Wataalam mbalimbali, tangu uidlam ulipoanzishwa, wanakubaliana kuwa uislam ulibuniwa ili waarabu kuwa na nguvu ya pamoja kupambana na Wayahudi.
Ili kuupata umoja huo wakataka wawakusanye waarabu wote waliokuwa wanafuata dini kuu mbili za nyakati hizo, yaani Ukristo na Uyahudi, na wadanganywe kuwa uislam ni bora kuliko hizo dini mbili. Waliotengeneza uislam walichukua baadhi ya mafundisho kutoka dini ya Kiyahudi na mengine toka kwenye dini ya Kikristo, na kuyabadilisha kiasi au kupungiluza, kuondoa na kuongeza baadhi. Tukio mojawapo ambalo lilidhihirika, baadaye walivyoona lile lengo la kuwafanya waarabu wote wawe waislam halitimii, mwaka 1400, wakabuni andiko jingine walililoliita Injili ya Barnabas wakidai kuwa iliutabiri uislam, wakati kwa miaka yote hakukuwahi kuwa na Injili hiyo. Lakini walilitangaza sana andiko hilo wakidai injili ilitabiri ujio wa uislam.
Tofauti na dini nyinhine kama Ukristo na Uyahudi, ambazo zimejengwa kwenye miujiza iliyoshuhufiwa na watu, miujiza iliyoshindwa kuelezeka kwa kutumia elimu yoyote ile, na hivyo kudhihirisha nguvu na mamlaka ya Mungu, kwenye uislam, hakuna tukio lolote la kiimani lililowahi kudhihirika mbele za watu kwenye, ni habari zilizokuwa zimetengenezwa na waliokuwa wamejifungua sehemu kutafuta mbinu ya kuwaunganisha Waarabu ili waweze kupigana na Waisrael ambao nyakati hizo walikuwa wakipigana vita wakiamini kuwa ni Mungu wao pekee ndiye huwaongoza katika kushindi, huku wakiamini katika Mungu mmoja Yahwe. Wanzilishi wa uislam waliamini kuwa wao wanashindwa vita kwa sababu wametengana sana kupitia miungu wengi, wakaazimia waifute miungu yote 320 waliyokuwa nayo, wabakia na Allah aliyekuwa miongoni mwa miungu hiyo ya kale akitumia alama ya mwezi, ambaye tayari alikuwa na wafuasi wengi kuliko ile mingine 329. Chini ya mungu Allah, wafuasi wake waliungana na kufanikiwa kuanzisha vita dhidi ya wayahudi mwaka 636 ili kuuteka mji wa Jerusalem.
Uislam ni dini iliyoanzishwa kwa malengo ya kivita, ukiwapa wapiganaji wao ujasiri wa kutenda uovu bila hofu, wakiwaaminisha kuwa wakifa vitani, ni heri kubwa kwa sababu wanaenda kwenye starehe nzuri na nyingi maradufu huko ahera, pombe na wanawake wazuri kibao. Waliamrishwa wawaue wasioukubali uislam, wawachome kwenye mafuta, wawakate watu shingo, wakiamini kuwa kawa wakiwalazimisha waarabu wote kuwa waislam, hayo maovu yatakuwa yakitendwa dhidi ya maadui zao wayahudi.
Kwa kifupi uislam ulilenga zaidi kuwapa ujasiri waarabu dhidi ya maadui zao, yaani wawafanyie kila uovu wakiaminishwa uovu huo ndiyo matakwa ya nadharia ya Allah waliyekuwa wamemtengeneza. Ndiyo maana mpaka leo kuna makundi ya waislam katili kupindukia, wakiwaua watu, tena wengine kwa kuwakata shingo huku wakisema Allah Akbar, wakiamini ndiyo mapenzi ya huyo Allah. Ilisistizwa sana kuwa kusiwepo na ile miungu mingine waliyokuwa wakiabudu kwa sababu itapunguza umoja wa waarabu dhidi ya maadui zao.
Kinachoshangaza, ni hawa wa sasa wanaoendelea kuutumikia huo uovu dhidi ya watu katika mataifa baadhi ya mataifa, bila ya kutambua lengo la uislam kwa nyakati za kuanzishwa kwake. Hii inadhihirisha waislam wa nyakati hizi ni duni sana kifikra kuliko wale wale wa kale waliotengeneza falsafa ya uislam kwa dhamira ya kutafuta umoja katika mapigano ya kivita dhidi ya maadui zao.