mpinzani
Member
- Sep 21, 2010
- 66
- 133
Wakuu, salamu.
Je, inawezekana kuwa hofu kuu ya taasisi zote kubwa za kiroho duniani haikuwa watu kutenda dhambi, bali ilikuwa ni hofu ya waumini kugundua kuwa wanaweza kuwasiliana na Mungu moja kwa moja bila kupita kwenye milango ya mifumo yao na bila kulipa kodi ya kiroho?
Ukitaka kuona swali tata linaloweza kuvuruga kabisa muundo wa kiuchumi na kiutawala wa taasisi za kidini, tujiulize hili: Ikiwa mwanadamu ana uwezo wa kusoma, kutafakari, na kupata amani ya kiroho peke yake kupitia asili au maandiko,
Je, jukumu la kiongozi wa dini linabaki kuwa la kiungu, au ni la kisiasa tu na la kimaslahi ya kidunia? Kama viongozi wa dini ni wa lazima kwa ajili ya wokovu wa nafsi, kwanini mifumo yao kihistoria imejishughulisha zaidi na ukusanyaji wa mali, umiliki wa ardhi, na ushawishi wa kiserikali kuliko ukuzaji wa akili huru?
Mtego wa swali hili unazidi kuwa mzito unapoangalia maandiko ya kale yaliyofichwa, kama vile Injili ya Tomaso iliyogunduliwa huko Misri mwaka 1945.
Ikiwa kurasa hizo zinadai kuwa Mungu hayuko kwenye majumba ya mawe yaliyojengwa na wanadamu, bali yuko ndani ya nafsi ya kila mtu,
Je, ununuzi wa viwanja vya mbinguni kupitia sadaka za mwisho za waliofilisika unakuwa na maana yoyote? Je, ni kwa sababu hii mifumo iliamua kuzifungia injili hizi kwenye maktaba za siri za Vatican chini ya ulinzi wa kijeshi, ili kuzuia udukuzi wa kibiashara utakaomfanya mwanadamu asihitaji mpatanishi?
Mwanafalsafa Leo Tolstoy aliwahi kuhoji kwenye maandiko yake yaliyopigwa marufuku na kanisa: ikiwa viongozi wa dini wamejiweka katikati ya Mungu na mwanadamu, je, lengo lao ni kuwaunganisha, au ni kuhakikisha kuwa mwanadamu haendi kwa Mungu moja kwa moja ili wasipoteze himaya yao ya utawala? Kama dini zote zinachimba kwenye kisima kimoja cha hofu ya binadamu kuhusu kile kinachotokea baada ya kupumua pumzi ya mwisho, je, kuna ushahidi gani kwamba hazikusukwa kama nyavu za kuvulia ngano ili kujaza maghala ya wajanja?
Wakati wajinga wakichinjana na kutukanana mitaani wakitetea majina ya dini zao, je, viongozi wa juu hawakai pembeni wakilinda alama za hesabu za kifedha na mamlaka ya kidunia? Ikiwa mwanadamu atajiondoa kwenye utegemezi huu wa kisaikolojia na kuanza kujitafutia ukweli yeye mwenyewe, je, mifumo hii iliyoishi kwa karne nyingi itabaki salama, au huu ndio utakaokuwa mwisho wa utawala wa ukiritimba wa kiroho duniani?
Mjadala uko wazi, lakini swali hili tata linabaki kichwani mwako.
Je, inawezekana kuwa hofu kuu ya taasisi zote kubwa za kiroho duniani haikuwa watu kutenda dhambi, bali ilikuwa ni hofu ya waumini kugundua kuwa wanaweza kuwasiliana na Mungu moja kwa moja bila kupita kwenye milango ya mifumo yao na bila kulipa kodi ya kiroho?
Ukitaka kuona swali tata linaloweza kuvuruga kabisa muundo wa kiuchumi na kiutawala wa taasisi za kidini, tujiulize hili: Ikiwa mwanadamu ana uwezo wa kusoma, kutafakari, na kupata amani ya kiroho peke yake kupitia asili au maandiko,
Je, jukumu la kiongozi wa dini linabaki kuwa la kiungu, au ni la kisiasa tu na la kimaslahi ya kidunia? Kama viongozi wa dini ni wa lazima kwa ajili ya wokovu wa nafsi, kwanini mifumo yao kihistoria imejishughulisha zaidi na ukusanyaji wa mali, umiliki wa ardhi, na ushawishi wa kiserikali kuliko ukuzaji wa akili huru?
Mtego wa swali hili unazidi kuwa mzito unapoangalia maandiko ya kale yaliyofichwa, kama vile Injili ya Tomaso iliyogunduliwa huko Misri mwaka 1945.
Ikiwa kurasa hizo zinadai kuwa Mungu hayuko kwenye majumba ya mawe yaliyojengwa na wanadamu, bali yuko ndani ya nafsi ya kila mtu,
Je, ununuzi wa viwanja vya mbinguni kupitia sadaka za mwisho za waliofilisika unakuwa na maana yoyote? Je, ni kwa sababu hii mifumo iliamua kuzifungia injili hizi kwenye maktaba za siri za Vatican chini ya ulinzi wa kijeshi, ili kuzuia udukuzi wa kibiashara utakaomfanya mwanadamu asihitaji mpatanishi?
Mwanafalsafa Leo Tolstoy aliwahi kuhoji kwenye maandiko yake yaliyopigwa marufuku na kanisa: ikiwa viongozi wa dini wamejiweka katikati ya Mungu na mwanadamu, je, lengo lao ni kuwaunganisha, au ni kuhakikisha kuwa mwanadamu haendi kwa Mungu moja kwa moja ili wasipoteze himaya yao ya utawala? Kama dini zote zinachimba kwenye kisima kimoja cha hofu ya binadamu kuhusu kile kinachotokea baada ya kupumua pumzi ya mwisho, je, kuna ushahidi gani kwamba hazikusukwa kama nyavu za kuvulia ngano ili kujaza maghala ya wajanja?
Wakati wajinga wakichinjana na kutukanana mitaani wakitetea majina ya dini zao, je, viongozi wa juu hawakai pembeni wakilinda alama za hesabu za kifedha na mamlaka ya kidunia? Ikiwa mwanadamu atajiondoa kwenye utegemezi huu wa kisaikolojia na kuanza kujitafutia ukweli yeye mwenyewe, je, mifumo hii iliyoishi kwa karne nyingi itabaki salama, au huu ndio utakaokuwa mwisho wa utawala wa ukiritimba wa kiroho duniani?
Mjadala uko wazi, lakini swali hili tata linabaki kichwani mwako.