Lissu ana somo la kujifunza kutoka kwa María Corina Machado wa Venezuela

Lissu ana somo la kujifunza kutoka kwa María Corina Machado wa Venezuela

Moja ya taarifa kubwa iliyotikisa vyombo vya habari mwaka huu ilikuwa ni kukamatwa kwa Rais wa Venezuela, bwana Nicolás Maduro na vikosi vya Marekani tarehe 3 Januari 2026, huko Caracas, Venezuela, katika operesheni ya kijeshi iliyoitwa Operation Absolute Resolve.

Ingawa tarehe 5 Januari 2026, Maduro alifikishwa katika mahakama ya shirikisho Manhattan, ambako alishtakiwa kwa mashtaka ya narcoterrorism na cocaine trafficking; kauli na matendo ya Marekani yanaashiria kitu kingine tofauti kabisa ambacho ni mafuta.

Venezuela ina akiba kubwa sana ya mafuta duniani. Kwa miaka mingi Marekani ilikuwa soko muhimu sana la mafuta yake. Lakini kadiri mahusiano kati ya Washington na serikali za Hugo Chávez na baadaye Nicolás Maduro yalivyozidi kuwa mabaya, Venezuela ilizidi kuelekeza mahusiano yake ya kiuchumi na kisiasa kuelekea China na Russia.

China haikuwa mnunuzi wa kawaida tu. Iliikopesha Venezuela mabilioni ya dola, huku sehemu ya madeni hayo ikilipwa kupitia mafuta. Kufikia Aprili 2019, China ilikuwa inapokea takribani mapipa 337,000 kwa siku—karibu theluthi moja ya mauzo yote ya mafuta ya Venezuela wakati huo—na kampuni ya serikali ya China, CNPC, ilikuwa miongoni mwa wateja wakubwa wa PDVSA.

Mwaka 2019 utawala wa Donald Trump uliweka vikwazo vikali dhidi ya kampuni ya taifa ya mafuta, PDVSA, ukiwa na lengo la kuikatia serikali ya Maduro chanzo chake kikuu cha mapato.

Matokeo yake Marekani ilipoacha kununua mafuta ya Venezuela, China ikawa mnunuzi namba moja wa mafuta hayo. Kufikia 2025, China ilikuwa imekuwa destination kubwa mno ya mafuta ya Venezuela: takribani mapipa 642,000 kwa siku, au 75% ya exports zake kwa wastani, zilikwenda China.

Katika kipindi chote cha mvutano na serikali ya Venezuela, Marekani ilishirikiana na wapinzani wa serikali ya Venezuela, ili kuiangusha serikali hiyo kwa njia za kidemokrasia. Hata hivyo katika uchaguzi mkuu Mei 20, 2018, bado Maduro alimshinda Henri Falcón kwa kupata asilimia 67.8%.

Januari 23, 2019, Juan Guaidó, alijitangaza na akajiapishwa kuwa Rais wa Venezuela, kwa madai kwamba uchaguzi wa 2018 haukuwa huru na haki na Marekani ya Trump ikamtambua rasmi siku hiyo kama Rais wa Mpito wa Venezuela, jaribio ambalo lilishindwa kumuangusha Maduro.

Baadaye María Corina Machado akaibuka kama mmoja wa wapinzani wakubwa wa Maduro na alikuwa amejenga matarajio makubwa kwamba Marekani—hasa Donald Trump—angekuwa mshirika muhimu katika kuleta mabadiliko Venezuela.

Alimsifu Trump sana na hata akamkabidhi medali yake ya Nobel Peace Prize kama ishara ya kutambua mchango wake.

Marekani walipoona njia za kidemokrasia haziwapi matokeo wanayoyataka, wakaona isiwe tabu, Januari 3, 2026, wakatuma vikosi vyao nchini Venezuela na kumkamata Maduro.

Baada ya kuondolewa kwa Maduro, Delcy Rodríguez, aliyekuwa makamu wa rais wa Maduro, akawa Rais wa Venezuela na mara moja akatangaza yupo tayari kufanya kazi na Washington, na Washington nayo ikaitambua serikali ya mpito ya Delcy Rodríguez.

Rais Trump amelekeza mfumo wa mafuta wa Venezuela kuelekea Marekani na makampuni yanayohusiana nayo. Makampuni ya kimarekani sasa yanaingia katika makubaliano makubwa ya mafuta na yameanza kusaini mikataba ya miradi mipya chini ya serikali hiyo.

Jambo la kushangaza Machado sasa amekuwa akihoji uwazi na masharti ya baadhi ya mikataba hiyo ya mafuta inayoendelea kusainiwa. Hapo ndipo vyama vya upinzani duniani kote vinapaswa kujifunza. Mataifa ya nje yapo kwaajili ya maslahi yao, sio demokrasia. Kesho yanaweza kufanya biashara na mpinzani wako kama mpinzani huyo atakuwa na arrangement bora zaidi kwake.

Hapa ndipo mfano wa Venezuela unapotupa lens nzuri ya kulitazama sakata la makinikia la mwaka 2017.

Rais John Pombe Magufuli alisema kwa msingi kwamba “Tanzania ina utajiri mkubwa wa madini, lakini je, Watanzania wanapata sehemu inayostahili ya utajiri huo?”

Akaizuia export ya makinikia. Akaanzisha uchunguzi. Akaweka kampuni za madini chini ya pressure kubwa.

Hatimaye mgogoro huo uliingia katika negotiation mpya na Barrick na kuzaa mfumo mpya wa ushirikiano uliotoa Tanzania, miongoni mwa mambo mengine, 16% free-carried interest na settlement ya dola milioni 300.

Lakini Tundu Lissu alikuwa miongoni mwa wakosoaji wakubwa wa namna Magufuli alivyoshughulikia suala hilo . Alionya kuhusu mikataba iliyokuwa tayari imesainiwa, sheria za kimataifa za uwekezaji, arbitration na uwezekano wa Tanzania kushitakiwa na kulipa fidia kubwa. Pia alipinga baadhi ya hesabu kubwa zilizotolewa kuhusu thamani ya madini yaliyokuwa kwenye makinikia.

Swali kubwa likabaki; Je, hofu ya mabeberu inapaswa kuwa veto juu ya maslahi ya Taifa? Hapo ndipo hoja ya Magufuli ilipopata nguvu.

Ikiwa kila mara nchi maskini itaambiwa:
“Msiguse mkataba huu, mtashitakiwa.”
“Msibadilishe sheria, wawekezaji watakimbia.”
“Msizuie export, international arbitration itawamaliza.”

basi swali linakuwa: Uhuru wa nchi hiyo uko wapi?

Kama nchi haiwezi hata kuhoji masharti ambayo rasilimali zake zinachimbwa kwa sababu inaogopa reaction ya corporations na foreign powers, sovereignty yake inaweza kubaki zaidi kwenye bendera kuliko kwenye uchumi.

Tundu Lissu amekuwa akiamini sana katika kushirikiana na mataifa ya nje kuing'oa CCM madarakani. Lakini wameshindwa kung'amua somo kubwa kutoka kwenye mapinduzi dhidi ya Maduro wa Venezuela

Wawekezaji wana maslahi yao. China ina maslahi yake. Marekani ina maslahi yake. Russia ina maslahi yake. Na hata taasisi za kimataifa zina mifumo na interests zinazoweza kutofautiana na za nchi yako.

Katika siasa za kimataifa, ukimkabidhi mwingine jukumu la kulinda maslahi yako, siku moja unaweza kushangaa kumuona amekaa mezani akifanya biashara na yule uliyedhani ni adui yenu wa pamoja.

Taifa lenye busara halijengi sera yake juu ya urafiki wa mataifa makubwa. Linajenga uwezo wa kujadiliana nayo.
Wewe ni doctor wa kinyesi...Lissu alipambana sana mikataba iwekwe wazi bungeni ili ijadiliwe mbona munapenda kuokoteza maneno? Ishu ya gesi nakumbuka ilipitishwa harakaharaka mno kama hati ya dharura ni lissu pekeyake alieleza hili suala ni nyeti mno tusiliendee kwa pupa hivi ila wapi wabunge wa cccm hawakukubali bado munaokoteza maneno ili ionekane Lissu sio mzalendo?
 
Lissu ni kibaraka wa wazungu siku nyingi halafu ni mbishi, mr. Know ALL, anajua kila kitu. Anajificha kwenye demokrasia na uzalendo lakini ni mtu hatari wa kuiuza hii nchi. Hata akitoka jela ni wa kumdhibiti, Magu alishamaliza kazi sema kiherehere cha huyu mama wa kizimkazi
Kwanini wazungu wamfanye kibaraka Lissu badala ya viongozi wa ccccm walioshika dola?
 
