Tanzania ina watu na ardhi: Tunafeli wapi katika mkakati wa uzalishaji na kupunguza utegemezi wa nje ?

Tanzania ina watu na ardhi: Tunafeli wapi katika mkakati wa uzalishaji na kupunguza utegemezi wa nje ?

Manyanza

Platinum Member
Joined
Nov 4, 2010
Posts
22,269
Reaction score
58,563
Wakuu,

Tunapozungumzia maendeleo ya nchi yetu, msingi mkuu wa Hayati Mwalimu Julius Kambarage Nyerere ulikuwa wazi: nchi inahitaji WATU NA ARDHI ili kujiletea maendeleo. Leo hii, miaka mingi tangu kuanzishwa kwa misingi hiyo, bado tunakabiliwa na kitendawili cha kuwa na rasilimali hizi mbili lakini bado tukategemea chakula na malighafi kutoka nje.

Nimeamua kuandika uzi huu kwa kuangalia kwa kina suala la kilimo, hasa uzalishaji wa ngano, tukizingatia nguvu kazi yetu (watu) na ardhi tuliyonayo.

Tuna Ardhi Kubwa, lakini kwa nini Tunashindwa Kujitosheleza kwa Ngano?

Hebu tuangalie zao la ngano.

Tanzania ina maeneo yenye mazingira yanayofaa kabisa kwa kilimo cha ngano, hususan katika nyanda za juu za kaskazini na kusini. Mikoa ya Arusha, Manyara, Kilimanjaro, Iringa, Njombe, Mbeya na Rukwa ni miongoni mwa maeneo muhimu yenye uwezo mkubwa wa uzalishaji.

Hata hivyo, mahitaji ya ngano nchini ni makubwa kuliko uzalishaji wetu wa ndani, na hivyo tunalazimika kuagiza kiasi kikubwa kutoka nje ya nchi.

Kwa mujibu wa takwimu za biashara za kimataifa (World Bank/UN Comtrade) na ripoti za kiuchumi, Tanzania iliagiza ngano na meslin zenye thamani ya takribani dola za Marekani milioni 392.2 mwaka 2024, kiasi kilichofikia takribani tani milioni 1.344. Takwimu hizi kutoka mabenki na taasisi za kifedha zinatupa picha halisi ya fedha nyingi za kigeni zinazotoka nchini kila mwaka kununua zao ambalo lingeweza kulimwa hapa nyumbani na Watanzania wenyewe.

Hoja yetu si kuacha kuagiza ngano mara moja, bali ni kuwa na mkakati thabiti wa kupunguza utegemezi huo kwa kuongeza tija na ushindani wa uzalishaji wa ndani.

Kuangalia mifano ya nchi kama Saudi Arabia na Ukraine kunaweza kutusaidia kuona namna ambavyo rasilimali watu na ardhi zinavyoweza kutumiwa kwa ufanisi au kukabiliwa na changamoto:

Saudi Arabia: Hii ni nchi yenye asilimia kubwa ya jangwa, upungufu mkubwa wa maji, na changamoto za asili katika kilimo. Pamoja na hayo, imewekeza kwa nguvu katika teknolojia, mifumo ya kisasa ya umwagiliaji, na mikakati ya usalama wa chakula ili kulinda uzalishaji wake wa ndani.

Ukraine: Inajulikana kama moja ya vikapu vya chakula duniani (breadbasket). Licha ya changamoto kubwa za kiusalama na vita vilivyoanza mwaka 2022, nchi hiyo imeendelea kuonyesha jinsi sekta ya kilimo ilivyowekewa mifumo madhubuti ya uzalishaji na usafirishaji wa nafaka kimataifa.

Somo kwetu si kwamba nchi hizi hazina changamoto, bali ni kwamba usalama wa chakula ni suala la mkakati wa kitaifa, uwekezaji sahihi, na usimamizi wa rasilimali watu na ardhi.

Swali la msingi ni hili:

Tunawezaje kujenga mfumo utakaotumia kwa ufanisi ardhi yetu na nguvu kazi yetu kupunguza utegemezi huu?

