Kadiri siku zinavyosonga mbele, uhuru wa watu kuabudu dini nchini China unazidi kuwa mkubwa. Na hii inatokana na sera nzuri za China katika masuala ya dini, kwani katiba ya China katika kifungu chake cha 36 inaeleza waziwazi kuwa “wananchi wana uhuru wa kuamini dini watakazo”. Serikali ya China inatambua dini tano zikiwemo dini ya Kibuddha, Kikatoliki, Kidao, Kiislamu na Kiprotestant.
Katika muda wote ambao nipo hapa China, nami nikiwa miongoni mwa waumini wa dini yaani ya Kiislamu, pia nafurahia uhuru huo wa kuabudu dini pamoja na Waislamu wenzetu wenyeji. Katika baadhi ya mikoa au miji unaweza usione sana shughuli za Kiislamu, kwasababu wengi wao wanapatikana katika mikoa ya Xinjiang, Ningxia, Gansu na Qinghai, na mjini Beijing wapo lakini ni wachache.
Miongoni mwa miji niliyowahi kutembelea China ikiwemo Xinjiang, Ningxia na Gansu, hii ina asilimia kubwa ya waislamu, ambapo nimebahatika kujionea kwa macho yangu jinsi waislamu wa sehemu hizo walivyo huru katika kuabudu dini. Wakati nilipokuwa Ningxia mwanzoni sikuamini kama nipo kwenye mji wa China, nilihisi kama nipo nyumbani Zanzibar. Nasema hivi kwasababu kila kona unayopita unaona wanawake wakiwa wamejisitiri kwa kujitanda hijabu huku wengine wakivaa mabaibui, na wanaume wakiwa wamevaa kofia almaarufu kama vibaraghashia. Na hata wenyeji wa mji wa Ningxia walipoona na mimi nimejitanda kama wao, mwanzoni walishangaa sana na kuniuliza kama na sisi Waafrika pia tunaamini dini ya Kiislamu pamoja na kujisitiri kwa kuvaa hijabu kama wao. Unaweza kujiuliza kwanini wanauliza swali kama hili, lakini walikuwa wanaonesha furaha yao, baada ya kuona mgeni ambaye amewatembelea ana imani ya dini kama wanayoamini wao.
Kwa kuwa nilikaa katika mji huo kwa muda wa wiki kama moja hivi, nilishuhudia mambo mengi sana yanayofanana na nyumbani yakiwemo wingi wa misikiti, vyakula vyote ambavyo ni halali yaani mtu hana haja ya kuchagua migahawa maalumu ya Kiislamu kwani yote inaendeshwa kwa taratibu za Kiislamu, vyuo vya Kiislamu n.k.
Katika mkoa wa Xinjiang, nako halikadhalika Waislamu wametapakaa kila mahali, na ibada nyingi za Kiislamu hufanyika, kama vile kuswali, kufunga, kutoa mafundisho ya dini kwenye madrasa na vyuo. Kwa mujibu wa Naibu Mkuu wa Chuo cha Dini ya Kiislamu cha Xinjiang ambaye pia ni naibu mwenyekiti wa Shirikisho la Kiislamu la Xinjiang, Bwana Muhtiran, wakati naongea naye aliniambia kuwa kila mtu mjini Xinjiang ana uhuru wa kuabudu dini, awe Muislamu ama awe na dini nyingine, kwasababu anasema hii ni sera ambayo ipo kwenye katiba.
Bwana Muhtiran alinifumbua macho kwa jambo moja, kwamba vyuo vya Kiislamu na misikiti inajengwa na serikali kuu, na baadaye shughuli za usimamizi wanaachiwa waislamu wenyewe, kwasababu serikali inaamini kuwa waislamu ndio watakaokuwa waendeshaji wazuri. Mara nyingi tumezoea kuona kwamba vyuo kama hivi vya Kiislamu ama misikiti huwa inajengwa na mashirika binafsi yanayotoa ufadhili, lakini kwa hapa China ni tofauti kabisa, serikali yenyewe ndio inabeba jukumu hilo, ili kuhakikisha watu wake wana uhuru wa kuabudu na pia wana nyenzo na miundombinu ya kuwasaidia kuabudu kwa uhuru zaidi.
Shirikisho la Kiislamu la China, kwa upande wake pia linatoa mchango mkubwa katika kuhimiza waumini wa Kiislamu kuabudu bila kuvunja sheria za nchi na pia kuwapanga waislamu kwenda Makka kuhiji miongoni mwa kazi zake nyingine. Shirikisho hili pia lina kazi ya kuandaa sherehe za Iddi hasa Eid al Adha kwa Waislamu wenyeji na wageni.
Katika sherehe hizi ambazo mimi binafsi pia nimeshahudhuria mara nyingi tu baada ya kualikwa na Shirikisho la Kiislamu la China, wageni na wenyeji wanapata fursa ya kujuana na kubadilishana mawazo kuhusu dini, huku wakionja vyakula vitamu na vinywaji.
Kwa ujumla mimi nikiwa Muislamu ambaye nipo hapa China kwa muda mrefu sana, na kushuhudia Waislamu wenzangu wageni na wenyeji wakiwa huru katika kuabudu dini, inanipa faraja kubwa na kunipa ujabari wa kuikingia kifua China kwa sera zake nzuri zinazoruhusu watu kuwa huru kabisa kuabudu huku wakifuata sheria.
