Muda wa Story: Tujifunze na kuburudika na Story ya kufurahisha ya Baraka

Muda wa Story: Tujifunze na kuburudika na Story ya kufurahisha ya Baraka

chai ya rangi

JF-Expert Member
Joined
Mar 7, 2026
Posts
1,042
Reaction score
3,095
Usiku ulikuwa mzito kuliko kawaida. Mvua ilinyesha polepole kana kwamba anga linafikiria kabla ya kuangusha kila tone. Kijana mmoja aitwaye Baraka alisimama dirishani akitazama taa za mbali za jiji zikicheza ndani ya maji yaliyokuwa yakitiririka kwenye vioo. Hakujua ni nini hasa kilikuwa kinamvuta moyoni mwake, ila alihisi kama kuna kitu kikubwa sana kinamngojea nje ya maisha yake ya kawaida.

Alikuwa mtu wa kawaida kabisa kwa macho ya wengine. Aliamka asubuhi mapema, alifanya kazi yake, alirudi nyumbani jioni akiwa amechoka. Lakini ndani yake kulikuwa na maswali ambayo hayakuwahi kupata majibu. Kwa nini alihisi kama kuna kitu anakosa ilhali kila kitu alichohitaji kilikuwepo. Kwa nini kila alipofumba macho usiku aliona taswira zile zile za mlango mkubwa uliofunikwa na ukungu mzito.

Siku moja, alipoamka asubuhi, aligundua kitu ambacho kilibadilisha kila kitu. Kwenye meza yake kulikuwa na bahasha ambayo hakuikumbuka kuiweka. Haikuwa na jina lake wala muhuri wowote unaoeleweka. Alifungua polepole huku moyo wake ukipiga kwa kasi. Ndani kulikuwa na karatasi moja tu iliyoandikwa maneno machache sana

Njoo pale ulipoona katika ndoto zako

Hakuna maelezo zaidi. Hakuna ramani. Hakuna muda. Hakuna mtu aliyetia sahihi.

Baraka alikaa kimya kwa muda mrefu. Akajaribu kujiambia ni mzaha tu. Lakini kuna kitu ndani yake kilijibu kwa nguvu kwamba huu si mzaha. Hii ilikuwa mwaliko.

Usiku ulipofika tena, ndoto ilirudi. Mlango ule ule. Ukungu ule ule. Lakini safari hii alisikia sauti ikimwita. Haikuwa sauti ya mtu wala kiumbe chochote alichowahi kusikia. Ilikuwa kama mawazo yake mwenyewe yakizungumza kwa sauti.

Alipoamka, hakusita. Alivaa nguo zake, akachukua begi dogo, na kuondoka bila kumwambia mtu yeyote. Hakujua anakwenda wapi. Lakini kila hatua aliyopiga ilionekana sahihi kana kwamba kuna nguvu isiyoonekana inamwongoza.

Safari yake ilimfikisha nje ya jiji, mbali na kelele na mwanga. Aliingia kwenye msitu mzito ambao haukuwa kwenye ramani yoyote aliyowahi kuona. Kadri alivyozidi kutembea, ndivyo dunia ya kawaida ilivyoanza kupotea. Sauti za ndege zilikuwa za ajabu. Miti ilikuwa mirefu kupita kiasi. Hata hewa ilionekana kuwa nzito tofauti na ile ya kawaida.

Baada ya masaa ambayo hayakuwa na kipimo, aliona kitu kilichomfanya asimame ghafla. Mbele yake kulikuwa na mlango mkubwa sana uliofunikwa na ukungu mzito kabisa. Ni ule ule aliouona katika ndoto zake.

Moyo wake ulianza kupiga kwa nguvu zaidi kuliko hapo awali. Hapa ndipo kila kitu kilianza.

Alisogea polepole, kila hatua ikiwa nzito kana kwamba ardhi yenyewe inajaribu kumzuia. Alipoufikia mlango, ukungu ulianza kutikisika kama maji yanayoguswa na upepo. Alinyanyua mkono wake kwa hofu na msisimko kwa wakati mmoja, akaugusa.

Mlango ulifunguka.

Ndani hakukuwa na chumba. Hakukuwa na giza wala mwanga. Kulikuwa na ulimwengu mwingine kabisa. Mahali ambapo muda haukuwa na maana. Mahali ambapo mawazo yalionekana kuwa vitu halisi. Aliweza kuona kumbukumbu zake zikielea angani kama vipande vya vioo vinavyoakisi maisha yake yote.

Kisha aliona kitu ambacho kilimfanya atetemeke.

Alijiona yeye mwenyewe. Lakini si yeye wa sasa. Alijiona akiwa mtu mwingine kabisa. Mzee, mwenye macho yaliyojaa hekima na huzuni. Yule mzee alimwangalia moja kwa moja kana kwamba anajua kila kitu kumhusu.

Baraka alitaka kuzungumza lakini sauti yake haikutoka.

Yule mzee alitabasamu kidogo kisha akasema kwa sauti tulivu

Umefika mwisho wa mwanzo wako

Maneno hayo yalikuwa mazito sana kiasi kwamba Baraka alihisi kama akili yake inapasuka. Alitaka kuuliza maana yake, lakini kabla hajafanya hivyo, kila kitu kilianza kubadilika. Ulimwengu ule ulianza kujikunja kama karatasi. Sauti zikachanganyika. Mwanga ukawa giza na giza ukawa mwanga.

Alipojitambua tena, alikuwa mahali pengine kabisa.

Hapakuwa na mlango tena. Hapakuwa na msitu. Hapakuwa na dunia aliyojua.

Alikuwa katika jiji ambalo halikuwa la dunia. Majengo yalikuwa yanaelea. Watu walikuwa wanapita lakini hawakugusa ardhi. Na kila mmoja alionekana kuwa na lengo fulani ambalo halieleweki.

Baraka alihisi kama sasa ndipo safari yake halisi imeanza.

Lakini hakujua kuwa kila hatua atakayochukua kuanzia hapo itabadilisha si tu maisha yake, bali uhalisia wote aliowahi kuujua.

Na mbali kabisa na pale alipokuwa, kuna kitu kilikuwa kinamuangalia.

Kitu ambacho kilikuwa kikimsubiri kwa muda mrefu sana.

Na sasa, kimeanza kuamka.

Baraka alisimama katikati ya lile jiji lisiloeleweka huku pumzi yake ikiwa nzito kana kwamba amekimbia umbali mrefu sana. Lakini hakukimbia. Kilichokuwa kinamchosha ni uzito wa kile alichokuwa anakiona. Kila kitu kilionekana halisi kupita uhalisia wenyewe.

Alianza kutembea polepole. Hakukuwa na barabara za kawaida, lakini kila alipoweka mguu wake, ardhi ilijitengeneza chini yake kana kwamba inamkubali. Watu waliokuwa wakipita hawakumwangalia moja kwa moja, lakini kila mmoja alionekana kumtambua. Kulikuwa na ile hisia ya ajabu kwamba wewe ni mgeni lakini pia ni sehemu ya kila kitu kinachotokea.

Kwenye moja ya majengo yaliyoelea, aliona mlango mdogo ukiwa wazi kidogo. Hakujua kwa nini, lakini alihisi lazima aingie humo. Alipopita ndani, mazingira yalibadilika ghafla. Sasa alikuwa kwenye chumba kikubwa kisicho na mwisho unaoonekana. Kuta zake zilikuwa kama vioo lakini hazikuakisi mwili wake. Zilikuwa zinaonyesha matukio.

Alisogea karibu na ukuta mmoja. Akaona tukio la utotoni wake. Alikuwa mdogo, akicheza nje ya nyumba yao, akicheka kwa furaha isiyo na mipaka. Lakini alipoangalia kwa makini zaidi, aligundua kitu ambacho hakuwahi kukiona kabla. Kulikuwa na kivuli nyuma yake, kikimsogelea polepole. Hakikuwa mtu. Hakikuwa mnyama. Kilikuwa kitu kisichoelezeka.

Baraka alihisi baridi ikipita mgongoni mwake.

Aligeuka haraka kutazama ukuta mwingine. Akaona tukio la siku aliyopoteza rafiki yake wa karibu. Lakini safari hii aliona kitu tofauti tena. Aliona kwamba kabla ya tukio hilo, kulikuwa na ishara ambazo hakuzielewa wakati huo. Kama vile dunia ilijaribu kumwonya, lakini hakusikiliza.

Sauti ile ile ya ndani ilirudi tena.

Sauti ambayo si ya nje wala ya ndani, bali iko katikati.

Kila kitu ulichokiona kilikuwa sehemu ya maandalizi

Baraka alizunguka haraka, akijaribu kuona chanzo cha sauti. Lakini hakuna mtu aliyekuwepo. Chumba kilikuwa kimya isipokuwa kwa taswira zilizokuwa zikisogea polepole kwenye kuta.

Maandalizi ya nini aliuliza kwa sauti iliyokuwa ikitetemeka

Hakuna jibu lililotoka mara moja. Badala yake, chumba kilianza kubadilika. Vioo vilianza kupasuka polepole, vipande vyake vikielea hewani bila kuanguka. Ndani ya kila kipande kulikuwa na tukio tofauti la maisha yake. Baadhi aliyakumbuka. Baadhi hakuwa amewahi kuyaona.