Tatizo sio Ardhi Pekee; ni Tija na Mipango ya Uzalishaji

Mara nyingi tunajivunia kuwa na ardhi kubwa inayofaa kwa kilimo. Lakini kumiliki ardhi si sawa na kuwa na chakula mezani.

Kilimo chenye tija kinahitaji mchanganyiko wa mambo ya msingi yafuatayo:

Mbegu Bora na Pembejeo: Zinazopatikana kwa wakati na kwa bei inayomuduwa na wakulima wadogo na wa kati.

Umwagiliaji na Teknolojia: Kuacha kutegemea mvua pekee na kutumia mashine na zana za kisasa za kilimo ili kuongeza mavuno kwa hekta.

Utafiti na Wataalamu: Kuunganisha taasisi za utafiti na changamoto halisi za mashambani.

Ufadhili na Masoko: Mitaji yenye riba nafuu kwa wakulima na miundombinu ya kuhifadhi na kusafirisha mazao.

Kama tunataka kupunguza uagizaji wa ngano, tunahitaji mpango kazi maalum wa miaka 5 hadi 10 wenye malengo yanayopimika: eneo litakalolimwa, tani zinazotarajiwa kwa hekta, gharama za uzalishaji, na ushirikishwaji wa viwanda vya ndani vya kusaga ngano kununua mazao ya wakulima wa nyumbani.

Wataalamu Wetu na Nguvu Kazi: Tunawatumia Vipi?

Tanzania ina vyuo na taasisi bora zinazozalisha wataalamu wa kilimo, zikiwemo Chuo Kikuu cha Kilimo cha Sokoine (SUA) na taasisi mbalimbali za utafiti.
Hata hivyo, kuna pengo kubwa kati ya elimu inayotolewa na mazingira halisi ya uzalishaji:

Wahitimu wengi wa kilimo wanajikuta wakifanya kazi nje ya taaluma zao kutokana na ukosefu wa mifumo inayowezesha kuanzisha biashara za kilimo au kupata ardhi ya uzalishaji kwa urahisi.

Vijana wetu wana nguvu kazi na maarifa, lakini mfumo unashindwa kuwakutanisha na mitaji, ardhi iliyopimwa kwa ajili ya kilimo cha kibiashara, na teknohama za kisasa.

Ukuaji wa uchumi na usalama wa chakula hauwezi kufikiwa ikiwa tutaendelea kulalamika kuhusu ukosefu wa ajira wakati rasilimali yetu kubwa (wataalamu na vijana) haijapewa nyenzo za kuzalisha mali kwenye ardhi yetu.
 
Bado tupo kwenye demos za kutekana,kutesana,kupotezana,kudhalilishana,kutishana na hata kuuana kabisa.Hayo yanaenda sambamba na kufunguliana kesi za ulaghai kuhusu ugaidi,ujambazi, ukatili na hata uhaini.Hivyo basi,kwa wakati husika,ni vema ukatuacha tuwe mahiri na bobezi katika hayo.Ila, baadaye iwapo Mola atatujaalia kheri tutarudi kwenye mawazo yako mkuu.
 
Wakuu,

Tunapozungumzia maendeleo ya nchi yetu, msingi mkuu wa Hayati Mwalimu Julius Kambarage Nyerere ulikuwa wazi: nchi inahitaji WATU NA ARDHI ili kujiletea maendeleo. Leo hii, miaka mingi tangu kuanzishwa kwa misingi hiyo, bado tunakabiliwa na kitendawili cha kuwa na rasilimali hizi mbili lakini bado tukategemea chakula na malighafi kutoka nje.

Nimeamua kuandika uzi huu kwa kuangalia kwa kina suala la kilimo, hasa uzalishaji wa ngano, tukizingatia nguvu kazi yetu (watu) na ardhi tuliyonayo.

Tuna Ardhi Kubwa, lakini kwa nini Tunashindwa Kujitosheleza kwa Ngano?

Hebu tuangalie zao la ngano.