Yaani katika watu watakaoleta mabadiliko nchi hii ni Lisu. Na ukitaka kujua Lisu ni zaidi, tazama kati ya Magufuli na Lisu nani yuko hai. Hakuna chochote wazungu wanachokitaka hapa nchini watakikosa kwa ccm hadi wamtegemee Lisu. Hizo propaganda za wazungu mtawaokota watu wa vijijini wasiojua lolote.

Muulize mbona Botswana na Angola mikataba yao hiko vizuri? Tuache lawama Lissu ni goat wa Siasa za Tanzania
 
Moja ya taarifa kubwa iliyotikisa vyombo vya habari mwaka huu ilikuwa ni kukamatwa kwa Rais wa Venezuela, bwana Nicolás Maduro na vikosi vya Marekani tarehe 3 Januari 2026, huko Caracas, Venezuela, katika operesheni ya kijeshi iliyoitwa Operation Absolute Resolve.

Ingawa tarehe 5 Januari 2026, Maduro alifikishwa katika mahakama ya shirikisho Manhattan, ambako alishtakiwa kwa mashtaka ya narcoterrorism na cocaine trafficking; kauli na matendo ya Marekani yanaashiria kitu kingine tofauti kabisa ambacho ni mafuta.

Venezuela ina akiba kubwa sana ya mafuta duniani. Kwa miaka mingi Marekani ilikuwa soko muhimu sana la mafuta yake. Lakini kadiri mahusiano kati ya Washington na serikali za Hugo Chávez na baadaye Nicolás Maduro yalivyozidi kuwa mabaya, Venezuela ilizidi kuelekeza mahusiano yake ya kiuchumi na kisiasa kuelekea China na Russia.

China haikuwa mnunuzi wa kawaida tu. Iliikopesha Venezuela mabilioni ya dola, huku sehemu ya madeni hayo ikilipwa kupitia mafuta. Kufikia Aprili 2019, China ilikuwa inapokea takribani mapipa 337,000 kwa siku—karibu theluthi moja ya mauzo yote ya mafuta ya Venezuela wakati huo—na kampuni ya serikali ya China, CNPC, ilikuwa miongoni mwa wateja wakubwa wa PDVSA.

Mwaka 2019 utawala wa Donald Trump uliweka vikwazo vikali dhidi ya kampuni ya taifa ya mafuta, PDVSA, ukiwa na lengo la kuikatia serikali ya Maduro chanzo chake kikuu cha mapato.

Matokeo yake Marekani ilipoacha kununua mafuta ya Venezuela, China ikawa mnunuzi namba moja wa mafuta hayo. Kufikia 2025, China ilikuwa imekuwa destination kubwa mno ya mafuta ya Venezuela: takribani mapipa 642,000 kwa siku, au 75% ya exports zake kwa wastani, zilikwenda China.

Katika kipindi chote cha mvutano na serikali ya Venezuela, Marekani ilishirikiana na wapinzani wa serikali ya Venezuela, ili kuiangusha serikali hiyo kwa njia za kidemokrasia. Hata hivyo katika uchaguzi mkuu Mei 20, 2018, bado Maduro alimshinda Henri Falcón kwa kupata asilimia 67.8%.

Januari 23, 2019, Juan Guaidó, alijitangaza na akajiapishwa kuwa Rais wa Venezuela, kwa madai kwamba uchaguzi wa 2018 haukuwa huru na haki na Marekani ya Trump ikamtambua rasmi siku hiyo kama Rais wa Mpito wa Venezuela, jaribio ambalo lilishindwa kumuangusha Maduro.

Baadaye María Corina Machado akaibuka kama mmoja wa wapinzani wakubwa wa Maduro na alikuwa amejenga matarajio makubwa kwamba Marekani—hasa Donald Trump—angekuwa mshirika muhimu katika kuleta mabadiliko Venezuela.

Alimsifu Trump sana na hata akamkabidhi medali yake ya Nobel Peace Prize kama ishara ya kutambua mchango wake.

Marekani walipoona njia za kidemokrasia haziwapi matokeo wanayoyataka, wakaona isiwe tabu, Januari 3, 2026, wakatuma vikosi vyao nchini Venezuela na kumkamata Maduro.

Baada ya kuondolewa kwa Maduro, Delcy Rodríguez, aliyekuwa makamu wa rais wa Maduro, akawa Rais wa Venezuela na mara moja akatangaza yupo tayari kufanya kazi na Washington, na Washington nayo ikaitambua serikali ya mpito ya Delcy Rodríguez.

Rais Trump akaelekeza mfumo wa mafuta wa Venezuela kuelekea Marekani na makampuni yanayohusiana nayo. Makampuni ya kimarekani sasa yanaingia katika makubaliano makubwa ya mafuta na yameanza kusaini mikataba ya miradi mipya chini ya serikali hiyo.

Jambo la kushangaza Machado sasa amekuwa akihoji uwazi na masharti ya baadhi ya mikataba hiyo ya mafuta inayoendelea kusainiwa. Hapo ndipo vyama vya upinzani duniani kote vinapaswa kujifunza. Mataifa ya nje yapo kwaajili ya maslahi yao, sio demokrasia. Kesho yanaweza kufanya biashara na mpinzani wako kama mpinzani huyo atakuwa na arrangement bora zaidi kwake.

Hapa ndipo mfano wa Venezuela unapotupa lens nzuri ya kulitazama sakata la makinikia la mwaka 2017.

Rais John Pombe Magufuli alisema kwa msingi kwamba “Tanzania ina utajiri mkubwa wa madini, lakini je, Watanzania wanapata sehemu inayostahili ya utajiri huo?”

Akaizuia export ya makinikia. Akaanzisha uchunguzi. Akaweka kampuni za madini chini ya pressure kubwa.

Hatimaye mgogoro huo uliingia katika negotiation mpya na Barrick na kuzaa mfumo mpya wa ushirikiano uliotoa Tanzania, miongoni mwa mambo mengine, 16% free-carried interest na settlement ya dola milioni 300.

Lakini Tundu Lissu alikuwa miongoni mwa wakosoaji wakubwa wa namna Magufuli alivyoshughulikia suala hilo . Alionya kuhusu mikataba iliyokuwa tayari imesainiwa, sheria za kimataifa za uwekezaji, arbitration na uwezekano wa Tanzania kushitakiwa na kulipa fidia kubwa. Pia alipinga baadhi ya hesabu kubwa zilizotolewa kuhusu thamani ya madini yaliyokuwa kwenye makinikia.

Swali kubwa likabaki; Je, hofu ya mabeberu inapaswa kuwa veto juu ya maslahi ya Taifa? Hapo ndipo hoja ya Magufuli ilipopata nguvu.

Ikiwa kila mara nchi maskini itaambiwa:
“Msiguse mkataba huu, mtashitakiwa.”
“Msibadilishe sheria, wawekezaji watakimbia.”
“Msizuie export, international arbitration itawamaliza.”

basi swali linakuwa: Uhuru wa nchi hiyo uko wapi?

Kama nchi haiwezi hata kuhoji masharti ambayo rasilimali zake zinachimbwa kwa sababu inaogopa reaction ya corporations na foreign powers, sovereignty yake inaweza kubaki zaidi kwenye bendera kuliko kwenye uchumi.

Tundu Lissu amekuwa akiamini sana katika kushirikiana na mataifa ya nje kuing'oa CCM madarakani. Lakini wameshindwa kung'amua somo kubwa kutoka kwenye mapinduzi dhidi ya Maduro wa Venezuela

Wawekezaji wana maslahi yao. China ina maslahi yake. Marekani ina maslahi yake. Russia ina maslahi yake. Na hata taasisi za kimataifa zina mifumo na interests zinazoweza kutofautiana na za nchi yako.

Katika siasa za kimataifa, ukimkabidhi mwingine jukumu la kulinda maslahi yako, siku moja unaweza kushangaa kumuona amekaa mezani akifanya biashara na yule uliyedhani ni adui yenu wa pamoja.

Taifa lenye busara halijengi sera yake juu ya urafiki wa mataifa makubwa. Linajenga uwezo wa kujadiliana nayo.
Heshima kwako ...kwani umeweza kukielezea tulichokuwa tunakipigania na kuonekana machawa au wauwaji humu jamvini.

KWA HISANI YA MTU WA TANZANIA!
 
Moja ya taarifa kubwa iliyotikisa vyombo vya habari mwaka huu ilikuwa ni kukamatwa kwa Rais wa Venezuela, bwana Nicolás Maduro na vikosi vya Marekani tarehe 3 Januari 2026, huko Caracas, Venezuela, katika operesheni ya kijeshi iliyoitwa Operation Absolute Resolve.

Ingawa tarehe 5 Januari 2026, Maduro alifikishwa katika mahakama ya shirikisho Manhattan, ambako alishtakiwa kwa mashtaka ya narcoterrorism na cocaine trafficking; kauli na matendo ya Marekani yanaashiria kitu kingine tofauti kabisa ambacho ni mafuta.

