Mshana Jr
Platinum Member
- Aug 19, 2012
- 376,316
- 871,876
Tanganyika na barani Afrika kwa ujumla, mizozo ya kifamilia pale mhimili wa nyumba anapoaga dunia imekuwa kama jambo la kawaida na la kuzoeleka.
Mara nyingi tunashuhudia ndugu wa damu wakisafisha njia kuelekea mahakamani au hata kurushiana makonde, wakigombania namna ya kugawana mali zilizoachwa au wapi na vipi mazishi yafanyike.
Ni donda ndugu linaloacha majeraha makubwa ya kisaikolojia, upotevu wa mali, na kuvunjika kwa amani na mshikamano wa ukoo uliodumu kwa miaka mingi.
Ukweli ni kwamba, muda umefika na umepitiliza kwa jamii yetu kujenga tamaduni imara ya kuandika wosia au shauri la mwisho kabla ya dhoruba haijafika.
Kuacha maandishi yaliyonyooka na yenye nguvu ya kisheria ni mbinu pekee ya kukata mzizi wa fitina na kuzuia sintofahamu yoyote baada ya kuondoka.
Hati hii inasimama kama ngao madhubuti inayolinda haki za wajane na yatima dhidi ya ndugu wavamizi wanaotaka kupora jasho la marehemu.
Hata hivyo, hatua hii muhimu bado inasuasua kutokana na ukuta mzito wa imani potofu na hofu za kijadi zinazotawala fikra za wengi wetu.
Kuna dhana inayolazimu watu kuamini kwamba kuandika wosia ni sawa na kujikaribisha kifo au kuleta nuksi, jambo linalofanya vijana na hata watu wazima wenye afya njema kuogopa kabisa kuweka mambo yao sawa.
Huu ni mtazamo hasi unaopaswa kuvunjwa, kwani kifo hakichagui umri wala hakisubiri karatasi ili kije.
Mwisho wa siku, kuandika wosia sio ishara ya kukata tamaa au kuomba ufe, bali ni kielelezo cha juu kabisa cha upendo wa dhati kwa wale unaowaacha nyuma. Ni heshima na utu unaojipa mwenyewe kwamba hata ukiondoka, sauti yako itasikika ikileta amani, suluhu, na muongozo sahihi wa maisha yao ya baadaye.
Kulinda kesho ya familia yako huanza na maamuzi ya kisheria unayoyafanya leo ukiwa bado mzima wa afya na akili.
Mara nyingi tunashuhudia ndugu wa damu wakisafisha njia kuelekea mahakamani au hata kurushiana makonde, wakigombania namna ya kugawana mali zilizoachwa au wapi na vipi mazishi yafanyike.
Ni donda ndugu linaloacha majeraha makubwa ya kisaikolojia, upotevu wa mali, na kuvunjika kwa amani na mshikamano wa ukoo uliodumu kwa miaka mingi.
Ukweli ni kwamba, muda umefika na umepitiliza kwa jamii yetu kujenga tamaduni imara ya kuandika wosia au shauri la mwisho kabla ya dhoruba haijafika.
Kuacha maandishi yaliyonyooka na yenye nguvu ya kisheria ni mbinu pekee ya kukata mzizi wa fitina na kuzuia sintofahamu yoyote baada ya kuondoka.
Hati hii inasimama kama ngao madhubuti inayolinda haki za wajane na yatima dhidi ya ndugu wavamizi wanaotaka kupora jasho la marehemu.
Hata hivyo, hatua hii muhimu bado inasuasua kutokana na ukuta mzito wa imani potofu na hofu za kijadi zinazotawala fikra za wengi wetu.
Kuna dhana inayolazimu watu kuamini kwamba kuandika wosia ni sawa na kujikaribisha kifo au kuleta nuksi, jambo linalofanya vijana na hata watu wazima wenye afya njema kuogopa kabisa kuweka mambo yao sawa.
Huu ni mtazamo hasi unaopaswa kuvunjwa, kwani kifo hakichagui umri wala hakisubiri karatasi ili kije.
Mwisho wa siku, kuandika wosia sio ishara ya kukata tamaa au kuomba ufe, bali ni kielelezo cha juu kabisa cha upendo wa dhati kwa wale unaowaacha nyuma. Ni heshima na utu unaojipa mwenyewe kwamba hata ukiondoka, sauti yako itasikika ikileta amani, suluhu, na muongozo sahihi wa maisha yao ya baadaye.
Kulinda kesho ya familia yako huanza na maamuzi ya kisheria unayoyafanya leo ukiwa bado mzima wa afya na akili.