Tanzania ina maeneo yenye mazingira yanayofaa kabisa kwa kilimo cha ngano, hususan katika nyanda za juu za kaskazini na kusini. Mikoa ya Arusha, Manyara, Kilimanjaro, Iringa, Njombe, Mbeya na Rukwa ni miongoni mwa maeneo muhimu yenye uwezo mkubwa wa uzalishaji.

Hata hivyo, mahitaji ya ngano nchini ni makubwa kuliko uzalishaji wetu wa ndani, na hivyo tunalazimika kuagiza kiasi kikubwa kutoka nje ya nchi.

Kwa mujibu wa takwimu za biashara za kimataifa (World Bank/UN Comtrade) na ripoti za kiuchumi, Tanzania iliagiza ngano na meslin zenye thamani ya takribani dola za Marekani milioni 392.2 mwaka 2024, kiasi kilichofikia takribani tani milioni 1.344. Takwimu hizi kutoka mabenki na taasisi za kifedha zinatupa picha halisi ya fedha nyingi za kigeni zinazotoka nchini kila mwaka kununua zao ambalo lingeweza kulimwa hapa nyumbani na Watanzania wenyewe.

Hoja yetu si kuacha kuagiza ngano mara moja, bali ni kuwa na mkakati thabiti wa kupunguza utegemezi huo kwa kuongeza tija na ushindani wa uzalishaji wa ndani.

Kuangalia mifano ya nchi kama Saudi Arabia na Ukraine kunaweza kutusaidia kuona namna ambavyo rasilimali watu na ardhi zinavyoweza kutumiwa kwa ufanisi au kukabiliwa na changamoto:

Saudi Arabia: Hii ni nchi yenye asilimia kubwa ya jangwa, upungufu mkubwa wa maji, na changamoto za asili katika kilimo. Pamoja na hayo, imewekeza kwa nguvu katika teknolojia, mifumo ya kisasa ya umwagiliaji, na mikakati ya usalama wa chakula ili kulinda uzalishaji wake wa ndani.

Ukraine: Inajulikana kama moja ya vikapu vya chakula duniani (breadbasket). Licha ya changamoto kubwa za kiusalama na vita vilivyoanza mwaka 2022, nchi hiyo imeendelea kuonyesha jinsi sekta ya kilimo ilivyowekewa mifumo madhubuti ya uzalishaji na usafirishaji wa nafaka kimataifa.

Somo kwetu si kwamba nchi hizi hazina changamoto, bali ni kwamba usalama wa chakula ni suala la mkakati wa kitaifa, uwekezaji sahihi, na usimamizi wa rasilimali watu na ardhi.

Swali la msingi ni hili:

Tunawezaje kujenga mfumo utakaotumia kwa ufanisi ardhi yetu na nguvu kazi yetu kupunguza utegemezi huu?

Tatizo sio Ardhi Pekee; ni Tija na Mipango ya Uzalishaji

Mara nyingi tunajivunia kuwa na ardhi kubwa inayofaa kwa kilimo. Lakini kumiliki ardhi si sawa na kuwa na chakula mezani.

Kilimo chenye tija kinahitaji mchanganyiko wa mambo ya msingi yafuatayo:

Mbegu Bora na Pembejeo: Zinazopatikana kwa wakati na kwa bei inayomuduwa na wakulima wadogo na wa kati.

Umwagiliaji na Teknolojia: Kuacha kutegemea mvua pekee na kutumia mashine na zana za kisasa za kilimo ili kuongeza mavuno kwa hekta.

Utafiti na Wataalamu: Kuunganisha taasisi za utafiti na changamoto halisi za mashambani.

Ufadhili na Masoko: Mitaji yenye riba nafuu kwa wakulima na miundombinu ya kuhifadhi na kusafirisha mazao.

Kama tunataka kupunguza uagizaji wa ngano, tunahitaji mpango kazi maalum wa miaka 5 hadi 10 wenye malengo yanayopimika: eneo litakalolimwa, tani zinazotarajiwa kwa hekta, gharama za uzalishaji, na ushirikishwaji wa viwanda vya ndani vya kusaga ngano kununua mazao ya wakulima wa nyumbani.

Wataalamu Wetu na Nguvu Kazi: Tunawatumia Vipi?

