Waajiriwa wengi wanauonea wivu uhuru wa waliojiajiri, lakini hawajui gharama ya huo uhuru

Waajiriwa wengi wanauonea wivu uhuru wa waliojiajiri, lakini hawajui gharama ya huo uhuru

Vipi kuhusu mzee mmoja tajiri. Alikuwa mfanyabiashara ana malori ya kila aina se mi,tanker,tipper. Alichoshwa presha za biashara na wizi wa wafanyakazi na madereva. Siku moja baada ya kumaliza marejesho aliamua kuuza kila kitu akajenga apartment na hela zingine akanunua bond za bot,utt ya kila mwezi,hisa, na mavitu ya aina hiyo. Kila mwezi anapokea hela nyingi toka kwenye aina hiyo ya biashara za bond na utt. Je huyo yupo kwenye kundi lipi?
 
Vipi kuhusu mzee mmoja tajiri. Alikuwa mfanyabiashara ana malori ya kila aina se mi,tanker,tipper. Alichoshwa presha za biashara na wizi wa wafanyakazi na madereva. Siku moja baada ya kumaliza marejesho aliamua kuuza kila kitu akajenga apartment na hela zingine akanunua bond za bot,utt ya kila mwezi,hisa, na mavitu ya aina hiyo. Kila mwezi anapokea hela nyingi toka kwenye aina hiyo ya biashara za bond na utt. Je huyo yupo kwenye kundi lipi?
H
Vipi kuhusu mzee mmoja tajiri. Alikuwa mfanyabiashara ana malori ya kila aina se mi,tanker,tipper. Alichoshwa presha za biashara na wizi wa wafanyakazi na madereva. Siku moja baada ya kumaliza marejesho aliamua kuuza kila kitu akajenga apartment na hela zingine akanunua bond za bot,utt ya kila mwezi,hisa, na mavitu ya aina hiyo. Kila mwezi anapokea hela nyingi toka kwenye aina hiyo ya biashara za bond na utt. Je huyo yupo kwenye kundi lipi?
Huyo mzee kwa kweli anaunga mkono hoja yangu

Kwanza alipitia hatua ya kujenga biashara, akabeba presha za wafanyakazi, madereva, wizi, hasara na changamoto zote zinazofahamika kwenye biashara. Baada ya kujenga mtaji wa kutosha ndipo akaamua kuuza biashara na kuhamishia fedha zake kwenye uwekezaji wa bonds, hisa na UTT ili apate mapato yenye presha ndogo.

Hiyo ni hatua ambayo wafanyabiashara wengi hutamani kufika. Ni kutoka kwenye active income kwenda kwenye passive income.

Kwa hiyo huyo si mwajiriwa wala si mfano unaopingana na hoja yangu. Ni mfanyabiashara aliyefanikiwa, akachoka kubeba mzigo wa biashara za kila siku, akaamua kuhamia kwenye uwekezaji unaohitaji usimamizi mdogo.

Na ndiyo maana nilisema, changamoto ya kujiajiri haipo kwenye mwisho wa safari, ipo kwenye safari yenyewe. Wengi wanaiona destination, hawauoni mchakato uliofika mpaka hapo.

Kwa hiyo mfano wako unaonyesha kuwa hata wafanyabiashara waliofanikiwa wakati mwingine huchoka presha za biashara za kila siku na kuhamia kwenye uwekezaji wenye utulivu zaidi. Huo si upinzani wa hoja yangu, bali ni uthibitisho kwamba biashara ina gharama zake za kiakili na kiutendaji.
 
Kuna kitu nimekuwa nikikiona mara kwa mara. Waajiriwa wengi wanawatazama waliojiajiri kwa jicho la wivu. Wanaamini kujiajiri ndiyo uhuru wa kweli. Unaamka muda unaotaka, unafungua biashara muda unaotaka, unafunga muda unaotaka, hakuna boss wa kukupangia ratiba, hakuna mtu wa kukuuliza kwa nini umechelewa kazini. Kwa nje, maisha haya yanaonekana matamu sana. Lakini ukivuka upande wa pili ndipo unapogundua kwamba huo uhuru una gharama kubwa kuliko wengi wanavyofikiria.

