Hotuba ya uamsho wa Taifa: Siku ya Kupinga Ubabe na Udhalimu

[God is Dead]

Watanzania, ndugu zangu,

Leo tunasimama hapa si kwa hofu — bali kwa hasira. Hasira ya watu waliodhalilishwa kwa miaka. Hasira ya watu waliodhulumiwa hadharani, wakabaki kimya. Hasira ya watu walioumia, lakini wakatakiwa wapige makofi.

Na sasa nawauliza:

Mpaka lini tutakaa kimya? Mpaka lini watoto wetu wateseke huku tukiona? Mpaka lini tutavumilia kuambiwa tuwe wapole wakati tunaumizwa? Mpaka lini?

Wanatuambia tuvumilie, lakini wao hawavumilii hata maneno ya kweli.
Wanatuambia tusipige kelele, lakini wao kila siku wanapiga makelele ya dhuluma.
Wanatuambia tusionee wivu maisha yao mazuri, wakati wametengeneza maisha hayo kwa kutunyonya sisi!

Ndugu zangu, hawa si viongozi tena – hawa ni mabwana wa kisasa.
Wanatufunga kwa hofu, wanatuteka kwa sheria, wanatutisha kwa bastola, na wanatutawala kwa uongo.
Sheria zao si haki, ni minyororo ya kutufunga.

Na tena nakuuliza, ewe Mtanzania:

• Je, ni kosa kusema ukweli?
• Ni kosa kutetea haki yako?
• Ni kosa kuishi kwa heshima na kunyimwa sauti?
• Ni kosa kuwa maskini na kutaka kuamka?

Hapana! Si kosa! Haki haijawahi kuwa kosa.

Lakini sasa wanaleta hofu: wanatuonyesha jeshi, wanatupiga mabomu, wanatufunga bila sababu.
Wanakimbia hoja, wanatumia nguvu.
Wanaogopa sauti ya raia – kwa sababu wanajua ni kubwa kuliko bastola yao.

Wanajificha nyuma ya majina makubwa: “usalama wa taifa”, “amani ya nchi”, “sheria za uchaguzi”, lakini ndani ya pazia hilo, wanapora haki yako ya kuchagua, wanapora haki yako ya kusema, wanapora utu wako.

Wanatuambia tupige magoti mbele ya viongozi wa dini, lakini hao hao viongozi wa dini wanakula mezani na watesi wetu.
Wanatufundisha kufunga macho, huku wao wakifumbua mifuko yetu.

Wasanii tuliowajenga kwa jasho letu leo wanatudharau, wanatutukana kwa kulipwa senti chache.
Wanatumwa kutuita "wavivu", "washenzi", "wasio na shukrani".

Sasa natangaza kwa sauti kubwa:
Hatuko hapa kuomba tena – tupo hapa kudai. Tupo hapa kuchukua!

Siku ya leo, tarehe 29 Oktoba, siyo siku ya maandamano tu – ni siku ya historia.
Siku ya kusema hatutaki tena kuwa kondoo.
Siku ya kusema hatutaki tena kuishi kama watumwa.
Siku ya kusema HATUTAKI TENA UBABE! HATUTAKI TENA UONGOZI WA HOFU!

Tutakutana mitaani, barabarani, vijijini, mijini – lakini si kwa fujo zisizo na dira, bali kwa sauti ya mabadiliko.
Sauti ya mtu aliyekataa kunyanyaswa.
Sauti ya mama aliyenyang'anywa watoto wake.
Sauti ya kijana aliyenyimwa kazi.
Sauti ya mkulima aliyeporwa ardhi.
Sauti ya taifa lililogutuka.

Leo hatuzungumzi kwa utani. Leo tunazungumza kama taifa.
Na taifa linapoamka – hakuna dola inayoweza kulizuia.
Hakuna jeshi linaloweza kulizuia.
Hakuna risasi itakayozima sauti ya umma.

Watanzania, amkeni!
Tukatae kuendelea kuwa masikini katika nchi tajiri.
Tukatae kuendelea kuwa watumwa wa familia chache.
Tukatae kuendelea kuishi kama wageni kwenye ardhi yetu.
Tukatae, tukatae, tukatae!

Na kwa wale waliopandikiza hofu,
kwa wale wanaotufuatilia usiku,
kwa wale wanaotufungulia kesi hewa,
naambiwa hivi: Leo hamtuogopeshi tena.
Mnatuamsha zaidi. Mnatuimarisha. Mnatujenga.

Kwa hiyo Watanzania, haya ndiyo maneno ya mwisho leo:
Simama. Sema. Paza sauti. Tenda.
Usiwe mwoga. Usisubiri. Usijifiche.