Tanzania ina vyuo na taasisi bora zinazozalisha wataalamu wa kilimo, zikiwemo Chuo Kikuu cha Kilimo cha Sokoine (SUA) na taasisi mbalimbali za utafiti.
Hata hivyo, kuna pengo kubwa kati ya elimu inayotolewa na mazingira halisi ya uzalishaji:

Wahitimu wengi wa kilimo wanajikuta wakifanya kazi nje ya taaluma zao kutokana na ukosefu wa mifumo inayowezesha kuanzisha biashara za kilimo au kupata ardhi ya uzalishaji kwa urahisi.

Vijana wetu wana nguvu kazi na maarifa, lakini mfumo unashindwa kuwakutanisha na mitaji, ardhi iliyopimwa kwa ajili ya kilimo cha kibiashara, na teknohama za kisasa.

Ukuaji wa uchumi na usalama wa chakula hauwezi kufikiwa ikiwa tutaendelea kulalamika kuhusu ukosefu wa ajira wakati rasilimali yetu kubwa (wataalamu na vijana) haijapewa nyenzo za kuzalisha mali kwenye ardhi yetu.
Gentleman,
Kama taifa tupo vizuri sana kwa sasa. Na tumeanza kutoka kwenye kasunba na mkwamo huo wa utegemezi,

na,
kwasasa sasa hususani kwenye awamu hii ya 6 chini ya Rais Dr.Samia Suluhu Hassan, kwa sehemu kubwa zaidi ametuongoza vema kujiondoa huko kwenye utegemezi, na sasa tunazalisha na tunajitegemea na kufanya mambo yetu wenyewe na kwa gharama zetu wenyewe, mathalani hata uchaguzi mkuu wa Oct 2025, serikali ya Tanzania imeugharamia kwa 100% tofauti kabisa na vipindi vilivyopita.

Hata bajeti ya serikali,
kwa sehemu kubwa ni pesa za waTanzania.

Mpaka kufikia 2050,
Tanzania itajitegemea kwa 100% katika kila kitu, na kama ilivyo sasa hakuna taifa lolote duniani linaweza kuishinikiza au kuilazimisha TANZANIA namna ya kuendesha mambo yake ya ndani, kama ambovyo wakati mwingine vibaraka wanalazimisha mambo ya fanyike kama walivyotumwa na mabwenyenye yanayowafadhili.

Hata vibaraka wa mabwenyenye ya magharibi, kwasasa tunaweza kuwadhibiti wenyewe bila mbambamba yoyote :1Head:
 
Bado tupo kwenye demos za kutekana,kutesana,kupotezana,kudhalilishana,kutishana na hata kuuana kabisa.Hayo yanaenda sambamba na kufunguliana kesi za ulaghai kuhusu ugaidi,ujambazi, ukatili na hata uhaini.Hivyo basi,kwa wakati husika,ni vema ukatuacha tuwe mahiri na bobezi katika hayo.Ila, baadaye iwapo Mola atatujaalia kheri tutarudi kwenye mawazo yako mkuu.
kuna nchi wanatekana kuzidi. US?
 
Wakuu,

Tunapozungumzia maendeleo ya nchi yetu, msingi mkuu wa Hayati Mwalimu Julius Kambarage Nyerere ulikuwa wazi: nchi inahitaji WATU NA ARDHI ili kujiletea maendeleo. Leo hii, miaka mingi tangu kuanzishwa kwa misingi hiyo, bado tunakabiliwa na kitendawili cha kuwa na rasilimali hizi mbili lakini bado tukategemea chakula na malighafi kutoka nje.

Nimeamua kuandika uzi huu kwa kuangalia kwa kina suala la kilimo, hasa uzalishaji wa ngano, tukizingatia nguvu kazi yetu (watu) na ardhi tuliyonayo.

Tuna Ardhi Kubwa, lakini kwa nini Tunashindwa Kujitosheleza kwa Ngano?

Hebu tuangalie zao la ngano.

