili za kukamilika kwa wakati. Matokeo yake ni ongezeko la gharama za mradi, usumbufu mkubwa wa foleni kwa wananchi, na wakati mwingine hofu kuhusu ubora wa kazi zinazotekelezwa.
Ni muhimu sana maslahi ya Taifa yawekwe mbele kwa kuhakikisha tunapata wakandarasi wenye uwezo wa kutekeleza miradi kwa viwango vinavyotakiwa na ndani ya muda uliopangwa. Miundombinu bora siyo tu suala la ujenzi wa barabara, bali ni uwekezaji wa muda mrefu katika ukuaji wa uchumi na ustawi wa Nchi.
Sasa tuendelee, Ndugu Watanzania, hasa wale wakaazi wa Dar Es Salaam. Kuna nyakati katika maisha ya Taifa ambapo ukimya unakuwa sehemu ya tatizo. Hii ni mojawapo ya nyakati hizo. Leo ninazungumza kwa masikitiko makubwa kuhusu jambo ambalo linaendelea waziwazi mbele ya macho yetu, lakini linaonekana kana kwamba halionekani. Hifadhi ya Barabara ya Morogoro kuanzia Kimara mwisho hadi Kibaha inaendelea kuvamiwa kwa kasi kubwa. Fensi zinajengwa. Maendeleo mapya yanaibuka. Shughuli za uchumi zinaendelea kusogea karibu zaidi na korido ya barabara. Na kila siku inayopita, eneo ambalo serikali ililitenga kwa gharama kubwa kwa ajili ya matumizi ya baadaye linaendelea kupungua na kuvamiwa.
Kinachoumiza zaidi siyo uvamizi wenyewe. Kinachoumiza ni kwamba uvamizi huu unafanyika wakati mamlaka zote zinazopaswa kulinda hifadhi hiyo zipo. TANROADS ipo. Wizara ya Ujenzi ipo. Mamlaka za mipango Miji zipo. Serikali za mitaa zipo. Serikali za Wilaya na Mkoa zipo. Vyombo vya usimamizi wa sheria vipo. Hata viongozi wa Chama kinachosimamia serikali wapo. Lakini pamoja na uwepo wa taasisi zote hizi, hifadhi ya barabara inaendelea kutoweka taratibu mbele ya macho yetu. Swali ambalo Watanzania wanapaswa kujiuliza ni moja. Kama hifadhi ya barabara kuu haiwezi kulindwa, ni mali gani ya umma inaweza kulindwa?
Tusisahau historia. Barabara ya Morogoro haikujengwa kwa urahisi. Serikali ilitumia mabilioni ya shilingi kuipanua. Mamia ya majengo yaliondolewa. Fidia zililipwa. Maamuzi magumu yalifanyika. Wananchi walivumilia usumbufu wa muda mrefu ili kujenga korido ya kisasa ya usafiri ambayo ingeweza kulitumikia Taifa kwa miongo kadhaa ijayo. Lengo halikuwa kujenga barabara ya leo. Lengo lilikuwa kujenga barabara ya Tanzania ya kesho.
Lengo lilikuwa kuandaa miundombinu ya kizazi kijacho. Lengo lilikuwa kuhifadhi nafasi ambayo serikali ingeihitaji baada ya miaka 10 au 20 ijayo. Lakini leo, miaka michache tu baada ya uwekezaji huo mkubwa, tunashuhudia kile kilichotengwa kwa gharama kubwa kikianza kupotea kwa kasi ya kutisha. Hili siyo suala la mipaka ya Ardhi.
Hili siyo suala la fensi.
Hili siyo suala la biashara.
Hili ni suala la maono ya Taifa. Kila fensi inayojengwa ndani ya hifadhi ya barabara ni kupungua kwa uwezo wa Taifa wa kupanga kesho yake. Kila kibali kinachotolewa ndani ya hifadhi ni deni ambalo kizazi kijacho kitakuja kulilipa. Kila uvamizi unaoruhusiwa leo ni fidia ya kesho.
Wataalamu wa miundombinu wanaelewa muhimu kuwa ni rahisi zaidi kulinda hifadhi ya barabara kuliko kuirudisha baada ya kuvamiwa. Ndiyo maana mataifa yenye maono yanalinda korido zao za usafiri kwa ukali mkubwa. Wanafahamu kwamba ukuaji wa miji hauwezi kusimamishwa. Ongezeko la watu haliwezi kusimamishwa. Ongezeko la magari haliwezi kusimamishwa.