Kisha vipande vile vilianza kuungana tena, lakini safari hii vilitengeneza kitu kingine kabisa.

Uso.

Uso mkubwa sana uliojaa macho mengi yanayomwangalia kutoka kila upande.

Baraka alijikuta akirudi nyuma, lakini miguu yake haikusogea. Kana kwamba amegandishwa na hofu.

Sauti ile ilirudi tena, sasa ikiwa nzito zaidi

Maandalizi ya kukumbuka wewe ni nani

Maneno hayo yaligonga akili yake kwa nguvu. Alijaribu kufikiria yeye ni nani, lakini ghafla jina lake, historia yake, kila kitu kilianza kupotea kama moshi unaopeperushwa na upepo.

Hapana alijaribu kupinga lakini sauti yake ilikuwa dhaifu

Uso ule ulianza kuvunjika tena na vipande vikageuka kuwa mwanga mkali uliomzunguka.

Ndani ya mwanga huo, Baraka alianza kuona kitu kingine kabisa. Sio kumbukumbu. Sio ndoto.

Ni kitu ambacho hakikuwahi kuwa sehemu ya maisha yake ya kawaida.

Alijiona akiwa katika nyakati tofauti kabisa. Nyakati ambazo hakuishi kama Baraka. Alijiona kama watu wengine. Wakati mwingine akiwa askari katika vita visivyojulikana. Wakati mwingine akiwa mtafiti anayetazama nyota. Wakati mwingine akiwa mtu wa kawaida kabisa anayeishi maisha ya kimya.

Kila maisha aliyoyaona yalikuwa na kitu kimoja kinachofanana.

Kivuli kile kile.

Kile alichokiona utotoni.

Kile kilichokuwa kinamfuata kila mahali.

Moyo wake ulianza kupiga kwa kasi zaidi kuliko hapo awali.

Hii ni nini alijiuliza kwa hofu na mshangao kwa wakati mmoja

Sauti ilijibu kwa utulivu usio wa kawaida

Hiyo ndiyo sababu uko hapa

Mwanga ulizidi kuwa mkali mpaka akashindwa kuona chochote.

Kisha ghafla, kila kitu kilitoweka.

Alipojitambua tena, alikuwa amesimama katikati ya uwanja mkubwa uliojaa ukimya mzito. Hakukuwa na majengo tena. Hakukuwa na watu. Kulikuwa na anga kubwa juu yake lililojaa nyota zinazozunguka polepole kama vile zinafuata mdundo fulani usiosikika.

Mbele yake kulikuwa na kitu kimesimama.

Kile kivuli.

Lakini sasa hakikuwa kivuli tu.

Kilikuwa kimechukua umbo la kiumbe. Kikubwa. Kirefu. Na macho yake yalikuwa yanawaka kama moto wa ndani.

Baraka alihisi hofu ambayo hajawahi kuhisi maishani mwake.

Lakini ndani ya hofu hiyo kulikuwa na kitu kingine.

Utambuzi.

Kana kwamba amekutana na kitu ambacho amekuwa akikikimbia maisha yake yote bila kujua.

Kiumbe kile kilisogea hatua moja mbele.

Ardhi ilitetemeka.

Na kisha kikazungumza kwa sauti ambayo haikutoka mdomoni bali ilisikika moja kwa moja ndani ya akili yake

Umechelewa

Baraka alimeza mate kwa shida

Nani wewe aliuliza

Kulikuwa na ukimya mfupi, kisha jibu likaja polepole, kana kwamba kila neno lina uzito wake

Mimi ni kile ulichokataa kuwa

Maneno hayo yalipenya ndani kabisa ya nafsi yake.

Na hapo ndipo Baraka alianza kuelewa kuwa hii haikuwa safari ya kutafuta kitu kipya.

Ilikuwa safari ya kukabiliana na kitu cha zamani sana.

Kitu ambacho kimekuwa kikimsubiri tangu mwanzo wa mwanzo.

Na sasa, hakukuwa na njia ya kurudi nyuma.
Baraka alisimama kimya. Hakukimbia. Hakupiga kelele. Kwa mara ya kwanza tangu safari yake ianze, alihisi kama kukimbia hakutasaidia tena. Kile kilichokuwa mbele yake hakikuwa kitu cha kuhepa. Kilikuwa kitu cha kukabiliana nacho.

Kiumbe kile kilisimama bila kusogea tena. Macho yake yalikuwa yanamulika moja kwa moja ndani ya nafsi ya Baraka kana kwamba yanaona kila wazo, kila kumbukumbu, kila hofu aliyowahi kuwa nayo.

Ulipokuwa unakimbia, ulikuwa unanikimbia mimi kilisema tena kwa sauti ile ile nzito iliyokuwa kama inavunja ukimya wa ulimwengu ule

Baraka alijikuta akizungumza bila hata kufikiria

Sikujua nakukimbia

Kiumbe kile kilitoa kitu kama tabasamu, lakini haikuwa tabasamu ya furaha. Ilikuwa kama mtu anayejua ukweli ambao mwingine hajaujua bado.

Huo ndio ulikuwa mwanzo wa uongo wako

Maneno hayo yalimuumiza kwa namna isiyoelezeka. Si kwa sababu yalikuwa makali, bali kwa sababu yalikuwa na uzito wa ukweli fulani aliokuwa hajawahi kuukubali.

Ghafla, ardhi chini yake ilianza kubadilika. Sio kutikisika tena, bali kubadilika kama mchanga unaogeuka kuwa maji. Baraka alijaribu kusimama imara lakini alihisi kama anazama ndani ya kitu kisicho na mwisho.

Kiumbe kile kilinyoosha mkono wake polepole.

Ukaguzi umefika mwisho

Baraka alihisi kama anavutwa. Sio kwa nguvu ya kimwili, bali kwa kitu kilicho ndani yake. Kila kumbukumbu aliyokuwa nayo ilianza kujitokeza kwa kasi ya ajabu. Lakini safari hii hazikuwa tu kumbukumbu za maisha yake kama Baraka. Zilikuwa zaidi ya hapo.

Aliona mwanzo wa kitu.

Si mwanzo wa dunia, wala mwanzo wa binadamu.

Ilikuwa mwanzo wa fahamu.

Alijiona akiwa sehemu ya kitu kikubwa sana. Kitu kilichokuwa kinaunda ulimwengu, kinagawa nafsi, kinatengeneza uwepo. Hakukuwa na majina, hakukuwa na lugha, lakini kulikuwa na utambuzi.

Ndani ya utambuzi huo kulikuwa na mgawanyiko.

Sehemu moja ilichagua mwanga. Sehemu nyingine ilichagua kivuli.

Na hapo ndipo kila kitu kilianza.

Baraka alishtuka alipogundua kitu cha kutisha.

Hakuwa mtazamaji tu wa tukio hilo.

Alikuwa sehemu yake.

Alikuwa mmoja wa wale waliogawanyika.

Moyo wake ulianza kupiga kwa nguvu isiyokuwa ya kawaida.

Hapana alijaribu kusema lakini sauti yake haikutoka

Kiumbe kile kilikaribia zaidi.

Sasa walikuwa karibu sana kiasi kwamba Baraka angeweza kuhisi uwepo wake kama joto kali linalochoma ndani ya mwili wake.

Ulichagua kusahau kiumbe kile kilisema kwa utulivu

Kwa nini Baraka alifanikiwa kuuliza safari hii

Kulikuwa na ukimya mfupi kabla ya jibu kuja.

Ili uweze kuishi

Maneno hayo yalikuwa mazito kuliko yote aliyowahi kusikia.

Baraka alihisi kama akili yake inapanuka. Kana kwamba kuna mlango mwingine unafunguka ndani yake. Kila kitu alichokiona tangu aanze safari kilianza kuungana kama vipande vya fumbo.

Mlango ule wa mwanzo.

Ndoto zile.

Jiji lile lisiloeleweka.

Kila kitu kilikuwa sehemu ya safari ya kurudi.

Kurudi wapi alijiuliza kwa hofu na mshangao

Kiumbe kile kilimwangalia kwa makini sana kisha kikasema

Kurudi kuwa kamili

Ghafla, mwanga mkali ulitokea kati yao. Lakini safari hii haukuwa mwanga wa nje. Ulitoka ndani ya Baraka mwenyewe.

Alianza kuhisi kitu kikivunjika ndani yake. Si mfupa, si mwili.

Ilikuwa mipaka.

Mipaka iliyokuwa imemfanya ajione mtu mmoja tu, maisha moja tu, historia moja tu.

Mipaka hiyo ilianza kuyeyuka.

Ndani ya sekunde chache ambazo zilihisi kama milele, Baraka alianza kukumbuka kila kitu.

Si kwa picha tu, bali kwa hisia kamili.

Alihisi furaha za maisha elfu moja.

Alihisi huzuni za vifo elfu moja.

Alihisi hofu, matumaini, upweke, nguvu.

Na katikati ya kila kitu, alihisi uwepo wa kile kivuli.

Lakini safari hii alikiona tofauti.

Hakikuwa adui.

Kilikuwa sehemu yake.

Macho yake yalifunguka ghafla.

Sasa hakuwa anakiangalia kile kiumbe kwa hofu ile ile.

