Nasikia watu ambao hatuamini uwepo wa Mungu (huyu wa kwenye dini za Ukristo na Usilamu) tutaenda kuchomwa moto na yeye. Eti ka mind kuwa hatuamini yupo na hatumjui ukizingatia yeye mwenyewe hajaja kutuonesha ushahidi wa wazi ambao ungefanya tumuamini, zaidi kaacha binadamu ndio watangaze uwepo wake, binadamu wenyewe huwezi jua wa kumuamini yupi especially kwenye haya mambo ya miujiza, huwezi jua kama ni utapeli au wanaongea ukweli
Halafu kama kweli atatuchoma moto, doesn't that mean nina huruma kumshinda? Just asking, kwa sababu siwezi kumchoma mtu kwenye moto wa milele na kuwaacha wateseke. That's so cruel ☠️☠️
Hoja yako ina swali muhimu kuhusu haki ya Mungu, lakini kuna mambo machache ya kuzingatia.
Kwanza, Uislamu hausimami kwenye hoja kwamba “Mungu amesema tuamini bila ushahidi.” Qur’an yenyewe inawaita watu watafakari ulimwengu, uumbaji na uwepo wao wenyewe:
“Je, wameumbwa bila kitu chochote, au wao ndio waumbaji?” (Qur’an 52:35)
Na pia:
“Katika kuumbwa kwa mbingu na ardhi… kuna ishara kwa watu wenye akili.” (Qur’an 3:190)
Kwa hiyo madai ya kuwepo kwa Mungu yanatakiwa kuchunguzwa kwa akili, si kwa kufuata watu kipofu.
Pili, kuhusu kusema “Mungu ni mkatili kwa sababu atawaunguza watu milele,” ni muhimu kwanza kuelewa kwamba si sahihi kudhani kwamba kila mtu asiyeamini anahukumiwa kwa namna ileile bila kuzingatia hali yake, elimu yake, nia yake na ujumbe alioufikia.
Qur’an inasema:
“Wala Sisi hatuadhibu mpaka tumpeleke Mtume.” (17:15)
Hii inaonyesha kwamba hukumu ya Mungu inahusiana na kufikishiwa hoja na ujumbe. Mungu pia anasema:
“"Hakika Mwenyezi Mungu hadhulumu hata uzito wa chembe moja. Na ikiwa ni jambo jema basi Yeye hulizidisha na hutoa kutoka kwake malipo makubwa." ” (Qur’an 4:40)
Kwa hiyo katika Uislamu, Mungu si hakimu anayeadhibu mtu bila haki; Yeye ndiye anayejua kabisa kile ambacho kila mtu alijua, alichokifikia na alichokikataa.
Tatu, kuhusu “mimi nina huruma kuliko Mungu kwa sababu siwezi kumchoma mtu milele,” hapa kuna assumption moja: kwamba sisi tunajua kabisa kiwango cha haki, mazingira na matokeo ya mwisho kuliko Muumba mwenyewe.
Kuwa na huruma ni jambo jema. Lakini haki nayo ni muhimu. Mwanadamu mwenye huruma hawezi kusema, “Kwa sababu namhurumia muuaji, basi hata hukumu yoyote dhidi yake ni ukatili.” Huruma na haki si lazima zipingane.
Na kuna jambo lingine muhimu: kama Mungu hayupo, basi “ukatili,” “huruma,” “haki” na “uovu” vina msingi gani wa kuwa kweli kabisa na si hisia tu za mwanadamu?
Kwa hiyo swali halipaswi kuwa tu: “Kwa nini Mungu anachoma watu?” Swali la kwanza linapaswa kuwa:
Je, Mungu yupo? Ikiwa yupo, ni Mungu wa aina gani? Na ikiwa yupo na ametuma ujumbe kwa wanadamu, ni ujumbe upi ni wa kweli?
Hapo ndipo mjadala wa kweli unaanzia.
Na kuhusu kusema “Mungu hajaja mwenyewe kutuonyesha ushahidi,” hata katika maisha ya kawaida hatumhitaji mwandishi wa sheria aje binafsi mbele yetu ili sheria iwepo. Tunachunguza ushahidi uliopo, chanzo chake na mantiki yake.
Kwa hiyo , ni halali kabisa kusema “sijui.” Lakini “sijui kama Mungu yupo” si sawa kimantiki na “Mungu hayupo.” La kwanza ni kutokujua; la pili ni dai linalohitaji ushahidi pia.
