Soul21
JF-Expert Member
- Apr 8, 2017
- 210
- 351
Hata leo usiku, ikiwa chama tawala kitatoka na kuingia chama kingine ili kupata viongozi wapya, taifa hili litaendelea kuwa maskini kama nguvu ya kuzindua raia haitatumika kwa dhati.
Ukweli uliopo ni kwamba mabadiliko ya kweli hayaanzi kwenye kura za sandukuni pekee, bali huanzia kwenye ukombozi wa akili za wananchi.
Siasa zetu zimekuwa zikijengwa kwenye dhana potofu kwamba kuna kiongozi au chama fulani kitakachoshuka kutoka mbinguni na kuboresha maisha ya kila mtu bila jasho la mwananchi mwenyewe.
Tunaweza kujivunia kujenga barabara za lami, kupeleka umeme katika kila kijiji, na kujenga zahanati za kisasa zenye madaktari, lakini miundombinu hii inabaki kuwa mapambo kama haitaendana na mapinduzi ya kiuchumi kwenye vichwa vya wananchi.
Ukichunguza kwa kina, jamii yetu ina utamaduni wa kulalamikia ugumu wa maisha huku ikipoteza masaa mengi kwenye michezo ya bao, kamari, na vijiweni badala ya kutumia fursa hizo kujiletea tija.
Vijijini, mkulima anaweza kuvuna mazao na kupata hadi Shilingi milioni hamsini kwa msimu mmoja, lakini ndani ya miezi michache fedha yote huyeyuka kwenye matumizi ya anasa badala ya kuwekezwa kwenye kilimo cha kisasa au biashara zitakazohakikisha utajiri wa kudumu.
Mgogoro wa maendeleo ya Tanzania unajichora wazi pia katika mfumo wetu wa malezi na mtazamo juu ya elimu.
Katika jamii nyingi za sasa, wazazi wamelemewa na harakati za maisha kiasi cha kukosa muda muafaka wa kusimamia maadili na ustawi wa watoto wao nyumbani.
Tangu kuanzishwa kwa sera ya elimu bure, wazazi wengi wamefubaza wajibu wao wa msingi hadi kufikia hatua ambapo kuchangia chakula cha mchana shuleni kunakuwa mzigo mkubwa, na hivyo kuwafanya watoto washinde na njaa.
Mbaya zaidi, hata vijana wetu wanaopata fursa ya kwenda vyuo vikuu kupitia mikopo ya serikali, wakimaliza masomo yao hawatumii umahiri wao kuleta tija, bali wanageuka kuwa kundi kubwa la kulalamika mitandaoni.
Hapa ndipo tunapopaswa kukumbuka falsafa ya Mwalimu Julius Nyerere kwamba elimu si njia ya kukwepa umaskini, bali ni silaha ya kupambana nao.
Taifa linakabiliwa na kansa hatari za kiakili zinazowafanya Watanzania kuwa watazamaji wakati wageni wakifaidi nchi yao.
Wakati wawekezaji kutoka nchi za nje wanatumia rasilimali zetu kujitajiri kwa sababu wanaona utayari wetu mdogo wa kuchakarika, Watanzania wengi huishia kuwa vibarua au watazamaji katika ardhi yao wenyewe.
Wakati reli ya kisasa (SGR) inapita kuelekea mikoa kama Kigoma na kufungua milango ya biashara, mawazo ya vijana wengi yanawaza zaidi mambo ya anasa na uhusiano wa kimapenzi badala ya kuwaza namna ya kuanzisha kampuni au biashara za kusafirisha bidhaa.
Kutoka katika lindi la umaskini kunahitaji hamasa kubwa ya kitaifa itakayobadilisha mioyo na fikra za Watanzania wenyewe.
Kumbuka takwimu halisi kwamba kati ya Watanzania zaidi ya milioni sitini, wanaolipa kodi halisi ya serikali hawazidi milioni kumi na sita.
Hii ina maana kwamba mzigo mzito wa kuendesha taifa hili uko mabegani mwa wachache sana, wakati wengi bado wako kwenye usingizi mzito wa kusubiri miujiza.
Ili Tanzania ipige hatua ya kweli, tunahitaji kuunda kizazi kipya cha raia wanaoacha kulalamika, wanaothubutu kuwekeza kwa kiasi walicho nacho, na wanaotumia vizuri kila rasilimali inayowazunguka kujiletea maendeleo ya kweli.