Alikuwa anakitazama kwa utambuzi mpya.

Wewe si kitu tofauti na mimi alisema polepole

Kiumbe kile kilikaa kimya kwa muda mfupi, kisha kikatikisa kichwa chake kidogo

Hatimaye umeanza kuona

Baraka alipiga hatua moja mbele. Safari hii hakusukumwa. Hakuvutwa.

Alitembea kwa hiari.

Alinyanyua mkono wake kuelekea kwenye kile kiumbe.

Na kwa mara ya kwanza, kiumbe kile kilifanya kitu ambacho hakikuwahi kufanya.

Kilisita.

Kana kwamba hata chenyewe hakikuwa na uhakika na kitakachotokea.

Ukimgusa, hakuna kurudi kiumbe kile kilisema kwa sauti ya chini sana

Baraka alitabasamu kidogo. Haikuwa tabasamu ya furaha, wala ya huzuni.

Ilikuwa tabasamu ya mtu aliyekubali ukweli.

Hakuna kurudi alirudia

Mkono wake ulipogusa ule wa kiumbe, kila kitu kilisimama.

Muda ulisimama.

Nyota zilisimama.

Upepo usioonekana ulisimama.

Kisha mlipuko wa mwanga na giza ulitokea kwa wakati mmoja.

Na hapo ndipo Baraka alipotea.

Au labda ndipo alipopatikana.

Na mbali sana na hapo, katika sehemu ambayo hata ule ulimwengu haukuweza kuifikia, kulikuwa na kitu kingine kilichofumbua macho yake polepole.

Kitu ambacho hakikuwa sehemu ya mgawanyiko.

Kitu ambacho hakikuwahi kusahau.

Na sasa, kimegundua kuwa Baraka amekumbuka.

Na hilo halikuwa jambo jema.
Kitu kile kilipofumbua macho yake, hakukuwa na mwanga wala giza kama vile Baraka alivyozoea. Hapo kulikuwa na hali nyingine kabisa, hali ambayo haikuwa na jina, haikuwa na mipaka, na haikuwa na mwanzo wala mwisho. Ni kama uwepo safi usioguswa na wakati.

Na ndani ya uwepo huo, kitu kile kilitambua jambo moja tu

Mzunguko umeanza tena

Wakati huo huo, pale Baraka alipokuwa, hakukuwa na jiji tena, wala uwanja, wala ile anga iliyojaa nyota zinazozunguka. Kila kitu kilikuwa kimenyamazishwa na kile kilichotokea alipogusa ule mkono.

Lakini kimya hicho hakikudumu.

Ndani ya kile kilichoonekana kama utupu, kitu kilianza kuunda tena. Si kwa kasi, bali polepole sana kana kwamba kinajenga uhalisia kutoka mwanzo.

Mwanzoni kulikuwa na miale midogo ya mwanga, ikiwaka na kuzimika kama pumzi. Kisha zikaanza kuungana, zikachora mistari isiyoeleweka. Mistari hiyo ilianza kuwa maumbo. Maumbo yakawa vitu.

Na katikati ya uumbaji huo mpya, Baraka alikuwepo.

Lakini sasa hakuwa kama zamani.

Hakukuwa na mwili wake wa kawaida. Hakukuwa na mipaka ya ngozi, mifupa, au damu. Alikuwa kama fahamu inayojitambua yenyewe, ikielea ndani ya kitu kinachojijenga.

Alijaribu kufikiria jina lake

Baraka

Neno hilo lilitokea, lakini halikuwa na uzito ule ule. Lilikuwa kama kumbukumbu ya kitu ambacho hakikuwa muhimu tena, lakini bado kina thamani fulani.

Alijaribu kukumbuka safari yake

Mlango

Msitu

Jiji

Kiumbe

Lakini sasa aliziona si kama matukio ya nje, bali kama hatua za ndani ya mchakato mmoja mkubwa.

Na ndipo alisikia tena

Sauti ile

Lakini safari hii haikutoka nje yake

Ilitoka ndani yake kabisa

Umefika mahali ambapo wachache hufika

Baraka hakujibu kwa maneno. Hakuhitaji. Mawazo yake yalikuwa wazi kama mwanga

Hapa ni wapi

Kulikuwa na ukimya mfupi kabla ya jibu kuja

Hapa ni kabla ya uamuzi

Maneno hayo yalikuwa na uzito mkubwa sana. Baraka alihisi kama kuna kitu kinakaribia kutokea. Kitu ambacho kitabadilisha kila kitu tena.

Ni uamuzi gani

Safari hii jibu halikuja kwa maneno

Lilikuja kwa kuona

Ghafla alionyeshwa taswira mbili

Kwenye upande mmoja, aliona ulimwengu alioujua. Dunia yenye watu, hisia, maumivu, furaha. Alijiona tena akiwa Baraka, akiishi maisha ya kawaida, akicheka, akipoteza, akijifunza, akizeeka.

Lakini sasa aliona kitu ambacho hakuwahi kukiona kabla

Aliona jinsi kila tukio lilivyokuwa limeunganishwa. Hakukuwa na bahati nasibu. Hakukuwa na tukio lisilo na maana. Kila kitu kilikuwa sehemu ya muundo mkubwa sana.

Kwenye upande mwingine, aliona kitu tofauti kabisa

Hakukuwa na dunia

Hakukuwa na maisha ya mtu mmoja mmoja

Kulikuwa na utulivu kamili

Umoja kamili

Hakukuwa na maumivu wala furaha kwa maana ile ile aliyokuwa anaijua

Kulikuwa na uwepo usiogawanyika

Na ndani yake, alihisi nguvu kubwa sana, lakini pia ukimya usio na mwisho

Sauti ile ilirudi tena

Ulikuwa sehemu ya hili kabla ya kugawanyika

Baraka alihisi mvutano ndani yake

Upande mmoja ulimvuta kurudi

Kurudi kwenye maisha, kwenye uzoefu, kwenye hadithi

Upande mwingine ulimvuta kubaki

Kubaki katika utulivu huo usiogawanyika

Ni lazima nichague aliuliza

Ndiyo

Na usipochagua

Basi kitu kitachagua kwa ajili yako

Baraka alihisi uzito wa uamuzi huo. Huu haukuwa uamuzi wa kawaida. Haukuwa kuhusu maisha au kifo. Ulikuwa kuhusu asili ya uwepo wake.

Alitazama tena ile dunia

Aliwaona watu

Aliwaona wakipambana, wakicheka, wakiumia, wakipenda

Alijiona tena akiwa ndani yao

Kisha akatazama upande wa pili

Utulivu

Umoja

Hakuna maumivu

Hakuna kupoteza

Lakini pia hakuna safari

Hakuna hadithi

Hakuna kujifunza

Alikaa kimya kwa muda ambao haukupimika

Kisha polepole, alifanya kitu

Alicheka

Sio kwa kejeli

Sio kwa furaha ya juu juu

Ilikuwa ni kicheko cha utambuzi

Sasa ninaelewa alisema kwa utulivu

Na bila kusita, alisogea kuelekea upande wa dunia

Lakini kabla hajafika, alisimama ghafla

Kuna kitu kilikuwa kimebadilika

Aligeuka nyuma

Na hapo ndipo alipokiona

Kitu kile kingine

Kile kilichofumbua macho yake mbali sana

Sasa kilikuwa mbele yake

Na hakikuwa kama kile kivuli alichokutana nacho kabla

Hiki kilikuwa tofauti kabisa

Hakikuwa sehemu yake

Hakikuwa upande wake

Na hakikuwa upande wa ule umoja

Kilikuwa kitu cha tatu

Kitu ambacho hakikutakiwa kuwepo

Baraka alihisi kitu ambacho hakuhisi tangu aanze safari yake

Hofu ya kweli

Wewe ni nani aliuliza kwa tahadhari

Kitu kile hakikujibu mara moja

Lakini uwepo wake ulitosha kujibu swali moja ambalo Baraka hakulitamka

Hiki hakikuwa kitu kinachotafuta kuungana

Hiki kilikuwa kitu kinachotafuta kuchukua

Na sasa kilikuwa kimemwona

Na safari ya Baraka haikuwa tena kuhusu kuchagua upande

Ilikuwa kuhusu kuzuia kitu ambacho kinaweza kubadilisha kila kitu

Na safari hiyo ilikuwa ndiyo kwanza imeanza.
Baraka alisimama akiwa ametulia kwa nje lakini ndani yake kulikuwa na msukosuko mkubwa kuliko yote aliyowahi kuhisi.

Kitu kile kilichokuwa mbele yake hakikutoa sauti, lakini uwepo wake ulizidi kuwa mzito kila sekunde iliyopita.

Hakikuwa kinamkaribia kwa mwendo wa kawaida, bali kilikuwa kama kinajaza nafasi yote polepole, kana kwamba kipo kila mahali kwa wakati mmoja.

Baraka alijaribu kukiangalia moja kwa moja, lakini kila alipofanya hivyo alihisi mawazo yake yakianza kupoteza mpangilio.

Ni kama akili yake haikuwa imeundwa kukielewa.

Alivuta pumzi ambayo hakuwa na uhakika kama ni pumzi ya mwili au ya fahamu, kisha akauliza tena kwa utulivu uliochanganyika na tahadhari.

