Rorscharch
JF-Expert Member
- Jul 22, 2013
- 878
- 2,014
Nakumbuka mwaka 2015 jijini Dar es Salaam, kipindi ambacho kishindo cha kampeni za CHADEMA kilikuwa kikubwa. Kati ya matukio yaliyonivutia ni kundi kubwa la watu nililoliona maeneo ya Magomeni likielekea Msimbazi kuhudhuria mikutano ya chama. Ingawa wakati huo sikuwa na mshikamano wa karibu na masuala ya siasa, maandamano hayo yalibadilisha mtazamo wangu kabisa.
Katika kundi lile niliona sura za matumaini—watu wazima, vijana, wanawake na wanaume, wote wakiwa na imani kwamba kupitia kura, mabadiliko ya maisha na taifa yanaweza kupatikana. Siku hiyo, kwa mara ya kwanza, niliingia katika ulimwengu wa ajenda za kisiasa, nikaanza kusoma magazeti, kufuatilia kurasa za mitandao ya kijamii, na kufahamu kwa kina harakati za CHADEMA. Niliona taswira ya Tanzania mpya, ya mfano bora Afrika.
Hata hivyo, mchakato wa uchaguzi ulipofika, nilijikuta nikipigia kura hayati John Pombe Magufuli. Ukweli ni kwamba, hali ya mgombea wa CHADEMA wakati huo haikuvutia, na kilichonikatisha tamaa zaidi ni kuona mtu ambaye awali alichukuliwa kuwa fisadi mkubwa akipewa nafasi ya kuwakilisha chama. Uamuzi huu wa CHADEMA ulionekana kama kujivika magamba badala ya kusimamia misingi yake.
Mwaka 2024, tunapozungumza leo, mitazamo yangu juu ya siasa za Tanzania na hata ulimwengu kwa ujumla imebadilika sana. Nimegundua kwamba, kwa kiasi kikubwa, vyama vingi vya upinzani barani Afrika ni “controlled opposition” – mipango mbadala ya watawala kuendeleza ajenda zao kwa sura tofauti. CHADEMA, kama kweli walikuwa na dhamira ya dhati, wangekuwa wamesimama imara tangu mwanzo kutangaza wazi kuwa, bila katiba mpya, nafasi ya kuongoza nchi ni ndoto.
Aidha, hakuna kiongozi yeyote wa CHADEMA aliyewahi kuja na mapendekezo makini ya kubadili mifumo iliyopo. Mfumo wa sasa umetengenezwa kunufaisha wachache, na badala ya kuleta mapinduzi ya sera na mifumo, CHADEMA inaonekana kutojipambanua wazi mbele ya vijana, kundi ambalo kwa sasa limeachwa katika hali ya huzuni na kuchanganyikiwa.
Katika mifano ya mataifa yaliyoendelea kama Marekani, vyama vyao vinajipambanua wazi kwa sera na itikadi zao. Republicans wanasisitiza soko huru na serikali ndogo, wakati Democrats wanapigania usawa wa kijamii, kodi kubwa kwa matajiri, na ulinzi wa mazingira. Lakini hapa nyumbani, CHADEMA na vyama vingine vya upinzani vina sera zipi zinazovutia na kuhamasisha kizazi kipya?
Vijana wa Tanzania wanakabiliana na changamoto nyingi: ukosefu wa ajira, msongo wa mawazo, umaskini, uraibu wa dawa za kulevya, na hata kupoteza maadili ya kiroho. Badala ya kung’ang’ania vita ya kushinda madaraka—vita ambayo inaonekana kama ndoto—vyama vya upinzani vinapaswa kuwekeza katika kujenga jumuiya zenye nguvu ndani ya jamii.
Badala ya kutumia rasilimali kwa kujenga ofisi za chama, wanapaswa kujikita katika kuanzisha vikundi vya kusaidia vijana na wanawake katika uwekezaji, vikoba, na maendeleo ya pamoja. Hii inaweza kuwa njia bora ya kuleta mabadiliko ya kweli katika maisha ya watu bila kusubiri nafasi ya kuongoza taifa.