Ukweli ambao watu wengi hawaujui ni kwamba waliojiajiri, hasa waliopo kwenye hatua za mwanzo za biashara, mara nyingi hawaifurahii hiyo freedom ambayo watu wa nje wanaiona. Kwenye hatua hizo, biashara inakutegemea karibu kwa asilimia mia moja. Ukilala, biashara inalala. Ukiumwa, biashara inaumwa. Ukichoka, biashara pia inachoka. Hapo ndipo unapogundua kuwa wewe si mmiliki wa biashara pekee, bali biashara ndiyo imeanza kukumiliki.

Mwajiriwa anaweza kuamua asinge kazini leo, akaomba ruhusa au akatumia likizo, na mwisho wa mwezi mshahara ukaingia kama kawaida. Lakini kwa mtu anayejiajiri, siku moja tu ya kupumzika inaweza kuwa tofauti kati ya kupata faida au hasara. Kuna biashara ambazo mwenyewe asipokuwepo madukani, mauzo yanashuka kwa kiasi kikubwa. Wateja wanarudi bila kununua, baadhi wanaenda kwa washindani, na pesa ambayo ingeingia siku hiyo inapotea kabisa.

Halafu bado kuna presha ambazo hazionekani kwa macho. Kila siku unatakiwa kuwaza namna ya kuongeza mauzo, kutafuta masoko mapya, kuvutia wateja wapya, kuboresha huduma, kushindana na watu wanaouza bidhaa zilezile kwa bei ya chini, na wakati huo huo kuhakikisha biashara inaendelea kuishi. Hakuna mwezi unaosema leo unaweza kupumzika, kwa sababu soko halisimami kwa ajili yako.

Ukishaajiri wafanyakazi ndipo unapokutana na sura nyingine ya kujiajiri. Wapo wanaofanya kazi kwa nguvu ukiwa umesimama pembeni yao, lakini ukiondoka dakika chache tu kasi inabadilika. Wengine wanaanza kupoteza muda, wengine wanawahudumia vibaya wateja, na wengine wanaanza tabia za udokozi ambazo zinaweza kukupotezea faida ya siku nzima. Hivyo badala ya kufurahia uhuru, unajikuta muda wote akili yako ipo kazini hata kama mwili wako upo nyumbani.

Watu wengi huona mfanyabiashara akiwa amekaa dukani akiongea na simu au akinywa soda, wakadhani hana kazi. Hawajui kwamba wakati huo huo kichwani anawaza kodi ya mwezi ujao, mishahara ya wafanyakazi, madeni ya wasambazaji, bidhaa zinazokaribia kuisha, ushindani wa soko, na namna ya kuifanya biashara isirudi nyuma. Kazi nyingi za mfanyabiashara haziwezi kuonekana kwa macho, lakini ndizo zinazomnyima usingizi kila usiku.

Ndiyo maana kuna watu waliojiajiri ambao hawajakaa na familia zao kwa utulivu kwa muda mrefu. Hawakumbuki mara ya mwisho walizima simu kwa siku nzima. Hawakumbuki mara ya mwisho walichukua likizo bila kufuatilia biashara zao. Wanaonekana huru, lakini ukweli ni kwamba biashara imewafunga kwa namna ambayo waajiriwa wengi hawawezi kuielewa mpaka siku watakapojaribu kujiajiri wenyewe.

Haya yote hayaandikwi kukatisha tamaa mtu yeyote anayetaka kujiajiri. Kujiajiri ni njia nzuri sana ya kujenga mali na uhuru wa kifedha. Lakini ni muhimu watu wajue kwamba kabla ya kuanza kula matunda ya biashara, kuna kipindi kirefu cha kupanda mbegu, kuzitunza, kuvumilia ukame na kupambana na changamoto ambazo hakuna anayeziona.

Kwa hiyo kama wewe ni mwajiriwa na una ndoto ya kuja kujiajiri siku moja, usijiandae kwa kutafuta mtaji pekee. Jiandae kiakili. Jifunze kuvumilia presha. Jifunze kufanya maamuzi magumu. Jifunze kuishi bila uhakika wa mshahara wa mwisho wa mwezi. Kwa sababu mtaji unaweza kukufungulia biashara, lakini akili, nidhamu na uvumilivu ndivyo vitakavyokufanya udumu.