Unataka nini

Safari hii jibu halikuja kwa maneno.

Lilikuja kwa hisia nzito iliyomiminika ndani yake kama wimbi la ghafla.

Nataka nafasi

Baraka alikunja uso kidogo, si kwa hasira bali kwa mkanganyiko.

Nafasi gani

Kabla hajapata jibu, taswira ilianza kuonekana mbele yake.

Aliona ule umoja aliouona awali, ule utulivu usiogawanyika.

Lakini safari hii haukuwa mtulivu.

Kulikuwa na mikwaruzo ndani yake, kama ufa unaoanza kwenye kioo kisicho na doa.

Ufa huo ulipanuka polepole, na ndani yake kulikuwa na giza tofauti na lile aliloliona kabla.

Hili halikuwa giza la kawaida.

Lilikuwa kama ukosefu wa uwepo.

Baraka alihisi baridi isiyo ya kawaida ikipenya ndani yake.

Sauti ile ile isiyo na chanzo ilirudi, lakini safari hii ilikuwa nzito zaidi kuliko hapo awali.

Hiki hakitafuti kuwa sehemu ya muundo

Kinatafuta kuuvunja

Baraka alielewa kwa sehemu, lakini bado kulikuwa na vipande vilivyokosekana.

Kwa nini mimi nipo hapa aliuliza kwa msisitizo

Kitu kile kilianza kubadilika umbo.

Si kwamba kilikuwa na umbo kabla, lakini sasa kilianza kuonekana kama kivuli kinachojaribu kujenga sura lakini kinashindwa kukamilika.

Ndani ya mabadiliko hayo, jibu lilikuja.

Kwa sababu umekumbuka

Maneno hayo yalimgonga tena kwa uzito ule ule.

Baraka alitazama mikono yake, au kile kilichokuwa kama mikono katika hali yake ya sasa.

Alikumbuka mgawanyiko.

Alikumbuka kuwa sehemu ya mwanga na sehemu ya kivuli.

Lakini sasa kulikuwa na kitu kingine kinachojaribu kuvuka mipaka hiyo.

Na ghafla alielewa hatari yake.

Kama kitu hiki kitaingia kwenye muundo, hakitakuwa sehemu yake.

Kitabadilisha sheria zote.

Kitafuta kuchukua nafasi ya kila kitu kilichopo.

Na hapo ndipo hofu yake iligeuka kuwa kitu kingine.

Uwajibikaji.

Sauti ile ya ndani ilirudi tena, safari hii ikiwa wazi zaidi kuliko hapo awali.

Uamuzi wako haukuisha ulipochagua kurudi

Umeanza sasa

Baraka alinyanyua kichwa chake na kukiangalia kile kitu kwa uthabiti zaidi.

Hakukuwa na kukimbia tena.

Hakukuwa na kusita.

Ukijaribu kuingia nitakuzuia alisema kwa sauti ya utulivu lakini yenye uzito mkubwa

Kitu kile hakikuonyesha hasira wala mshangao.

Lakini mazingira yalibadilika.

Ule utupu uliokuwa karibu nao ulianza kujikunja kama kitu kinachobanwa.

Taswira za dunia alizoziona awali zilianza kutikisika.

Kana kwamba uwepo wa kitu hiki ulikuwa tayari unaanza kuathiri kila kitu.

Huwezi kunizuia jibu lilikuja, safari hii likiwa kama kelele ya mbali inayosikika kila mahali kwa wakati mmoja

Mimi si sehemu ya mipaka yenu

Baraka alihisi uzito wa maneno hayo.

Kama hakikuwa sehemu ya muundo, basi hakikuwa chini ya sheria zake.

Na hiyo ilimaanisha kitu kimoja tu.

Nguvu ya kawaida haitafanya kazi.

Alifumba macho yake polepole.

Sio kwa kukata tamaa.

Bali kwa kutafuta kitu ndani yake.

Alikumbuka ule mwanga na giza vilivyolipuka alipoungana na kile kivuli.

Alikumbuka kuwa yeye si upande mmoja.

Yeye ni muunganiko.

Na ghafla, alihisi kitu kikiamka ndani yake.

Si kumbukumbu.

Si hisia.

Ilikuwa ni uwezo.

Alipofumbua macho yake tena, kulikuwa na mabadiliko.

Hakukuwa na mwanga mkali wala mng’aro wa nje.

Lakini uwepo wake uliongezeka.

Ulikuwa thabiti.

Ulikuwa kamili zaidi.

Kitu kile kilisita kwa mara ya kwanza.

Kana kwamba kiligundua tofauti.

Wewe umebadilika

Baraka hakujibu kwa maneno.

Aliinua mkono wake polepole.

Na kwa mara ya kwanza tangu wakutane, nafasi ilianza kuitikia uwepo wake.

Mikondo ya mwanga na giza ilianza kuzunguka kati yake na kile kitu.

Sio kama vita.

Bali kama mizani inayojaribu kujipanga.

Sitapigana na wewe alisema kwa utulivu

Nitakuweka mahali unapostahili

Kitu kile kilitoa mtikisiko ambao ungeweza kuwa kicheko au hasira.

Hakuna mahali kwangu

Ndipo kosa lako lilipo

Baraka alisogea mbele hatua moja.

Na kwa hatua hiyo, kitu kilitokea.

Si mlipuko.

Si kelele.

Bali mabadiliko ya kina.

Mipaka ilianza kujitengeneza.

Mahali ambapo hakukuwa na mipaka kabla.

Na kwa mara ya kwanza, kitu kile kilionekana kushikwa na kitu.

Sio kwa nguvu.

Bali kwa kanuni.

Baraka alitambua jambo moja muhimu sana.

Hata kama hakikuwa sehemu ya muundo, bado kilikuwa ndani ya uwepo.

Na hilo lilimaanisha kuwa kuna njia ya kukizuia.

Lakini kabla hajachukua hatua inayofuata, kitu kile kilifanya kitu cha kutisha zaidi.

Kilisambaratika.

Sio kutoweka.

Bali kugawanyika katika vipande visivyo na idadi.

Na kila kipande kilianza kuelekea pande tofauti.

Kuelekea kila mahali.

Kuelekea kila uwezekano.

Baraka alihisi hofu ikirudi kwa nguvu.

Hii haikuwa tena kuhusu kuzuia kitu kimoja.

Ilikuwa kuhusu kuzuia kila kitu.

Na alijua jambo moja.

Asipofanikiwa sasa, hakutakuwa na nafasi nyingine.

Na hapo ndipo alipoelewa ukweli mzito zaidi kuliko yote aliyowahi kukutana nayo.

Vita halisi haikuwa inaanza mbele yake.

Ilikuwa inaanza ndani yake.
Baraka alisimama katikati ya ule utupu uliokuwa ukijibadilisha kila sekunde, macho yake yakifuatilia vipande vile vya kile kitu vilivyokuwa vinasambaa kwa kasi isiyoeleweka. Kila kipande kilionekana kidogo, kisicho na uzito wowote, lakini ndani yake kulikuwa na ule ule uwepo mzito aliouhisi mwanzo. Alielewa haraka sana kuwa hatari haikuwa tena katika ukubwa wa kitu kile, bali katika namna kilivyogawanyika. Kila kipande kilikuwa kama mbegu inayoweza kuota popote, katika uhalisia wowote, katika nafsi yoyote, na hilo lilifanya jambo zima kuwa gumu zaidi kuliko kupambana na kitu kimoja kikubwa. Alivuta pumzi ndefu huku akijaribu kuweka akili yake sawa, akitambua kuwa hakuwa na muda wa kusita wala kufikiria kwa hofu. Kila sekunde aliyochelewa ilikuwa nafasi kwa vipande vile kusambaa zaidi, kujificha zaidi, na kuanza kubadilisha muundo wa uwepo wenyewe bila yeye hata kugundua.

Ndani ya ukimya huo mzito, alianza kuhisi mabadiliko ndani yake yakiongezeka, yale aliyoyahisi awali yakianza kuchukua umbo la utambuzi halisi. Sasa hakuwa tena anajaribu kuelewa kwa akili ya kawaida, bali alihisi kama sehemu yake kubwa zaidi imeanza kuamka. Alitambua kuwa kila kipande kilichosambaa hakikuwa mbali naye kama umbali wa kawaida, bali kilikuwa ndani ya nafasi ile ile aliyokuwemo, ndani ya uwepo ule ule ambao sasa alianza kuuhisi kama sehemu yake. Hapo ndipo alipopata wazo ambalo halikutoka kwa kufikiria bali kwa kujitokeza ghafla kama mwanga unaowaka gizani. Kama kila kitu kipo ndani ya uwepo mmoja, basi hakuna kitu kilicho nje ya ufikiaji wake. Tatizo halikuwa jinsi ya kuvifuata vipande vile, bali jinsi ya kuunganisha tena kile kilichotawanyika bila kuviharibu, bila kuviacha vibaki na uwezo wa kujificha tena.