Venezuela ina akiba kubwa sana ya mafuta duniani. Kwa miaka mingi Marekani ilikuwa soko muhimu sana la mafuta yake. Lakini kadiri mahusiano kati ya Washington na serikali za Hugo Chávez na baadaye Nicolás Maduro yalivyozidi kuwa mabaya, Venezuela ilizidi kuelekeza mahusiano yake ya kiuchumi na kisiasa kuelekea China na Russia.

China haikuwa mnunuzi wa kawaida tu. Iliikopesha Venezuela mabilioni ya dola, huku sehemu ya madeni hayo ikilipwa kupitia mafuta. Kufikia Aprili 2019, China ilikuwa inapokea takribani mapipa 337,000 kwa siku—karibu theluthi moja ya mauzo yote ya mafuta ya Venezuela wakati huo—na kampuni ya serikali ya China, CNPC, ilikuwa miongoni mwa wateja wakubwa wa PDVSA.

Mwaka 2019 utawala wa Donald Trump uliweka vikwazo vikali dhidi ya kampuni ya taifa ya mafuta, PDVSA, ukiwa na lengo la kuikatia serikali ya Maduro chanzo chake kikuu cha mapato.

Matokeo yake Marekani ilipoacha kununua mafuta ya Venezuela, China ikawa mnunuzi namba moja wa mafuta hayo. Kufikia 2025, China ilikuwa imekuwa destination kubwa mno ya mafuta ya Venezuela: takribani mapipa 642,000 kwa siku, au 75% ya exports zake kwa wastani, zilikwenda China.

Katika kipindi chote cha mvutano na serikali ya Venezuela, Marekani ilishirikiana na wapinzani wa serikali ya Venezuela, ili kuiangusha serikali hiyo kwa njia za kidemokrasia. Hata hivyo katika uchaguzi mkuu Mei 20, 2018, bado Maduro alimshinda Henri Falcón kwa kupata asilimia 67.8%.

Januari 23, 2019, Juan Guaidó, alijitangaza na akajiapishwa kuwa Rais wa Venezuela, kwa madai kwamba uchaguzi wa 2018 haukuwa huru na haki na Marekani ya Trump ikamtambua rasmi siku hiyo kama Rais wa Mpito wa Venezuela, jaribio ambalo lilishindwa kumuangusha Maduro.

Baadaye María Corina Machado akaibuka kama mmoja wa wapinzani wakubwa wa Maduro na alikuwa amejenga matarajio makubwa kwamba Marekani—hasa Donald Trump—angekuwa mshirika muhimu katika kuleta mabadiliko Venezuela.

Alimsifu Trump sana na hata akamkabidhi medali yake ya Nobel Peace Prize kama ishara ya kutambua mchango wake.

Marekani walipoona njia za kidemokrasia haziwapi matokeo wanayoyataka, wakaona isiwe tabu, Januari 3, 2026, wakatuma vikosi vyao nchini Venezuela na kumkamata Maduro.

Baada ya kuondolewa kwa Maduro, Delcy Rodríguez, aliyekuwa makamu wa rais wa Maduro, akawa Rais wa Venezuela na mara moja akatangaza yupo tayari kufanya kazi na Washington, na Washington nayo ikaitambua serikali ya mpito ya Delcy Rodríguez.

Rais Trump akaelekeza mfumo wa mafuta wa Venezuela kuelekea Marekani na makampuni yanayohusiana nayo. Makampuni ya kimarekani sasa yanaingia katika makubaliano makubwa ya mafuta na yameanza kusaini mikataba ya miradi mipya chini ya serikali hiyo.

Jambo la kushangaza Machado sasa amekuwa akihoji uwazi na masharti ya baadhi ya mikataba hiyo ya mafuta inayoendelea kusainiwa. Hapo ndipo vyama vya upinzani duniani kote vinapaswa kujifunza. Mataifa ya nje yapo kwaajili ya maslahi yao, sio demokrasia. Kesho yanaweza kufanya biashara na mpinzani wako kama mpinzani huyo atakuwa na arrangement bora zaidi kwake.

Hapa ndipo mfano wa Venezuela unapotupa lens nzuri ya kulitazama sakata la makinikia la mwaka 2017.

Rais John Pombe Magufuli alisema kwa msingi kwamba “Tanzania ina utajiri mkubwa wa madini, lakini je, Watanzania wanapata sehemu inayostahili ya utajiri huo?”

Akaizuia export ya makinikia. Akaanzisha uchunguzi. Akaweka kampuni za madini chini ya pressure kubwa.

Hatimaye mgogoro huo uliingia katika negotiation mpya na Barrick na kuzaa mfumo mpya wa ushirikiano uliotoa Tanzania, miongoni mwa mambo mengine, 16% free-carried interest na settlement ya dola milioni 300.

Lakini Tundu Lissu alikuwa miongoni mwa wakosoaji wakubwa wa namna Magufuli alivyoshughulikia suala hilo . Alionya kuhusu mikataba iliyokuwa tayari imesainiwa, sheria za kimataifa za uwekezaji, arbitration na uwezekano wa Tanzania kushitakiwa na kulipa fidia kubwa. Pia alipinga baadhi ya hesabu kubwa zilizotolewa kuhusu thamani ya madini yaliyokuwa kwenye makinikia.

Swali kubwa likabaki; Je, hofu ya mabeberu inapaswa kuwa veto juu ya maslahi ya Taifa? Hapo ndipo hoja ya Magufuli ilipopata nguvu.

Ikiwa kila mara nchi maskini itaambiwa:
“Msiguse mkataba huu, mtashitakiwa.”
“Msibadilishe sheria, wawekezaji watakimbia.”
“Msizuie export, international arbitration itawamaliza.”

basi swali linakuwa: Uhuru wa nchi hiyo uko wapi?

Kama nchi haiwezi hata kuhoji masharti ambayo rasilimali zake zinachimbwa kwa sababu inaogopa reaction ya corporations na foreign powers, sovereignty yake inaweza kubaki zaidi kwenye bendera kuliko kwenye uchumi.

Tundu Lissu amekuwa akiamini sana katika kushirikiana na mataifa ya nje kuing'oa CCM madarakani. Lakini wameshindwa kung'amua somo kubwa kutoka kwenye mapinduzi dhidi ya Maduro wa Venezuela

Wawekezaji wana maslahi yao. China ina maslahi yake. Marekani ina maslahi yake. Russia ina maslahi yake. Na hata taasisi za kimataifa zina mifumo na interests zinazoweza kutofautiana na za nchi yako.

Katika siasa za kimataifa, ukimkabidhi mwingine jukumu la kulinda maslahi yako, siku moja unaweza kushangaa kumuona amekaa mezani akifanya biashara na yule uliyedhani ni adui yenu wa pamoja.

Taifa lenye busara halijengi sera yake juu ya urafiki wa mataifa makubwa. Linajenga uwezo wa kujadiliana nayo.
Magufuli alikuwa mtu anayependa show za kijinga kuliko hata kupingana na hao mabeberu.

Na ndiyo maana zile hesabu za kodi kwa makampuni ya madini zilienda kuonekana kuwa kichekesho dunia nzima.

Ila, kwa sababu Tanzania wajinga wanaopenda show za kibabe na kuhesabu Noah hewa walikuwa wengi, Magufuli alionekana shujaa.

Lissu kapingana na hao wanaoitwa mabeberu tangu kabla hajawa mwanasiasa, fuatilia Lissu alitokea wapi mpaka kuingia CHADEMA.

Kwa hiyo tatizo la Lissu halikuwa kupingana na mabeberu, tatizo aliona hizi ahow za Magufuli ni show za kijinga za kisiasa ambazo haziko sustainable.

Na mwisho wa drama upande wa Lissu ulionekana uko sawa na Magufuli alionekana msanii tu.

Na waliohesabu Noah zao mpaka leo hawajapata.
 
Moja ya taarifa kubwa iliyotikisa vyombo vya habari mwaka huu ilikuwa ni kukamatwa kwa Rais wa Venezuela, bwana Nicolás Maduro na vikosi vya Marekani tarehe 3 Januari 2026, huko Caracas, Venezuela, katika operesheni ya kijeshi iliyoitwa Operation Absolute Resolve.

Ingawa tarehe 5 Januari 2026, Maduro alifikishwa katika mahakama ya shirikisho Manhattan, ambako alishtakiwa kwa mashtaka ya narcoterrorism na cocaine trafficking; kauli na matendo ya Marekani yanaashiria kitu kingine tofauti kabisa ambacho ni mafuta.

