Historia ya Mzee Joseph Mfugale kutoka kijijini Iringa na kujenga Peacock Hotel jijini Dar es Salaam

Historia ya Mzee Joseph Mfugale kutoka kijijini Iringa na kujenga Peacock Hotel jijini Dar es Salaam

Manyanza

Manyanza

Platinum Member
Joined
Nov 4, 2010
Posts
22,269
Reaction score
58,563
Utajiri hauanzii kwenye fedha nyingi; wakati mwingine huanzia kwenye ujuzi, uthubutu na uwezo wa kuona fursa pale wengine wanapoona changamoto.

Wakuu, leo ningependa kushiriki historia ya marehemu Mzee Joseph Mfugale, mfanyabiashara Mtanzania anayekumbukwa kwa kuanzisha Peacock Hotel jijini Dar es Salaam. Historia yake ni mfano wa safari ya mtu aliyeanza na maisha ya kawaida, akakutana na vikwazo mbalimbali, lakini akaendelea kutafuta fursa hadi kufikia kujenga biashara iliyopata nafasi katika sekta ya hoteli nchini.

Simulizi hii niliwahi kuiona katika jarida la Who’s Who Tanzania, na nimeona ni vyema tujadili safari yake, hasa kwa kuangalia jinsi alivyotoka katika mazingira ya kawaida na kuingia katika biashara kubwa.

Joseph Mfugale alizaliwa mwaka 1944 katika kijiji cha Kihanga, karibu na Kiponzelo, mkoani Iringa. Alikulia katika familia ya wakulima wadogo, katika mazingira ambayo kupata elimu na mitaji ya kuanzisha biashara hakukuwa jambo rahisi.

Alianza masomo katika shule ya misheni ya Kanimombe mwaka 1954. Hata hivyo, kutokana na changamoto za kifedha za familia yake, alilazimika kuacha shule kabla ya kukamilisha safari yake ya elimu.

Kwa watu wengi, kuacha shule katika mazingira hayo kungeweza kuwa mwisho wa matarajio makubwa. Lakini kwa Mfugale, maisha yaliendelea kuwa shule nyingine. Alitafuta kazi na fursa ambazo zingeweza kumsaidia kujipatia kipato na kujenga maisha yake.

Baada ya kuacha masomo, Mfugale alifanya kazi katika mashamba ya chai ya Mufindi. Baadaye alijifunza ufundi wa seremala, ujuzi uliompa nafasi ya kufanya kazi na kujitegemea.

Hatua hii ni muhimu katika kuelewa historia yake. Kabla ya kuwa mmiliki wa hoteli, alikuwa mtu aliyepitia kazi za kawaida na kujifunza namna ya kupata kipato kupitia nguvu na ujuzi wake.

Baadaye alijitosa katika biashara ya kuuza nguo na viatu katika maeneo ya Iringa, yakiwemo Kihanga na Welu. Biashara hiyo ilimsaidia kupata uzoefu wa kuhudumia wateja, kutafuta masoko na kusimamia mapato.

Mwaka 1968, alipata mkataba wa kusambaza mahindi katika Shule ya Msingi Kiponzelo. Kwa mujibu wa simulizi yake, shughuli hiyo ilimsaidia kupata fedha za kununua baiskeli, ambayo ilirahisisha shughuli zake za biashara.

Hivyo, hatua zake za mwanzo hazikuwa za kuanza na kampuni kubwa au mtaji mkubwa. Alijenga uwezo wake hatua kwa hatua, akitumia fursa ndogo alizoweza kuzipata.

Kadiri shughuli zake zilivyokua, Mfugale alipanua biashara zake na kuingia katika sekta ya usafirishaji. Alipata malori ya Scania na basi lililojulikana kwa jina la Kwacha.

Kuingia katika usafirishaji kulikuwa hatua muhimu katika safari yake ya kibiashara. Biashara hii ilimpa nafasi ya kufanya shughuli kubwa zaidi na kujenga msingi wa kifedha kwa uwekezaji wa baadaye.

Katika hatua hii, tunaona jinsi biashara moja inavyoweza kuwa daraja la kuingia katika biashara nyingine. Uzoefu wa kuuza bidhaa na kusambaza mahitaji ulimsaidia kuelekea kwenye shughuli zilizohitaji rasilimali na usimamizi mkubwa zaidi.

Mwaka 1981, Mfugale alihamia Dar es Salaam akiwa na lengo la kupanua shughuli zake za kibiashara.

Huu ulikuwa mwanzo wa hatua mpya katika maisha yake. Dar es Salaam ilikuwa na fursa tofauti za biashara, zikiwemo usafirishaji, biashara za jumla na rejareja, pamoja na huduma za malazi na ukarimu.

Kwa mujibu wa mahojiano yaliyochapishwa na Who’s Who Tanzania, Mfugale alipata malipo ya Shilingi 300,000 kutoka serikalini yaliyohusiana na matumizi ya magari yake katika usafirishaji wa mahitaji ya jeshi wakati wa vita vya Tanzania na Uganda. Sehemu ya fedha hizo ilitumika kununua kiwanja ambacho baadaye kilihusishwa na mradi wa Peacock Hotel.