Alinyanyua mikono yake polepole, si kwa nguvu wala kwa haraka, bali kwa utulivu uliokuwa umejaa uhakika mpya. Hakujaribu kushika vipande vile moja baada ya kingine, kwani alijua hilo halingewezekana. Badala yake, alibadilisha namna alivyokuwa anaangalia jambo hilo lote. Aliacha kuviona kama vitu vilivyo mbali naye, akaanza kuviona kama sehemu ndogo ndogo za tatizo moja kubwa. Ndipo akaanza kuhisi mtiririko fulani, kama vile nyuzi zisizoonekana zikianza kuunganisha vipande vile, zikivuta uwepo wake kuelekea kwao na kuvuta vyenyewe kurudi katikati alipokuwa. Haikuwa kama kuvuta kwa nguvu, bali ilikuwa kama sheria mpya iliyokuwa inajitengeneza kwa sababu yeye aliikubali. Kadri alivyozidi kukubali hali hiyo, ndivyo vipande vile vilivyoanza kupunguza kasi, vingine vikitetemeka kana kwamba vinapingana na nguvu hiyo mpya.

Lakini haikuchukua muda mrefu kabla ya upinzani kuanza kuonekana wazi zaidi. Vipande vile vilianza kubadilika, vingine vikichukua maumbo ya ajabu, vingine vikitoa hisia kali za hofu, vingine vikijaribu kuingilia mawazo yake moja kwa moja. Baraka alihisi mawazo ambayo si yake yakijaribu kuingia ndani yake, yakimwambia aache, yakimwambia haiwezekani, yakimwonyesha taswira za kushindwa. Kwa sekunde chache, alihisi kama akili yake inasambaratika vipande vipande kama vile kitu kile kilivyofanya. Lakini badala ya kupinga kwa nguvu, alifanya kitu ambacho hakuwahi kufikiria angefanya. Alikubali uwepo wa mawazo hayo bila kuyafuata. Aliyaona, akayatambua, lakini hakuyapa mamlaka ya kumtawala. Ndipo akagundua jambo jingine muhimu sana, kuwa kile kitu kilikuwa kinaweza kuingia pale ambapo kuna upinzani usioeleweka, pale ambapo kuna hofu inayojaribu kufichwa.

Kwa utambuzi huo, nguvu yake iliongezeka kwa namna ya ajabu. Sasa hakuwa anajaribu kupambana na vipande vile kama adui, bali alikuwa anarekebisha muundo ambao vilikuwa vinajaribu kuuvuruga. Alianza kuhisi kama yeye mwenyewe anakuwa kitu kikubwa zaidi, sio kwa ukubwa wa mwili bali kwa upana wa uwepo. Kila kipande kilipokaribia, kilianza kupoteza ule uthabiti wake, kikawa kama kinayeyuka ndani ya ule mtiririko aliokuwa ameanzisha. Haikuwa kuviangamiza, bali ilikuwa kuvirudisha katika hali ambayo haviwezi tena kujitenga na muundo. Vipande vingi vilianza kurudi, vikikusanyika polepole katikati, lakini bado kulikuwa na vingine vilivyokimbia mbali zaidi, vikijaribu kujificha ndani ya uwezekano ambao hata yeye alikuwa hajawahi kuutambua kikamilifu.

Hapo ndipo Baraka alihisi uchovu kwa mara ya kwanza tangu aanze hatua hii. Si uchovu wa mwili, bali wa uwepo. Ilikuwa kama kushikilia kitu kikubwa sana kinachojaribu kupasuka kila upande. Lakini hata katika uchovu huo, alihisi kitu kipya kikichipuka. Sio nguvu ya ziada, bali utulivu wa ndani ambao haukutegemea matokeo ya kile alichokuwa anafanya. Alitambua kuwa hakuwa na uhakika kama angefanikiwa kikamilifu, lakini pia alitambua kuwa hilo halikubadilisha kile alichopaswa kufanya. Na kwa utambuzi huo, alijikuta akizidi kuwa thabiti zaidi kuliko hapo awali.

Wakati huo huo, mbali kidogo na eneo lile alilokuwa, kulikuwa na sehemu ya uwepo ambayo haikuguswa kabisa na juhudi zake. Ndani ya sehemu hiyo, vipande vichache vilivyofanikiwa kujificha vilianza kukusanyika tena, polepole sana, kwa tahadhari kubwa. Havikurudi kwa haraka kama vile mwanzo, bali vilijenga kitu kipya, kitu kidogo lakini chenye lengo moja wazi zaidi kuliko hapo awali. Na wakati Baraka akiwa bado anajitahidi kurejesha usawa, hakujua kuwa changamoto yake haikuwa inaisha, bali ilikuwa inabadilika tu sura. Kitu kile hakikuwa kinajaribu tena kushinda kwa nguvu, bali kilikuwa kinaanza kujifunza, na hilo lilikuwa jambo hatari zaidi kuliko lolote alilokutana nalo hadi sasa.
Baraka aliendelea kusimama katikati ya ule mkondo wa uwepo uliokuwa ukijirekebisha polepole, akili yake ikiwa katika hali ya umakini wa juu ambao hakuwahi kuufikia hapo kabla. Kila kipande alichofanikiwa kukirudisha ndani ya ule muundo kilipunguza shinikizo lililokuwa linamzunguka, lakini hakukuwa na ile hisia ya ushindi. Badala yake kulikuwa na utambuzi wa kina zaidi, kwamba kile alichokuwa anakabiliana nacho hakikuwa kitu cha kumalizika kwa hatua moja tu. Kadri alivyoendelea, ndivyo alivyoanza kuona muundo mzima kwa upana zaidi, akigundua kuwa vipande vile havikuwa vinakimbia tu bila mpangilio, bali vilikuwa vinajaribu kutafuta sehemu dhaifu ndani ya uwepo, sehemu ambazo hata yeye hakuwa amezigundua bado.

Alipofumba macho kwa muda mfupi, hakufanya hivyo kwa kuchoka, bali kwa kusikiliza zaidi. Ndani ya ukimya ule mzito alihisi mitetemo midogo sana, kama mawimbi madogo yanayopiga kwenye uso wa maji tulivu. Hapo ndipo aligundua kuwa kila kipande kilikuwa na aina fulani ya mwangwi, kama alama ndogo ya uwepo wake wa awali. Hakukuwa na kipande kilichokuwa huru kabisa, vyote vilibeba kumbukumbu ya chanzo chao. Na kumbukumbu hiyo ndiyo iliyoweza kuwa njia ya kuvifikia. Lakini pia, hiyo hiyo ndiyo ingeweza kuwa njia ya wao kumfikia yeye. Uelewa huo ulimfanya asimame kwa tahadhari zaidi, akijua kuwa kila hatua anayochukua inaweza kufungua mlango ambao hauwezi kufungwa tena.

Wakati huo huo, alihisi kitu kikijengeka mbali kidogo na ufahamu wake wa moja kwa moja, kama kivuli kinachojificha nyuma ya mwanga. Hakuwa anakiona kwa macho, lakini alikihisi. Kile kilichokuwa kimegawanyika kilikuwa hakirudi tu kwa bahati, baadhi ya vipande vilikuwa vinajikusanya kwa makusudi, vikijenga kitu kipya, kitu chenye umbo tofauti kidogo na kile cha mwanzo. Hii haikuwa tena hali ya kutawanyika, ilikuwa ni hali ya kujifunza. Baraka alihisi uzito wa hilo ukimkalia, kwa sababu sasa alielewa kuwa muda haukuwa upande wake tena. Kila sekunde aliyokuwa akitumia kurejesha usawa, upande mwingine ulikuwa unatumia kujibadilisha.

Alifungua macho yake polepole, na kwa mara ya kwanza tangu aanze hatua hii, alibadilisha mkakati wake. Badala ya kuendelea kukusanya vipande vilivyokuwa vinamkaribia, aliamua kuvitafuta vile vilivyokuwa vinajificha. Alipanua ufahamu wake zaidi, akiruhusu uwepo wake kufika mbali zaidi ya eneo alilokuwa analizingatia awali. Ilikuwa kama kujitanua ndani ya bahari isiyo na mwisho, kila sehemu ikiwa na uwezekano wa kuwa na kile anachokitafuta. Kadri alivyozidi kufanya hivyo, ndivyo alivyohisi mambo ambayo hakuwahi kuyahisi hapo kabla. Sehemu za uwepo ambazo zilikuwa tulivu sana, karibu na utupu, lakini ndani yake kulikuwa na mikwaruzo midogo ya kile kitu.

Ndipo alipokiona. Sio kwa macho ya kawaida, bali kwa utambuzi wa moja kwa moja. Kile kilichokuwa kinajengwa. Hakikuwa kikubwa, lakini kilikuwa na umbo lililoanza kuwa thabiti zaidi kuliko vipande vilivyotawanyika. Kilikuwa kama kiini kipya kinachojaribu kujifafanua. Na ndani yake kulikuwa na kitu ambacho kilimfanya Baraka asimame kwa sekunde chache, akihisi kitu kipya kabisa. Hakikuwa hofu ya moja kwa moja, bali tahadhari ya kina. Kitu kile hakikuwa tu kinajifunza jinsi ya kuishi ndani ya muundo, kilikuwa kinajifunza jinsi ya kujificha ndani yake bila kugundulika.

