Rorscharch
JF-Expert Member
- Jul 22, 2013
- 1,435
- 3,120
Ulikuwa njiani kurudi nyumbani, siku ya kawaida kama nyingine. Hakuna ishara yoyote kwamba maisha yako yangekatika ghafla. Lakini ghafla—giza. Ajali mbaya ya gari. Wahudumu wa afya walijitahidi, walifanya kila waliloweza, lakini mwili wako ulikuwa umeharibika sana. Hakukuwa na matumaini ya kupona. Kifo kilikuwa rahisi, bila maumivu.
Halafu ukafungua macho.
Ulikuwa mahali pasipoelezeka. Hakukuwa na mwanga wala giza, hakuna kuta, hakuna anga. Ilikuwa kama ombwe lisilo na mwisho, lenye utulivu wa ajabu. Na mbele yako, niliwepo mimi.
"Nini kimetokea? Nipo wapi?"
"Umefariki," nilisema kwa utulivu. Hakukuwa na haja ya kupamba maneno.
"Subiri... kulikuwa na lori... liliteleza... oh, nimekufa kweli."
"Ndiyo, lakini usihuzunike sana. Kila mtu hufa, ni sehemu ya safari."
Ulitazama pande zote, ukitafuta majibu. Hakukuwa na mbingu yenye malaika, wala jehanamu yenye moto. Ilikuwa tu mimi na wewe, katikati ya utupu mtupu.
"Hiki ni nini? Ni maisha baada ya kifo?"
"Kwa namna moja au nyingine, ndiyo."
"Wewe ni Mungu?"
"Waweza niita hivyo."
Ulinikodolea macho. Hukutarajia Mungu aonekane kama mimi—sikuwa na taji la mwanga, wala sauti nzito inayotikisa ulimwengu. Nilionekana tu kama mtu wa kawaida, lakini mwenye uwepo wa ajabu.
"Familia yangu je? Watoto wangu? Mke wangu?"
Ah, hilo ndilo nililotaka kusikia. Hata baada ya kufa, jambo la kwanza linalokujia kichwani ni familia yako. Hilo linaonyesha ubinadamu wako wa kweli.
"Usihofu," nilisema. "Watakuwa salama. Watoto wako watakukumbuka kama baba mzuri na mwenye upendo. Hawatakuwa na muda wa kukuona kama mwanadamu mwenye mapungufu. Mke wako? Atahisi huzuni, atalia, lakini kwa siri atahisi pia ahueni fulani. Ndoa yenu ilikuwa inakaribia kuvunjika. Ikiwa hiyo ni faraja, basi fahamu kuwa atajihisi na hatia kwa hiyo ahueni."
Ulitulia kwa sekunde kadhaa, ukitafakari kwa kina.
"Sasa inakuwaje? Ninaenda mbinguni au motoni?"
"Hakuna moja kati ya hayo. Utazaliwa tena."
"Kwa hiyo Wahindu walikuwa sahihi kuhusu mzunguko wa kuzaliwa upya?"
"Dini zote zina kipande cha ukweli ndani yake."
"Kwa hiyo nitazaliwa upya kama nani?"
"Safari hii, utazaliwa kama mvulana maskini wa Kichina, mwaka 540 BC"
Ulichukua muda kuelewa maana ya maneno hayo.
"Subiri… unanirudisha nyuma? Ninakwenda kuishi zamani?"
"Ndiyo. Kumbuka, muda ni kitu kinachotazamwa kwa mtazamo wa binadamu. Kwangu, ni kitu kingine kabisa."
"Kwa hiyo unatoka wapi?"
"Hutaelewa hata nikikueleza"
Niliona macho yako yakijaa maswali.
"Kwa hiyo, kama ninaweza kuzaliwa nyakati tofauti, inawezekana nimekutana na mimi mwenyewe?"
"Bila shaka. Inatokea mara nyingi. Lakini kwa kuwa kila maisha linaishi ndani ya muda wake, huwezi kugundua."