Kilicho muhimu hapa ni kwamba hakubaki katika biashara alizokuwa tayari anazifahamu. Alianza kuelekeza mawazo yake kwenye uwekezaji wa muda mrefu katika sekta ya hoteli.

Kujenga hoteli hakukuwa jambo rahisi. Mradi ulihitaji fedha nyingi, mipango na uwezo wa kuendelea hata pale rasilimali zilipokuwa hazitoshi.

Mwaka 1986, Mfugale alipata mkopo wa Shilingi milioni 30 kutoka Benki ya NBC ili kuendeleza mradi huo. Changamoto za kifedha ziliendelea, na mwaka 1987 aliuza nyumba yake ya Masaki ili kusaidia kukamilisha ujenzi.

Hatua hiyo inaonyesha kiwango cha kujitoa kilichohitajika katika uwekezaji wake. Badala ya kuachana na wazo lake mradi ulipokumbwa na matatizo ya fedha, aliendelea kutafuta njia za kuusukuma mbele.

Hata hivyo, historia hii inatukumbusha pia kuwa uwekezaji mkubwa unahitaji maamuzi yenye uzito na usimamizi makini wa madeni, mali na fedha.

Baada ya safari ndefu ya maandalizi na ujenzi, Peacock Hotel ilianza kutoa huduma mwezi Julai 1992 ikiwa na vyumba 27.

Hoteli hiyo ilizinduliwa rasmi tarehe 17 Julai 1993, katika hafla iliyohudhuriwa na Waziri Mkuu wa wakati huo, John Samuel Malecela.

Kuanzia hapo, mradi uliokuwa umehitaji miaka ya juhudi, kutafuta fedha na kukabiliana na changamoto ulianza kufanya kazi kama biashara halisi ya hoteli.

Kadiri shughuli zilivyokua, hoteli iliendelea kupanuka na kuimarisha huduma zake. Safari ya Mfugale ilionyesha namna wazo la biashara linavyoweza kuchukua muda mrefu kabla ya kuanza kuzaa matunda yanayoonekana.

Jina la hoteli hiyo pia lina historia yake. Mfugale alieleza kuwa alipenda ndege aina ya tausi, anayejulikana kwa uzuri wa manyoya yake, na alitaka jina ambalo lingetofautisha hoteli yake na nyingine zilizokuwapo.

Katika simulizi yake, alikumbuka kwamba siku ya ufunguzi wa hoteli hiyo, tausi alionekana kwenye mojawapo ya roshani zake.

Hiyo ni sehemu ya kuvutia ya historia ya biashara hiyo: jina ambalo leo linatambulika kama chapa ya hoteli lilitokana na mapendeleo binafsi ya mwanzilishi wake.

Mzee Joseph Mfugale alifariki dunia jijini Dar es Salaam tarehe 31 Julai 2021. Hata hivyo, historia ya maisha yake inaendelea kuwa sehemu ya simulizi za ujasiriamali nchini Tanzania.

Safari yake inatuonyesha hatua kadhaa muhimu: kuanza kwa kazi za kawaida, kujifunza ujuzi, kuingia katika biashara ndogo, kupanua shughuli, kujenga mtaji na hatimaye kuwekeza katika sekta mpya.

Pia inatukumbusha kuwa mafanikio ya biashara si mchakato wa siku moja. Kuna nyakati za ukuaji, changamoto za kifedha, maamuzi magumu na hitaji la kuendelea kujifunza.

Hitimisho: Vijana wanaweza kujifunza nini katika historia hii?

Kwa maoni yangu, historia ya Mzee Joseph Mfugale inastahili kujadiliwa kwa sababu inaonyesha upande wa safari ya ujasiriamali ambao mara nyingi haupewi uzito wa kutosha: miaka ya kazi za kawaida, kujifunza, kujenga mtaji na kuvumilia kabla ya kufikia hatua kubwa.

Hakuanzia katika umiliki wa hoteli. Alianza na kazi na biashara ndogo, kisha akapanua shughuli zake na kuelekeza rasilimali zake kwenye uwekezaji mkubwa zaidi.

Swali kwa vijana wa leo ?

Je, katika mazingira ya sasa ya Tanzania, kijana anayeanza na mtaji mdogo anaweza kufuata hatua kama hizi na kujenga biashara kubwa? Ni mambo gani yamebadilika katika uchumi wetu, na ni masomo gani kutoka kwa wafanyabiashara wa kizazi cha Mzee Mfugale ambayo bado yanafaa leo?

Chanzo cha rejea: Who’s Who Tanzania, makala kuhusu maisha na safari ya kibiashara ya mwanzilishi wa Peacock Hotel.