Hitimisho:
Vyama vya siasa vinapaswa kuelewa kwamba siasa si tu suala la kushinda chaguzi. Ni suala la kujenga mifumo endelevu ya kuboresha maisha ya watu. Tanzania inahitaji siasa za vitendo—siasa zinazotatua matatizo ya wananchi moja kwa moja badala ya kuwa ahadi tupu za uchaguzi. Upinzani wa kweli sio tu kupinga; ni kuongoza mabadiliko kupitia vitendo.
Katika kundi lile niliona sura za matumaini—watu wazima, vijana, wanawake na wanaume, wote wakiwa na imani kwamba kupitia kura, mabadiliko ya maisha na taifa yanaweza kupatikana. Siku hiyo, kwa mara ya kwanza, niliingia katika ulimwengu wa ajenda za kisiasa, nikaanza kusoma magazeti, kufuatilia kurasa za mitandao ya kijamii, na kufahamu kwa kina harakati za CHADEMA. Niliona taswira ya Tanzania mpya, ya mfano bora Afrika.
Hata hivyo, mchakato wa uchaguzi ulipofika, nilijikuta nikipigia kura hayati John Pombe Magufuli. Ukweli ni kwamba, hali ya mgombea wa CHADEMA wakati huo haikuvutia, na kilichonikatisha tamaa zaidi ni kuona mtu ambaye awali alichukuliwa kuwa fisadi mkubwa akipewa nafasi ya kuwakilisha chama. Uamuzi huu wa CHADEMA ulionekana kama kujivika magamba badala ya kusimamia misingi yake.
Mwaka 2024, tunapozungumza leo, mitazamo yangu juu ya siasa za Tanzania na hata ulimwengu kwa ujumla imebadilika sana. Nimegundua kwamba, kwa kiasi kikubwa, vyama vingi vya upinzani barani Afrika ni “controlled opposition” – mipango mbadala ya watawala kuendeleza ajenda zao kwa sura tofauti. CHADEMA, kama kweli walikuwa na dhamira ya dhati, wangekuwa wamesimama imara tangu mwanzo kutangaza wazi kuwa, bila katiba mpya, nafasi ya kuongoza nchi ni ndoto.
Aidha, hakuna kiongozi yeyote wa CHADEMA aliyewahi kuja na mapendekezo makini ya kubadili mifumo iliyopo. Mfumo wa sasa umetengenezwa kunufaisha wachache, na badala ya kuleta mapinduzi ya sera na mifumo, CHADEMA inaonekana kutojipambanua wazi mbele ya vijana, kundi ambalo kwa sasa limeachwa katika hali ya huzuni na kuchanganyikiwa.
Katika mifano ya mataifa yaliyoendelea kama Marekani, vyama vyao vinajipambanua wazi kwa sera na itikadi zao. Republicans wanasisitiza soko huru na serikali ndogo, wakati Democrats wanapigania usawa wa kijamii, kodi kubwa kwa matajiri, na ulinzi wa mazingira. Lakini hapa nyumbani, CHADEMA na vyama vingine vya upinzani vina sera zipi zinazovutia na kuhamasisha kizazi kipya?
Vijana wa Tanzania wanakabiliana na changamoto nyingi: ukosefu wa ajira, msongo wa mawazo, umaskini, uraibu wa dawa za kulevya, na hata kupoteza maadili ya kiroho. Badala ya kung’ang’ania vita ya kushinda madaraka—vita ambayo inaonekana kama ndoto—vyama vya upinzani vinapaswa kuwekeza katika kujenga jumuiya zenye nguvu ndani ya jamii.
Badala ya kutumia rasilimali kwa kujenga ofisi za chama, wanapaswa kujikita katika kuanzisha vikundi vya kusaidia vijana na wanawake katika uwekezaji, vikoba, na maendeleo ya pamoja. Hii inaweza kuwa njia bora ya kuleta mabadiliko ya kweli katika maisha ya watu bila kusubiri nafasi ya kuongoza taifa.
Hitimisho:
Vyama vya siasa vinapaswa kuelewa kwamba siasa si tu suala la kushinda chaguzi. Ni suala la kujenga mifumo endelevu ya kuboresha maisha ya watu. Tanzania inahitaji siasa za vitendo—siasa zinazotatua matatizo ya wananchi moja kwa moja badala ya kuwa ahadi tupu za uchaguzi. Upinzani wa kweli sio tu kupinga; ni kuongoza mabadiliko kupitia vitendo.
