Zack Abdul
JF-Expert Member
- Mar 9, 2026
- 1,194
- 911
Kuna maumivu ambayo hayaponi kwa dawa yanabaki kuishi kwenye kumbukumbu za wale waliopitia mateso yake.
Oktoba 29 iliacha simulizi ambayo wengi hawataisahau, Ilikuwa siku ambazo vilio vilizidi tabasamu, hofu ikazidi matumaini, na ukimya ukazidi sauti za biashara zilizokuwa zimezoeleka kila siku.
Kulikuwa na mama aliyewatazama watoto wake wakimuuliza, "Mama, leo tutakula nini?" Lakini hakukuwa na jibu kulikuwa na baba aliyesimama mbele ya biashara yake iliyoharibiwa, akitazama jasho la miaka mingi likifutika ndani ya dakika chache.
Kwa siku kadhaa, maisha ya wengi yalibadilika imagine ili mkono uende kinywani ni lazima utoke lakini kulikuwa na siku tano tano yaani tano ambazo walishindwa kutoka kutafuta riziki kwani milango ya maduka ilibaki imefungwa, Masoko yakapoa, Barabara zikakosa pilikapilika zake za kawaida aisee familia nyingi zikakabiliwa na uhaba wa chakula na kipato, huku watoto, wazee na wagonjwa wakihisi uzito wa hali hiyo.
Hasara haikuishia kwa mwananchi wa kawaida Serikali nayo ilikosa mapato kutokana na kusimama kwa shughuli nyingi za kiuchumi hapa kodi hazikukusanywa kama ilivyotarajiwa, biashara hazikuzalisha kama kawaida, na uchumi ukapata pigo ambalo athari zake zilimfikia kila mmoja kwa namna tofauti.
Lakini historia ina tabia ya kufundisha machozi ya jana yamekuwa darasa la leo kwani si mnaona Vijana wengi wameanza kutafakari kwa kina thamani ya amani, kazi na fursa za kujenga maisha yao wametambua kuwa hakuna ushindi unaoweza kufidia biashara iliyopotea, hakuna shangwe inayoweza kumlisha mtoto aliyelala njaa, na hakuna furaha inayoweza kurudisha miaka ya jasho iliyoteketea.
Ndiyo maana leo, wengi wanaonekana kuchagua njia ya kujenga badala ya kubomoa hawajatikiswa na kelele za haki ya mitandaoni ambayo lengo ni kuwafaidisha wachache wenye Nia ovu na wasioitakia Mema Tanzania huku wakitumia kivuli cha vijana kwa maslahi yao wenyewe Bali wamechagua kutafuta riziki badala ya kuhesabu hasara, kulinda kesho yao badala ya kurudia makosa yaliyowahi kuiacha jamii kwenye maumivu na huo ni mwanzo wa muamko mpya, Muamko wa kizazi kinachotaka kuona amani walioirithi kutoka kwa babu wa mababu zao ikilindwa na kutunzwa kwa gharama yeyote na taifa likisonga mbele kwa mshikamano.
Na pengine, hilo ndilo somo kubwa kuliko yote kwamba amani si jambo la kawaida, ni urithi unaopaswa kulindwa…..Maendeleo si zawadi, ni matokeo ya utulivu. Na taifa hujengwa na watu wanaochagua hekima kuliko hasira, umoja kuliko mgawanyiko, na matumaini kuliko maumivu.
Oktoba 29 iliacha simulizi ambayo wengi hawataisahau, Ilikuwa siku ambazo vilio vilizidi tabasamu, hofu ikazidi matumaini, na ukimya ukazidi sauti za biashara zilizokuwa zimezoeleka kila siku.
Kulikuwa na mama aliyewatazama watoto wake wakimuuliza, "Mama, leo tutakula nini?" Lakini hakukuwa na jibu kulikuwa na baba aliyesimama mbele ya biashara yake iliyoharibiwa, akitazama jasho la miaka mingi likifutika ndani ya dakika chache.
Kwa siku kadhaa, maisha ya wengi yalibadilika imagine ili mkono uende kinywani ni lazima utoke lakini kulikuwa na siku tano tano yaani tano ambazo walishindwa kutoka kutafuta riziki kwani milango ya maduka ilibaki imefungwa, Masoko yakapoa, Barabara zikakosa pilikapilika zake za kawaida aisee familia nyingi zikakabiliwa na uhaba wa chakula na kipato, huku watoto, wazee na wagonjwa wakihisi uzito wa hali hiyo.
Hasara haikuishia kwa mwananchi wa kawaida Serikali nayo ilikosa mapato kutokana na kusimama kwa shughuli nyingi za kiuchumi hapa kodi hazikukusanywa kama ilivyotarajiwa, biashara hazikuzalisha kama kawaida, na uchumi ukapata pigo ambalo athari zake zilimfikia kila mmoja kwa namna tofauti.
Lakini historia ina tabia ya kufundisha machozi ya jana yamekuwa darasa la leo kwani si mnaona Vijana wengi wameanza kutafakari kwa kina thamani ya amani, kazi na fursa za kujenga maisha yao wametambua kuwa hakuna ushindi unaoweza kufidia biashara iliyopotea, hakuna shangwe inayoweza kumlisha mtoto aliyelala njaa, na hakuna furaha inayoweza kurudisha miaka ya jasho iliyoteketea.
Ndiyo maana leo, wengi wanaonekana kuchagua njia ya kujenga badala ya kubomoa hawajatikiswa na kelele za haki ya mitandaoni ambayo lengo ni kuwafaidisha wachache wenye Nia ovu na wasioitakia Mema Tanzania huku wakitumia kivuli cha vijana kwa maslahi yao wenyewe Bali wamechagua kutafuta riziki badala ya kuhesabu hasara, kulinda kesho yao badala ya kurudia makosa yaliyowahi kuiacha jamii kwenye maumivu na huo ni mwanzo wa muamko mpya, Muamko wa kizazi kinachotaka kuona amani walioirithi kutoka kwa babu wa mababu zao ikilindwa na kutunzwa kwa gharama yeyote na taifa likisonga mbele kwa mshikamano.
Na pengine, hilo ndilo somo kubwa kuliko yote kwamba amani si jambo la kawaida, ni urithi unaopaswa kulindwa…..Maendeleo si zawadi, ni matokeo ya utulivu. Na taifa hujengwa na watu wanaochagua hekima kuliko hasira, umoja kuliko mgawanyiko, na matumaini kuliko maumivu.