Makala: Mfugale legacy: How Peacock Hotel redefined Dar es Salaam’s hospitality | Who Is Who Tanzania
 
Story ina magepu kibao yaan hayo mashimo yanaibua maswali kibao kwanza umri pili unaelezea kwamba anafanya mambo makubwa ila fedha haijulikani haijaelezewa moja kwa moja aliitoa wapi? Kwa hio kunakua na gap la viulizo ni sawa na 2+3-8=0 kweli sio kweli?
 
Tunamkumbuka kwa usafirishaji wa abiria kupitia kampuni yake ya Kwacha bus miaka ile.
Wengi walishangazwa na uamuzi wake wa kuuza mabasi ili kuanzisha Hoteli.

Hoteli yake leo imekuwa ni moja ya hoteli kubwa zilizopo katikati ya jiji ikichuana na hoteli zenye majina.
 
Manyanza said:
Utajiri hauanzii kwenye fedha nyingi; wakati mwingine huanzia kwenye ujuzi, uthubutu na uwezo wa kuona fursa pale wengine wanapoona changamoto.

Wakuu, leo ningependa kushiriki historia ya marehemu Mzee Joseph Mfugale, mfanyabiashara Mtanzania anayekumbukwa kwa kuanzisha Peacock Hotel jijini Dar es Salaam. Historia yake ni mfano wa safari ya mtu aliyeanza na maisha ya kawaida, akakutana na vikwazo mbalimbali, lakini akaendelea kutafuta fursa hadi kufikia kujenga biashara iliyopata nafasi katika sekta ya hoteli nchini.

Simulizi hii niliwahi kuiona katika jarida la Who’s Who Tanzania, na nimeona ni vyema tujadili safari yake, hasa kwa kuangalia jinsi alivyotoka katika mazingira ya kawaida na kuingia katika biashara kubwa.

Joseph Mfugale alizaliwa mwaka 1944 katika kijiji cha Kihanga, karibu na Kiponzelo, mkoani Iringa. Alikulia katika familia ya wakulima wadogo, katika mazingira ambayo kupata elimu na mitaji ya kuanzisha biashara hakukuwa jambo rahisi.

Alianza masomo katika shule ya misheni ya Kanimombe mwaka 1954. Hata hivyo, kutokana na changamoto za kifedha za familia yake, alilazimika kuacha shule kabla ya kukamilisha safari yake ya elimu.

Kwa watu wengi, kuacha shule katika mazingira hayo kungeweza kuwa mwisho wa matarajio makubwa. Lakini kwa Mfugale, maisha yaliendelea kuwa shule nyingine. Alitafuta kazi na fursa ambazo zingeweza kumsaidia kujipatia kipato na kujenga maisha yake.

Baada ya kuacha masomo, Mfugale alifanya kazi katika mashamba ya chai ya Mufindi. Baadaye alijifunza ufundi wa seremala, ujuzi uliompa nafasi ya kufanya kazi na kujitegemea.

Hatua hii ni muhimu katika kuelewa historia yake. Kabla ya kuwa mmiliki wa hoteli, alikuwa mtu aliyepitia kazi za kawaida na kujifunza namna ya kupata kipato kupitia nguvu na ujuzi wake.

Baadaye alijitosa katika biashara ya kuuza nguo na viatu katika maeneo ya Iringa, yakiwemo Kihanga na Welu. Biashara hiyo ilimsaidia kupata uzoefu wa kuhudumia wateja, kutafuta masoko na kusimamia mapato.

Mwaka 1968, alipata mkataba wa kusambaza mahindi katika Shule ya Msingi Kiponzelo. Kwa mujibu wa simulizi yake, shughuli hiyo ilimsaidia kupata fedha za kununua baiskeli, ambayo ilirahisisha shughuli zake za biashara.

Hivyo, hatua zake za mwanzo hazikuwa za kuanza na kampuni kubwa au mtaji mkubwa. Alijenga uwezo wake hatua kwa hatua, akitumia fursa ndogo alizoweza kuzipata.

Kadiri shughuli zake zilivyokua, Mfugale alipanua biashara zake na kuingia katika sekta ya usafirishaji. Alipata malori ya Scania na basi lililojulikana kwa jina la Kwacha.

Kuingia katika usafirishaji kulikuwa hatua muhimu katika safari yake ya kibiashara. Biashara hii ilimpa nafasi ya kufanya shughuli kubwa zaidi na kujenga msingi wa kifedha kwa uwekezaji wa baadaye.

Katika hatua hii, tunaona jinsi biashara moja inavyoweza kuwa daraja la kuingia katika biashara nyingine. Uzoefu wa kuuza bidhaa na kusambaza mahitaji ulimsaidia kuelekea kwenye shughuli zilizohitaji rasilimali na usimamizi mkubwa zaidi.

Mwaka 1981, Mfugale alihamia Dar es Salaam akiwa na lengo la kupanua shughuli zake za kibiashara.

Huu ulikuwa mwanzo wa hatua mpya katika maisha yake. Dar es Salaam ilikuwa na fursa tofauti za biashara, zikiwemo usafirishaji, biashara za jumla na rejareja, pamoja na huduma za malazi na ukarimu.