Usimuone mtu anafungua na kufunga biashara muda anaotaka ukadhani ana uhuru kuliko wewe. Mara nyingi huo unaouona kama uhuru ndiyo mzigo anaoubeba kila siku. Na wakati mwingine, mfanyabiashara anafanya kazi masaa mengi zaidi kuliko mwajiriwa, ila tofauti ni kwamba hakuna anayemlazimisha–analazimishwa na ndoto yake mwenyewe.
Kila mtu ana karma yake ,wengine wamejaliwa vipaji vya kuona mambo kwa upana hivyo hutengeneza fursa kwa wengine ila kuna wengine hawana hivyo vipawa inabidi waajiriwe tu.

Kuna wengine Changamoto zinawapa fursa za kutoboa mf Bashite ,alikulia familia ya kimasikini ,urafiki wake na Mtoto wa sita ikamsaidia kuingia kwenye familia hiyo na ndiyo huyo sasa ni BILIONEA.
 
Kwenye thread yako umewafanya walioajiriwa ni villain kwa maana wanawaonea husda ambao wamejiajiri. Hivi mtu yupo deloitte au bot anakamua mzigo wa maana akuonee gere wewe na duka lako la mangi.!
Umeona eheeee ,tena hao pia wanazo bizness kama hizo kwa pembeni ingawa wameajiriwa.

Mtu kama BASHITE amuonee wivu FRED vinjubei hahaaaa!!
 
Umemuelewa lkn mtoa mada?
Ulichokiandika hakiendani na mantiki ya mtoa mada.

Main point ya mtoa mada ni hii.
" walioajiriwa wanatamani uhuru wa waliojiajiri"
"Walioajiriwa wanadhani aliyejiajiri yuko huru na furaha wakati ukweli hauko hivyo"
"Walioajiriwa wanadhani kujiajiri ni rahisi wakati sio kweli"

Mwisho wa siku ni rahisi kupata degree ya udactari kuliko kuweza ku manage car wash tu iliyopo city center ikuletee mafanikio.
Nikikutajia mabilionea madaktari ambao hata wewe unawajua utanitajia mabilionea car washers??
 
Nimefurahi kwa sehemu umekubali kwamba biashara si kitu kinachokuja automatically kwa sababu tu una elimu, bali inahitaji uwezo na vipaji ambavyo si kila mtu anavyo. Hapo ndipo nilipokuwa nataka kufika.

Kwa mantiki hiyo, tusiwapunguzie thamani waliojiajiri kwa sababu tu hawakufika chuo. Wengi wao wamejenga biashara kutoka sifuri na leo ndiyo waajiri wa watu wenye Degree, Diploma na Master's. Hiyo inaonyesha kwamba biashara nayo ni taaluma inayohitaji uwezo wake wa kipekee.

Na ukweli mwingine ni huu, wahitimu wengi wanapotoka vyuoni, ndoto yao ni kupata ajira yenye maslahi mazuri. Wengi hukimbilia private sector, na hizo private sectors nyingi zimejengwa na watu walioamua kujiajiri na kuchukua risk ambazo wengine hawakuwa tayari kuzichukua.

Kwa hiyo hoja yangu haikuwa kwamba elimu haina thamani. Elimu ni muhimu sana. Ninachosema ni kwamba elimu na uwezo wa kufanya biashara ni vitu viwili tofauti. Mtu anaweza kuwa daktari bora lakini asiwe mfanyabiashara bora. Vivyo hivyo, mtu anaweza asiwe na degree lakini akawa na uwezo mkubwa wa kujenga biashara na kutoa ajira kwa mamia ya watu.

Kwa hiyo heshima inapaswa kwenda pande zote. Msomi amheshimu mfanyabiashara kwa uwezo wake wa kutengeneza fursa, na mfanyabiashara amheshimu msomi kwa taaluma yake. Hakuna anayemzidi mwenzake; kila mmoja ana mchango wake kwenye uchumi.
Unarudi pale pale. Mtu anaweza kuwa na elimu na anafanya biashara, ila mtu anaweza fanya biashara na hana elimu.

Kwahiyo hakuna disadvantage yoyote aliyonayo mtu mwenye elimu kwenye biashara. Kuna madaktari ni wafanyabishara bora, kina Ubepari PC na vijana kibao. Ila hakuna mfanyabiashara bora na ghafla awe daktari bila kusomea.