Ukombozi hauombi ruhusa. Ukombozi unachukuliwa.
Na sisi, watu wa nchi hii, tumeamua – tunauchukua sasa!

 

[God is Dead]

Watoto wetu na ndugu zetu wamegeuka mbwa wao wa ulinzi,

Leo wamebadili haki ya uchaguzi kuwa wajibu wa kuhimiza kwa kutumia vipaza baada ya kupenda dhuluma,

Wanatenda maasi kwa kujificha kwenye maslahi ya taifa,

Wanajenga Kwa rasilimali na Kodi zetu lakini bado wanahitaji tuwapigie magoti kuwashukuru,

Wanatubambikia kesi, huku wanaotoa hukumu ni wale wanaokula nao meza moja,

Wanatulaghai na amani, huku wao wakimwaga damu za watoto wetu, ndugu zetu na hata majirani zetu,

Wanatumia viongozi wa dini kutulaghai na pepo ya mbinguni huku wao wakifaidi pepo ya duniani,

Ni muda wa vita, hakuna historia inaandikwa kwa kicheko, wala maisha yanayofanikishwa kwa umbea wa amani, tunaishi kwenye njama, ni muda wa kupambana na njama,

Tunavyozidi kukiogopa kifo Kwa kisingizio cha amani ndivyo wanavyozidi kutunyonya na kujilimbikizia Mali,

Hatuwakumbuki, Mkwawa, Mirambo, Sina, Meli, au kinjekitike kwa kuwa walicheka na wakoloni hapana, bali tunawakumbuka kwa kuwa walipigana vita iliyowaheshimisha,

Hakuna maisha mengine baada ya haya ya dunia, kwahiyo ni wajibu wa kila mmoja wetu kuhakikisha kuwa anaheshimisha maisha yake ya hapa duniani,

Tutaishi mpaka lini tukifanyia kazi familia chache, huku familia za wengi zikiteseka na kutaabika kwa kisingizio cha kuilinda amani yetu,

Tanzania ni wazo, na hakuna wazo linalodumu milele, tuna nafasi ya kuja na wazo linaloakisi maisha ya wengi badala ya kung'ang'ana na hili wazo linalonufaisha wachache,

Hii sio amani, ni ujinga, maradhi na umasikini,

Wamelewa mvinyo wa madaraka, ewe shujaa twende oktoba 29 tukapambane na hawa walevi,

Amani ya kweli na yenye kuheshimika inahitaji kilio, machozi na damu, sio umbea wa maneno,

Watakaotiki watakuwa wasaliti wa kwanza, wakifuatiwa na wale mbwa watakaokuwa wanalinda usalama, kisha tutamalizia na wale nguruwe....

 

[Pascal Mayalla]

(Siku ya Kupinga Ubabe na Udhalimu)

Watanzania, ndugu zangu,

Leo tunasimama hapa si kwa hofu — bali kwa hasira. Hasira ya watu waliodhalilishwa kwa miaka. Hasira ya watu waliodhulumiwa hadharani, wakabaki kimya. Hasira ya watu walioumia, lakini wakatakiwa wapige makofi.

Na sasa nawauliza:

Mpaka lini tutakaa kimya? Mpaka lini watoto wetu wateseke huku tukiona? Mpaka lini tutavumilia kuambiwa tuwe wapole wakati tunaumizwa? Mpaka lini?

Wanatuambia tuvumilie, lakini wao hawavumilii hata maneno ya kweli.
Wanatuambia tusipige kelele, lakini wao kila siku wanapiga makelele ya dhuluma.
Wanatuambia tusionee wivu maisha yao mazuri, wakati wametengeneza maisha hayo kwa kutunyonya sisi!

Ndugu zangu, hawa si viongozi tena – hawa ni mabwana wa kisasa.
Wanatufunga kwa hofu, wanatuteka kwa sheria, wanatutisha kwa bastola, na wanatutawala kwa uongo.
Sheria zao si haki, ni minyororo ya kutufunga.

Na tena nakuuliza, ewe Mtanzania:

• Je, ni kosa kusema ukweli?
• Ni kosa kutetea haki yako?
• Ni kosa kuishi kwa heshima na kunyimwa sauti?
• Ni kosa kuwa maskini na kutaka kuamka?

Hapana! Si kosa! Haki haijawahi kuwa kosa.

Lakini sasa wanaleta hofu: wanatuonyesha jeshi, wanatupiga mabomu, wanatufunga bila sababu.
Wanakimbia hoja, wanatumia nguvu.
Wanaogopa sauti ya raia – kwa sababu wanajua ni kubwa kuliko bastola yao.