Kwa mujibu wa mahojiano yaliyochapishwa na Who’s Who Tanzania, Mfugale alipata malipo ya Shilingi 300,000 kutoka serikalini yaliyohusiana na matumizi ya magari yake katika usafirishaji wa mahitaji ya jeshi wakati wa vita vya Tanzania na Uganda. Sehemu ya fedha hizo ilitumika kununua kiwanja ambacho baadaye kilihusishwa na mradi wa Peacock Hotel.

Kilicho muhimu hapa ni kwamba hakubaki katika biashara alizokuwa tayari anazifahamu. Alianza kuelekeza mawazo yake kwenye uwekezaji wa muda mrefu katika sekta ya hoteli.

Kujenga hoteli hakukuwa jambo rahisi. Mradi ulihitaji fedha nyingi, mipango na uwezo wa kuendelea hata pale rasilimali zilipokuwa hazitoshi.

Mwaka 1986, Mfugale alipata mkopo wa Shilingi milioni 30 kutoka Benki ya NBC ili kuendeleza mradi huo. Changamoto za kifedha ziliendelea, na mwaka 1987 aliuza nyumba yake ya Masaki ili kusaidia kukamilisha ujenzi.

Hatua hiyo inaonyesha kiwango cha kujitoa kilichohitajika katika uwekezaji wake. Badala ya kuachana na wazo lake mradi ulipokumbwa na matatizo ya fedha, aliendelea kutafuta njia za kuusukuma mbele.

Hata hivyo, historia hii inatukumbusha pia kuwa uwekezaji mkubwa unahitaji maamuzi yenye uzito na usimamizi makini wa madeni, mali na fedha.

Baada ya safari ndefu ya maandalizi na ujenzi, Peacock Hotel ilianza kutoa huduma mwezi Julai 1992 ikiwa na vyumba 27.

Hoteli hiyo ilizinduliwa rasmi tarehe 17 Julai 1993, katika hafla iliyohudhuriwa na Waziri Mkuu wa wakati huo, John Samuel Malecela.

Kuanzia hapo, mradi uliokuwa umehitaji miaka ya juhudi, kutafuta fedha na kukabiliana na changamoto ulianza kufanya kazi kama biashara halisi ya hoteli.

Kadiri shughuli zilivyokua, hoteli iliendelea kupanuka na kuimarisha huduma zake. Safari ya Mfugale ilionyesha namna wazo la biashara linavyoweza kuchukua muda mrefu kabla ya kuanza kuzaa matunda yanayoonekana.

Jina la hoteli hiyo pia lina historia yake. Mfugale alieleza kuwa alipenda ndege aina ya tausi, anayejulikana kwa uzuri wa manyoya yake, na alitaka jina ambalo lingetofautisha hoteli yake na nyingine zilizokuwapo.

Katika simulizi yake, alikumbuka kwamba siku ya ufunguzi wa hoteli hiyo, tausi alionekana kwenye mojawapo ya roshani zake.

Hiyo ni sehemu ya kuvutia ya historia ya biashara hiyo: jina ambalo leo linatambulika kama chapa ya hoteli lilitokana na mapendeleo binafsi ya mwanzilishi wake.

Mzee Joseph Mfugale alifariki dunia jijini Dar es Salaam tarehe 31 Julai 2021. Hata hivyo, historia ya maisha yake inaendelea kuwa sehemu ya simulizi za ujasiriamali nchini Tanzania.

Safari yake inatuonyesha hatua kadhaa muhimu: kuanza kwa kazi za kawaida, kujifunza ujuzi, kuingia katika biashara ndogo, kupanua shughuli, kujenga mtaji na hatimaye kuwekeza katika sekta mpya.

Pia inatukumbusha kuwa mafanikio ya biashara si mchakato wa siku moja. Kuna nyakati za ukuaji, changamoto za kifedha, maamuzi magumu na hitaji la kuendelea kujifunza.

Hitimisho: Vijana wanaweza kujifunza nini katika historia hii?

Kwa maoni yangu, historia ya Mzee Joseph Mfugale inastahili kujadiliwa kwa sababu inaonyesha upande wa safari ya ujasiriamali ambao mara nyingi haupewi uzito wa kutosha: miaka ya kazi za kawaida, kujifunza, kujenga mtaji na kuvumilia kabla ya kufikia hatua kubwa.

Hakuanzia katika umiliki wa hoteli. Alianza na kazi na biashara ndogo, kisha akapanua shughuli zake na kuelekeza rasilimali zake kwenye uwekezaji mkubwa zaidi.

Swali kwa vijana wa leo ?

Je, katika mazingira ya sasa ya Tanzania, kijana anayeanza na mtaji mdogo anaweza kufuata hatua kama hizi na kujenga biashara kubwa? Ni mambo gani yamebadilika katika uchumi wetu, na ni masomo gani kutoka kwa wafanyabiashara wa kizazi cha Mzee Mfugale ambayo bado yanafaa leo?