Venezuela ina akiba kubwa sana ya mafuta duniani. Kwa miaka mingi Marekani ilikuwa soko muhimu sana la mafuta yake. Lakini kadiri mahusiano kati ya Washington na serikali za Hugo Chávez na baadaye Nicolás Maduro yalivyozidi kuwa mabaya, Venezuela ilizidi kuelekeza mahusiano yake ya kiuchumi na kisiasa kuelekea China na Russia.

China haikuwa mnunuzi wa kawaida tu. Iliikopesha Venezuela mabilioni ya dola, huku sehemu ya madeni hayo ikilipwa kupitia mafuta. Kufikia Aprili 2019, China ilikuwa inapokea takribani mapipa 337,000 kwa siku—karibu theluthi moja ya mauzo yote ya mafuta ya Venezuela wakati huo—na kampuni ya serikali ya China, CNPC, ilikuwa miongoni mwa wateja wakubwa wa PDVSA.

Mwaka 2019 utawala wa Donald Trump uliweka vikwazo vikali dhidi ya kampuni ya taifa ya mafuta, PDVSA, ukiwa na lengo la kuikatia serikali ya Maduro chanzo chake kikuu cha mapato.

Matokeo yake Marekani ilipoacha kununua mafuta ya Venezuela, China ikawa mnunuzi namba moja wa mafuta hayo. Kufikia 2025, China ilikuwa imekuwa destination kubwa mno ya mafuta ya Venezuela: takribani mapipa 642,000 kwa siku, au 75% ya exports zake kwa wastani, zilikwenda China.

Katika kipindi chote cha mvutano na serikali ya Venezuela, Marekani ilishirikiana na wapinzani wa serikali ya Venezuela, ili kuiangusha serikali hiyo kwa njia za kidemokrasia. Hata hivyo katika uchaguzi mkuu Mei 20, 2018, bado Maduro alimshinda Henri Falcón kwa kupata asilimia 67.8%.

Januari 23, 2019, Juan Guaidó, alijitangaza na akajiapishwa kuwa Rais wa Venezuela, kwa madai kwamba uchaguzi wa 2018 haukuwa huru na haki na Marekani ya Trump ikamtambua rasmi siku hiyo kama Rais wa Mpito wa Venezuela, jaribio ambalo lilishindwa kumuangusha Maduro.

Baadaye María Corina Machado akaibuka kama mmoja wa wapinzani wakubwa wa Maduro na alikuwa amejenga matarajio makubwa kwamba Marekani—hasa Donald Trump—angekuwa mshirika muhimu katika kuleta mabadiliko Venezuela.

Alimsifu Trump sana na hata akamkabidhi medali yake ya Nobel Peace Prize kama ishara ya kutambua mchango wake.

Marekani walipoona njia za kidemokrasia haziwapi matokeo wanayoyataka, wakaona isiwe tabu, Januari 3, 2026, wakatuma vikosi vyao nchini Venezuela na kumkamata Maduro.

Baada ya kuondolewa kwa Maduro, Delcy Rodríguez, aliyekuwa makamu wa rais wa Maduro, akawa Rais wa Venezuela na mara moja akatangaza yupo tayari kufanya kazi na Washington, na Washington nayo ikaitambua serikali ya mpito ya Delcy Rodríguez.

Rais Trump akaelekeza mfumo wa mafuta wa Venezuela kuelekea Marekani na makampuni yanayohusiana nayo. Makampuni ya kimarekani sasa yanaingia katika makubaliano makubwa ya mafuta na yameanza kusaini mikataba ya miradi mipya chini ya serikali hiyo.

Jambo la kushangaza Machado sasa amekuwa akihoji uwazi na masharti ya baadhi ya mikataba hiyo ya mafuta inayoendelea kusainiwa. Hapo ndipo vyama vya upinzani duniani kote vinapaswa kujifunza. Mataifa ya nje yapo kwaajili ya maslahi yao, sio demokrasia. Kesho yanaweza kufanya biashara na mpinzani wako kama mpinzani huyo atakuwa na arrangement bora zaidi kwake.

Hapa ndipo mfano wa Venezuela unapotupa lens nzuri ya kulitazama sakata la makinikia la mwaka 2017.

Rais John Pombe Magufuli alisema kwa msingi kwamba “Tanzania ina utajiri mkubwa wa madini, lakini je, Watanzania wanapata sehemu inayostahili ya utajiri huo?”

Akaizuia export ya makinikia. Akaanzisha uchunguzi. Akaweka kampuni za madini chini ya pressure kubwa.

Hatimaye mgogoro huo uliingia katika negotiation mpya na Barrick na kuzaa mfumo mpya wa ushirikiano uliotoa Tanzania, miongoni mwa mambo mengine, 16% free-carried interest na settlement ya dola milioni 300.

Lakini Tundu Lissu alikuwa miongoni mwa wakosoaji wakubwa wa namna Magufuli alivyoshughulikia suala hilo . Alionya kuhusu mikataba iliyokuwa tayari imesainiwa, sheria za kimataifa za uwekezaji, arbitration na uwezekano wa Tanzania kushitakiwa na kulipa fidia kubwa. Pia alipinga baadhi ya hesabu kubwa zilizotolewa kuhusu thamani ya madini yaliyokuwa kwenye makinikia.

Swali kubwa likabaki; Je, hofu ya mabeberu inapaswa kuwa veto juu ya maslahi ya Taifa? Hapo ndipo hoja ya Magufuli ilipopata nguvu.

Ikiwa kila mara nchi maskini itaambiwa:
“Msiguse mkataba huu, mtashitakiwa.”
“Msibadilishe sheria, wawekezaji watakimbia.”
“Msizuie export, international arbitration itawamaliza.”

basi swali linakuwa: Uhuru wa nchi hiyo uko wapi?

Kama nchi haiwezi hata kuhoji masharti ambayo rasilimali zake zinachimbwa kwa sababu inaogopa reaction ya corporations na foreign powers, sovereignty yake inaweza kubaki zaidi kwenye bendera kuliko kwenye uchumi.

Tundu Lissu amekuwa akiamini sana katika kushirikiana na mataifa ya nje kuing'oa CCM madarakani. Lakini wameshindwa kung'amua somo kubwa kutoka kwenye mapinduzi dhidi ya Maduro wa Venezuela

Wawekezaji wana maslahi yao. China ina maslahi yake. Marekani ina maslahi yake. Russia ina maslahi yake. Na hata taasisi za kimataifa zina mifumo na interests zinazoweza kutofautiana na za nchi yako.

Katika siasa za kimataifa, ukimkabidhi mwingine jukumu la kulinda maslahi yako, siku moja unaweza kushangaa kumuona amekaa mezani akifanya biashara na yule uliyedhani ni adui yenu wa pamoja.

Taifa lenye busara halijengi sera yake juu ya urafiki wa mataifa makubwa. Linajenga uwezo wa kujadiliana nayo.
Makala maridhawa. Tatizo la wapinzani wengi ni kututumia sisi wananchi Maskini kwa manufaa ya matumbo yao. Kiukweli Hakuna tofauti kati ya CCM iliyo madarakani na Chadema ikiingia madarakani. Mfano mzuri ni HH wa Zambia!

Kipimo changu cha kujua hiki chama kinafaa au ni geresha ni pamoja na chama kuwa na itikadi inayoeleweka, kukubali kukosolewa, na kukubali mgombea huru. Bila hivyo sahau.

Angalia wanachama wa chadema hapa JF na mitusi yao; ni wale wale kama CCM ila katika ngozi ya kondoo. Ona Lussu anavyolazimisha watu wafuge nywele kama yeye, huo ni ubinafsi na udikteta uliopitiliza. Boni yai ailivyokuwa na mbowe, Ona alivyo na Lissu; ni uchawa huo huo kama akina Prof Kabudi (naumia kuanza na title Prof Ila nifanyaje, ni kweli ni Prof Ila matendo yake ya uchawa yanaharibu maana ya Title hiyo).

Niishie hapa nikisubiri mawe
 
Moja ya taarifa kubwa iliyotikisa vyombo vya habari mwaka huu ilikuwa ni kukamatwa kwa Rais wa Venezuela, bwana Nicolás Maduro na vikosi vya Marekani tarehe 3 Januari 2026, huko Caracas, Venezuela, katika operesheni ya kijeshi iliyoitwa Operation Absolute Resolve.

Ingawa tarehe 5 Januari 2026, Maduro alifikishwa katika mahakama ya shirikisho Manhattan, ambako alishtakiwa kwa mashtaka ya narcoterrorism na cocaine trafficking; kauli na matendo ya Marekani yanaashiria kitu kingine tofauti kabisa ambacho ni mafuta.

Venezuela ina akiba kubwa sana ya mafuta duniani. Kwa miaka mingi Marekani ilikuwa soko muhimu sana la mafuta yake. Lakini kadiri mahusiano kati ya Washington na serikali za Hugo Chávez na baadaye Nicolás Maduro yalivyozidi kuwa mabaya, Venezuela ilizidi kuelekeza mahusiano yake ya kiuchumi na kisiasa kuelekea China na Russia.