Wanajificha nyuma ya majina makubwa: “usalama wa taifa”, “amani ya nchi”, “sheria za uchaguzi”, lakini ndani ya pazia hilo, wanapora haki yako ya kuchagua, wanapora haki yako ya kusema, wanapora utu wako.

Wanatuambia tupige magoti mbele ya viongozi wa dini, lakini hao hao viongozi wa dini wanakula mezani na watesi wetu.
Wanatufundisha kufunga macho, huku wao wakifumbua mifuko yetu.

Wasanii tuliowajenga kwa jasho letu leo wanatudharau, wanatutukana kwa kulipwa senti chache.
Wanatumwa kutuita "wavivu", "washenzi", "wasio na shukrani".

Sasa natangaza kwa sauti kubwa:
Hatuko hapa kuomba tena – tupo hapa kudai. Tupo hapa kuchukua!

Siku ya leo, tarehe 29 Oktoba, siyo siku ya maandamano tu – ni siku ya historia.
Siku ya kusema hatutaki tena kuwa kondoo.
Siku ya kusema hatutaki tena kuishi kama watumwa.
Siku ya kusema HATUTAKI TENA UBABE! HATUTAKI TENA UONGOZI WA HOFU!

Tutakutana mitaani, barabarani, vijijini, mijini – lakini si kwa fujo zisizo na dira, bali kwa sauti ya mabadiliko.
Sauti ya mtu aliyekataa kunyanyaswa.
Sauti ya mama aliyenyang'anywa watoto wake.
Sauti ya kijana aliyenyimwa kazi.
Sauti ya mkulima aliyeporwa ardhi.
Sauti ya taifa lililogutuka.

Leo hatuzungumzi kwa utani. Leo tunazungumza kama taifa.
Na taifa linapoamka – hakuna dola inayoweza kulizuia.
Hakuna jeshi linaloweza kulizuia.
Hakuna risasi itakayozima sauti ya umma.

Watanzania, amkeni!
Tukatae kuendelea kuwa masikini katika nchi tajiri.
Tukatae kuendelea kuwa watumwa wa familia chache.
Tukatae kuendelea kuishi kama wageni kwenye ardhi yetu.
Tukatae, tukatae, tukatae!

Na kwa wale waliopandikiza hofu,
kwa wale wanaotufuatilia usiku,
kwa wale wanaotufungulia kesi hewa,
naambiwa hivi: Leo hamtuogopeshi tena.
Mnatuamsha zaidi. Mnatuimarisha. Mnatujenga.

Kwa hiyo Watanzania, haya ndiyo maneno ya mwisho leo:
Simama. Sema. Paza sauti. Tenda.
Usiwe mwoga. Usisubiri. Usijifiche.

Ukombozi hauombi ruhusa. Ukombozi unachukuliwa.
Na sisi, watu wa nchi hii, tumeamua – tunauchukua sasa!

---

Leo ndio nimekubali huyu ni Okoth p'Bitek , Mzee wa Song of Lawino na song of Ocol.

Hotuba nzuri ila sii wengi wanawajua Watanzania when it comes kwenye kudai haki zao. Maneno marefu mazuri, matamu ya kutia moyo, lakini tukija kwenye vitendo, ni mbingu na nchi Thread 'Watanzania ni maneno maneno na kulialia, Vitendo 0. Katiba ni maneno tu! Je, 2023 tuendeleze maneno matupu na kulialia au tubadilike tufanye kitu?' Watanzania ni maneno maneno na kulialia, Vitendo 0. Katiba ni maneno tu! Je, 2023 tuendeleze maneno matupu na kulialia au tubadilike tufanye kitu?

P

 

[Magonjwa Mtambuka]

....Watakaotiki watakuwa wasaliti wa kwanza, wakifuatiwa na wale mbwa watakaokuwa wanalinda usalama, kisha tutamalizia na wale nguruwe....

Unadiriki kuwaita watu mbwa na nguruwe?😂

Cc: Mimi Wewe Yule

 

[The Father of All]

Watanzania, ndugu zangu,

Leo tunasimama hapa si kwa hofu — bali kwa hasira. Hasira ya watu waliodhalilishwa kwa miaka. Hasira ya watu waliodhulumiwa hadharani, wakabaki kimya. Hasira ya watu walioumia, lakini wakatakiwa wapige makofi.


Na sasa nawauliza:


Mpaka lini tutakaa kimya? Mpaka lini watoto wetu wateseke huku tukiona? Mpaka lini tutavumilia kuambiwa tuwe wapole wakati tunaumizwa? Mpaka lini?