Kinachoweza kufanywa ni kujiandaa mapema. Aidha, Nchi zilizoendelea katika usimamizi wa miundombinu kama Afrika Kusini zimeonesha umuhimu wa kulinda hifadhi za barabara kwa nidhamu kubwa. Wale waliowahi kutembelea Johannesburg au Cape Town wanafahamu namna korido za barabara zinavyohifadhiwa na kutunzwa kwa miaka mingi bila kuruhusu uvamizi unaoharibu mipango ya baadaye.
Dar Es Salaam na Pwani vinaendelea kukua kwa kasi ambayo Tanzania haijawahi kuiona hapo awali. Magari yanaongezeka kila mwaka. Mizigo inaongezeka kila mwaka. Shughuli za uchumi zinaongezeka kila mwaka. Je, ni kweli tunaamini kwamba njia zilizopo leo zitatosha milele?
Je, ni kweli tunaamini kwamba miaka 20 ijayo serikali haitahitaji kupanua miundombinu hii?
Je, kweli tunaamini kwamba watoto wetu hawatahitaji nafasi ambayo sisi tunaiacha ipotee leo?
Jibu liko waziwazi
Barabara hii itahitaji maendeleo zaidi siku zijazo. Na siku hiyo ikifika, serikali itakumbana na chaguo moja kati ya mawili.
Ama itumie hifadhi ambayo tayari ilitengwa kwa busara. Au irudi tena kubomoa, kulipa fidia na kutumia mabilioni mengine kurekebisha makosa ambayo yangeweza kuzuiwa leo. Kwa bahati mbaya sana, dalili zinazoonekana sasa zinaonesha tunaelekea kwenye chaguo la pili.
Athari zake hazitaishia kwenye fedha pekee. Taswira ya barabara nayo itaathirika. Athari za uvamizi huu zinaanza kuonekana hata sasa.
Kwanza, unapunguza hadhi ya barabara yenyewe. Highway inapaswa kuwa korido ya kisasa ya usafiri wa kasi yenye mwonekano unaoendana na umuhimu wake. Inapozungukwa na fensi, biashara na shughuli zinazokaribia kingo za barabara, inapoteza taswira yake na kuanza kufanana na barabara ya kawaida ya mjini.
Pili, uvamizi huu unaandaa mazingira ya foleni za baadaye. Kadri shughuli za uchumi zinavyosogea karibu na highway, ndivyo mahitaji ya kuingilia na kutoka kwenye barabara yanavyoongezeka. Mwisho wake ni kupungua kwa ufanisi wa barabara na kuongezeka kwa msongamano ambao ulipaswa kuzuiwa tangu mwanzo.
Tatu, Taifa linaanza kupoteza uwekezaji wake. Fedha zilizotumika kulipa fidia na kuhifadhi eneo hili zilikuwa uwekezaji wa muda mrefu. Kuruhusu eneo hilo kuvamiwa ni sawa na kufuta sehemu ya thamani ya uwekezaji huo. Highway ni zaidi ya lami. Highway ni mfumo wa kimkakati wa usafiri. Inapaswa kuwa na hadhi, mwonekano na mazingira yanayoendana na taswira yake. Kadri shughuli za uchumi zinavyosogea ndani ya hifadhi, ndivyo barabara inavyoanza kupoteza utambulisho wake wa highway na kuanza kufanana na barabara ya kawaida inayozungukwa na maendeleo yasiyopangwa.
Hatimaye yataanza madai ya njia za kuingia na kutoka. Yataanza madai ya vivuko. Yataanza madai ya makutano mapya. Utaanza msongamano. Na baada ya muda, watu wataanza kuuliza kwa nini barabara kubwa imejaa foleni. Jibu litakuwa moja, tulishindwa kulinda hifadhi yake wakati bado kulikuwa na nafasi ya kufanya hivyo.