China haikuwa mnunuzi wa kawaida tu. Iliikopesha Venezuela mabilioni ya dola, huku sehemu ya madeni hayo ikilipwa kupitia mafuta. Kufikia Aprili 2019, China ilikuwa inapokea takribani mapipa 337,000 kwa siku—karibu theluthi moja ya mauzo yote ya mafuta ya Venezuela wakati huo—na kampuni ya serikali ya China, CNPC, ilikuwa miongoni mwa wateja wakubwa wa PDVSA.

Mwaka 2019 utawala wa Donald Trump uliweka vikwazo vikali dhidi ya kampuni ya taifa ya mafuta, PDVSA, ukiwa na lengo la kuikatia serikali ya Maduro chanzo chake kikuu cha mapato.

Matokeo yake Marekani ilipoacha kununua mafuta ya Venezuela, China ikawa mnunuzi namba moja wa mafuta hayo. Kufikia 2025, China ilikuwa imekuwa destination kubwa mno ya mafuta ya Venezuela: takribani mapipa 642,000 kwa siku, au 75% ya exports zake kwa wastani, zilikwenda China.

Katika kipindi chote cha mvutano na serikali ya Venezuela, Marekani ilishirikiana na wapinzani wa serikali ya Venezuela, ili kuiangusha serikali hiyo kwa njia za kidemokrasia. Hata hivyo katika uchaguzi mkuu Mei 20, 2018, bado Maduro alimshinda Henri Falcón kwa kupata asilimia 67.8%.

Januari 23, 2019, Juan Guaidó, alijitangaza na akajiapishwa kuwa Rais wa Venezuela, kwa madai kwamba uchaguzi wa 2018 haukuwa huru na haki na Marekani ya Trump ikamtambua rasmi siku hiyo kama Rais wa Mpito wa Venezuela, jaribio ambalo lilishindwa kumuangusha Maduro.

Baadaye María Corina Machado akaibuka kama mmoja wa wapinzani wakubwa wa Maduro na alikuwa amejenga matarajio makubwa kwamba Marekani—hasa Donald Trump—angekuwa mshirika muhimu katika kuleta mabadiliko Venezuela.

Alimsifu Trump sana na hata akamkabidhi medali yake ya Nobel Peace Prize kama ishara ya kutambua mchango wake.

Marekani walipoona njia za kidemokrasia haziwapi matokeo wanayoyataka, wakaona isiwe tabu, Januari 3, 2026, wakatuma vikosi vyao nchini Venezuela na kumkamata Maduro.

Baada ya kuondolewa kwa Maduro, Delcy Rodríguez, aliyekuwa makamu wa rais wa Maduro, akawa Rais wa Venezuela na mara moja akatangaza yupo tayari kufanya kazi na Washington, na Washington nayo ikaitambua serikali ya mpito ya Delcy Rodríguez.

Rais Trump akaelekeza mfumo wa mafuta wa Venezuela kuelekea Marekani na makampuni yanayohusiana nayo. Makampuni ya kimarekani sasa yanaingia katika makubaliano makubwa ya mafuta na yameanza kusaini mikataba ya miradi mipya chini ya serikali hiyo.

Jambo la kushangaza Machado sasa amekuwa akihoji uwazi na masharti ya baadhi ya mikataba hiyo ya mafuta inayoendelea kusainiwa. Hapo ndipo vyama vya upinzani duniani kote vinapaswa kujifunza. Mataifa ya nje yapo kwaajili ya maslahi yao, sio demokrasia. Kesho yanaweza kufanya biashara na mpinzani wako kama mpinzani huyo atakuwa na arrangement bora zaidi kwake.

Hapa ndipo mfano wa Venezuela unapotupa lens nzuri ya kulitazama sakata la makinikia la mwaka 2017.

Rais John Pombe Magufuli alisema kwa msingi kwamba “Tanzania ina utajiri mkubwa wa madini, lakini je, Watanzania wanapata sehemu inayostahili ya utajiri huo?”

Akaizuia export ya makinikia. Akaanzisha uchunguzi. Akaweka kampuni za madini chini ya pressure kubwa.

Hatimaye mgogoro huo uliingia katika negotiation mpya na Barrick na kuzaa mfumo mpya wa ushirikiano uliotoa Tanzania, miongoni mwa mambo mengine, 16% free-carried interest na settlement ya dola milioni 300.

Lakini Tundu Lissu alikuwa miongoni mwa wakosoaji wakubwa wa namna Magufuli alivyoshughulikia suala hilo . Alionya kuhusu mikataba iliyokuwa tayari imesainiwa, sheria za kimataifa za uwekezaji, arbitration na uwezekano wa Tanzania kushitakiwa na kulipa fidia kubwa. Pia alipinga baadhi ya hesabu kubwa zilizotolewa kuhusu thamani ya madini yaliyokuwa kwenye makinikia.

Swali kubwa likabaki; Je, hofu ya mabeberu inapaswa kuwa veto juu ya maslahi ya Taifa? Hapo ndipo hoja ya Magufuli ilipopata nguvu.

Ikiwa kila mara nchi maskini itaambiwa:
“Msiguse mkataba huu, mtashitakiwa.”
“Msibadilishe sheria, wawekezaji watakimbia.”
“Msizuie export, international arbitration itawamaliza.”

basi swali linakuwa: Uhuru wa nchi hiyo uko wapi?

Kama nchi haiwezi hata kuhoji masharti ambayo rasilimali zake zinachimbwa kwa sababu inaogopa reaction ya corporations na foreign powers, sovereignty yake inaweza kubaki zaidi kwenye bendera kuliko kwenye uchumi.

Tundu Lissu amekuwa akiamini sana katika kushirikiana na mataifa ya nje kuing'oa CCM madarakani. Lakini wameshindwa kung'amua somo kubwa kutoka kwenye mapinduzi dhidi ya Maduro wa Venezuela

Wawekezaji wana maslahi yao. China ina maslahi yake. Marekani ina maslahi yake. Russia ina maslahi yake. Na hata taasisi za kimataifa zina mifumo na interests zinazoweza kutofautiana na za nchi yako.

Katika siasa za kimataifa, ukimkabidhi mwingine jukumu la kulinda maslahi yako, siku moja unaweza kushangaa kumuona amekaa mezani akifanya biashara na yule uliyedhani ni adui yenu wa pamoja.

Taifa lenye busara halijengi sera yake juu ya urafiki wa mataifa makubwa. Linajenga uwezo wa kujadiliana nayo.
Uliowaandikia sasa, wana akili ya kuelewa hilo?
 
Moja ya taarifa kubwa iliyotikisa vyombo vya habari mwaka huu ilikuwa ni kukamatwa kwa Rais wa Venezuela, bwana Nicolás Maduro na vikosi vya Marekani tarehe 3 Januari 2026, huko Caracas, Venezuela, katika operesheni ya kijeshi iliyoitwa Operation Absolute Resolve.

Ingawa tarehe 5 Januari 2026, Maduro alifikishwa katika mahakama ya shirikisho Manhattan, ambako alishtakiwa kwa mashtaka ya narcoterrorism na cocaine trafficking; kauli na matendo ya Marekani yanaashiria kitu kingine tofauti kabisa ambacho ni mafuta.

Venezuela ina akiba kubwa sana ya mafuta duniani. Kwa miaka mingi Marekani ilikuwa soko muhimu sana la mafuta yake. Lakini kadiri mahusiano kati ya Washington na serikali za Hugo Chávez na baadaye Nicolás Maduro yalivyozidi kuwa mabaya, Venezuela ilizidi kuelekeza mahusiano yake ya kiuchumi na kisiasa kuelekea China na Russia.

China haikuwa mnunuzi wa kawaida tu. Iliikopesha Venezuela mabilioni ya dola, huku sehemu ya madeni hayo ikilipwa kupitia mafuta. Kufikia Aprili 2019, China ilikuwa inapokea takribani mapipa 337,000 kwa siku—karibu theluthi moja ya mauzo yote ya mafuta ya Venezuela wakati huo—na kampuni ya serikali ya China, CNPC, ilikuwa miongoni mwa wateja wakubwa wa PDVSA.

Mwaka 2019 utawala wa Donald Trump uliweka vikwazo vikali dhidi ya kampuni ya taifa ya mafuta, PDVSA, ukiwa na lengo la kuikatia serikali ya Maduro chanzo chake kikuu cha mapato.

Matokeo yake Marekani ilipoacha kununua mafuta ya Venezuela, China ikawa mnunuzi namba moja wa mafuta hayo. Kufikia 2025, China ilikuwa imekuwa destination kubwa mno ya mafuta ya Venezuela: takribani mapipa 642,000 kwa siku, au 75% ya exports zake kwa wastani, zilikwenda China.