Wanatuambia tuvumilie, lakini wao hawavumilii hata maneno ya kweli.
Wanatuambia tusipige kelele, lakini wao kila siku wanapiga makelele ya dhuluma.
Wanatuambia tusionee wivu maisha yao mazuri, wakati wametengeneza maisha hayo kwa kutunyonya sisi!


Ndugu zangu, hawa si viongozi tena – hawa ni mabwana wa kisasa.
Wanatufunga kwa hofu, wanatuteka kwa sheria, wanatutisha kwa bastola, na wanatutawala kwa uongo.
Sheria zao si haki, ni minyororo ya kutufunga.


Na tena nakuuliza, ewe Mtanzania:

• Je, ni kosa kusema ukweli?
• Ni kosa kutetea haki yako?
• Ni kosa kuishi kwa heshima na kunyimwa sauti?
• Ni kosa kuwa maskini na kutaka kuamka?

Hapana! Si kosa! Haki haijawahi kuwa kosa.


Lakini sasa wanaleta hofu: wanatuonyesha jeshi, wanatupiga mabomu, wanatufunga bila sababu.
Wanakimbia hoja, wanatumia nguvu.
Wanaogopa sauti ya raia – kwa sababu wanajua ni kubwa kuliko bastola yao.


Wanajificha nyuma ya majina makubwa: “usalama wa taifa”, “amani ya nchi”, “sheria za uchaguzi”, lakini ndani ya pazia hilo, wanapora haki yako ya kuchagua, wanapora haki yako ya kusema, wanapora utu wako.


Wanatuambia tupige magoti mbele ya viongozi wa dini, lakini hao hao viongozi wa dini wanakula mezani na watesi wetu.
Wanatufundisha kufunga macho, huku wao wakifumbua mifuko yetu.


Wasanii tuliowajenga kwa jasho letu leo wanatudharau, wanatutukana kwa kulipwa senti chache.
Wanatumwa kutuita "wavivu", "washenzi", "wasio na shukrani".


Sasa natangaza kwa sauti kubwa:
Hatuko hapa kuomba tena – tupo hapa kudai. Tupo hapa kuchukua!


Siku ya leo, tarehe 29 Oktoba, siyo siku ya maandamano tu – ni siku ya historia.
Siku ya kusema hatutaki tena kuwa kondoo.
Siku ya kusema hatutaki tena kuishi kama watumwa.
Siku ya kusema HATUTAKI TENA UBABE! HATUTAKI TENA UONGOZI WA HOFU!


Tutakutana mitaani, barabarani, vijijini, mijini – lakini si kwa fujo zisizo na dira, bali kwa sauti ya mabadiliko.
Sauti ya mtu aliyekataa kunyanyaswa.
Sauti ya mama aliyenyang'anywa watoto wake.
Sauti ya kijana aliyenyimwa kazi.
Sauti ya mkulima aliyeporwa ardhi.
Sauti ya taifa lililogutuka.


Leo hatuzungumzi kwa utani. Leo tunazungumza kama taifa.
Na taifa linapoamka – hakuna dola inayoweza kulizuia.
Hakuna jeshi linaloweza kulizuia.
Hakuna risasi itakayozima sauti ya umma.

---

Watanzania, amkeni!
Tukatae kuendelea kuwa masikini katika nchi tajiri.
Tukatae kuendelea kuwa watumwa wa familia chache.
Tukatae kuendelea kuishi kama wageni kwenye ardhi yetu.
Tukatae, tukatae, tukatae!


Na kwa wale waliopandikiza hofu,
kwa wale wanaotufuatilia usiku,
kwa wale wanaotufungulia kesi hewa,
naambiwa hivi: Leo hamtuogopeshi tena.
Mnatuamsha zaidi. Mnatuimarisha. Mnatujenga.


Kwa hiyo Watanzania, haya ndiyo maneno ya mwisho leo:
Simama. Sema. Paza sauti. Tenda.
Usiwe mwoga. Usisubiri. Usijifiche.


Ukombozi hauombi ruhusa. Ukombozi unachukuliwa.
Na sisi, watu wa nchi hii, tumeamua – tunauchukua sasa!

---

Uamsho au unafiki? Mlikuwacwapi ulipoanza utekaji?

 

[Ninaweza]

Uamsho au unafiki? Mlikuwacwapi ulipoanza utekaji?

Anza hapo ulipo

 

[The Father of All]

Anza hapo ulipo

Nianze nini na kufanya nini na kwanini?