Chanzo cha rejea: Who’s Who Tanzania, makala kuhusu maisha na safari ya kibiashara ya mwanzilishi wa Peacock Hotel.

Makala: Mfugale legacy: How Peacock Hotel redefined Dar es Salaam’s hospitality | Who Is Who Tanzania
Click to expand...
Naona hoteli imedorora baada ya kufariki kwa Mfugale. Haiwiki kama zamani
 
Mambo yake yalienda kwa sababu alikuwa na hivi vibali. Kibali cha Ardhi, Kibali cha Fedha, na kibali cha Kuepushwa. Maana ni wengi wana biashara lakini hazikuwi kutokana na changamoto zake.
 
Manyanza said:
Utajiri hauanzii kwenye fedha nyingi; wakati mwingine huanzia kwenye ujuzi, uthubutu na uwezo wa kuona fursa pale wengine wanapoona changamoto.

Wakuu, leo ningependa kushiriki historia ya marehemu Mzee Joseph Mfugale, mfanyabiashara Mtanzania anayekumbukwa kwa kuanzisha Peacock Hotel jijini Dar es Salaam. Historia yake ni mfano wa safari ya mtu aliyeanza na maisha ya kawaida, akakutana na vikwazo mbalimbali, lakini akaendelea kutafuta fursa hadi kufikia kujenga biashara iliyopata nafasi katika sekta ya hoteli nchini.

Simulizi hii niliwahi kuiona katika jarida la Who’s Who Tanzania, na nimeona ni vyema tujadili safari yake, hasa kwa kuangalia jinsi alivyotoka katika mazingira ya kawaida na kuingia katika biashara kubwa.

Joseph Mfugale alizaliwa mwaka 1944 katika kijiji cha Kihanga, karibu na Kiponzelo, mkoani Iringa. Alikulia katika familia ya wakulima wadogo, katika mazingira ambayo kupata elimu na mitaji ya kuanzisha biashara hakukuwa jambo rahisi.

Alianza masomo katika shule ya misheni ya Kanimombe mwaka 1954. Hata hivyo, kutokana na changamoto za kifedha za familia yake, alilazimika kuacha shule kabla ya kukamilisha safari yake ya elimu.

Kwa watu wengi, kuacha shule katika mazingira hayo kungeweza kuwa mwisho wa matarajio makubwa. Lakini kwa Mfugale, maisha yaliendelea kuwa shule nyingine. Alitafuta kazi na fursa ambazo zingeweza kumsaidia kujipatia kipato na kujenga maisha yake.

Baada ya kuacha masomo, Mfugale alifanya kazi katika mashamba ya chai ya Mufindi. Baadaye alijifunza ufundi wa seremala, ujuzi uliompa nafasi ya kufanya kazi na kujitegemea.

Hatua hii ni muhimu katika kuelewa historia yake. Kabla ya kuwa mmiliki wa hoteli, alikuwa mtu aliyepitia kazi za kawaida na kujifunza namna ya kupata kipato kupitia nguvu na ujuzi wake.

Baadaye alijitosa katika biashara ya kuuza nguo na viatu katika maeneo ya Iringa, yakiwemo Kihanga na Welu. Biashara hiyo ilimsaidia kupata uzoefu wa kuhudumia wateja, kutafuta masoko na kusimamia mapato.

Mwaka 1968, alipata mkataba wa kusambaza mahindi katika Shule ya Msingi Kiponzelo. Kwa mujibu wa simulizi yake, shughuli hiyo ilimsaidia kupata fedha za kununua baiskeli, ambayo ilirahisisha shughuli zake za biashara.

Hivyo, hatua zake za mwanzo hazikuwa za kuanza na kampuni kubwa au mtaji mkubwa. Alijenga uwezo wake hatua kwa hatua, akitumia fursa ndogo alizoweza kuzipata.

Kadiri shughuli zake zilivyokua, Mfugale alipanua biashara zake na kuingia katika sekta ya usafirishaji. Alipata malori ya Scania na basi lililojulikana kwa jina la Kwacha.

Kuingia katika usafirishaji kulikuwa hatua muhimu katika safari yake ya kibiashara. Biashara hii ilimpa nafasi ya kufanya shughuli kubwa zaidi na kujenga msingi wa kifedha kwa uwekezaji wa baadaye.

Katika hatua hii, tunaona jinsi biashara moja inavyoweza kuwa daraja la kuingia katika biashara nyingine. Uzoefu wa kuuza bidhaa na kusambaza mahitaji ulimsaidia kuelekea kwenye shughuli zilizohitaji rasilimali na usimamizi mkubwa zaidi.

Mwaka 1981, Mfugale alihamia Dar es Salaam akiwa na lengo la kupanua shughuli zake za kibiashara.

Huu ulikuwa mwanzo wa hatua mpya katika maisha yake. Dar es Salaam ilikuwa na fursa tofauti za biashara, zikiwemo usafirishaji, biashara za jumla na rejareja, pamoja na huduma za malazi na ukarimu.