Katika kipindi chote cha mvutano na serikali ya Venezuela, Marekani ilishirikiana na wapinzani wa serikali ya Venezuela, ili kuiangusha serikali hiyo kwa njia za kidemokrasia. Hata hivyo katika uchaguzi mkuu Mei 20, 2018, bado Maduro alimshinda Henri Falcón kwa kupata asilimia 67.8%.

Januari 23, 2019, Juan Guaidó, alijitangaza na akajiapishwa kuwa Rais wa Venezuela, kwa madai kwamba uchaguzi wa 2018 haukuwa huru na haki na Marekani ya Trump ikamtambua rasmi siku hiyo kama Rais wa Mpito wa Venezuela, jaribio ambalo lilishindwa kumuangusha Maduro.

Baadaye María Corina Machado akaibuka kama mmoja wa wapinzani wakubwa wa Maduro na alikuwa amejenga matarajio makubwa kwamba Marekani—hasa Donald Trump—angekuwa mshirika muhimu katika kuleta mabadiliko Venezuela.

Alimsifu Trump sana na hata akamkabidhi medali yake ya Nobel Peace Prize kama ishara ya kutambua mchango wake.

Marekani walipoona njia za kidemokrasia haziwapi matokeo wanayoyataka, wakaona isiwe tabu, Januari 3, 2026, wakatuma vikosi vyao nchini Venezuela na kumkamata Maduro.

Baada ya kuondolewa kwa Maduro, Delcy Rodríguez, aliyekuwa makamu wa rais wa Maduro, akawa Rais wa Venezuela na mara moja akatangaza yupo tayari kufanya kazi na Washington, na Washington nayo ikaitambua serikali ya mpito ya Delcy Rodríguez.

Rais Trump akaelekeza mfumo wa mafuta wa Venezuela kuelekea Marekani na makampuni yanayohusiana nayo. Makampuni ya kimarekani sasa yanaingia katika makubaliano makubwa ya mafuta na yameanza kusaini mikataba ya miradi mipya chini ya serikali hiyo.

Jambo la kushangaza Machado sasa amekuwa akihoji uwazi na masharti ya baadhi ya mikataba hiyo ya mafuta inayoendelea kusainiwa. Hapo ndipo vyama vya upinzani duniani kote vinapaswa kujifunza. Mataifa ya nje yapo kwaajili ya maslahi yao, sio demokrasia. Kesho yanaweza kufanya biashara na mpinzani wako kama mpinzani huyo atakuwa na arrangement bora zaidi kwake.

Hapa ndipo mfano wa Venezuela unapotupa lens nzuri ya kulitazama sakata la makinikia la mwaka 2017.

Rais John Pombe Magufuli alisema kwa msingi kwamba “Tanzania ina utajiri mkubwa wa madini, lakini je, Watanzania wanapata sehemu inayostahili ya utajiri huo?”

Akaizuia export ya makinikia. Akaanzisha uchunguzi. Akaweka kampuni za madini chini ya pressure kubwa.

Hatimaye mgogoro huo uliingia katika negotiation mpya na Barrick na kuzaa mfumo mpya wa ushirikiano uliotoa Tanzania, miongoni mwa mambo mengine, 16% free-carried interest na settlement ya dola milioni 300.

Lakini Tundu Lissu alikuwa miongoni mwa wakosoaji wakubwa wa namna Magufuli alivyoshughulikia suala hilo . Alionya kuhusu mikataba iliyokuwa tayari imesainiwa, sheria za kimataifa za uwekezaji, arbitration na uwezekano wa Tanzania kushitakiwa na kulipa fidia kubwa. Pia alipinga baadhi ya hesabu kubwa zilizotolewa kuhusu thamani ya madini yaliyokuwa kwenye makinikia.

Swali kubwa likabaki; Je, hofu ya mabeberu inapaswa kuwa veto juu ya maslahi ya Taifa? Hapo ndipo hoja ya Magufuli ilipopata nguvu.

Ikiwa kila mara nchi maskini itaambiwa:
“Msiguse mkataba huu, mtashitakiwa.”
“Msibadilishe sheria, wawekezaji watakimbia.”
“Msizuie export, international arbitration itawamaliza.”

basi swali linakuwa: Uhuru wa nchi hiyo uko wapi?

Kama nchi haiwezi hata kuhoji masharti ambayo rasilimali zake zinachimbwa kwa sababu inaogopa reaction ya corporations na foreign powers, sovereignty yake inaweza kubaki zaidi kwenye bendera kuliko kwenye uchumi.

Tundu Lissu amekuwa akiamini sana katika kushirikiana na mataifa ya nje kuing'oa CCM madarakani. Lakini wameshindwa kung'amua somo kubwa kutoka kwenye mapinduzi dhidi ya Maduro wa Venezuela

Wawekezaji wana maslahi yao. China ina maslahi yake. Marekani ina maslahi yake. Russia ina maslahi yake. Na hata taasisi za kimataifa zina mifumo na interests zinazoweza kutofautiana na za nchi yako.

Katika siasa za kimataifa, ukimkabidhi mwingine jukumu la kulinda maslahi yako, siku moja unaweza kushangaa kumuona amekaa mezani akifanya biashara na yule uliyedhani ni adui yenu wa pamoja.

Taifa lenye busara halijengi sera yake juu ya urafiki wa mataifa makubwa. Linajenga uwezo wa kujadiliana nayo.
Mimi siyo mtaalamu wa sheria lkn ninachofahamu ni kwamba hiyo mikataba yooote ambayo JPM aliiona kuwa ni ya HOVYO na kweli ilikuwa ya HOVYO na hata sasa ni ya HOVYO na mingine ya HOVYO inasainiwa kila iitwapo leo yoooote imefanyika na inafanyika chini ya CCM ambayo inaonekana nia ya andiko lako hili ni kuipigia debe CCM.
Moja ya taarifa kubwa iliyotikisa vyombo vya habari mwaka huu ilikuwa ni kukamatwa kwa Rais wa Venezuela, bwana Nicolás Maduro na vikosi vya Marekani tarehe 3 Januari 2026, huko Caracas, Venezuela, katika operesheni ya kijeshi iliyoitwa Operation Absolute Resolve.

Ingawa tarehe 5 Januari 2026, Maduro alifikishwa katika mahakama ya shirikisho Manhattan, ambako alishtakiwa kwa mashtaka ya narcoterrorism na cocaine trafficking; kauli na matendo ya Marekani yanaashiria kitu kingine tofauti kabisa ambacho ni mafuta.

Venezuela ina akiba kubwa sana ya mafuta duniani. Kwa miaka mingi Marekani ilikuwa soko muhimu sana la mafuta yake. Lakini kadiri mahusiano kati ya Washington na serikali za Hugo Chávez na baadaye Nicolás Maduro yalivyozidi kuwa mabaya, Venezuela ilizidi kuelekeza mahusiano yake ya kiuchumi na kisiasa kuelekea China na Russia.

China haikuwa mnunuzi wa kawaida tu. Iliikopesha Venezuela mabilioni ya dola, huku sehemu ya madeni hayo ikilipwa kupitia mafuta. Kufikia Aprili 2019, China ilikuwa inapokea takribani mapipa 337,000 kwa siku—karibu theluthi moja ya mauzo yote ya mafuta ya Venezuela wakati huo—na kampuni ya serikali ya China, CNPC, ilikuwa miongoni mwa wateja wakubwa wa PDVSA.

Mwaka 2019 utawala wa Donald Trump uliweka vikwazo vikali dhidi ya kampuni ya taifa ya mafuta, PDVSA, ukiwa na lengo la kuikatia serikali ya Maduro chanzo chake kikuu cha mapato.

Matokeo yake Marekani ilipoacha kununua mafuta ya Venezuela, China ikawa mnunuzi namba moja wa mafuta hayo. Kufikia 2025, China ilikuwa imekuwa destination kubwa mno ya mafuta ya Venezuela: takribani mapipa 642,000 kwa siku, au 75% ya exports zake kwa wastani, zilikwenda China.

Katika kipindi chote cha mvutano na serikali ya Venezuela, Marekani ilishirikiana na wapinzani wa serikali ya Venezuela, ili kuiangusha serikali hiyo kwa njia za kidemokrasia. Hata hivyo katika uchaguzi mkuu Mei 20, 2018, bado Maduro alimshinda Henri Falcón kwa kupata asilimia 67.8%.

Januari 23, 2019, Juan Guaidó, alijitangaza na akajiapishwa kuwa Rais wa Venezuela, kwa madai kwamba uchaguzi wa 2018 haukuwa huru na haki na Marekani ya Trump ikamtambua rasmi siku hiyo kama Rais wa Mpito wa Venezuela, jaribio ambalo lilishindwa kumuangusha Maduro.