Tanzania ina maeneo yenye mazingira yanayofaa kabisa kwa kilimo cha ngano, hususan katika nyanda za juu za kaskazini na kusini. Mikoa ya Arusha, Manyara, Kilimanjaro, Iringa, Njombe, Mbeya na Rukwa ni miongoni mwa maeneo muhimu yenye uwezo mkubwa wa uzalishaji.

Hata hivyo, mahitaji ya ngano nchini ni makubwa kuliko uzalishaji wetu wa ndani, na hivyo tunalazimika kuagiza kiasi kikubwa kutoka nje ya nchi.

Kwa mujibu wa takwimu za biashara za kimataifa (World Bank/UN Comtrade) na ripoti za kiuchumi, Tanzania iliagiza ngano na meslin zenye thamani ya takribani dola za Marekani milioni 392.2 mwaka 2024, kiasi kilichofikia takribani tani milioni 1.344. Takwimu hizi kutoka mabenki na taasisi za kifedha zinatupa picha halisi ya fedha nyingi za kigeni zinazotoka nchini kila mwaka kununua zao ambalo lingeweza kulimwa hapa nyumbani na Watanzania wenyewe.

Hoja yetu si kuacha kuagiza ngano mara moja, bali ni kuwa na mkakati thabiti wa kupunguza utegemezi huo kwa kuongeza tija na ushindani wa uzalishaji wa ndani.

Kuangalia mifano ya nchi kama Saudi Arabia na Ukraine kunaweza kutusaidia kuona namna ambavyo rasilimali watu na ardhi zinavyoweza kutumiwa kwa ufanisi au kukabiliwa na changamoto:

Saudi Arabia: Hii ni nchi yenye asilimia kubwa ya jangwa, upungufu mkubwa wa maji, na changamoto za asili katika kilimo. Pamoja na hayo, imewekeza kwa nguvu katika teknolojia, mifumo ya kisasa ya umwagiliaji, na mikakati ya usalama wa chakula ili kulinda uzalishaji wake wa ndani.

Ukraine: Inajulikana kama moja ya vikapu vya chakula duniani (breadbasket). Licha ya changamoto kubwa za kiusalama na vita vilivyoanza mwaka 2022, nchi hiyo imeendelea kuonyesha jinsi sekta ya kilimo ilivyowekewa mifumo madhubuti ya uzalishaji na usafirishaji wa nafaka kimataifa.

Somo kwetu si kwamba nchi hizi hazina changamoto, bali ni kwamba usalama wa chakula ni suala la mkakati wa kitaifa, uwekezaji sahihi, na usimamizi wa rasilimali watu na ardhi.

Swali la msingi ni hili:

Tunawezaje kujenga mfumo utakaotumia kwa ufanisi ardhi yetu na nguvu kazi yetu kupunguza utegemezi huu?

Tatizo sio Ardhi Pekee; ni Tija na Mipango ya Uzalishaji

Mara nyingi tunajivunia kuwa na ardhi kubwa inayofaa kwa kilimo. Lakini kumiliki ardhi si sawa na kuwa na chakula mezani.

Kilimo chenye tija kinahitaji mchanganyiko wa mambo ya msingi yafuatayo:

Mbegu Bora na Pembejeo: Zinazopatikana kwa wakati na kwa bei inayomuduwa na wakulima wadogo na wa kati.

Umwagiliaji na Teknolojia: Kuacha kutegemea mvua pekee na kutumia mashine na zana za kisasa za kilimo ili kuongeza mavuno kwa hekta.

Utafiti na Wataalamu: Kuunganisha taasisi za utafiti na changamoto halisi za mashambani.

Ufadhili na Masoko: Mitaji yenye riba nafuu kwa wakulima na miundombinu ya kuhifadhi na kusafirisha mazao.

Kama tunataka kupunguza uagizaji wa ngano, tunahitaji mpango kazi maalum wa miaka 5 hadi 10 wenye malengo yanayopimika: eneo litakalolimwa, tani zinazotarajiwa kwa hekta, gharama za uzalishaji, na ushirikishwaji wa viwanda vya ndani vya kusaga ngano kununua mazao ya wakulima wa nyumbani.

Wataalamu Wetu na Nguvu Kazi: Tunawatumia Vipi?