Ulikunja uso, ukitafakari kwa kina.
"Kwa hiyo, maana ya haya yote ni nini? Kwa nini maisha yapo?"
Nilikutazama moja kwa moja machoni.
"Sababu ya mimi kuumba ulimwengu huu wote ni kwa ajili yako kukua na kupata hekima."
"Unamaanisha wanadamu wote wanapaswa kukua?"
"Hapana. Wewe."
Ulitikisa kichwa kwa mshangao.
"Vipi kuhusu watu wengine wote?"
"Hakuna wengine. Ni wewe tu."
Ulitulia.
"Lakini binadamu wote waliopo duniani…?"
"Ni wewe."
"Mimi ni kila mtu?"
"Ndiyo."
"Mimi ni Abraham Lincoln?"
"Na pia Julius Kambarage Nyerere."
"Mimi ni Hitler?"
"Na pia mamilioni waliokufa mikononi mwake."
"Mimi ni Yesu?"
"Na pia kila aliyemfuata."
Macho yako yalipanuka kwa mshangao.
"Kwa hiyo kila kitu nilichowahi kumfanyia mtu mwingine… nimejifanyia mimi mwenyewe?"
"Ndiyo. Kila tendo la upendo, kila tendo la chuki, kila maumivu na furaha—yote ni yako."
Ulitulia, ukitafakari kwa muda mrefu.
"Kwa hiyo kwa nini haya yote?"
"Kwa sababu siku moja utakuwa kama mimi. Kwa sababu ndivyo ulivyo. Wewe ni mtoto wangu."
"Unamaanisha mimi ni Mungu?"
"Siyo bado. Wewe ni kiinitete cha kuwa Mungu."
"Kwa hiyo… ulimwengu wote huu…?"
"Ni yai. Unakua ndani yake. Mara utakapokuwa umepitia maisha yote, katika kila wakati, utakuwa umepevuka vya kutosha kuzaliwa upya kama kiumbe kamili."
Ulitulia, ukitafakari kwa kina.
Nikatabasamu.
"Na sasa, ni wakati wa wewe kuendelea na safari yako."
Kwa mtazamo wa mwisho, nikakutuma kwenda katika maisha yako mapya.
Halafu ukafungua macho.
Ulikuwa mahali pasipoelezeka. Hakukuwa na mwanga wala giza, hakuna kuta, hakuna anga. Ilikuwa kama ombwe lisilo na mwisho, lenye utulivu wa ajabu. Na mbele yako, niliwepo mimi.
"Nini kimetokea? Nipo wapi?"
"Umefariki," nilisema kwa utulivu. Hakukuwa na haja ya kupamba maneno.
"Subiri... kulikuwa na lori... liliteleza... oh, nimekufa kweli."
"Ndiyo, lakini usihuzunike sana. Kila mtu hufa, ni sehemu ya safari."
Ulitazama pande zote, ukitafuta majibu. Hakukuwa na mbingu yenye malaika, wala jehanamu yenye moto. Ilikuwa tu mimi na wewe, katikati ya utupu mtupu.
"Hiki ni nini? Ni maisha baada ya kifo?"
"Kwa namna moja au nyingine, ndiyo."
"Wewe ni Mungu?"
"Waweza niita hivyo."
Ulinikodolea macho. Hukutarajia Mungu aonekane kama mimi—sikuwa na taji la mwanga, wala sauti nzito inayotikisa ulimwengu. Nilionekana tu kama mtu wa kawaida, lakini mwenye uwepo wa ajabu.
"Familia yangu je? Watoto wangu? Mke wangu?"
Ah, hilo ndilo nililotaka kusikia. Hata baada ya kufa, jambo la kwanza linalokujia kichwani ni familia yako. Hilo linaonyesha ubinadamu wako wa kweli.