Baadaye María Corina Machado akaibuka kama mmoja wa wapinzani wakubwa wa Maduro na alikuwa amejenga matarajio makubwa kwamba Marekani—hasa Donald Trump—angekuwa mshirika muhimu katika kuleta mabadiliko Venezuela.

Alimsifu Trump sana na hata akamkabidhi medali yake ya Nobel Peace Prize kama ishara ya kutambua mchango wake.

Marekani walipoona njia za kidemokrasia haziwapi matokeo wanayoyataka, wakaona isiwe tabu, Januari 3, 2026, wakatuma vikosi vyao nchini Venezuela na kumkamata Maduro.

Baada ya kuondolewa kwa Maduro, Delcy Rodríguez, aliyekuwa makamu wa rais wa Maduro, akawa Rais wa Venezuela na mara moja akatangaza yupo tayari kufanya kazi na Washington, na Washington nayo ikaitambua serikali ya mpito ya Delcy Rodríguez.

Rais Trump akaelekeza mfumo wa mafuta wa Venezuela kuelekea Marekani na makampuni yanayohusiana nayo. Makampuni ya kimarekani sasa yanaingia katika makubaliano makubwa ya mafuta na yameanza kusaini mikataba ya miradi mipya chini ya serikali hiyo.

Jambo la kushangaza Machado sasa amekuwa akihoji uwazi na masharti ya baadhi ya mikataba hiyo ya mafuta inayoendelea kusainiwa. Hapo ndipo vyama vya upinzani duniani kote vinapaswa kujifunza. Mataifa ya nje yapo kwaajili ya maslahi yao, sio demokrasia. Kesho yanaweza kufanya biashara na mpinzani wako kama mpinzani huyo atakuwa na arrangement bora zaidi kwake.

Hapa ndipo mfano wa Venezuela unapotupa lens nzuri ya kulitazama sakata la makinikia la mwaka 2017.

Rais John Pombe Magufuli alisema kwa msingi kwamba “Tanzania ina utajiri mkubwa wa madini, lakini je, Watanzania wanapata sehemu inayostahili ya utajiri huo?”

Akaizuia export ya makinikia. Akaanzisha uchunguzi. Akaweka kampuni za madini chini ya pressure kubwa.

Hatimaye mgogoro huo uliingia katika negotiation mpya na Barrick na kuzaa mfumo mpya wa ushirikiano uliotoa Tanzania, miongoni mwa mambo mengine, 16% free-carried interest na settlement ya dola milioni 300.

Lakini Tundu Lissu alikuwa miongoni mwa wakosoaji wakubwa wa namna Magufuli alivyoshughulikia suala hilo . Alionya kuhusu mikataba iliyokuwa tayari imesainiwa, sheria za kimataifa za uwekezaji, arbitration na uwezekano wa Tanzania kushitakiwa na kulipa fidia kubwa. Pia alipinga baadhi ya hesabu kubwa zilizotolewa kuhusu thamani ya madini yaliyokuwa kwenye makinikia.

Swali kubwa likabaki; Je, hofu ya mabeberu inapaswa kuwa veto juu ya maslahi ya Taifa? Hapo ndipo hoja ya Magufuli ilipopata nguvu.

Ikiwa kila mara nchi maskini itaambiwa:
“Msiguse mkataba huu, mtashitakiwa.”
“Msibadilishe sheria, wawekezaji watakimbia.”
“Msizuie export, international arbitration itawamaliza.”

basi swali linakuwa: Uhuru wa nchi hiyo uko wapi?

Kama nchi haiwezi hata kuhoji masharti ambayo rasilimali zake zinachimbwa kwa sababu inaogopa reaction ya corporations na foreign powers, sovereignty yake inaweza kubaki zaidi kwenye bendera kuliko kwenye uchumi.

Tundu Lissu amekuwa akiamini sana katika kushirikiana na mataifa ya nje kuing'oa CCM madarakani. Lakini wameshindwa kung'amua somo kubwa kutoka kwenye mapinduzi dhidi ya Maduro wa Venezuela

Wawekezaji wana maslahi yao. China ina maslahi yake. Marekani ina maslahi yake. Russia ina maslahi yake. Na hata taasisi za kimataifa zina mifumo na interests zinazoweza kutofautiana na za nchi yako.

Katika siasa za kimataifa, ukimkabidhi mwingine jukumu la kulinda maslahi yako, siku moja unaweza kushangaa kumuona amekaa mezani akifanya biashara na yule uliyedhani ni adui yenu wa pamoja.

Taifa lenye busara halijengi sera yake juu ya urafiki wa mataifa makubwa. Linajenga uwezo wa kujadiliana nayo.
Mikataba yooote ya HOVYO ilisainiwa na inasainiwa na CCM.Ijapo mimi siyo mtaalamu wa sheria lkn sidhani km LISSU alipinga kuvunjwa kwa hiyo mikataba,bali alipinga utaratibu uliotumika.

Lkn pia tulishuhudia namna ambavyo kijana mdogo kabisa wa Kizungu alivyomdharirisha Mwakilishi wetu Mwanasheria (jina nimelisahau) kuhusiana na hiyo mikataba na ninachofahamu mpaka sasa tunalipa fedha nyingi kutoka na kuvunja hiyo mikataba kipuuzi.

Nimeona nia yako ni kuipigia debe CCM na kumshusha thamani LISSU,kwa sasa ni ngumu sana kwani CCM mnatumia njia za zamani sana kuwadanganya Watanganyika.

Vipi kuhusu DP WORLD,bandari ya BAGAMOYO,makaa ya mawe,wanyama kuibwa hifadhini na kuwindwa kihorera na,kutekwa na kuuawa watu na kusema KIFO NI KIFO tu hayo yoote na madudu mengi nayo tumtwishe LISSU?
 
Ukiwaeleza watu mambo haya wanakimbilia kutukana badala ya kujibu hoja. Mataifa ya nje hayana interest yoyote na demokrasia, huwa wanaitumia demokrasia kama silaha ya kufanikisha agenda zao za kupora rasilimali za nchi masikini.
Yawezekana ikawa kweli,sasa vipi huu wizi wa uchaguzi nao,utekaji na uuaji wa Watanganyika nao ni LISSU anahusika?
 
Dk mpumbavu sana, huyo msma si ndo ameingia mkataba venezuela wanapata 3% ya mapato ya mafuta na US anachukua 97% ?

Mjinga sana
Soma tena kwa kutulia utelewa. Shida ya wanachadema wengi mna mihemko mno. Hamjipi muda wa kutafakari kabla ya kujibu
 
Moja ya taarifa kubwa iliyotikisa vyombo vya habari mwaka huu ilikuwa ni kukamatwa kwa Rais wa Venezuela, bwana Nicolás Maduro na vikosi vya Marekani tarehe 3 Januari 2026, huko Caracas, Venezuela, katika operesheni ya kijeshi iliyoitwa Operation Absolute Resolve.

Ingawa tarehe 5 Januari 2026, Maduro alifikishwa katika mahakama ya shirikisho Manhattan, ambako alishtakiwa kwa mashtaka ya narcoterrorism na cocaine trafficking; kauli na matendo ya Marekani yanaashiria kitu kingine tofauti kabisa ambacho ni mafuta.

Venezuela ina akiba kubwa sana ya mafuta duniani. Kwa miaka mingi Marekani ilikuwa soko muhimu sana la mafuta yake. Lakini kadiri mahusiano kati ya Washington na serikali za Hugo Chávez na baadaye Nicolás Maduro yalivyozidi kuwa mabaya, Venezuela ilizidi kuelekeza mahusiano yake ya kiuchumi na kisiasa kuelekea China na Russia.

China haikuwa mnunuzi wa kawaida tu. Iliikopesha Venezuela mabilioni ya dola, huku sehemu ya madeni hayo ikilipwa kupitia mafuta. Kufikia Aprili 2019, China ilikuwa inapokea takribani mapipa 337,000 kwa siku—karibu theluthi moja ya mauzo yote ya mafuta ya Venezuela wakati huo—na kampuni ya serikali ya China, CNPC, ilikuwa miongoni mwa wateja wakubwa wa PDVSA.

Mwaka 2019 utawala wa Donald Trump uliweka vikwazo vikali dhidi ya kampuni ya taifa ya mafuta, PDVSA, ukiwa na lengo la kuikatia serikali ya Maduro chanzo chake kikuu cha mapato.

Matokeo yake Marekani ilipoacha kununua mafuta ya Venezuela, China ikawa mnunuzi namba moja wa mafuta hayo. Kufikia 2025, China ilikuwa imekuwa destination kubwa mno ya mafuta ya Venezuela: takribani mapipa 642,000 kwa siku, au 75% ya exports zake kwa wastani, zilikwenda China.