Ubepari PC kasoma udaktari kamaliza kaanza biashara bila kusomea biashara. Mtafute muuza chips aachane na chips awe daktari, bila kusomea udaktari tuone.
 
Unarudi pale pale. Mtu anaweza kuwa na elimu na anafanya biashara, ila mtu anaweza fanya biashara na hana elimu.

Kwahiyo hakuna disadvantage yoyote aliyonayo mtu mwenye elimu kwenye biashara. Kuna madaktari ni wafanyabishara bora, kina Ubepari PC na vijana kibao. Ila hakuna mfanyabiashara bora na ghafla awe daktari bila kusomea.

Ubepari PC kasoma udaktari kamaliza kaanza biashara bila kusomea biashara. Mtafute muuza chips aachane na chips awe daktari, bila kusomea udaktari tuone.
Nadhani bado unajibu hoja ambayo sikuizungumza. Hoja yangu haikuwa kulinganisha ugumu wa kuwa daktari na kuwa mfanyabiashara.

Hakuna anayebisha kwamba udaktari unahitaji kusomea kwa miaka mingi na huwezi kuamka leo ukawa daktari. Hilo ni kweli kabisa.

Lakini vivyo hivyo, si kila mtu mwenye degree ana uwezo wa kujenga biashara inayodumu. Kama elimu peke yake ingekuwa inatosha, basi kila graduate angekuwa mfanyabiashara mkubwa, jambo ambalo halipo kwenye uhalisia.

Mfano wa Ubepari PC unaoutoa hauthibitishi kwamba kila daktari anaweza kufanya biashara kwa mafanikio. Unathibitisha tu kwamba yeye binafsi ameweza. Hatuwezi kutumia mtu mmoja kuthibitisha uwezo wa kundi zima. Kwa kila Ubepari PC aliyefanikiwa, wapo pia wasomi wengi waliofungua biashara zikafa. Vivyo hivyo, wapo walioishia la saba ambao wamejenga kampuni kubwa na wameajiri watu wenye degree.

Kwa hiyo hoja yangu ni rahisi sana: taaluma na ujasiriamali ni uwezo aina mbili tofauti. Mtu anaweza kuwa na uwezo wa taaluma na akawa na kipaji cha biashara, anaweza kuwa uwezo mmoja either taaluma yake au kipaji, au akakosa vyote. Ndiyo maana heshima inastahili pande zote.

Na usisahau, mada yangu haikuwa "nani anaweza kuwa nani." Mada yangu ilikuwa kwamba watu wengi huona uhuru wa kujiajiri, lakini hawaoni gharama na sacrifices zinazouambatana nao. Hiyo ndiyo hoja kuu, si nani ana degree au nani hana.
 
Unauza duka, genge, winga, Machinga, Saloon, na kazi kama hizo.

Huko siyo kujiajiri.

Hizo ni SUVIRVAL SKILLS.

Unapambana tu USIFE NJAA.

Ukiugua wiki 2, tu unakula MTAJI biashara inakufa.
Unaonekana unachanganya level ya biashara na maana ya kujiajiri.

Kujiajiri si lazima umiliki kiwanda, kampuni ya mabilioni au corporation. Mtu anayemiliki duka, saluni, genge, gereji, karakana, mgahawa au anauza spare parts kwa mtaji wake mwenyewe bado ni mjasiriamali. Tofauti ni ukubwa wa biashara, si aina ya ajira.

Ukisema hizo ni "survival skills" basi utakuwa hauthamini mchango wa mamilioni ya wafanyabiashara wadogo ambao ndiyo uti wa mgongo wa uchumi. Biashara nyingi kubwa unazoziona leo zilianza kama genge, kibanda au duka dogo.

Ni kweli baadhi ya biashara ndogo zikisimama mwenyewe zinaweza kuyumba. Lakini hiyo si hoja ya kusema si biashara. Hiyo inaonyesha tu kuwa bado zipo kwenye hatua ya ukuaji na hazijafikia kiwango cha kujitegemea bila mmiliki.

Kampuni nyingi kubwa duniani zilianza hivyo hivyo. Tofauti ni kwamba baadhi zilikua, nyingine hazikukaa sokoni. Kwa hiyo ukubwa wa biashara hauondoi ukweli kwamba mmiliki wake amejiajiri na anabeba risk zote zinazokuja na biashara hiyo.
 
