Baada ya ajali hiyo, meli hiyo ilivunjika vipande viwili katika kina cha mita 3,843, kilomita 650 kutoka Canada, na sehemu hizo mbili zilikuwa umbali wa mita 800 kutoka kwa kila mmoja.
Kulikuwa na matatizo fulani wakati wa maandalizi ya meli hii, kulikuwa na mawazo mengi juu ya kiasi gani urefu wa meli unapaswa kuwekwa, ili waya za umeme na mabomba ya maji yaendelee kufanya kazi vizuri.
Kwa mujibu wa Profesa Alho, "Baada ya kuzingatia hilo, walikuwa wameamua urefu wa meli, hata katika tukio la mafuriko, walitathmini kuwa maji hayatafikia urefu wa paa.
"Meli ilijaa maji kabisa, kwa hali hiyo uokoaji hauwezekani, unaweza kuwasha pampu zote za kuondoa maji, unaweza kujaribu njia zote lakini kasi ya maji yanayoingia ni sawa. Hayawezi kutoka kwa kasi."
Hii ni kwa sababu mashimo mengi zilijengwa ambazo zilitengenezwa kwa kuta zisizo na maji. Katika safu mbili za vyumba vya chini ya ardhi Meli haikuweza kuzama wakati ilipofurika.
Kwa mujibu wa Aurilo Soras Murta, profesa na mhandisi wa usafiri katika Chuo Kikuu cha Fluminence, "Mfumo wa kufunga sehemu ya Titanic isiyopitisha maji pia ulikuwa haufanyi kazi ipasavyo."