Kwa mujibu wa mahojiano yaliyochapishwa na Who’s Who Tanzania, Mfugale alipata malipo ya Shilingi 300,000 kutoka serikalini yaliyohusiana na matumizi ya magari yake katika usafirishaji wa mahitaji ya jeshi wakati wa vita vya Tanzania na Uganda. Sehemu ya fedha hizo ilitumika kununua kiwanja ambacho baadaye kilihusishwa na mradi wa Peacock Hotel.

Kilicho muhimu hapa ni kwamba hakubaki katika biashara alizokuwa tayari anazifahamu. Alianza kuelekeza mawazo yake kwenye uwekezaji wa muda mrefu katika sekta ya hoteli.

Kujenga hoteli hakukuwa jambo rahisi. Mradi ulihitaji fedha nyingi, mipango na uwezo wa kuendelea hata pale rasilimali zilipokuwa hazitoshi.

Mwaka 1986, Mfugale alipata mkopo wa Shilingi milioni 30 kutoka Benki ya NBC ili kuendeleza mradi huo. Changamoto za kifedha ziliendelea, na mwaka 1987 aliuza nyumba yake ya Masaki ili kusaidia kukamilisha ujenzi.

Hatua hiyo inaonyesha kiwango cha kujitoa kilichohitajika katika uwekezaji wake. Badala ya kuachana na wazo lake mradi ulipokumbwa na matatizo ya fedha, aliendelea kutafuta njia za kuusukuma mbele.

Hata hivyo, historia hii inatukumbusha pia kuwa uwekezaji mkubwa unahitaji maamuzi yenye uzito na usimamizi makini wa madeni, mali na fedha.

Baada ya safari ndefu ya maandalizi na ujenzi, Peacock Hotel ilianza kutoa huduma mwezi Julai 1992 ikiwa na vyumba 27.

Hoteli hiyo ilizinduliwa rasmi tarehe 17 Julai 1993, katika hafla iliyohudhuriwa na Waziri Mkuu wa wakati huo, John Samuel Malecela.

Kuanzia hapo, mradi uliokuwa umehitaji miaka ya juhudi, kutafuta fedha na kukabiliana na changamoto ulianza kufanya kazi kama biashara halisi ya hoteli.

Kadiri shughuli zilivyokua, hoteli iliendelea kupanuka na kuimarisha huduma zake. Safari ya Mfugale ilionyesha namna wazo la biashara linavyoweza kuchukua muda mrefu kabla ya kuanza kuzaa matunda yanayoonekana.

Jina la hoteli hiyo pia lina historia yake. Mfugale alieleza kuwa alipenda ndege aina ya tausi, anayejulikana kwa uzuri wa manyoya yake, na alitaka jina ambalo lingetofautisha hoteli yake na nyingine zilizokuwapo.

Katika simulizi yake, alikumbuka kwamba siku ya ufunguzi wa hoteli hiyo, tausi alionekana kwenye mojawapo ya roshani zake.

Hiyo ni sehemu ya kuvutia ya historia ya biashara hiyo: jina ambalo leo linatambulika kama chapa ya hoteli lilitokana na mapendeleo binafsi ya mwanzilishi wake.

Mzee Joseph Mfugale alifariki dunia jijini Dar es Salaam tarehe 31 Julai 2021. Hata hivyo, historia ya maisha yake inaendelea kuwa sehemu ya simulizi za ujasiriamali nchini Tanzania.

Safari yake inatuonyesha hatua kadhaa muhimu: kuanza kwa kazi za kawaida, kujifunza ujuzi, kuingia katika biashara ndogo, kupanua shughuli, kujenga mtaji na hatimaye kuwekeza katika sekta mpya.

Pia inatukumbusha kuwa mafanikio ya biashara si mchakato wa siku moja. Kuna nyakati za ukuaji, changamoto za kifedha, maamuzi magumu na hitaji la kuendelea kujifunza.

Hitimisho: Vijana wanaweza kujifunza nini katika historia hii?

Kwa maoni yangu, historia ya Mzee Joseph Mfugale inastahili kujadiliwa kwa sababu inaonyesha upande wa safari ya ujasiriamali ambao mara nyingi haupewi uzito wa kutosha: miaka ya kazi za kawaida, kujifunza, kujenga mtaji na kuvumilia kabla ya kufikia hatua kubwa.

Hakuanzia katika umiliki wa hoteli. Alianza na kazi na biashara ndogo, kisha akapanua shughuli zake na kuelekeza rasilimali zake kwenye uwekezaji mkubwa zaidi.

Swali kwa vijana wa leo ?

Je, katika mazingira ya sasa ya Tanzania, kijana anayeanza na mtaji mdogo anaweza kufuata hatua kama hizi na kujenga biashara kubwa? Ni mambo gani yamebadilika katika uchumi wetu, na ni masomo gani kutoka kwa wafanyabiashara wa kizazi cha Mzee Mfugale ambayo bado yanafaa leo?

