Rorscharch
JF-Expert Member
- Jul 22, 2013
- 1,435
- 3,120
Na: Rorschach
Katika jamii zetu, tunaamini kuwa yeyote anayekwenda kanisani au msikitini ni mtu wa dini, muumini thabiti wa mafundisho ya imani husika. Lakini swali la msingi ni hili: Je, watu wote wanaohudhuria ibada kweli ni waumini? Je, kuna uwezekano kuwa makanisa na misikiti yetu siku hizi yamekuwa sehemu za kijamii zaidi kuliko sehemu za kiroho?
Kinyume na Dhana Tuliyozoea
Katika ulimwengu wa leo, hususan katika nchi zilizoendelea, kumekuwa na ongezeko la watu wasiokuwa na imani ya kidini – wapagani au waumini wa “kutokuamini.” Lakini jambo la kushangaza ni kwamba baadhi yao bado huhudhuria ibada za kidini. Kwa nini mtu asiyeamini Mungu aende kanisani au msikitini?
Tuchukue mfano wa watu kadhaa waliojitokeza katika mijadala ya mitandaoni. Wengine wanakiri wazi kwamba hawaamini Mungu wala nguvu ya juu yoyote, lakini bado huenda kanisani kila Jumapili. Si kwa sababu ya mahubiri, bali kwa ajili ya hisia ya kuwa sehemu ya jamii, yaani community. Mtu mmoja anasema:
"Ninakwenda kwa sababu napata hisia ya kusaidiana na kusaidika. Kuna mshikamano wa kipekee, japo siamini chochote wanachohubiri."
Ibada kama Tukio la Kijamii
Kwa wengine, kanisa au msikiti ni zaidi ya mahali pa ibada – ni tukio la kifamilia au heshima ya kiutamaduni. Mwingine aliandika:
"Ninapozuru familia, hasa bibi yangu, hufurahia sana tukienda naye kanisani. Ni namna ya kumheshimu."
Ni dhahiri kuwa mtu huyu haendi kwa ajili ya Imani, bali kwa ajili ya kuenzi uhusiano wa kifamilia. Hili linazua swali pana: Je, taasisi za dini zimegeuka kuwa sehemu ya urithi wa tamaduni badala ya kuwa ngome ya imani?
Muziki, Sanaa na Maumbo ya Majengo
Kuna wengine wanaokiri kwamba huvutiwa na muziki, usanifu wa majengo, au utulivu wa mazingira. Mmoja aliandika:
"Naenda kwenye ibada za kwaya chuoni kwangu kwa sababu napenda muziki. Sijasaini wala kusema ile sala ya imani."
Wengine husema huvutiwa na michoro ya kanisa au mpangilio wa viti. Wengine huenda kuona tu utukufu wa majengo ya kale—siyo kuabudu. Ni kama kutembelea makumbusho, lakini yaliyopo hai.
Ukimya wa Wengi: Tunajifanya?
Katika jamii ya Kitanzania, suala hili huenda likakosa kujadiliwa waziwazi. Tuna tabia ya kudhani kuwa kila anayehudhuria kanisani au msikitini ana imani ya kweli. Lakini ukweli unaweza kuwa tofauti. Watu wengine huenda kwa sababu za kibiashara, kujipendekeza kwa viongozi, au hata kwa sababu ya kutafuta wachumba!
Mwingine anaandika:
"Ninapoenda kwenye ibada, si kwa sababu naamini. Bali ni kwa ajili ya familia ya mpenzi wangu – kama heshima tu."
Ni dhahiri kuwa sababu ni kuheshimu tamaduni, si imani.
Je, Hii ni Hatari kwa Dini?
Katika hali ya kawaida, tunaweza kuona huu mwelekeo kama jambo la kawaida. Lakini swali kuu la kufikiria ni hili: Je, dini inapotenganishwa na imani, inabaki kuwa nini? Ikiwa makanisa na misikiti vitajaa watu wasioamini, lakini wanahudhuria kwa ajili ya muziki, sanaa au jamii – je, si itakuwa kama klabu za kijamii zenye ladha ya kiroho?
Lakini kwa upande mwingine, hali hii pia inaweza kuwa fursa ya kuwavuta watu kwenye imani ya kweli, kwa kuwa tayari wapo mle ndani. Labda kupitia ukarimu na mapokezi ya jumuia ya waumini, mtu anaweza kuanza safari ya imani bila hata kujua.
Hitimisho: Wakati wa Kujitafakari
Tumezoea kuangalia dini kama kitu cha kiroho pekee. Lakini ukweli wa dunia ya sasa unaonesha kuwa sababu za watu kuhudhuria ibada ni nyingi, na si lazima ziwe za kiimani. Kuna wapagani ndani ya makanisa na misikiti, wakishiriki kwa sababu za kijamii, kitamaduni au kihisia.
Swali la kujiuliza: Je, mimi huwa naenda kwa sababu gani? Na je, dini yetu bado ina nguvu ya kiroho, au imekuwa tu desturi isiyo na mzizi?