Tunapopambana kuwaondoa wafanyabiashara kwenye maeneo yasiyoruhusiwa, hatupaswi kufumbia macho uvamizi unaofanywa na watu wenye uwezo wa kujenga fensi, majengo na miradi mingine ndani ya maeneo yaliyotengwa kwa matumizi ya baadaye. Hifadhi ya barabara ya Morogoro siyo mali ya kizazi cha leo pekee. Ni mali ya vizazi vijavyo. Tukiruhusu ivamiwe leo, kesho serikali italazimika kulipa gharama kubwa zaidi kurekebisha kosa ambalo lingeweza kuzuiwa kwa hatua rahisi za sasa. Miundombinu bora haijengwi kwa fedha pekee. Inalindwa kwa maono, nidhamu na ujasiri wa kusimamia sheria. Tuchukue hatua sasa kabla hatujachelewa.
Kwa sababu hiyo, ninaomba kwa heshima kubwa lakini kwa msisitizo mkubwa zaidi kwa TANROADS, Wizara ya Ujenzi, mamlaka za mipango Miji na vyombo vyote vya serikali vinavyohusika kuchukua hatua za haraka na zisizo na masharti. Sitisheni mara moja utoaji wa vibali vya aina yoyote ndani ya hifadhi ya barabara ya Morogoro. Fanyeni uhakiki wa kina wa eneo lote kuanzia Kimara Mwisho hadi Kibaha au na kuendelea. Ondoeni maendeleo yote yanayokiuka mipaka ya hifadhi kwa mujibu wa sheria. Wekeni mfumo wa kudumu wa ulinzi wa korido hii ili isije ikakabiliwa tena na uvamizi wa aina yoyote.
Badala ya kuruhusu uvamizi huu kuendelea, ni wakati sasa wa kufikiria matumizi bora ya hifadhi hii. Maeneo hayo yanaweza kutunzwa kwa kupandwa nyasi, miti na mimea ya mapambo ili kuboresha mwonekano wa barabara na kuhifadhi mazingira yake. Hii itaongeza hadhi ya korido hii muhimu badala ya kuigeuza kuwa eneo la maendeleo holela. Hatupaswi kusubiri mpaka tatizo liwe kubwa ndipo tuchukue hatua. Hatupaswi kusubiri mpaka hifadhi yote itoweke ndipo tuanze kulaumiana. Hatupaswi kusubiri mpaka serikali irudi kulipa mabilioni ya shilingi kwa makosa ambayo yangeweza kuzuiwa leo. Hifadhi ya barabara ya Morogoro siyo Ardhi iliyoachwa bila matumizi.
Ni uwekezaji wa Taifa.
Ni mali ya umma.
Ni urithi wa vizazi vijavyo.
Na urithi huo unaangamia mbele ya macho yetu.
Swali siyo kama tunaona kinachoendelea. Swali ni kama tuna ujasiri wa kukizuia kabla hakijawa janga. Kesho itakuwa imechelewa. Hatua zinahitajika leo.
Waliyovamia hifadhi ya Barabara ya Morogoro ni Rai yangu kwa mamlaka wote waondolewe bila masharti.
Je, serikali itaendelea kunyamaza hadi tutakapolazimika kulipa fidia tena?
Nianze kwa kurudia RAI yangu kuhusu upanuzi wa miundombinu ya barabara. Kwa mtazamo wangu, haikuwa sahihi kupanua Barabara ya Nyerere kwa kubaki na njia nne kama ilivyokuwa awali. Barabara hii ni lango kuu la Jiji la Dar Es Salaam kwa wasafiri wanaoingia na kutoka kupitia uwanja wa Ndege wa kimataifa wa Julius Nyerere. Kwa kasi ya ukuaji wa jiji na shughuli za uchumi, kuna uwezekano mkubwa kwamba ndani ya miaka mitano ijayo barabara hii itahitaji kupanuliwa tena, jambo ambalo lingeweza kuepukika kwa kuwa na maono ya muda mrefu tangu mwanzo.
Hali hiyo hiyo imejitokeza katika Barabara za Sam Nujoma na New Bagamoyo. Upanuzi wake haukupaswa kuishia kwenye njia nne tena. Aidha, Barabara ya New Bagamoyo ilipaswa kuendelea hadi Boko mwisho badala ya kuishia eneo la DAWASA, kwa kuwa sasa ndiyo njia muhimu inayohudumia ukanda unaokua kwa kasi wa viwanda, uzalishaji na usindikaji unaohusiana na eneo la uchumi la Bagamoyo. Bado naamini kuna nafasi ya kukamilisha sehemu iliyobaki ili kuendana na mahitaji ya sasa na ya baadaye.