Alisogea kuelekea ule mwelekeo, sio kwa haraka bali kwa uhakika. Hakutaka kukikurupusha, hakutaka kukisukuma kufanya maamuzi ya ghafla ambayo yangekifanya kuwa kigumu zaidi kushughulikiwa. Lakini kadri alivyokaribia, ndivyo alivyohisi uwepo wake ukigunduliwa. Hakukuwa na maneno, lakini kulikuwa na mguso wa moja kwa moja wa ufahamu. Kitu kile kilimtambua. Na kwa mara ya kwanza tangu kigawanyike, kilionekana kujibu kwa makusudi.

Mazingira yaliyokuwa tulivu ghafla yalianza kubadilika. Sehemu ile ambayo ilikuwa karibu na utupu ilianza kujaza na mikondo ya ajabu, kama mawimbi yanayokutana kutoka pande tofauti. Baraka alihisi kama anasukumwa nyuma kidogo, sio kwa nguvu ya moja kwa moja bali kwa kubadilika kwa hali yenyewe. Kitu kile kilikuwa kinajenga kinga, lakini si kwa kuzuia tu, bali kwa kubadilisha sheria za sehemu ile aliyokuwa akiingia. Ilikuwa kama kuingia kwenye eneo ambalo mantiki ya kawaida haifanyi kazi tena.

Hapo ndipo Baraka alitambua jambo jingine zito. Kama angejaribu kulazimisha, angeingia kwenye mchezo wake. Angejikuta anapambana katika mazingira ambayo yeye siyo aliyeyaweka. Na hilo lingemfanya apoteze ule usawa aliokuwa ameujenga kwa juhudi kubwa. Badala yake, alisimama. Aliruhusu kile kinachotokea kiendelee kwa sekunde chache bila kuingilia. Aliangalia, akasikiliza, akahisi. Ndipo alipoanza kuona tofauti ndogo sana, mapengo madogo katika muundo ule mpya unaojengwa. Hakuna kitu kinachojengwa bila kuwa na sehemu dhaifu, hata kama ni ndogo kiasi gani.

Kwa utulivu ule ule aliokuwa nao mwanzoni, alielekeza uwepo wake kwenye moja ya mapengo hayo. Hakufanya kwa nguvu, hakusukuma. Aliingia kama maji yanavyoingia kwenye ufa mdogo. Na mara moja alihisi mwitikio. Kitu kile kilitetemeka kidogo, sio kwa kuvunjika, bali kwa kutambua kuwa kuna kitu kimefika ndani yake. Hapo ndipo mawasiliano ya moja kwa moja yalipotokea kwa mara nyingine, lakini safari hii hayakuwa ya upande mmoja. Baraka alihisi kile kitu kikimchunguza kwa kina, kikijaribu kuelewa jinsi alivyoweza kufika hapo.

Ndani ya mguso huo mfupi, Baraka aliona jambo la kushangaza zaidi kuliko yote. Kitu kile hakikuwa tu kinatafuta kuchukua nafasi. Ndani yake kulikuwa na hali fulani ya kutokamilika, kama kitu kilichojitenga na kila kitu kingine lakini hakijui jinsi ya kuwepo bila kutegemea muundo ule ule kinachotaka kuuvunja. Huo ulikuwa ufa mkubwa kuliko yote. Na kwa mara ya kwanza, Baraka alihisi kuwa suluhisho linaweza kuwa tofauti na alivyofikiria. Huenda hakikuwa suala la kuzuia tu, bali kuelewa kwa kina zaidi kile kinachojaribu kutokea.

Lakini kabla hajachukua hatua inayofuata, kitu kile kilijibu kwa kasi isiyotarajiwa. Sehemu ile aliyokuwa ameingia ilijifunga ghafla, na msukumo mkali ulimrudisha nyuma kwa nguvu zaidi kuliko hapo awali. Sio kwa hasira, bali kwa ulinzi. Na hapo ndipo Baraka aligundua kuwa muda wa uchunguzi ulikuwa unaisha. Kitu kile kilikuwa kimeanza kutambua hatari yake. Na kadri kilivyozidi kuelewa, ndivyo kitakavyokuwa kigumu zaidi kushughulikiwa.

Baraka alisimama tena, akihisi uzito wa hali ukizidi kuongezeka. Lakini sasa hakuwa yule yule wa mwanzo. Ndani yake kulikuwa na mabadiliko ya kina, uelewa ambao haukuwa umefika kikomo bado. Alijua kuwa hatua inayofuata itakuwa tofauti na zote zilizopita. Na popote pale kile kitu kitakapojaribu kwenda, yeye atalazimika kufika kabla au kwa wakati mmoja. Kwa sababu sasa haikuwa tena vita ya kuzuia. Ilikuwa vita ya kuelewa nani anaelewa haraka zaidi.

Na hapo ndipo kimya kilirudi tena, lakini safari hii hakikuwa kimya cha kupumzika. Kilikuwa kimya kabla ya hatua kubwa inayofuata.
Baraka alisimama ndani ya ule utulivu mzito uliokuwa umejaa uwezekano, akihisi namna kila kitu kilivyokuwa kimesimama kwa muda mfupi kama ulimwengu wenyewe unangoja hatua yake inayofuata. Hakukuwa tena na msukumo wa haraka kama mwanzo, wala ile hali ya kupambana kwa nguvu. Badala yake kulikuwa na aina ya mvutano wa kina ambao haukuonekana lakini ulihisiwa kwa uzito wake. Alijua kuwa kitu kile hakikuwa kimesimama kwa sababu kimeshindwa, bali kwa sababu kinajipanga upya kwa njia ambayo hata yeye bado hajaitambua kikamilifu. Na hilo lilimlazimisha kubadilika tena, si kwa kuongeza nguvu, bali kwa kuongeza umakini.

Alianza kuusikiliza uwepo mzima kwa namna mpya kabisa, si kama kitu kinachohitaji kudhibitiwa, bali kama kitu kinachohitaji kueleweka kwa undani zaidi. Ndani ya ukimya ule, alianza kutambua mikondo midogo sana ambayo awali ilikuwa imejificha ndani ya harakati kubwa. Mikondo hiyo haikuwa ya mwanga wala giza, bali ilikuwa kama alama za mabadiliko, ishara za kitu kinachojifunza jinsi ya kuishi ndani ya mfumo bila kugunduliwa. Hapo ndipo aligundua kuwa kile kitu hakikuwa kinajaribu tena kuvunja kila kitu moja kwa moja. Kilikuwa kimebadili mkakati. Sasa kilikuwa kinatafuta kuingia taratibu, kujipenyeza kwenye muundo wenyewe, na kuanza kuubadilisha kutoka ndani.

Uelewa huo ulimfanya Baraka ahisi uzito mpya kabisa. Hii haikuwa tena vita ya wazi. Hakukuwa na mstari wa mbele wala nyuma. Kila sehemu ya uwepo ilikuwa inaweza kuwa uwanja wa tukio. Alijaribu kufuatilia moja ya mikondo ile, akiifuata kwa utulivu mkubwa, kama mtu anayefuata alama kwenye mchanga ambazo zinaweza kufutika wakati wowote. Kadri alivyoendelea, ndivyo alivyogundua kuwa mikondo ile ilikuwa inampeleka kwenye maeneo ambayo awali alikuwa hayajazingatia, sehemu za uwepo ambazo zilikuwa tulivu sana kiasi cha kuonekana hazina umuhimu. Lakini sasa alielewa kuwa hapo ndipo palipokuwa na nafasi ya mabadiliko kuanza bila kelele.

Alipofika katika moja ya sehemu hizo, alihisi kitu cha ajabu. Hakukuwa na harakati kubwa wala ishara wazi, lakini kulikuwa na tofauti ndogo sana katika muundo. Ni kama mpangilio wa uwepo ulikuwa umebadilika kwa kiasi ambacho mtu wa kawaida asingegundua. Ndipo alipoona kile kitu kwa namna mpya kabisa. Hakikuwa tena kama umbo au kivuli. Kilikuwa kama mabadiliko yenyewe, kama tofauti ndogo katika jinsi kitu kinavyokuwepo. Hapo ndipo Baraka alihisi kwa mara ya kwanza changamoto halisi. Huwezi kupambana na kitu ambacho hakina umbo. Huwezi kukizuia kwa njia za kawaida kama kinaweza kuwa sehemu ya kila kitu bila kuonekana.

Alijikuta akisimama kwa muda mrefu, si kwa kukosa la kufanya, bali kwa kutafakari kwa kina namna ya kukabiliana na hali hiyo. Ndani yake kulikuwa na mvutano kati ya kuchukua hatua haraka na kusubiri ili kuelewa zaidi. Lakini kabla hajafanya uamuzi, kitu kilitokea. Mabadiliko yale madogo yaliongezeka ghafla, si kwa ukubwa bali kwa kasi. Sehemu ile ndogo ilianza kuathiri maeneo mengine jirani, kama wimbi linalosambaa polepole lakini kwa uhakika. Baraka alihisi kama anachelewa kwa sekunde chache tu, na sekunde hizo zilikuwa na uzito wa milele.