Chanzo cha rejea: Who’s Who Tanzania, makala kuhusu maisha na safari ya kibiashara ya mwanzilishi wa Peacock Hotel.

Makala: Mfugale legacy: How Peacock Hotel redefined Dar es Salaam’s hospitality | Who Is Who Tanzania
Click to expand...
CD inascratch imerukaruka sana ,nyumba ya masaki alipataje? Tenda alicompete na nani? Matajiri wanajua michezo yao michafu waliyofanya kujijengea ukwasi.
 
Nampongeza kwa juhudi zake.

Lakini hivi wazee wa zamani na NBC bank kulikuwa na nini!!???

Hapa kuna siri nafanya uchunguzi ipo siku mtaona kitabu changu kuhusiana na ufisadi ulipoanzia mpaka hapa tulipo.
 
Jana nilileta hapa JF historia ya marehemu Joseph Mfugale, mwanzilishi na mmiliki wa Peacock Hotel, lakini nilipokuja kuichunguza zaidi nilibaini kuwa simulizi hiyo ilikuwa na mapengo kadhaa kuhusu safari yake ya maisha na namna alivyofanikiwa kujenga biashara yake.

Leo nimefanikiwa kupata mahojiano yake yaliyochapishwa katika jarida la Who’s Who Tanzania, ambayo yanaeleza kwa undani zaidi maisha yake tangu akiwa mtoto katika kijiji cha Kihanga, mkoani Iringa, hadi alipofanikiwa kujenga jina katika sekta ya hoteli na ukarimu nchini.

Kilichonivutia zaidi katika simulizi hii si ukubwa wa hoteli aliyoiacha, bali ni safari aliyopitia: aliacha shule kwa kukosa ada, akatembea kwa miguu kutafuta kazi, akajifunza useremala, akaingia katika biashara ya usafirishaji, na baadaye akatumia mapato yake kujenga hoteli ambayo leo ni sehemu ya historia ya biashara nchini Tanzania.

Katika mahojiano haya, Mfugale mwenyewe anaeleza changamoto alizokutana nazo, namna alivyopambana na ukosefu wa mtaji, watu waliomkatisha tamaa, na somo alilojifunza kuhusu nidhamu ya fedha na ujasiriamali.
Nimeona ni vyema kushiriki mahojiano haya kwa Kiswahili ili historia yake iweze kuwafikia Watanzania wengi zaidi, hasa vijana wanaotafuta hamasa na mafunzo kutoka kwa watu waliofanikiwa kwa juhudi zao wenyewe.
Hii hapa simulizi ya Joseph Mfugale kwa mujibu wa mahojiano yake na jarida la Who’s Who Tanzania.

Hadithi za maisha yao ni ushahidi wa uvumilivu, uthubutu na maono ya mbali. Zikisimuliwa na kusambazwa kwa watu wengi, uzoefu wao unaweza kuwa chanzo cha hamasa kwa kila Mtanzania kuchukua hatua zenye maana katika maisha yake binafsi na kuchangia maendeleo ya taifa kwa siku zijazo.

Kwa kutambua hazina hii ya vipaji na uwezo wa Watanzania, jarida la Who’s Who Tanzania lilifanya mahojiano na baadhi ya watu walioleta mchango mkubwa katika maendeleo ya taifa, kwa lengo la kurekodi na kuhifadhi historia za safari zao za maisha.

Hapa chini ni mahojiano na mmoja wa watu hao, Joseph Mfugale, mmiliki wa hoteli za Peacock Hotel. Safari yake kutoka katika maisha ya kawaida hadi kufanikiwa kuanzisha na kujenga biashara iliyokuwa sehemu muhimu ya sekta ya ukarimu na utalii nchini Tanzania ni simulizi ya uthubutu, bidii na mafanikio inayostahili kuigwa na wengi.

Joseph Mfugale alizaliwa mwaka 1944 katika maeneo ya vijijini mkoani Iringa. Alifariki dunia jijini Dar es Salaam tarehe 31 Julai 2021.

SWALI (Q): Unaweza kutueleza kuhusu historia ya familia yako?

JIBU (A): Mimi ndiye mtoto mkubwa katika familia yangu baada ya kuwapoteza ndugu zangu wa kiume waliofariki dunia.

Nililelewa katika kijiji cha Kihanga, kijiji kidogo kilicho karibu na Kiponzelo, katika Wilaya ya Iringa Vijijini. Maisha ya eneo hilo yalitegemea kilimo cha kujikimu, na kwa watu wengi, maono ya maisha hayakuenda mbali zaidi ya mapambano ya kila siku ya kutafuta mahitaji ya msingi. Ninashukuru kwa changamoto nilizokutana nazo katika miaka hiyo ya mwanzo, kwa sababu zilinijenga na kunifundisha kuwa mvumilivu na mwenye moyo wa kupambana.