 

[adili2]

Watanzania, ndugu zangu,

Leo tunasimama hapa si kwa hofu — bali kwa hasira. Hasira ya watu waliodhalilishwa kwa miaka. Hasira ya watu waliodhulumiwa hadharani, wakabaki kimya. Hasira ya watu walioumia, lakini wakatakiwa wapige makofi.


Na sasa nawauliza:


Mpaka lini tutakaa kimya? Mpaka lini watoto wetu wateseke huku tukiona? Mpaka lini tutavumilia kuambiwa tuwe wapole wakati tunaumizwa? Mpaka lini?


Wanatuambia tuvumilie, lakini wao hawavumilii hata maneno ya kweli.
Wanatuambia tusipige kelele, lakini wao kila siku wanapiga makelele ya dhuluma.
Wanatuambia tusionee wivu maisha yao mazuri, wakati wametengeneza maisha hayo kwa kutunyonya sisi!


Ndugu zangu, hawa si viongozi tena – hawa ni mabwana wa kisasa.
Wanatufunga kwa hofu, wanatuteka kwa sheria, wanatutisha kwa bastola, na wanatutawala kwa uongo.
Sheria zao si haki, ni minyororo ya kutufunga.


Na tena nakuuliza, ewe Mtanzania:

• Je, ni kosa kusema ukweli?
• Ni kosa kutetea haki yako?
• Ni kosa kuishi kwa heshima na kunyimwa sauti?
• Ni kosa kuwa maskini na kutaka kuamka?

Hapana! Si kosa! Haki haijawahi kuwa kosa.


Lakini sasa wanaleta hofu: wanatuonyesha jeshi, wanatupiga mabomu, wanatufunga bila sababu.
Wanakimbia hoja, wanatumia nguvu.
Wanaogopa sauti ya raia – kwa sababu wanajua ni kubwa kuliko bastola yao.


Wanajificha nyuma ya majina makubwa: “usalama wa taifa”, “amani ya nchi”, “sheria za uchaguzi”, lakini ndani ya pazia hilo, wanapora haki yako ya kuchagua, wanapora haki yako ya kusema, wanapora utu wako.


Wanatuambia tupige magoti mbele ya viongozi wa dini, lakini hao hao viongozi wa dini wanakula mezani na watesi wetu.
Wanatufundisha kufunga macho, huku wao wakifumbua mifuko yetu.


Wasanii tuliowajenga kwa jasho letu leo wanatudharau, wanatutukana kwa kulipwa senti chache.
Wanatumwa kutuita "wavivu", "washenzi", "wasio na shukrani".


Sasa natangaza kwa sauti kubwa:
Hatuko hapa kuomba tena – tupo hapa kudai. Tupo hapa kuchukua!


Siku ya leo, tarehe 29 Oktoba, siyo siku ya maandamano tu – ni siku ya historia.
Siku ya kusema hatutaki tena kuwa kondoo.
Siku ya kusema hatutaki tena kuishi kama watumwa.
Siku ya kusema HATUTAKI TENA UBABE! HATUTAKI TENA UONGOZI WA HOFU!


Tutakutana mitaani, barabarani, vijijini, mijini – lakini si kwa fujo zisizo na dira, bali kwa sauti ya mabadiliko.
Sauti ya mtu aliyekataa kunyanyaswa.
Sauti ya mama aliyenyang'anywa watoto wake.
Sauti ya kijana aliyenyimwa kazi.
Sauti ya mkulima aliyeporwa ardhi.
Sauti ya taifa lililogutuka.


Leo hatuzungumzi kwa utani. Leo tunazungumza kama taifa.
Na taifa linapoamka – hakuna dola inayoweza kulizuia.
Hakuna jeshi linaloweza kulizuia.
Hakuna risasi itakayozima sauti ya umma.

---

Watanzania, amkeni!
Tukatae kuendelea kuwa masikini katika nchi tajiri.
Tukatae kuendelea kuwa watumwa wa familia chache.
Tukatae kuendelea kuishi kama wageni kwenye ardhi yetu.
Tukatae, tukatae, tukatae!


Na kwa wale waliopandikiza hofu,
kwa wale wanaotufuatilia usiku,
kwa wale wanaotufungulia kesi hewa,
naambiwa hivi: Leo hamtuogopeshi tena.
Mnatuamsha zaidi. Mnatuimarisha. Mnatujenga.


Kwa hiyo Watanzania, haya ndiyo maneno ya mwisho leo:
Simama. Sema. Paza sauti. Tenda.
Usiwe mwoga. Usisubiri. Usijifiche.


Ukombozi hauombi ruhusa. Ukombozi unachukuliwa.
Na sisi, watu wa nchi hii, tumeamua – tunauchukua sasa!

---

Maneno matamu....