Kosa kama hili linaonekana pia katika upanuzi wa Barabara ya Kilwa kwenye kipande cha Rangi Tatu hadi Kongowe, ambapo pia inapanuliwa kwa njia nne licha ya ukweli kwamba ukanda huo una viwanda vikubwa na shughuli nyingi za uchumi. Kwa mwenendo huu, ndani ya miaka saba hadi kumi tutalazimika tena kutumia fedha nyingi kupanua barabara hiyo. Hii ndiyo sababu tunajikuta tukirudia upanuzi wa barabara mara kwa mara kabla hata ya kupita muongo mmoja, kama ilivyotokea katika Barabara ya Morogoro kati ya Ubungo na Kimara.
Jambo la mwisho ni kuhusu uteuzi wa wakandarasi na makampuni yanayojenga miundombinu yetu. Kuna haja ya kufanya tathmini ya kina zaidi kuhusu uwezo, uzoefu na rekodi zao katika kutekeleza miradi ya kimkakati. Mfano mzuri ni mradi wa BRT Awamu ya Tatu unaohusisha Barabara za Sam Nujoma, Ali Hassan Mwinyi na New Bagamoyo. Takribani miaka mitatu imepita tangu ujenzi uanze, lakini bado hakuna dalili za kukamilika kwa wakati. Matokeo yake ni ongezeko la gharama za mradi, usumbufu mkubwa wa foleni kwa wananchi, na wakati mwingine hofu kuhusu ubora wa kazi zinazotekelezwa.
Ni muhimu sana maslahi ya Taifa yawekwe mbele kwa kuhakikisha tunapata wakandarasi wenye uwezo wa kutekeleza miradi kwa viwango vinavyotakiwa na ndani ya muda uliopangwa. Miundombinu bora siyo tu suala la ujenzi wa barabara, bali ni uwekezaji wa muda mrefu katika ukuaji wa uchumi na ustawi wa Nchi.
Sasa tuendelee, Ndugu Watanzania, hasa wale wakaazi wa Dar Es Salaam. Kuna nyakati katika maisha ya Taifa ambapo ukimya unakuwa sehemu ya tatizo. Hii ni mojawapo ya nyakati hizo. Leo ninazungumza kwa masikitiko makubwa kuhusu jambo ambalo linaendelea waziwazi mbele ya macho yetu, lakini linaonekana kana kwamba halionekani. Hifadhi ya Barabara ya Morogoro kuanzia Kimara mwisho hadi Kibaha inaendelea kuvamiwa kwa kasi kubwa. Fensi zinajengwa. Maendeleo mapya yanaibuka. Shughuli za uchumi zinaendelea kusogea karibu zaidi na korido ya barabara. Na kila siku inayopita, eneo ambalo serikali ililitenga kwa gharama kubwa kwa ajili ya matumizi ya baadaye linaendelea kupungua na kuvamiwa.
Kinachoumiza zaidi siyo uvamizi wenyewe. Kinachoumiza ni kwamba uvamizi huu unafanyika wakati mamlaka zote zinazopaswa kulinda hifadhi hiyo zipo. TANROADS ipo. Wizara ya Ujenzi ipo. Mamlaka za mipango Miji zipo. Serikali za mitaa zipo. Serikali za Wilaya na Mkoa zipo. Vyombo vya usimamizi wa sheria vipo. Hata viongozi wa Chama kinachosimamia serikali wapo. Lakini pamoja na uwepo wa taasisi zote hizi, hifadhi ya barabara inaendelea kutoweka taratibu mbele ya macho yetu. Swali ambalo Watanzania wanapaswa kujiuliza ni moja. Kama hifadhi ya barabara kuu haiwezi kulindwa, ni mali gani ya umma inaweza kulindwa?
Tusisahau historia. Barabara ya Morogoro haikujengwa kwa urahisi. Serikali ilitumia mabilioni ya shilingi kuipanua. Mamia ya majengo yaliondolewa. Fidia zililipwa. Maamuzi magumu yalifanyika. Wananchi walivumilia usumbufu wa muda mrefu ili kujenga korido ya kisasa ya usafiri ambayo ingeweza kulitumikia Taifa kwa miongo kadhaa ijayo. Lengo halikuwa kujenga barabara ya leo. Lengo lilikuwa kujenga barabara ya Tanzania ya kesho.