"Usihofu," nilisema. "Watakuwa salama. Watoto wako watakukumbuka kama baba mzuri na mwenye upendo. Hawatakuwa na muda wa kukuona kama mwanadamu mwenye mapungufu. Mke wako? Atahisi huzuni, atalia, lakini kwa siri atahisi pia ahueni fulani. Ndoa yenu ilikuwa inakaribia kuvunjika. Ikiwa hiyo ni faraja, basi fahamu kuwa atajihisi na hatia kwa hiyo ahueni."
Ulitulia kwa sekunde kadhaa, ukitafakari kwa kina.
"Sasa inakuwaje? Ninaenda mbinguni au motoni?"
"Hakuna moja kati ya hayo. Utazaliwa tena."
"Kwa hiyo Wahindu walikuwa sahihi kuhusu mzunguko wa kuzaliwa upya?"
"Dini zote zina kipande cha ukweli ndani yake."
"Kwa hiyo nitazaliwa upya kama nani?"
"Safari hii, utazaliwa kama mvulana maskini wa Kichina, mwaka 540 BC"
Ulichukua muda kuelewa maana ya maneno hayo.
"Subiri… unanirudisha nyuma? Ninakwenda kuishi zamani?"
"Ndiyo. Kumbuka, muda ni kitu kinachotazamwa kwa mtazamo wa binadamu. Kwangu, ni kitu kingine kabisa."
"Kwa hiyo unatoka wapi?"
"Hutaelewa hata nikikueleza"
Niliona macho yako yakijaa maswali.
"Kwa hiyo, kama ninaweza kuzaliwa nyakati tofauti, inawezekana nimekutana na mimi mwenyewe?"
"Bila shaka. Inatokea mara nyingi. Lakini kwa kuwa kila maisha linaishi ndani ya muda wake, huwezi kugundua."
Ulikunja uso, ukitafakari kwa kina.
"Kwa hiyo, maana ya haya yote ni nini? Kwa nini maisha yapo?"
Nilikutazama moja kwa moja machoni.
"Sababu ya mimi kuumba ulimwengu huu wote ni kwa ajili yako kukua na kupata hekima."
"Unamaanisha wanadamu wote wanapaswa kukua?"
"Hapana. Wewe."
Ulitikisa kichwa kwa mshangao.
"Vipi kuhusu watu wengine wote?"
"Hakuna wengine. Ni wewe tu."
Ulitulia.
"Lakini binadamu wote waliopo duniani…?"
"Ni wewe."
"Mimi ni kila mtu?"
"Ndiyo."
"Mimi ni Abraham Lincoln?"
"Na pia Julius Kambarage Nyerere."
"Mimi ni Hitler?"
"Na pia mamilioni waliokufa mikononi mwake."
"Mimi ni Yesu?"
"Na pia kila aliyemfuata."
Macho yako yalipanuka kwa mshangao.
"Kwa hiyo kila kitu nilichowahi kumfanyia mtu mwingine… nimejifanyia mimi mwenyewe?"
"Ndiyo. Kila tendo la upendo, kila tendo la chuki, kila maumivu na furaha—yote ni yako."
Ulitulia, ukitafakari kwa muda mrefu.
"Kwa hiyo kwa nini haya yote?"
"Kwa sababu siku moja utakuwa kama mimi. Kwa sababu ndivyo ulivyo. Wewe ni mtoto wangu."
"Unamaanisha mimi ni Mungu?"
"Siyo bado. Wewe ni kiinitete cha kuwa Mungu."
"Kwa hiyo… ulimwengu wote huu…?"
"Ni yai. Unakua ndani yake. Mara utakapokuwa umepitia maisha yote, katika kila wakati, utakuwa umepevuka vya kutosha kuzaliwa upya kama kiumbe kamili."
Ulitulia, ukitafakari kwa kina.
Nikatabasamu.
"Na sasa, ni wakati wa wewe kuendelea na safari yako."
Kwa mtazamo wa mwisho, nikakutuma kwenda katika maisha yako mapya.