Katika kipindi chote cha mvutano na serikali ya Venezuela, Marekani ilishirikiana na wapinzani wa serikali ya Venezuela, ili kuiangusha serikali hiyo kwa njia za kidemokrasia. Hata hivyo katika uchaguzi mkuu Mei 20, 2018, bado Maduro alimshinda Henri Falcón kwa kupata asilimia 67.8%.

Januari 23, 2019, Juan Guaidó, alijitangaza na akajiapishwa kuwa Rais wa Venezuela, kwa madai kwamba uchaguzi wa 2018 haukuwa huru na haki na Marekani ya Trump ikamtambua rasmi siku hiyo kama Rais wa Mpito wa Venezuela, jaribio ambalo lilishindwa kumuangusha Maduro.

Baadaye María Corina Machado akaibuka kama mmoja wa wapinzani wakubwa wa Maduro na alikuwa amejenga matarajio makubwa kwamba Marekani—hasa Donald Trump—angekuwa mshirika muhimu katika kuleta mabadiliko Venezuela.

Alimsifu Trump sana na hata akamkabidhi medali yake ya Nobel Peace Prize kama ishara ya kutambua mchango wake.

Marekani walipoona njia za kidemokrasia haziwapi matokeo wanayoyataka, wakaona isiwe tabu, Januari 3, 2026, wakatuma vikosi vyao nchini Venezuela na kumkamata Maduro.

Baada ya kuondolewa kwa Maduro, Delcy Rodríguez, aliyekuwa makamu wa rais wa Maduro, akawa Rais wa Venezuela na mara moja akatangaza yupo tayari kufanya kazi na Washington, na Washington nayo ikaitambua serikali ya mpito ya Delcy Rodríguez.

Rais Trump akaelekeza mfumo wa mafuta wa Venezuela kuelekea Marekani na makampuni yanayohusiana nayo. Makampuni ya kimarekani sasa yanaingia katika makubaliano makubwa ya mafuta na yameanza kusaini mikataba ya miradi mipya chini ya serikali hiyo.

Jambo la kushangaza Machado sasa amekuwa akihoji uwazi na masharti ya baadhi ya mikataba hiyo ya mafuta inayoendelea kusainiwa. Hapo ndipo vyama vya upinzani duniani kote vinapaswa kujifunza. Mataifa ya nje yapo kwaajili ya maslahi yao, sio demokrasia. Kesho yanaweza kufanya biashara na mpinzani wako kama mpinzani huyo atakuwa na arrangement bora zaidi kwake.

Hapa ndipo mfano wa Venezuela unapotupa lens nzuri ya kulitazama sakata la makinikia la mwaka 2017.

Rais John Pombe Magufuli alisema kwa msingi kwamba “Tanzania ina utajiri mkubwa wa madini, lakini je, Watanzania wanapata sehemu inayostahili ya utajiri huo?”

Akaizuia export ya makinikia. Akaanzisha uchunguzi. Akaweka kampuni za madini chini ya pressure kubwa.

Hatimaye mgogoro huo uliingia katika negotiation mpya na Barrick na kuzaa mfumo mpya wa ushirikiano uliotoa Tanzania, miongoni mwa mambo mengine, 16% free-carried interest na settlement ya dola milioni 300.

Lakini Tundu Lissu alikuwa miongoni mwa wakosoaji wakubwa wa namna Magufuli alivyoshughulikia suala hilo . Alionya kuhusu mikataba iliyokuwa tayari imesainiwa, sheria za kimataifa za uwekezaji, arbitration na uwezekano wa Tanzania kushitakiwa na kulipa fidia kubwa. Pia alipinga baadhi ya hesabu kubwa zilizotolewa kuhusu thamani ya madini yaliyokuwa kwenye makinikia.

Swali kubwa likabaki; Je, hofu ya mabeberu inapaswa kuwa veto juu ya maslahi ya Taifa? Hapo ndipo hoja ya Magufuli ilipopata nguvu.

Ikiwa kila mara nchi maskini itaambiwa:
“Msiguse mkataba huu, mtashitakiwa.”
“Msibadilishe sheria, wawekezaji watakimbia.”
“Msizuie export, international arbitration itawamaliza.”

basi swali linakuwa: Uhuru wa nchi hiyo uko wapi?

Kama nchi haiwezi hata kuhoji masharti ambayo rasilimali zake zinachimbwa kwa sababu inaogopa reaction ya corporations na foreign powers, sovereignty yake inaweza kubaki zaidi kwenye bendera kuliko kwenye uchumi.

Tundu Lissu amekuwa akiamini sana katika kushirikiana na mataifa ya nje kuing'oa CCM madarakani. Lakini wameshindwa kung'amua somo kubwa kutoka kwenye mapinduzi dhidi ya Maduro wa Venezuela

Wawekezaji wana maslahi yao. China ina maslahi yake. Marekani ina maslahi yake. Russia ina maslahi yake. Na hata taasisi za kimataifa zina mifumo na interests zinazoweza kutofautiana na za nchi yako.

Katika siasa za kimataifa, ukimkabidhi mwingine jukumu la kulinda maslahi yako, siku moja unaweza kushangaa kumuona amekaa mezani akifanya biashara na yule uliyedhani ni adui yenu wa pamoja.

Taifa lenye busara halijengi sera yake juu ya urafiki wa mataifa makubwa. Linajenga uwezo wa kujadiliana nayo.
Hiyo Dr kwenye jina lako ni ya PhD au ni nickname tu kama ya Professor Jay ?
 
Heshima kwako ...kwani umeweza kukielezea tulichokuwa tunakipigania na kuonekana machawa au wauwaji humu jamvini.

KWA HISANI YA MTU WA TANZANIA!
Hata moyoni unajua kabisa kuwa lissu ni mzalendo wa kweli kuliko genge lote la ccccm lililopo...ishu ya makinikia Lissu alimueleza Magufuli ambae ni mbumbumbu wa sheria kuwa hili suala halihitaji nguvu kwasababu mwisho wa siku taifa litashitakiwa kwasababu wao katika uga wa kisheria sio kwamba wanaiba.... ila magufuli akawa mbishi na kuja kuwadanganya watu kama ninyi kuwa mutapata kila mtu Noah ya kwake,,Na akaunda tume za kipumbavu zile mara oooh makinikia yatachenjuliwa hapahapa nchini na madunduka mukapiga makofi haya mwisho wa siku kipi kulitokea kama sio yaleyale ya kuwalipa pesa ndefu kama fidia? Ccccm ndio maadui wa hili taifa kwasababu nchi ina rasilimali za kila aina ila hadi leo Mtanzania bado ni maskini wakutupwa
 
Makala maridhawa. Tatizo la wapinzani wengi ni kututumia sisi wananchi Maskini kwa manufaa ya matumbo yao. Kiukweli Hakuna tofauti kati ya CCM iliyo madarakani na Chadema ikiingia madarakani. Mfano mzuri ni HH wa Zambia!

Kipimo changu cha kujua hiki chama kinafaa au ni geresha ni pamoja na chama kuwa na itikadi inayoeleweka, kukubali kukosolewa, na kukubali mgombea huru. Bila hivyo sahau.

Angalia wanachama wa chadema hapa JF na mitusi yao; ni wale wale kama CCM ila katika ngozi ya kondoo. Ona Lussu anavyolazimisha watu wafuge nywele kama yeye, huo ni ubinafsi na udikteta uliopitiliza. Boni yai ailivyokuwa na mbowe, Ona alivyo na Lissu; ni uchawa huo huo kama akina Prof Kabudi (naumia kuanza na title Prof Ila nifanyaje, ni kweli ni Prof Ila matendo yake ya uchawa yanaharibu maana ya Title hiyo).

Niishie hapa nikisubiri mawe
Ni lini lissu alilazimisha watu wafuge nywele kama Yeye mbona mnyika na golugwa hawana? Mtu mwenye akili timamu anakihukumu kile anachokiona na sio kuhisi je nikikiuuliza kuwa uliiona wapi serikali ya chadema wewe utajibuje? Aisee wewe ni kiazi sana yaani unamtumia huyo mzambia kuwa ndio kuwa ndio kielelezo cha chadema ipo hivyo?
 
Ni lini lissu alilazimisha watu wafuge nywele kama Yeye mbona mnyika na golugwa hawana? Mtu mwenye akili timamu anakihukumu kile anachokiona na sio kuhisi je nikikiuuliza kuwa uliiona wapi serikali ya chadema wewe utajibuje? Aisee wewe ni kiazi sana yaani unamtumia huyo mzambia kuwa ndio kuwa ndio kielelezo cha chadema ipo hivyo?
Umesahau clip alomweleza Heche kuwa hana Rasta kama yeye?
 
Back
Top Bottom