Lengo lilikuwa kuandaa miundombinu ya kizazi kijacho. Lengo lilikuwa kuhifadhi nafasi ambayo serikali ingeihitaji baada ya miaka 10 au 20 ijayo. Lakini leo, miaka michache tu baada ya uwekezaji huo mkubwa, tunashuhudia kile kilichotengwa kwa gharama kubwa kikianza kupotea kwa kasi ya kutisha. Hili siyo suala la mipaka ya Ardhi.
Hili siyo suala la fensi.
Hili siyo suala la biashara.
Hili ni suala la maono ya Taifa. Kila fensi inayojengwa ndani ya hifadhi ya barabara ni kupungua kwa uwezo wa Taifa wa kupanga kesho yake. Kila kibali kinachotolewa ndani ya hifadhi ni deni ambalo kizazi kijacho kitakuja kulilipa. Kila uvamizi unaoruhusiwa leo ni fidia ya kesho.
Wataalamu wa miundombinu wanaelewa muhimu kuwa ni rahisi zaidi kulinda hifadhi ya barabara kuliko kuirudisha baada ya kuvamiwa. Ndiyo maana mataifa yenye maono yanalinda korido zao za usafiri kwa ukali mkubwa. Wanafahamu kwamba ukuaji wa miji hauwezi kusimamishwa. Ongezeko la watu haliwezi kusimamishwa. Ongezeko la magari haliwezi kusimamishwa.
Kinachoweza kufanywa ni kujiandaa mapema. Aidha, Nchi zilizoendelea katika usimamizi wa miundombinu kama Afrika Kusini zimeonesha umuhimu wa kulinda hifadhi za barabara kwa nidhamu kubwa. Wale waliowahi kutembelea Johannesburg au Cape Town wanafahamu namna korido za barabara zinavyohifadhiwa na kutunzwa kwa miaka mingi bila kuruhusu uvamizi unaoharibu mipango ya baadaye.
Dar Es Salaam na Pwani vinaendelea kukua kwa kasi ambayo Tanzania haijawahi kuiona hapo awali. Magari yanaongezeka kila mwaka. Mizigo inaongezeka kila mwaka. Shughuli za uchumi zinaongezeka kila mwaka. Je, ni kweli tunaamini kwamba njia zilizopo leo zitatosha milele?
Je, ni kweli tunaamini kwamba miaka 20 ijayo serikali haitahitaji kupanua miundombinu hii?
Je, kweli tunaamini kwamba watoto wetu hawatahitaji nafasi ambayo sisi tunaiacha ipotee leo?
Jibu liko waziwazi
Barabara hii itahitaji maendeleo zaidi siku zijazo. Na siku hiyo ikifika, serikali itakumbana na chaguo moja kati ya mawili.
Ama itumie hifadhi ambayo tayari ilitengwa kwa busara. Au irudi tena kubomoa, kulipa fidia na kutumia mabilioni mengine kurekebisha makosa ambayo yangeweza kuzuiwa leo. Kwa bahati mbaya sana, dalili zinazoonekana sasa zinaonesha tunaelekea kwenye chaguo la pili.
Athari zake hazitaishia kwenye fedha pekee. Taswira ya barabara nayo itaathirika. Athari za uvamizi huu zinaanza kuonekana hata sasa.
Kwanza, unapunguza hadhi ya barabara yenyewe. Highway inapaswa kuwa korido ya kisasa ya usafiri wa kasi yenye mwonekano unaoendana na umuhimu wake. Inapozungukwa na fensi, biashara na shughuli zinazokaribia kingo za barabara, inapoteza taswira yake na kuanza kufanana na barabara ya kawaida ya mjini.
Pili, uvamizi huu unaandaa mazingira ya foleni za baadaye. Kadri shughuli za uchumi zinavyosogea karibu na highway, ndivyo mahitaji ya kuingilia na kutoka kwenye barabara yanavyoongezeka. Mwisho wake ni kupungua kwa ufanisi wa barabara na kuongezeka kwa msongamano ambao ulipaswa kuzuiwa tangu mwanzo.
