Mejjah92
Member
- May 21, 2021
- 36
- 32
Siku zilisonga mbele, lakini bado taifa lilikuwa katika msisimko. Mijadala ilikuwa moto, kutoka vijiweni hadi bungeni. CCM sasa walikuwa wakifanya kile ambacho walikuwa wakiwahi kibeza—kupinga sera za serikali kwa nguvu zote.
Katika ukumbi wa Bunge, Mbunge mmoja wa CCM mpya, ambaye zamani alikuwa waziri mwenye sauti kali, alisimama na kupaza sauti:
"Serikali hii mpya inakosea! Tunahitaji uwajibikaji! Haiwezi kufanya mambo kiholela!"
Kicheko kidogo kilisikika kwenye upande wa serikali. Mbunge mmoja kutoka chama tawala kipya alitabasamu na kusema, "Aah, sasa mmejua uchungu wa upinzani? Karibuni sana kwenye maisha halisi."
Katika miji mikubwa kama Dar es Salaam, Mwanza, na Arusha, wafuasi wa CCM walijaribu kuandaa maandamano—lakini sasa walikumbana na changamoto zilezile ambazo wapinzani wa zamani walikumbana nazo. Polisi waliwazuia bila huruma, wakitumia sababu zile zile zilizotumiwa hapo awali: "Hamtakiwi kuvuruga amani ya nchi."
Hali hii iliwafanya wanachama wa CCM waanze kuelewa maisha halisi ya upinzani. Kwa mara ya kwanza, walihisi vikwazo vya kutokuwa na mamlaka.
Wakati huo huo, kwenye mitandao ya kijamii, watu walifurahia kuona sura ambazo zilikuwa zikitamba serikalini sasa zikihaha kama wapinzani. Memes zilienea, wengine wakisema:
"CCM ndio chama kipya cha kupigania haki za wananchi. Tunasubiri maandamano yao ya kwanza!"
Lakini si kila mtu alifurahia hali hii. Wafuasi wa zamani wa CCM waliingiwa na wasiwasi—je, chama chao kingeweza kustahimili hali hii mpya? Je, wangekubalika kama wapinzani wa kweli au wangeonekana kama watu waliokosa tu madaraka?
Katika vikao vya siri vya chama, viongozi wa CCM walikaa chini, wakitazamana kwa uzito. Mwenyekiti wa chama akasema kwa sauti nzito:
"Hatuna budi kubadilika. Lazima tujifunze kuwa upinzani wa kweli, tusikilize wananchi, na tuwe tayari kwa safari ndefu."
Swali likawa: Je, CCM ingeweza kuhimili msukosuko wa kuwa upinzani? Au ingesambaratika kama vyama vingine vya zamani?
Hali ilikuwa mpya, lakini mchezo wa siasa haukuwa na huruma kwa yeyote. Taifa liliendelea kushuhudia historia ikifanyika…
Katika ukumbi wa Bunge, Mbunge mmoja wa CCM mpya, ambaye zamani alikuwa waziri mwenye sauti kali, alisimama na kupaza sauti:
"Serikali hii mpya inakosea! Tunahitaji uwajibikaji! Haiwezi kufanya mambo kiholela!"
Kicheko kidogo kilisikika kwenye upande wa serikali. Mbunge mmoja kutoka chama tawala kipya alitabasamu na kusema, "Aah, sasa mmejua uchungu wa upinzani? Karibuni sana kwenye maisha halisi."
Katika miji mikubwa kama Dar es Salaam, Mwanza, na Arusha, wafuasi wa CCM walijaribu kuandaa maandamano—lakini sasa walikumbana na changamoto zilezile ambazo wapinzani wa zamani walikumbana nazo. Polisi waliwazuia bila huruma, wakitumia sababu zile zile zilizotumiwa hapo awali: "Hamtakiwi kuvuruga amani ya nchi."
Hali hii iliwafanya wanachama wa CCM waanze kuelewa maisha halisi ya upinzani. Kwa mara ya kwanza, walihisi vikwazo vya kutokuwa na mamlaka.
Wakati huo huo, kwenye mitandao ya kijamii, watu walifurahia kuona sura ambazo zilikuwa zikitamba serikalini sasa zikihaha kama wapinzani. Memes zilienea, wengine wakisema:
"CCM ndio chama kipya cha kupigania haki za wananchi. Tunasubiri maandamano yao ya kwanza!"
Lakini si kila mtu alifurahia hali hii. Wafuasi wa zamani wa CCM waliingiwa na wasiwasi—je, chama chao kingeweza kustahimili hali hii mpya? Je, wangekubalika kama wapinzani wa kweli au wangeonekana kama watu waliokosa tu madaraka?
Katika vikao vya siri vya chama, viongozi wa CCM walikaa chini, wakitazamana kwa uzito. Mwenyekiti wa chama akasema kwa sauti nzito:
"Hatuna budi kubadilika. Lazima tujifunze kuwa upinzani wa kweli, tusikilize wananchi, na tuwe tayari kwa safari ndefu."
Swali likawa: Je, CCM ingeweza kuhimili msukosuko wa kuwa upinzani? Au ingesambaratika kama vyama vingine vya zamani?
Hali ilikuwa mpya, lakini mchezo wa siasa haukuwa na huruma kwa yeyote. Taifa liliendelea kushuhudia historia ikifanyika…