Tanzania ina vyuo na taasisi bora zinazozalisha wataalamu wa kilimo, zikiwemo Chuo Kikuu cha Kilimo cha Sokoine (SUA) na taasisi mbalimbali za utafiti.
Hata hivyo, kuna pengo kubwa kati ya elimu inayotolewa na mazingira halisi ya uzalishaji:

Wahitimu wengi wa kilimo wanajikuta wakifanya kazi nje ya taaluma zao kutokana na ukosefu wa mifumo inayowezesha kuanzisha biashara za kilimo au kupata ardhi ya uzalishaji kwa urahisi.

Vijana wetu wana nguvu kazi na maarifa, lakini mfumo unashindwa kuwakutanisha na mitaji, ardhi iliyopimwa kwa ajili ya kilimo cha kibiashara, na teknohama za kisasa.

Ukuaji wa uchumi na usalama wa chakula hauwezi kufikiwa ikiwa tutaendelea kulalamika kuhusu ukosefu wa ajira wakati rasilimali yetu kubwa (wataalamu na vijana) haijapewa nyenzo za kuzalisha mali kwenye ardhi yetu.
Akili hatuna,
Kampuni ya, tweeter/X inamapato makubwa kuliko nchi zote za, Afrika kwa pamoja, hivi Tweeter wanamiriki ardhi wapi?
Malaysia kwa kutumia bandari Yao tu, wana GDP, kubwa, kuliko nchi zote za East Afrika, east Afrika yote tupo watu milioni 250+! Tunazidiwa, mapato na, watu milioni 4 wa, Malysia!
Kikwazo, cha kuendelea, hii nchi ni CCM, nchi hahihitaji vikao kupata maendeleo,
Bongo moja tu inatosha, Qatar imefika ilipo kwa akili ya mtu mmoja aliyeweka mifumo, Turkey hivyo hivyo, malysia hivyo hivyo,
Israel wapo jangwani, wakitengeneza mfumo wa laser weapon moja tu, wakauza, ni mapato yetu ya miaka 10!
 
Umeandika mengi lakini umesahau mambo mawili ya msingi ili uweze kuitumia na kuwatumia watu kupata maendeleo; mambo hayo ni:
3. Siasa safi
4. Uongozi Bora.


Wakuu,

Tunapozungumzia maendeleo ya nchi yetu, msingi mkuu wa Hayati Mwalimu Julius Kambarage Nyerere ulikuwa wazi: nchi inahitaji WATU NA ARDHI ili kujiletea maendeleo. Leo hii, miaka mingi tangu kuanzishwa kwa misingi hiyo, bado tunakabiliwa na kitendawili cha kuwa na rasilimali hizi mbili lakini bado tukategemea chakula na malighafi kutoka nje.

Nimeamua kuandika uzi huu kwa kuangalia kwa kina suala la kilimo, hasa uzalishaji wa ngano, tukizingatia nguvu kazi yetu (watu) na ardhi tuliyonayo.

Tuna Ardhi Kubwa, lakini kwa nini Tunashindwa Kujitosheleza kwa Ngano?

Hebu tuangalie zao la ngano.

Tanzania ina maeneo yenye mazingira yanayofaa kabisa kwa kilimo cha ngano, hususan katika nyanda za juu za kaskazini na kusini. Mikoa ya Arusha, Manyara, Kilimanjaro, Iringa, Njombe, Mbeya na Rukwa ni miongoni mwa maeneo muhimu yenye uwezo mkubwa wa uzalishaji.

Hata hivyo, mahitaji ya ngano nchini ni makubwa kuliko uzalishaji wetu wa ndani, na hivyo tunalazimika kuagiza kiasi kikubwa kutoka nje ya nchi.

Kwa mujibu wa takwimu za biashara za kimataifa (World Bank/UN Comtrade) na ripoti za kiuchumi, Tanzania iliagiza ngano na meslin zenye thamani ya takribani dola za Marekani milioni 392.2 mwaka 2024, kiasi kilichofikia takribani tani milioni 1.344. Takwimu hizi kutoka mabenki na taasisi za kifedha zinatupa picha halisi ya fedha nyingi za kigeni zinazotoka nchini kila mwaka kununua zao ambalo lingeweza kulimwa hapa nyumbani na Watanzania wenyewe.

