Uzi maalum wa kupeana Likes: Comment chochote upate "Like"

Uzi maalum wa kupeana Likes: Comment chochote upate "Like"

Walemavu wanatakiwa wakae nyumbani wasaidiwe, lakini wamegeuzwa kuwa miradi ya watu. Hivi ni vitu ambavyo havitakiwi. Na unapoamua kufanya biashara hii, chukua walemavu watatu tu. Usichukue kumi. Watatu tu, tayari wewe umaskini basi.”

Anasema hakuna mshahara au biashara ya kuweza kumuingizia mtu Sh600,000 kwa wiki, lakini kwa kutumia walemavu inawezekana.
 
Biashara gani hiyo? Unakula unachotaka, unalala na unaishi. Ukichukua walemavu wako watatu tu au wanne na ukatafuta vijana wako, mbona ni mradi mzuri. Mwenyewe utafurahi,” anasema.

“Ukishakuwa na vijana wako wakuwasukuma unawatafutia eneo kama ni Gerezani unawapanga mmoja hapa na mwingine pale. Ikifika mchana, unapita kwa kila mlemavu unakusanya pesa yako. Jioni ukifika nyumbani unapiga hesabu zako,” anasema.
 
Pamoja na kuwa Jose haendeshi biashara ya kutumia walemavu kuomba fedha, ananufaika na mradi huu.

“Nanufaika na kodi wanayolipa. Kwa siku ni Sh6,000 kwa kila chumba,” anasema.
 
Imani za kishirikina

Lakini kwa biashara kama hiyo inayoingiza fedha nyingi, imani za giza hazikosekani. Wanaamini kuwa mafanikio wanayopata hayaji kirahisi.

Kwa mujibu wa Jose, vijana wanaowasaidia walemavu hutumia dawa ambazo huogea kila siku asubuhi wanapotaka kwenda kazini na baada ya kurudi.

“Dawa hizo zinawasaidia kuwapumbaza watu akili ili kila wanapowaona walemavu waone huruma na kutoa pesa,” anadai.
 
Nikiwa nimebaki kinywa wazi kutokana na maelezo yake, ananibandika swali jingine.

“Kwani umekikagua chumba unacholala?” anauliza na moja kwa moja akili yangu inakwenda kwenye ile michoro ya msalaba.

“Chumba chako umekikagua vizuri? Nenda kakikague vizuri ukutani. Kile chumba alikuwa anakaa mlemavu. Wakiingia vyumbani huwa wanaweka alama za misalaba kila kona,” anasema.
 
Wakitaka kuoga wana dawa zao wanaogea, wakitaka kulala kuna dawa pia wanapaka.”

Baada ya mazungumzo na kutoka nje kidogo, anaingia kijana mmoja ambaye anasukuma walemavu na namuomba tuongee naye na anakubali.

Kwa kuwa walikuwa wamenizoea kama msichana anayejiuza, hawakuwa na shaka yoyote nami.

Kijana huyo ana urefu unaokaribia futi sita, mweusi na aliyesokota nywele zake zilizosalia utosini maarufu kama Kiduku na mkononi alivaa bangili za shanga. Jina lake ni Erasto Mwanale kutoka Kijiji cha Imondoli kilicho Shinyanga vijijini.
 
Katika mazungumzo naye, ananitajia vijiji kadhaa ambavyo mimi navifahamu. Vijiji hivyo ndivyo vilivyo njiani kabla ya kufika kijijini kwao. Anashangaa jinsi navyofahamu maeneo hayo.

“Nimewahi kufika huko,” namwambia.

“Ulifika huko lini na ulienda kufanya nini? Nani alikupeleka?” anauliza maswali mfululizo mithili ya mtu aliyeshangazwa na kauli yake.

“Nilikwenda kutafuta ombaomba,” namjibu.
 
Kumbe na wewe unafanya kazi hii?” anauliza na nilipomjibu kuwa nafanya kazi hiyo, alicheka na kugonga mkono kwangu.

Anaulizia walemavu niliowaleta, nami nikamuonyesha nyumba ya wageni iliyokuwa jirani.

“Pale kwa Rajabu?” akahoji.

“Ndiyo,” nikamjibu.

Akasema wenyeji wa eneo hilo wanamfahamu na akataja majina ya nyumba kama tano za wageni, majina ambayo tunayahifadhi kwa sababu za kimaadili.

Kuhusu kumiliki ombaomba hao au kumfanyia kazi mtu mwingine, Mwanale anasema kazi hiyo anaifanya mwenyewe.
 
Bosi wa nani?” anahoji kujibu swali kama ana mtu anayemfanyia kazi.

“Mimi sina bosi. Niwe na bosi tena mimi (anacheka). Kwanza mimi mlemavu wangu ana akili timamu ni mama tu hivi anaitwa Mama Juma. Huwa tunagawana Sh20,000 kwa siku.”

Anasema hataki kuwa na mtu anayemuamrisha kufanya kazi kama wenzake wanavyofanyiwa.

Nilipomuomba anisaidie kuanza biashara hiyo na kwamba tayari nimeleta walemavu watano na sasa natafuta vijana wa kuzunguka nao, alionekana kushangaa.
 
Back
Top Bottom