Manyanza
Platinum Member
- Nov 4, 2010
- 22,269
- 58,563
Naandika hili kwa heshima kubwa kwa Dkt. Dorothy Gwajima na Waziri wa Vijana kwa sababu ninaamini hili sio suala la udaku tena, bali ni suala la ustawi wa kizazi cha Tanzania.
Kati ya mwaka 2008 hadi 2016 tulishuhudia utamaduni wa magazeti ya udaku kutengeneza watu maarufu kupitia skendo, maisha ya anasa, magari ya kifahari, safari za Dubai na Marekani, na mahusiano yenye utata. Wakati huo mitandao ya kijamii haikuwa imeenea kama ilivyo leo, lakini athari zake zilifika kwa mabinti wengi waliokuwa na umri wa miaka 10 hadi 14. Walikua wakiona mafanikio kama kitu kinachopatikana kupitia kuonekana kwenye vichwa vya habari kuliko kupitia elimu, kazi au biashara.
Leo historia inaonekana kujirudia, ila safari hii kwa kasi zaidi.
Mitandao ya kijamii imekuwa jukwaa la kuonyesha watu wakipeana fedha nyingi hadharani baada ya kusifiwa mbele ya kamera. Tatizo si mtu kutoa zawadi. Tatizo ni pale jambo hilo linapowekwa kama mfano wa mafanikio kwa mamilioni ya vijana wanaofuatilia kila siku.
Kijana anapoona mtu anasifia tajiri halafu anapewa maelfu ya dola mbele ya kamera, anaweza kuanza kuamini kwamba hiyo ndiyo njia ya kufanikiwa. Taratibu tunajenga kizazi kinachoamini umaarufu na ukaribu na wenye fedha vina thamani kuliko juhudi, taaluma na ujasiriamali.
Serikali iko wapi?
Dkt Gwajima , hili ni suala la ustawi wa jamii.
Mheshimiwa Waziri wa Vijana, hili ni suala la mwelekeo wa kizazi.
Tunawaomba msikae kimya. Tunaomba muanzishe kampeni za kitaifa za elimu ya matumizi ya mitandao, kuhimiza maudhui yanayojenga vijana, na kukemea utamaduni wa kumfanya kijana aamini kwamba mafanikio ni maonesho ya fedha badala ya matokeo ya kazi.
Taifa lolote linalotaka kujenga kesho imara lazima lilinde akili za vijana wake leo.
Fedha zinaweza kuvutia macho kwa dakika chache, lakini maadili, kazi na utu ndiyo hujenga taifa kwa vizazi.
Kati ya mwaka 2008 hadi 2016 tulishuhudia utamaduni wa magazeti ya udaku kutengeneza watu maarufu kupitia skendo, maisha ya anasa, magari ya kifahari, safari za Dubai na Marekani, na mahusiano yenye utata. Wakati huo mitandao ya kijamii haikuwa imeenea kama ilivyo leo, lakini athari zake zilifika kwa mabinti wengi waliokuwa na umri wa miaka 10 hadi 14. Walikua wakiona mafanikio kama kitu kinachopatikana kupitia kuonekana kwenye vichwa vya habari kuliko kupitia elimu, kazi au biashara.
Leo historia inaonekana kujirudia, ila safari hii kwa kasi zaidi.
Mitandao ya kijamii imekuwa jukwaa la kuonyesha watu wakipeana fedha nyingi hadharani baada ya kusifiwa mbele ya kamera. Tatizo si mtu kutoa zawadi. Tatizo ni pale jambo hilo linapowekwa kama mfano wa mafanikio kwa mamilioni ya vijana wanaofuatilia kila siku.
Kijana anapoona mtu anasifia tajiri halafu anapewa maelfu ya dola mbele ya kamera, anaweza kuanza kuamini kwamba hiyo ndiyo njia ya kufanikiwa. Taratibu tunajenga kizazi kinachoamini umaarufu na ukaribu na wenye fedha vina thamani kuliko juhudi, taaluma na ujasiriamali.
Serikali iko wapi?
Dkt Gwajima , hili ni suala la ustawi wa jamii.
Mheshimiwa Waziri wa Vijana, hili ni suala la mwelekeo wa kizazi.
Tunawaomba msikae kimya. Tunaomba muanzishe kampeni za kitaifa za elimu ya matumizi ya mitandao, kuhimiza maudhui yanayojenga vijana, na kukemea utamaduni wa kumfanya kijana aamini kwamba mafanikio ni maonesho ya fedha badala ya matokeo ya kazi.
Taifa lolote linalotaka kujenga kesho imara lazima lilinde akili za vijana wake leo.
Fedha zinaweza kuvutia macho kwa dakika chache, lakini maadili, kazi na utu ndiyo hujenga taifa kwa vizazi.