Hoja yetu si kuacha kuagiza ngano mara moja, bali ni kuwa na mkakati thabiti wa kupunguza utegemezi huo kwa kuongeza tija na ushindani wa uzalishaji wa ndani.

Kuangalia mifano ya nchi kama Saudi Arabia na Ukraine kunaweza kutusaidia kuona namna ambavyo rasilimali watu na ardhi zinavyoweza kutumiwa kwa ufanisi au kukabiliwa na changamoto:

Saudi Arabia: Hii ni nchi yenye asilimia kubwa ya jangwa, upungufu mkubwa wa maji, na changamoto za asili katika kilimo. Pamoja na hayo, imewekeza kwa nguvu katika teknolojia, mifumo ya kisasa ya umwagiliaji, na mikakati ya usalama wa chakula ili kulinda uzalishaji wake wa ndani.

Ukraine: Inajulikana kama moja ya vikapu vya chakula duniani (breadbasket). Licha ya changamoto kubwa za kiusalama na vita vilivyoanza mwaka 2022, nchi hiyo imeendelea kuonyesha jinsi sekta ya kilimo ilivyowekewa mifumo madhubuti ya uzalishaji na usafirishaji wa nafaka kimataifa.

Somo kwetu si kwamba nchi hizi hazina changamoto, bali ni kwamba usalama wa chakula ni suala la mkakati wa kitaifa, uwekezaji sahihi, na usimamizi wa rasilimali watu na ardhi.

Swali la msingi ni hili:

Tunawezaje kujenga mfumo utakaotumia kwa ufanisi ardhi yetu na nguvu kazi yetu kupunguza utegemezi huu?

Tatizo sio Ardhi Pekee; ni Tija na Mipango ya Uzalishaji

Mara nyingi tunajivunia kuwa na ardhi kubwa inayofaa kwa kilimo. Lakini kumiliki ardhi si sawa na kuwa na chakula mezani.

Kilimo chenye tija kinahitaji mchanganyiko wa mambo ya msingi yafuatayo:

Mbegu Bora na Pembejeo: Zinazopatikana kwa wakati na kwa bei inayomuduwa na wakulima wadogo na wa kati.

Umwagiliaji na Teknolojia: Kuacha kutegemea mvua pekee na kutumia mashine na zana za kisasa za kilimo ili kuongeza mavuno kwa hekta.

Utafiti na Wataalamu: Kuunganisha taasisi za utafiti na changamoto halisi za mashambani.

Ufadhili na Masoko: Mitaji yenye riba nafuu kwa wakulima na miundombinu ya kuhifadhi na kusafirisha mazao.

Kama tunataka kupunguza uagizaji wa ngano, tunahitaji mpango kazi maalum wa miaka 5 hadi 10 wenye malengo yanayopimika: eneo litakalolimwa, tani zinazotarajiwa kwa hekta, gharama za uzalishaji, na ushirikishwaji wa viwanda vya ndani vya kusaga ngano kununua mazao ya wakulima wa nyumbani.

Wataalamu Wetu na Nguvu Kazi: Tunawatumia Vipi?

Tanzania ina vyuo na taasisi bora zinazozalisha wataalamu wa kilimo, zikiwemo Chuo Kikuu cha Kilimo cha Sokoine (SUA) na taasisi mbalimbali za utafiti.
Hata hivyo, kuna pengo kubwa kati ya elimu inayotolewa na mazingira halisi ya uzalishaji:

Wahitimu wengi wa kilimo wanajikuta wakifanya kazi nje ya taaluma zao kutokana na ukosefu wa mifumo inayowezesha kuanzisha biashara za kilimo au kupata ardhi ya uzalishaji kwa urahisi.

Vijana wetu wana nguvu kazi na maarifa, lakini mfumo unashindwa kuwakutanisha na mitaji, ardhi iliyopimwa kwa ajili ya kilimo cha kibiashara, na teknohama za kisasa.