Hakuna anayewaonea wivu ajira tunazo na tunatamba nazo!

Sasa wote tukijiajiri nani atakuwa mteja wenu?

Walio jiajiri wana washwa washwa, Na ukute alifeli form four basi nfo anajiona yeye ni street smart.

Kumbe hela haziongei, na Dunia ina mpa kila mpambanahi kwa wakati wake iwe kwenye biashara, kilimo au Ajira.

Kama unapambana, utalipwa kwa wakati wako tu.
 
Unaonekana unachanganya level ya biashara na maana ya kujiajiri.

Kujiajiri si lazima umiliki kiwanda, kampuni ya mabilioni au corporation. Mtu anayemiliki duka, saluni, genge, gereji, karakana, mgahawa au anauza spare parts kwa mtaji wake mwenyewe bado ni mjasiriamali. Tofauti ni ukubwa wa biashara, si aina ya ajira.

Ukisema hizo ni "survival skills" basi utakuwa hauthamini mchango wa mamilioni ya wafanyabiashara wadogo ambao ndiyo uti wa mgongo wa uchumi. Biashara nyingi kubwa unazoziona leo zilianza kama genge, kibanda au duka dogo.

Ni kweli baadhi ya biashara ndogo zikisimama mwenyewe zinaweza kuyumba. Lakini hiyo si hoja ya kusema si biashara. Hiyo inaonyesha tu kuwa bado zipo kwenye hatua ya ukuaji na hazijafikia kiwango cha kujitegemea bila mmiliki.

Kampuni nyingi kubwa duniani zilianza hivyo hivyo. Tofauti ni kwamba baadhi zilikua, nyingine hazikukaa sokoni. Kwa hiyo ukubwa wa biashara hauondoi ukweli kwamba mmiliki wake amejiajiri na anabeba risk zote zinazokuja na biashara hiyo.
SIyo kwamba sithamini.

Hizo ni biashara ambazo ukiugua mwezi tu zinakufa

Wakija manispaa hapo, mtaani unafunga unakimbia.

Maana yake, hazizalishi faida ya kukusaodia kuishi comfortably na kulipa gharama zake.

Ni sawa na kibarua wa kubenlba Unga kwa Bakheresa, bodaboda au saidia fundi aseme ana ajira.

Hatudharau kwasababu ni stage ya maisha, ila ukweli unabaki kuwa ukweli.
 
Nadhani bado unajibu hoja ambayo sikuizungumza. Hoja yangu haikuwa kulinganisha ugumu wa kuwa daktari na kuwa mfanyabiashara.

Hakuna anayebisha kwamba udaktari unahitaji kusomea kwa miaka mingi na huwezi kuamka leo ukawa daktari. Hilo ni kweli kabisa.

Lakini vivyo hivyo, si kila mtu mwenye degree ana uwezo wa kujenga biashara inayodumu. Kama elimu peke yake ingekuwa inatosha, basi kila graduate angekuwa mfanyabiashara mkubwa, jambo ambalo halipo kwenye uhalisia.

Mfano wa Ubepari PC unaoutoa hauthibitishi kwamba kila daktari anaweza kufanya biashara kwa mafanikio. Unathibitisha tu kwamba yeye binafsi ameweza. Hatuwezi kutumia mtu mmoja kuthibitisha uwezo wa kundi zima. Kwa kila Ubepari PC aliyefanikiwa, wapo pia wasomi wengi waliofungua biashara zikafa. Vivyo hivyo, wapo walioishia la saba ambao wamejenga kampuni kubwa na wameajiri watu wenye degree.

Kwa hiyo hoja yangu ni rahisi sana: taaluma na ujasiriamali ni uwezo aina mbili tofauti. Mtu anaweza kuwa na uwezo wa taaluma na akawa na kipaji cha biashara, anaweza kuwa uwezo mmoja either taaluma yake au kipaji, au akakosa vyote. Ndiyo maana heshima inastahili pande zote.