Tatu, Taifa linaanza kupoteza uwekezaji wake. Fedha zilizotumika kulipa fidia na kuhifadhi eneo hili zilikuwa uwekezaji wa muda mrefu. Kuruhusu eneo hilo kuvamiwa ni sawa na kufuta sehemu ya thamani ya uwekezaji huo. Highway ni zaidi ya lami. Highway ni mfumo wa kimkakati wa usafiri. Inapaswa kuwa na hadhi, mwonekano na mazingira yanayoendana na taswira yake. Kadri shughuli za uchumi zinavyosogea ndani ya hifadhi, ndivyo barabara inavyoanza kupoteza utambulisho wake wa highway na kuanza kufanana na barabara ya kawaida inayozungukwa na maendeleo yasiyopangwa.
Hatimaye yataanza madai ya njia za kuingia na kutoka. Yataanza madai ya vivuko. Yataanza madai ya makutano mapya. Utaanza msongamano. Na baada ya muda, watu wataanza kuuliza kwa nini barabara kubwa imejaa foleni. Jibu litakuwa moja, tulishindwa kulinda hifadhi yake wakati bado kulikuwa na nafasi ya kufanya hivyo.
Tunapopambana kuwaondoa wafanyabiashara kwenye maeneo yasiyoruhusiwa, hatupaswi kufumbia macho uvamizi unaofanywa na watu wenye uwezo wa kujenga fensi, majengo na miradi mingine ndani ya maeneo yaliyotengwa kwa matumizi ya baadaye. Hifadhi ya barabara ya Morogoro siyo mali ya kizazi cha leo pekee. Ni mali ya vizazi vijavyo. Tukiruhusu ivamiwe leo, kesho serikali italazimika kulipa gharama kubwa zaidi kurekebisha kosa ambalo lingeweza kuzuiwa kwa hatua rahisi za sasa. Miundombinu bora haijengwi kwa fedha pekee. Inalindwa kwa maono, nidhamu na ujasiri wa kusimamia sheria. Tuchukue hatua sasa kabla hatujachelewa.
Kwa sababu hiyo, ninaomba kwa heshima kubwa lakini kwa msisitizo mkubwa zaidi kwa TANROADS, Wizara ya Ujenzi, mamlaka za mipango Miji na vyombo vyote vya serikali vinavyohusika kuchukua hatua za haraka na zisizo na masharti. Sitisheni mara moja utoaji wa vibali vya aina yoyote ndani ya hifadhi ya barabara ya Morogoro. Fanyeni uhakiki wa kina wa eneo lote kuanzia Kimara Mwisho hadi Kibaha au na kuendelea. Ondoeni maendeleo yote yanayokiuka mipaka ya hifadhi kwa mujibu wa sheria. Wekeni mfumo wa kudumu wa ulinzi wa korido hii ili isije ikakabiliwa tena na uvamizi wa aina yoyote.
Badala ya kuruhusu uvamizi huu kuendelea, ni wakati sasa wa kufikiria matumizi bora ya hifadhi hii. Maeneo hayo yanaweza kutunzwa kwa kupandwa nyasi, miti na mimea ya mapambo ili kuboresha mwonekano wa barabara na kuhifadhi mazingira yake. Hii itaongeza hadhi ya korido hii muhimu badala ya kuigeuza kuwa eneo la maendeleo holela. Hatupaswi kusubiri mpaka tatizo liwe kubwa ndipo tuchukue hatua. Hatupaswi kusubiri mpaka hifadhi yote itoweke ndipo tuanze kulaumiana. Hatupaswi kusubiri mpaka serikali irudi kulipa mabilioni ya shilingi kwa makosa ambayo yangeweza kuzuiwa leo. Hifadhi ya barabara ya Morogoro siyo Ardhi iliyoachwa bila matumizi.
Ni uwekezaji wa Taifa.
Ni mali ya umma.
Ni urithi wa vizazi vijavyo.
Na urithi huo unaangamia mbele ya macho yetu.
Swali siyo kama tunaona kinachoendelea. Swali ni kama tuna ujasiri wa kukizuia kabla hakijawa janga. Kesho itakuwa imechelewa. Hatua zinahitajika leo.
Waliyovamia hifadhi ya Barabara ya Morogoro ni Rai yangu kwa mamlaka wote waondolewe bila masharti.