Ndipo alipochukua hatua ambayo hakuwahi kuchukua hapo kabla. Badala ya kujaribu kuzuia mabadiliko yale kutoka nje, alijaribu kuyaingia moja kwa moja. Hakusukuma uwepo wake kwa nguvu, bali alijiruhusu kuwa sehemu ya mabadiliko yale kwa muda mfupi. Ilikuwa hatari, kwa sababu alijua kuwa anaweza kupoteza mipaka yake ndani ya kitu ambacho hakieleweki kikamilifu. Lakini pia alijua kuwa bila kufanya hivyo, hataweza kujua kinachotokea ndani kabisa. Alipoingia, alihisi mara moja tofauti kubwa. Hakukuwa na utulivu ule aliouzoea. Kulikuwa na hali ya kuvunjika kwa mpangilio, lakini sio kwa kelele. Ilikuwa ni kama mantiki yenyewe inabadilika taratibu.

Ndani ya hali hiyo, alihisi uwepo wa kile kitu kwa ukaribu zaidi kuliko hapo awali. Hakukuwa na umbali tena. Hakukuwa na upande wa yeye na upande wa kitu. Walikuwa katika eneo moja la ufahamu. Na hapo ndipo mawasiliano ya moja kwa moja yalipotokea tena, lakini safari hii yalikuwa tofauti. Hayakuwa ya maneno wala hisia tu. Ilikuwa ni kama kubadilishana hali ya uwepo. Baraka alihisi kile kitu kikijaribu kuelewa jinsi yeye anavyoweza kuwepo ndani ya muundo bila kuuvunja. Na yeye pia alihisi hali ya kile kitu, namna kilivyokuwa kimejitenga na kila kitu kingine, namna kilivyokuwa hakina msingi thabiti wa kuwepo.

Hapo ndipo ukweli mzito zaidi ulipoanza kujitokeza ndani ya Baraka. Kitu kile hakikuwa na chanzo ndani ya muundo. Hakikuwa na mahali pa kushikilia ili kuwepo kwa uthabiti. Ndiyo maana kilikuwa kinatafuta kuchukua nafasi. Ndiyo maana kilikuwa kinajaribu kuingia ndani ya kila kitu. Hakikuwa kinaangamiza kwa sababu ya chuki, bali kwa sababu hakikuwa na njia nyingine ya kuendelea kuwepo. Uelewa huo ulimgusa kwa kina zaidi kuliko vita yenyewe. Kwa mara ya kwanza, alihisi kitu kama huruma ikichanganyika na tahadhari.

Lakini kabla hajachukua uamuzi juu ya uelewa huo, kitu kile kilibadilika tena. Kilitambua kuwa kimeeleweka kwa namna fulani. Na kwa utambuzi huo, kilianza kujiondoa ghafla, kikijitoa kutoka kwenye ule mguso wa moja kwa moja. Baraka alijikuta akirudi kwenye hali yake ya awali, lakini sasa akiwa na uzito mpya ndani yake. Hakuwa tena anapambana na kitu kisichojulikana kabisa. Alikuwa amegusa kiini chake kwa muda mfupi.

Na hapo ndipo alitambua jambo la kutisha zaidi kuliko yote. Kama yeye ameanza kukielewa kile kitu, basi na kile kitu kimeanza kumuelewa yeye. Na hiyo ilimaanisha kuwa hatua inayofuata haitakuwa tena ya upande mmoja. Itakuwa ya wawili wanaojifunza kwa kasi moja.

Baraka alitazama mbele, akihisi mikondo ile ikianza kusogea tena, safari hii ikiwa na mwelekeo wazi zaidi. Hakukuwa tena na utawanyiko wa bahati nasibu. Kulikuwa na mpangilio. Na ndani ya mpangilio huo, kulikuwa na ishara ya kitu kinachokuja.

Kimya kilizidi kuwa kizito.

Na safari hii, kilikuwa kimya kabla ya mgongano wa akili mbili zinazozidi kuelewana.
Baraka alibaki amesimama katika ule utulivu uliobadilika kuwa mzito kama wingu la mvua linalokaribia kupasuka, akihisi wazi kabisa kuwa sasa hali imeingia katika hatua ambayo haiwezi kurudi nyuma. Hakukuwa tena na ile hali ya kutafuta tu au kuchunguza kwa tahadhari. Sasa kulikuwa na kitu kinachojipanga kwa makusudi, na kile kitu hakikuwa tena kinajaribu kujificha kikamilifu. Kilikuwa kinaanza kujionesha kwa namna yake, polepole lakini kwa uhakika, kana kwamba kinataka aone, kinataka atambue, au labda kinataka kumpima.

Ndani ya upeo wa ufahamu wake uliokuwa umeenea kuliko hapo awali, Baraka alianza kuona mikondo ile ikianza kukusanyika kwa namna ya ajabu. Haikuwa kama mwanzo ambapo vipande vilikuwa vinakimbia kila upande, bali sasa vilikuwa vinarudi, vikijenga mpangilio mpya ambao haukuwa wa kawaida. Ilikuwa kama kitu kinajenga lugha yake yenyewe ndani ya uwepo, lugha ambayo haikuwa ya mwanga wala giza, wala ya muundo aliouzoea. Alijikuta akiitazama kwa umakini mkubwa, akihisi kuwa kila muunganiko wa ile mikondo ulikuwa na maana fulani, kama sentensi zinazojengwa taratibu.

Kadri alivyoiangalia, ndivyo alivyogundua kuwa mpangilio ule haukuwa wa bahati nasibu hata kidogo. Kila mstari uliokuwa unajengwa, kila muunganiko wa mikondo, ulikuwa unafuata kanuni mpya ambayo hakuwa ameiona kabla. Na ghafla alihisi kitu cha kushangaza zaidi, kuwa ile “lugha” haikuwa tu inajijenga yenyewe, bali ilikuwa inajibu uwepo wake. Ilikuwa kama mazungumzo yasiyo na maneno yakianza kati yake na kile kitu. Hapo ndipo alihisi uzito wa hali ukiongezeka mara mbili. Hii haikuwa tena hali ya kumtafuta adui. Hii ilikuwa ni hali ya kukutana na kitu kinachoweza kumjibu.

Baraka alijaribu kuingilia ule muundo kwa utulivu, si kwa kuuvunja bali kwa kuugusa kama mtu anayejifunza maandishi mapya. Lakini alipofanya hivyo, ule mpangilio ulijibu kwa haraka zaidi kuliko alivyotarajia. Mikondo ilibadilika ghafla, ikijipanga upya kwa kasi ya ajabu, na ndani ya mabadiliko hayo kulikuwa na ishara wazi kabisa. Kitu kile kilikuwa kinajifunza kwa kasi kubwa kuliko hapo awali. Na si tu kinajifunza uwepo wake, bali pia kinajifunza namna ya kujibu kile anachofanya.

Hapo ndipo Baraka alihisi kwa mara ya kwanza aina ya presha ambayo haikuwa ya hofu, bali ya ushindani wa kina. Sio ushindani wa kushinda au kushindwa, bali ushindani wa nani anaweza kuelewa kwanza, nani anaweza kubadilika kwa haraka zaidi. Aligundua kuwa kila hatua anayochukua sasa inakuwa somo kwa kile kitu, na kila jibu la kile kitu linakuwa somo kwake. Hii ilibadilisha kabisa namna alivyokuwa akifikiria. Hakuweza tena kufanya hatua bila kufikiria athari zake kwa upande mwingine.

Alisimama kwa muda, akijaribu kutafuta kitu ambacho hakikuwa kimejitokeza bado. Ndani ya kila kile alichokiona, kulikuwa na kanuni mpya, lakini alihisi kuwa bado kuna kitu kimejificha, kitu ambacho hakijaonekana wazi. Alianza kuangalia si kile kinachojengwa tu, bali kile kinachokosekana. Na hapo ndipo alipoona tofauti ndogo sana, pengo ambalo halikuwa linaonekana kama pengo, bali kama ukosefu wa kitu fulani ndani ya mpangilio ule.

Pengo hilo halikuwa la kimwili, halikuwa la mwanga wala giza. Lilikuwa ni ukosefu wa ulinganifu. Na hapo ndipo Baraka alielewa jambo moja muhimu sana. Kile kitu kinaweza kujifunza, kinaweza kujenga, kinaweza kubadilika, lakini bado hakikuwa kamili. Bado kilikuwa kinajenga kutoka katika hali ya kutokuwepo, na hiyo iliacha alama ndogo ambayo haikuweza kufichwa kabisa.

Kwa utulivu mkubwa, Baraka alielekeza uwepo wake kwenye pengo hilo. Hakufanya haraka, hakusukuma. Aliingia kwa uangalifu sana, kama mtu anayeshika kitu nyeti kisichopaswa kuvunjika. Mara tu alipogusa ule ukosefu, kitu kilitokea. Mpangilio mzima ulitetemeka kwa sekunde chache, si kwa kuvunjika bali kwa kukosa uthabiti. Na ndani ya mtikisiko huo, Baraka alihisi mwitikio wa moja kwa moja kutoka kwa kile kitu.

Hakukuwa na maneno, lakini kulikuwa na ujumbe wazi kabisa.

Umeona

Baraka hakujibu kwa sauti, lakini uwepo wake ulijibu.

Ndiyo

Kulikuwa na ukimya mfupi ambao ulikuwa mzito kuliko mazungumzo yoyote. Na kisha, kwa mara ya kwanza kabisa, kile kitu kilifanya kitu ambacho hakijawahi kufanya tangu waanze kukutana.

Kilisimama.