Ukuaji wa uchumi na usalama wa chakula hauwezi kufikiwa ikiwa tutaendelea kulalamika kuhusu ukosefu wa ajira wakati rasilimali yetu kubwa (wataalamu na vijana) haijapewa nyenzo za kuzalisha mali kwenye ardhi yetu. mengi
 
Ni akili tu, Sisi hatukutakiwa kuwa na upungufu wa ngano, Kila kitu Kipo hovyo kabisa, ili Jambo lifanyike ni Mpaka ukimbizane na watu kama mbuzi, Taasisi za kilimo zipo na sasa serikali nayo imeunda Taasisi ya NAESA ambayo nayo end product itakuwa ni ziro, on field mambo ni tofauti kabisa. Watu wanachowaza huko juu ni kupiga pesa tu basi, nchi hii sio ya kutia huruma huruma , tumezoea kuishi Kwa shida maisha yetu yote...Mazao Yale rahisi rahisi huwa tunalima Sana na Hadi yanajaa hata soko lake hakuna.
 
Gentleman,
Kama taifa tupo vizuri sana kwa sasa. Na tumeanza kutoka kwenye kasunba na mkwamo huo wa utegemezi,

na,
kwasasa sasa hususani kwenye awamu hii ya 6 chini ya Rais Dr.Samia Suluhu Hassan, kwa sehemu kubwa zaidi ametuongoza vema kujiondoa huko kwenye utegemezi, na sasa tunazalisha na tunajitegemea na kufanya mambo yetu wenyewe na kwa gharama zetu wenyewe, mathalani hata uchaguzi mkuu wa Oct 2025, serikali ya Tanzania imeugharamia kwa 100% tofauti kabisa na vipindi vilivyopita.

Hata bajeti ya serikali,
kwa sehemu kubwa ni pesa za waTanzania.

Mpaka kufikia 2050,
Tanzania itajitegemea kwa 100% katika kila kitu, na kama ilivyo sasa hakuna taifa lolote duniani linaweza kuishinikiza au kuilazimisha TANZANIA namna ya kuendesha mambo yake ya ndani, kama ambovyo wakati mwingine vibaraka wanalazimisha mambo ya fanyike kama walivyotumwa na mabwenyenye yanayowafadhili.

Hata vibaraka wa mabwenyenye ya magharibi, kwasasa tunaweza kuwadhibiti wenyewe bila mbambamba yoyote :1Head:
Sijaona ulichokiongea wala sijaona hoja ya kueleweka yaani ni utumbo tu ndy uliozungumza hapa.
 
Umeandika mengi lakini umesahau mambo mawili ya msingi ili uweze kuitumia na kuwatumia watu kupata maendeleo; mambo hayo ni:
3. Siasa safi
4. Uongozi Bora.
Mkuu hayo sijataka kuyaelezea kwa sababu siasa za Tanzania sasa hivi ni CHAFU na Uongozi nao Haueleweki nimezungumzia hivyo vitu viwili kwanza ambavyo ni majority na vipo available bila propaganda na maneno ya ulaghai
 
Akili hatuna,
Kampuni ya, tweeter/X inamapato makubwa kuliko nchi zote za, Afrika kwa pamoja, hivi Tweeter wanamiriki ardhi wapi?
Malaysia kwa kutumia bandari Yao tu, wana GDP, kubwa, kuliko nchi zote za East Afrika, east Afrika yote tupo watu milioni 250+! Tunazidiwa, mapato na, watu milioni 4 wa, Malysia!
Kikwazo, cha kuendelea, hii nchi ni CCM, nchi hahihitaji vikao kupata maendeleo,
Bongo moja tu inatosha, Qatar imefika ilipo kwa akili ya mtu mmoja aliyeweka mifumo, Turkey hivyo hivyo, malysia hivyo hivyo,
Israel wapo jangwani, wakitengeneza mfumo wa laser weapon moja tu, wakauza, ni mapato yetu ya miaka 10!
Wenye akili na majibu ya kwanini mpaka leo toothpick tunaagiza China wanabambikiwa kesi za UGAIDI na UHAINI.
 
Back
Top Bottom