Na usisahau, mada yangu haikuwa "nani anaweza kuwa nani." Mada yangu ilikuwa kwamba watu wengi huona uhuru wa kujiajiri, lakini hawaoni gharama na sacrifices zinazouambatana nao. Hiyo ndiyo hoja kuu, si nani ana degree au nani hana.
Si kila graduate anatamani kuwa mfanyabiashara mkubwa.

Mapadre wote hamna hamna wana Master's kwenye elimu ya kawaida. Juzi Sister mmoja ambaye ni Professor kwa elimu kawa mkuu wa chuo cha SAUT. Hapo hakuna anayemiliki mali wala familia. Hawana assets zaidi ya mashirika yao, taasisi zao wanazofanyia kazi na dini yao.

Kwahiyo mafanikio hayapimwi kwa hela au biashara. Yanapimwa kwa kila ambacho nafsi inatamani ifanye.
 
Walio jiajiri wana washwa washwa, Na ukute alifeli form four basi nfo anajiona yeye ni street smart.

Kumbe hela haziongei, na Dunia ina mpa kila mpambanahi kwa wakati wake iwe kwenye biashara, kilimo au Ajira.

Kama unapambana, utalipwa kwa wakati wako tu.
Mkuu kama umepanic hivi
 
Nimefurahi kwa sehemu umekubali kwamba biashara si kitu kinachokuja automatically kwa sababu tu una elimu, bali inahitaji uwezo na vipaji ambavyo si kila mtu anavyo. Hapo ndipo nilipokuwa nataka kufika.

Kwa mantiki hiyo, tusiwapunguzie thamani waliojiajiri kwa sababu tu hawakufika chuo. Wengi wao wamejenga biashara kutoka sifuri na leo ndiyo waajiri wa watu wenye Degree, Diploma na Master's. Hiyo inaonyesha kwamba biashara nayo ni taaluma inayohitaji uwezo wake wa kipekee.

Na ukweli mwingine ni huu, wahitimu wengi wanapotoka vyuoni, ndoto yao ni kupata ajira yenye maslahi mazuri. Wengi hukimbilia private sector, na hizo private sectors nyingi zimejengwa na watu walioamua kujiajiri na kuchukua risk ambazo wengine hawakuwa tayari kuzichukua.

Kwa hiyo hoja yangu haikuwa kwamba elimu haina thamani. Elimu ni muhimu sana. Ninachosema ni kwamba elimu na uwezo wa kufanya biashara ni vitu viwili tofauti. Mtu anaweza kuwa daktari bora lakini asiwe mfanyabiashara bora. Vivyo hivyo, mtu anaweza asiwe na degree lakini akawa na uwezo mkubwa wa kujenga biashara na kutoa ajira kwa mamia ya watu.

Kwa hiyo heshima inapaswa kwenda pande zote. Msomi amheshimu mfanyabiashara kwa uwezo wake wa kutengeneza fursa, na mfanyabiashara amheshimu msomi kwa taaluma yake. Hakuna anayemzidi mwenzake; kila mmoja ana mchango wake kwenye uchumi.

mkuu hao jamaa wana wivu sana
 
Huku TRA kule Leseni ya biashara, biashara inanyonya kishenz kama hupati faida, inabidi uingie mfukoni kupush mambo yaende, La sivyo Nuru usoni inapotea kabisa, unanuka madeni balaa,
Ajabu watu wanakuona uko happy na bizness
Biashara ni vita ya uvumilivu kweli. Watu wengi wanaona matokeo tu, hawajui gharama, stress na madeni ambayo mfanyabiashara anayabeba ili biashara iendelee kusimama. Kikubwa ni kutokata tamaa, ukiendelea kupambana na kufanya maamuzi sahihi, siku moja matunda yataonekana. Mungu atusaidie wote wanaotafuta riziki kwa njia halali. 💪🙏
 
Kujiajiri ni ishu ya kibabe sana, wengi wepesi wepesi mara utamsikia tayari yupo kwenye mchakato wa maombi ya ajira
Ni kweli kabisa. Kujiajiri kunahitaji moyo wa chuma, uvumilivu na nidhamu kubwa. Watu wengi huona faida tu, lakini hawajui changamoto za kila siku za kuhakikisha biashara inaendelea. Ndiyo maana si kila mtu anaweza kudumu kwenye safari hii. Mwenye subira na msimamo ndiyo atafanikiwa. 💪
 
Back
Top Bottom