Katika jamii zetu, tunaamini kuwa yeyote anayekwenda kanisani au msikitini ni mtu wa dini, muumini thabiti wa mafundisho ya imani husika. Lakini swali la msingi ni hili: Je, watu wote wanaohudhuria ibada kweli ni waumini? Je, kuna uwezekano kuwa makanisa na misikiti yetu siku hizi yamekuwa sehemu za kijamii zaidi kuliko sehemu za kiroho?
Kinyume na Dhana Tuliyozoea
Katika ulimwengu wa leo, hususan katika nchi zilizoendelea, kumekuwa na ongezeko la watu wasiokuwa na imani ya kidini – wapagani au waumini wa “kutokuamini.” Lakini jambo la kushangaza ni kwamba baadhi yao bado huhudhuria ibada za kidini. Kwa nini mtu asiyeamini Mungu aende kanisani au msikitini?
Tuchukue mfano wa watu kadhaa waliojitokeza katika mijadala ya mitandaoni. Wengine wanakiri wazi kwamba hawaamini Mungu wala nguvu ya juu yoyote, lakini bado huenda kanisani kila Jumapili. Si kwa sababu ya mahubiri, bali kwa ajili ya hisia ya kuwa sehemu ya jamii, yaani community. Mtu mmoja anasema:
"Ninakwenda kwa sababu napata hisia ya kusaidiana na kusaidika. Kuna mshikamano wa kipekee, japo siamini chochote wanachohubiri."
Ibada kama Tukio la Kijamii
Kwa wengine, kanisa au msikiti ni zaidi ya mahali pa ibada – ni tukio la kifamilia au heshima ya kiutamaduni. Mwingine aliandika:
"Ninapozuru familia, hasa bibi yangu, hufurahia sana tukienda naye kanisani. Ni namna ya kumheshimu."
Ni dhahiri kuwa mtu huyu haendi kwa ajili ya Imani, bali kwa ajili ya kuenzi uhusiano wa kifamilia. Hili linazua swali pana: Je, taasisi za dini zimegeuka kuwa sehemu ya urithi wa tamaduni badala ya kuwa ngome ya imani?
Muziki, Sanaa na Maumbo ya Majengo
Kuna wengine wanaokiri kwamba huvutiwa na muziki, usanifu wa majengo, au utulivu wa mazingira. Mmoja aliandika:
"Naenda kwenye ibada za kwaya chuoni kwangu kwa sababu napenda muziki. Sijasaini wala kusema ile sala ya imani."
Wengine husema huvutiwa na michoro ya kanisa au mpangilio wa viti. Wengine huenda kuona tu utukufu wa majengo ya kale—siyo kuabudu. Ni kama kutembelea makumbusho, lakini yaliyopo hai.
Ukimya wa Wengi: Tunajifanya?
Katika jamii ya Kitanzania, suala hili huenda likakosa kujadiliwa waziwazi. Tuna tabia ya kudhani kuwa kila anayehudhuria kanisani au msikitini ana imani ya kweli. Lakini ukweli unaweza kuwa tofauti. Watu wengine huenda kwa sababu za kibiashara, kujipendekeza kwa viongozi, au hata kwa sababu ya kutafuta wachumba!
Mwingine anaandika:
"Ninapoenda kwenye ibada, si kwa sababu naamini. Bali ni kwa ajili ya familia ya mpenzi wangu – kama heshima tu."
Ni dhahiri kuwa sababu ni kuheshimu tamaduni, si imani.
Je, Hii ni Hatari kwa Dini?
Katika hali ya kawaida, tunaweza kuona huu mwelekeo kama jambo la kawaida. Lakini swali kuu la kufikiria ni hili: Je, dini inapotenganishwa na imani, inabaki kuwa nini? Ikiwa makanisa na misikiti vitajaa watu wasioamini, lakini wanahudhuria kwa ajili ya muziki, sanaa au jamii – je, si itakuwa kama klabu za kijamii zenye ladha ya kiroho?
Lakini kwa upande mwingine, hali hii pia inaweza kuwa fursa ya kuwavuta watu kwenye imani ya kweli, kwa kuwa tayari wapo mle ndani. Labda kupitia ukarimu na mapokezi ya jumuia ya waumini, mtu anaweza kuanza safari ya imani bila hata kujua.
Hitimisho: Wakati wa Kujitafakari
Tumezoea kuangalia dini kama kitu cha kiroho pekee. Lakini ukweli wa dunia ya sasa unaonesha kuwa sababu za watu kuhudhuria ibada ni nyingi, na si lazima ziwe za kiimani. Kuna wapagani ndani ya makanisa na misikiti, wakishiriki kwa sababu za kijamii, kitamaduni au kihisia.
Swali la kujiuliza: Je, mimi huwa naenda kwa sababu gani? Na je, dini yetu bado ina nguvu ya kiroho, au imekuwa tu desturi isiyo na mzizi?