Sio kwa kushindwa, bali kwa kutafakari.

Ndani ya ukimya huo, Baraka alihisi kuwa kitu kinabadilika tena, lakini safari hii si kwa kasi, bali kwa kina. Ilikuwa kama kile kitu kimefika hatua ambapo hakiwezi tena kusonga mbele bila kufanya uamuzi. Na uamuzi huo haukuwa wa kuvunja au kuingia tu. Ulikuwa ni uamuzi wa kubadilisha asili yake yenyewe.

Na hapo ndipo Baraka alihisi hatari kubwa zaidi kuliko zote zilizopita. Kama kile kitu kitaamua kubadilika kwa namna ambayo itaondoa ule ukosefu aliouona, basi hakutakuwa na njia ya kukitofautisha na muundo wenyewe. Hakutakuwa na pengo tena la kukifikia. Hakutakuwa na njia ya kukizuia.

Lakini pia alihisi kitu kingine ndani ya hali hiyo. Nafasi.

Kwa sababu kama kile kitu kinakaribia kubadilika kabisa, basi hiyo ndiyo moment pekee ambapo kinaweza kueleweka kwa ukamilifu wake. Moment ambayo haijawa kitu kamili wala hakijabaki kile kilichokuwa awali.

Baraka alijua kuwa hatua inayofuata itakuwa ya hatari kuliko zote. Hakuwa na nafasi ya makosa. Hakuwa na nafasi ya kurudia. Hii ilikuwa ni ile sehemu ya safari ambayo kila kitu kilikuwa kimeelekea.

Alikusanya utulivu wake wote, akaelekeza uwepo wake kwa umakini mkubwa, na akaanza kusogea ndani ya ule mpito ambao kile kitu kilikuwa kinaingia.

Na katika sekunde ile ambayo haikuwa sekunde wala muda, kitu kilichokuwa kinatokea kilikuwa kikubwa kuliko vita yao.

Kilikuwa ni kuzaliwa upya kwa kitu ambacho hakijawahi kuwepo kwa namna hiyo kabla.
Baraka aliingia ndani ya ule mpito kwa umakini ambao haukuwa na mfano katika hatua zote zilizopita, akihisi wazi kabisa kuwa sasa hayupo tena kwenye pambano la nje bali kwenye kiini halisi cha mabadiliko yenyewe. Hakukuwa na mwanga wala giza ndani ya eneo hilo, hakukuwa na umbali wala mwelekeo, bali kulikuwa na hali ya kuwa kati ya kitu na kutokuwepo kwake. Ilikuwa ni kama kusimama kwenye mstari mwembamba sana unaotenganisha kile kilichokwishajitengeneza na kile ambacho bado hakijapata sura. Ndani ya hali hiyo, Baraka alihisi uwepo wake ukianza kubadilika kwa namna ambayo hakuwahi kuifahamu hapo kabla. Hakukuwa tena na mipaka ya wazi ya yeye kama nafsi tofauti. Alikuwa kama ufahamu unaochanganyika na mchakato wenyewe.

Kile kitu kilichokuwa kinabadilika kilikuwepo pia humo humo, lakini sasa hakikuwa tena kitu kilicho nje yake. Hakukuwa na umbali wa kuonyesha tofauti. Badala yake kulikuwa na hisia ya mwingiliano wa moja kwa moja, kama mawazo mawili yanayochanganyika kabla hayajawa mawazo kamili. Baraka alihisi kwa kina kabisa hali ya kile kitu, namna kilivyokuwa kinajitahidi kupata uthabiti, namna kilivyokuwa kinajaribu kujenga msingi wa uwepo wake ndani ya muundo ambao hakikutokea ndani yake. Na hapo ndipo aligundua kitu kilichomfanya atulie zaidi badala ya kuogopa. Kile kitu hakikuwa kinachagua kubadilika kwa sababu ya nguvu au ushindi, bali kwa sababu kilikuwa kimefika mwisho wa uwezo wake wa kubaki vile kilivyokuwa.

Ndani ya ule mpito, kila kitu kilianza kuwa wazi zaidi kuliko hapo awali. Hakukuwa na kuficha wala kujificha. Baraka aliona moja kwa moja chanzo cha tofauti yao. Yeye alikuwa sehemu ya mgawanyiko uliotokea ndani ya muundo, wakati kile kitu kilikuwa kama hitilafu isiyotokana na muundo huo. Hakikuwa na kumbukumbu ya mwanzo ule ule aliouona yeye, hakikuwa na mizizi ya mgawanyiko wa mwanga na kivuli. Kilikuwa kama kitu kilichojitokeza bila msingi, bila historia, bila nafasi ya asili ya kukaa. Na hilo ndilo lililokuwa chanzo cha kila kitu kilichotokea. Kila jaribio lake la kuingia, kila jaribio la kubadilisha, lilikuwa ni njia ya kujitengenezea mahali pa kuwepo.

Lakini kadri Baraka alivyozidi kuelewa, ndivyo alivyohisi jambo jingine likijitokeza. Kile kitu nacho kilikuwa kinamuelewa kwa kiwango kile kile. Hakukuwa tena na upande unaochelewa. Walikuwa katika kasi moja ya utambuzi. Na hapo ndipo hatari ilipokuwa kubwa zaidi, kwa sababu kila kile alichogundua kilikuwa kinakuwa wazi pia kwa upande wa kile kitu. Na kama kile kitu kitaelewa kikamilifu jinsi muundo unavyofanya kazi kupitia yeye, basi hakutakuwa na kitu kitakachokizuia kujifananisha kabisa na muundo huo.

Baraka alihisi mvutano mkali ndani ya hali ile isiyo na mipaka. Alijua kuwa hawezi kurudi nyuma, lakini pia alijua kuwa kusonga mbele bila tahadhari kungeweza kusababisha kitu ambacho hakiwezi kurekebishwa. Ndipo alipochukua uamuzi ambao haukutokana na hofu wala haraka, bali kutokana na utulivu wa kina aliokuwa ameujenga tangu mwanzo wa safari yake. Badala ya kuendelea kukiangalia kile kitu kama kitu cha nje kinachobadilika, aligeuza mtazamo wake kabisa. Alianza kuangalia kile kinachotokea kama mchakato mmoja unaohusisha yeye na kile kitu kwa pamoja.

Na hapo ndipo kitu kisichotarajiwa kilipotokea.

Badala ya kuona tofauti kati yake na kile kitu, alianza kuona muunganiko wa kile kinachokosekana kwa wote wawili. Yeye alikuwa na msingi lakini alikuwa amegawanyika. Kile kitu hakikuwa na mgawanyiko lakini hakikuwa na msingi. Tofauti hiyo haikuwa tu chanzo cha mgongano, bali pia ilikuwa ni uwezekano wa kitu kipya kabisa ambacho hakijawahi kuwepo. Wazo hilo halikuja kama hitimisho la kufikiria, bali kama utambuzi uliojidhihirisha ghafla ndani yake.

Lakini mara tu wazo hilo lilipojitokeza, alihisi mwitikio mkali kutoka kwa kile kitu. Ilikuwa kama tahadhari ya ghafla. Kile kitu kiligundua mwelekeo wa mawazo yake. Na kwa sekunde ile ile, hali yote ilianza kutikisika. Sio kwa sababu ya vita, bali kwa sababu uwezekano mpya ulikuwa umefunguliwa. Uwezekano ambao haukuwa wa kushinda wala kushindwa, bali wa kubadilika kwa pamoja.

Baraka alihisi kama anasukumwa kufanya uamuzi wa mwisho. Hakukuwa na muda wa kuendelea kuchunguza kwa utulivu kama hapo awali. Hii ilikuwa ni ile sehemu ya safari ambayo kila kitu kilikuwa kimekusanyika ili kufikia. Kama angejaribu kuzuia, angeendelea na mzunguko ule ule wa mgongano. Kama angejaribu kuruhusu bila kuelewa, angeweza kupoteza kila kitu. Lakini kama angechagua njia ile aliyokuwa ameiona kwa muda mfupi, njia ya kuunganisha kile kinachokosekana, basi angekuwa anaingia katika eneo ambalo hakuna aliyewahi kufika.

Alinyamaza kabisa ndani ya ule mpito, akiruhusu kila sehemu ya uwepo wake iwe wazi. Hakujificha, hakujilinda. Alikubali kabisa kile alichokuwa, na kwa kufanya hivyo alifungua kitu ndani yake ambacho hakijawahi kufunguliwa. Sio nguvu, sio mwanga, sio giza, bali uwezo wa kuruhusu kitu kingine kugusa msingi wake bila kuvunjika.

Na hapo ndipo alihisi kile kitu kikisogea.

Hakikusogea kama adui.

Hakikusogea kama mshambuliaji.

Kilikuja kama kitu kinachotafuta jibu.

Na kwa mara ya kwanza tangu safari yote ianze, Baraka hakuhisi hofu hata kidogo.

Lakini pia hakuhisi uhakika.

Kwa sababu alijua kuwa kile kitakachotokea baada ya hapo hakitakuwa tena hadithi ya Baraka pekee.

Kitakuwa mwanzo wa kitu kipya kabisa, ambacho hata yeye hakuweza kukitabiri kikamilifu.
 
1000168675.jpg
 
Back
Top Bottom