Damaso
JF-Expert Member
- Jul 18, 2018
- 6,236
- 10,774
Katika miaka ya hivi karibuni, Tanzania imekumbwa na ongezeko la matukio ya kutekwa kwa watu—hali inayoibua hofu, mshangao na maswali mazito miongoni mwa raia wake.
Hili si jambo la kawaida, na n
Kinachosikitisha zaidi ni kwamba kuna madai ya kuhusika kwa watu waliomo ndani ya mfumo rasmi wa dola—watu waliokabidhiwa jukumu la kulinda raia na kusimamia haki.
Matukio haya ya kutekwa, mara nyingi yamekuwa ya kimya kimya, bila maelezo ya kutosha, na pasipo hatua madhubuti za kisheria dhidi ya wahusika. Woga umetanda mitaani, familia zimejaa majonzi, na sauti nyingi zimezuiwa kwa hofu ya kutoweka au kuteswa. Tanzania inayojulikana kwa amani na utulivu, sasa inatazamwa kwa jicho la shaka na jumuiya ya kimataifa. Hii ni hatari kubwa kwa sura ya taifa kimataifa.
Lakini swali kuu la msingi ni hili: nini kitatokea iwapo wananchi wa kawaida—waliokata tamaa kwa kukosa msaada wa kisheria—wataamua kuchukua hatua mikononi mwao na kuanza kuwasaka na kuwadhibiti watekaji hawa?
Kwanza, hali kama hiyo inaweza kuibua vurugu zisizotabirika. Mwananchi asiye na mafunzo ya kiusalama anaweza kujikuta akikiuka sheria kwa makosa ya utambulisho au kulipiza kisasi visivyo na ushahidi. Hili linaweza kusababisha majeruhi au vifo vya watu wasio na hatia, na kuingia kwenye mzunguko wa ghasia unaoweza kuchochea machafuko makubwa zaidi.
Pili, serikali inaweza kujibu kwa nguvu dhidi ya vitendo hivyo vya "kujichukulia sheria mkononi", jambo ambalo linaweza kuzidisha ukandamizaji badala ya kuleta suluhisho. Hali hii inaweza kuvuruga amani ya kitaifa, kuharibu mshikamano wa kijamii na kudhoofisha zaidi imani kwa taasisi za haki.
Hata hivyo, hali hii inaonyesha dhahiri kuwa wananchi wamechoka. Ni ujumbe wa wazi kuwa ukimya wa mfumo wa sheria na usalama unaweza kuchochea hasira ya wananchi kufikia kiwango cha kuchukua hatua hatarishi.
Suluhisho la kweli ni moja: uwajibikaji wa kweli kutoka kwa vyombo vya dola. Kuna viongozi wa serikali wanapaswa kuwchia ngazi tu kiroho safi, uwepo wao unazidi kutia hofu watu. Tunapaswa kurejesha imani ya wananchi kwa mfumo wa haki ila kwa viongozi hawa ni kitu kigumu sana.
Tanzania bado ina nafasi ya kupona—lakini si kwa kufumbia macho ukweli mchungu tena kwa uongo ambao unatolewa na viongozi. Ni busara kwa muungwana kupisha mambo kama yamemshinda, IGP, Waziri wa Ulinzi na Naibu wake, pamoja na Wakuu wa Mikoa ambao ndo Wasimamizi wa Ulinzi na Usalama wa Mikoa husika.
Wakati umefika wa kusema: "Sio tena!" Haki na uhai wa kila Mtanzania lazima viheshimiwe, bila kujalisha cheo, nafasi au nguvu alizonazo mtu. Rais, Waziri Mkuu, Spika, IGP na viongozi wengine wana haki sawa na mtanzania mwingine, wasione maisha ya watu wengine hayana umuhimu.
Hili si jambo la kawaida, na n
Kinachosikitisha zaidi ni kwamba kuna madai ya kuhusika kwa watu waliomo ndani ya mfumo rasmi wa dola—watu waliokabidhiwa jukumu la kulinda raia na kusimamia haki.
Matukio haya ya kutekwa, mara nyingi yamekuwa ya kimya kimya, bila maelezo ya kutosha, na pasipo hatua madhubuti za kisheria dhidi ya wahusika. Woga umetanda mitaani, familia zimejaa majonzi, na sauti nyingi zimezuiwa kwa hofu ya kutoweka au kuteswa. Tanzania inayojulikana kwa amani na utulivu, sasa inatazamwa kwa jicho la shaka na jumuiya ya kimataifa. Hii ni hatari kubwa kwa sura ya taifa kimataifa.
Lakini swali kuu la msingi ni hili: nini kitatokea iwapo wananchi wa kawaida—waliokata tamaa kwa kukosa msaada wa kisheria—wataamua kuchukua hatua mikononi mwao na kuanza kuwasaka na kuwadhibiti watekaji hawa?
Kwanza, hali kama hiyo inaweza kuibua vurugu zisizotabirika. Mwananchi asiye na mafunzo ya kiusalama anaweza kujikuta akikiuka sheria kwa makosa ya utambulisho au kulipiza kisasi visivyo na ushahidi. Hili linaweza kusababisha majeruhi au vifo vya watu wasio na hatia, na kuingia kwenye mzunguko wa ghasia unaoweza kuchochea machafuko makubwa zaidi.
Pili, serikali inaweza kujibu kwa nguvu dhidi ya vitendo hivyo vya "kujichukulia sheria mkononi", jambo ambalo linaweza kuzidisha ukandamizaji badala ya kuleta suluhisho. Hali hii inaweza kuvuruga amani ya kitaifa, kuharibu mshikamano wa kijamii na kudhoofisha zaidi imani kwa taasisi za haki.
Hata hivyo, hali hii inaonyesha dhahiri kuwa wananchi wamechoka. Ni ujumbe wa wazi kuwa ukimya wa mfumo wa sheria na usalama unaweza kuchochea hasira ya wananchi kufikia kiwango cha kuchukua hatua hatarishi.
Suluhisho la kweli ni moja: uwajibikaji wa kweli kutoka kwa vyombo vya dola. Kuna viongozi wa serikali wanapaswa kuwchia ngazi tu kiroho safi, uwepo wao unazidi kutia hofu watu. Tunapaswa kurejesha imani ya wananchi kwa mfumo wa haki ila kwa viongozi hawa ni kitu kigumu sana.
Tanzania bado ina nafasi ya kupona—lakini si kwa kufumbia macho ukweli mchungu tena kwa uongo ambao unatolewa na viongozi. Ni busara kwa muungwana kupisha mambo kama yamemshinda, IGP, Waziri wa Ulinzi na Naibu wake, pamoja na Wakuu wa Mikoa ambao ndo Wasimamizi wa Ulinzi na Usalama wa Mikoa husika.
Wakati umefika wa kusema: "Sio tena!" Haki na uhai wa kila Mtanzania lazima viheshimiwe, bila kujalisha cheo, nafasi au nguvu alizonazo mtu. Rais, Waziri Mkuu, Spika, IGP na viongozi wengine wana haki sawa na mtanzania mwingine, wasione maisha ya watu wengine hayana umuhimu.