Asante sana
Ukweli uliopo ni kwamba mabadiliko ya kweli hayaanzi kwenye kura za sandukuni pekee, bali huanzia kwenye ukombozi wa akili za wananchi.
Siasa zetu zimekuwa zikijengwa kwenye dhana potofu kwamba kuna kiongozi au chama fulani kitakachoshuka kutoka mbinguni na kuboresha maisha ya kila mtu bila jasho la mwananchi mwenyewe.
Tunaweza kujivunia kujenga barabara za lami, kupeleka umeme katika kila kijiji, na kujenga zahanati za kisasa zenye madaktari, lakini miundombinu hii inabaki kuwa mapambo kama haitaendana na mapinduzi ya kiuchumi kwenye vichwa vya wananchi.
Ukichunguza kwa kina, jamii yetu ina utamaduni wa kulalamikia ugumu wa maisha huku ikipoteza masaa mengi kwenye michezo ya bao, kamari, na vijiweni badala ya kutumia fursa hizo kujiletea tija.
Vijijini, mkulima anaweza kuvuna mazao na kupata hadi Shilingi milioni hamsini kwa msimu mmoja, lakini ndani ya miezi michache fedha yote huyeyuka kwenye matumizi ya anasa badala ya kuwekezwa kwenye kilimo cha kisasa au biashara zitakazohakikisha utajiri wa kudumu.
Mgogoro wa maendeleo ya Tanzania unajichora wazi pia katika mfumo wetu wa malezi na mtazamo juu ya elimu.
Katika jamii nyingi za sasa, wazazi wamelemewa na harakati za maisha kiasi cha kukosa muda muafaka wa kusimamia maadili na ustawi wa watoto wao nyumbani.
Tangu kuanzishwa kwa sera ya elimu bure, wazazi wengi wamefubaza wajibu wao wa msingi hadi kufikia hatua ambapo kuchangia chakula cha mchana shuleni kunakuwa mzigo mkubwa, na hivyo kuwafanya watoto washinde na njaa.
Mbaya zaidi, hata vijana wetu wanaopata fursa ya kwenda vyuo vikuu kupitia mikopo ya serikali, wakimaliza masomo yao hawatumii umahiri wao kuleta tija, bali wanageuka kuwa kundi kubwa la kulalamika mitandaoni.
Hapa ndipo tunapopaswa kukumbuka falsafa ya Mwalimu Julius Nyerere kwamba elimu si njia ya kukwepa umaskini, bali ni silaha ya kupambana nao.
Taifa linakabiliwa na kansa hatari za kiakili zinazowafanya Watanzania kuwa watazamaji wakati wageni wakifaidi nchi yao.
Wakati wawekezaji kutoka nchi za nje wanatumia rasilimali zetu kujitajiri kwa sababu wanaona utayari wetu mdogo wa kuchakarika, Watanzania wengi huishia kuwa vibarua au watazamaji katika ardhi yao wenyewe.
Wakati reli ya kisasa (SGR) inapita kuelekea mikoa kama Kigoma na kufungua milango ya biashara, mawazo ya vijana wengi yanawaza zaidi mambo ya anasa na uhusiano wa kimapenzi badala ya kuwaza namna ya kuanzisha kampuni au biashara za kusafirisha bidhaa.
Kutoka katika lindi la umaskini kunahitaji hamasa kubwa ya kitaifa itakayobadilisha mioyo na fikra za Watanzania wenyewe.
Kumbuka takwimu halisi kwamba kati ya Watanzania zaidi ya milioni sitini, wanaolipa kodi halisi ya serikali hawazidi milioni kumi na sita.
Hii ina maana kwamba mzigo mzito wa kuendesha taifa hili uko mabegani mwa wachache sana, wakati wengi bado wako kwenye usingizi mzito wa kusubiri miujiza.
Ili Tanzania ipige hatua ya kweli, tunahitaji kuunda kizazi kipya cha raia wanaoacha kulalamika, wanaothubutu kuwekeza kwa kiasi walicho nacho, na wanaotumia vizuri kila rasilimali inayowazunguka kujiletea maendeleo ya kweli.
Asante sana