Kwa bahati nzuri, mwaka 1954, baba yangu alinipa fursa ya kupata elimu. Nilijiunga na Shule ya Misheni ya Kanimombe, iliyokuwa umbali wa takribani kilomita 20 kutoka nyumbani. Kwa kuwa sikuwa na usafiri, kila mwisho wa wiki nilitembea kwa miguu umbali huo mrefu.

Nilisoma Kanimombe kwa miaka minne yenye manufaa hadi mwaka 1959, huku nikiendelea kufanya vizuri katika masomo yangu. Hata hivyo, safari yangu ya elimu ilikatishwa baada ya uwezo wa kifedha wa baba yangu kuisha. Nikiwa na huzuni kubwa, nililazimika kuacha shule na kurejea nyumbani. Huo ulikuwa wakati wa kukatisha tamaa sana kwangu, uliomaliza safari yangu ya elimu rasmi, lakini ukawa mwanzo wa aina nyingine ya uvumilivu na mapambano ya maisha.

SWALI (Q): Je, unaweza kukumbuka ada ya shule ilikuwa kiasi gani wakati huo?

JIBU (A): Siwezi kukumbuka kiasi halisi, lakini ilikuwa ni fedha kidogo sana. Hata hivyo, kwa baba yangu, ambaye alikuwa mkulima wa kujikimu kijijini, kulipa ada ilikuwa changamoto. Wakati mwingine alishindwa hata kumudu gharama za kuninunulia sare za shule.

Ninapotazama kipindi nilichokulia, vijana wengi hawakupata fursa ya kwenda shule. Namshukuru Mungu kwamba nilipofika darasa la nne, nilikuwa tayari nimejifunza kusoma, kuandika na kuhesabu.

Baba yangu aliponiambia kuwa hakuwa na uwezo tena wa kunisomesha, nilichanganyikiwa na kujiuliza kama maisha yalikuwa bado na maana yoyote kwangu.

Kisha aliniambia nirudi nyumbani ili anipatie ekari moja au mbili za ardhi kwa ajili ya kilimo. Lakini kwa kuwa nilikuwa kijana ambaye bado sikuwa na familia, niliamua kutafuta njia nyingine za kujikimu.

Kwa mara ya kwanza, niliamua kwenda Wilaya ya Mufindi, mkoani Iringa, kutafuta kazi katika mashamba ya chai.

SWALI (Q): Ni nini kilikufanya uamue kwenda Mufindi? Je, ulikuwa mtu wa kwanza kwenda huko kutoka eneo lenu, au kulikuwa tayari na utaratibu ambao watu walifuata kwenda Mufindi kutafuta kazi?

JIBU (A): Hapana, niliondoka kijijini kwetu na kwenda mwenyewe. Hakuna mtu aliyenishawishi kwenda huko kutafuta ajira.

SWALI (Q): Ulijuaje kuhusu Mufindi?

JIBU (A): Nilijua kwamba kulikuwa na mashamba ya chai huko Mufindi. Nilikuwa na binamu yangu ambaye pia tulikuwa tunaitwa majina yanayofanana, Jose. Yeye alikuwa akiishi katika kijiji kilichokuwa mbali sana na kijiji chetu. Nilikuwa nikisikia kwamba alikuwa Mufindi, hivyo niliamua kwenda kujionea mwenyewe kile alichokuwa akifanya huko.

Huwezi kuamini, lakini nilitembea kwa miguu kutoka kijiji nilichozaliwa hadi Mufindi kwa sababu sikuwa na fedha za nauli ya basi. Niliandamana na mdogo wangu aliyeitwa Casto.

Tuliondoka Kijiji cha Kihanga kuelekea Mufindi kupitia Kiponzelo. Kiponzelo kilikuwa kijiji cha kwanza tulichokutana nacho ambako kulikuwa na huduma mbalimbali kama Mahakama ya Mwanzo, hospitali na baadhi ya maduka. Kwetu sisi, eneo hilo lilijulikana kama “mjini”. Kiponzelo kilikuwa umbali wa kilomita saba kutoka kijijini kwetu.

Kutoka Kiponzelo, tulisafiri kilomita nyingine tisa hadi Ifunda, kisha tukaendelea kuelekea Usokami, ambako hatukuweza kuendelea na safari yetu.

Tuliamua kwenda kwa mtu mzima aliyekuwa akiishi eneo hilo. Alitoka katika kijiji chetu. Kwa bahati mbaya, tulipofika hakuwepo nyumbani. Tukaingia ndani ya nyumba yake na baada ya muda mke wake akafika.

Kulitokea kutokuelewana kati yetu na mwanamke huyo, hatimaye akatufukuza kutoka nyumbani kwake.

Tulijikuta tumekwama bila kujua la kufanya. Tuliondoka na kutafuta hifadhi katika nyumba ya jirani. Asubuhi iliyofuata, tuliendelea na safari yetu kuelekea Mufindi.

Wakati huo kulikuwa na mvua, na tulipata shida kutafuta njia ya kuendelea na safari yetu hadi tulipofika katika Kiwanda cha Lugoda.

Kwa bahati nzuri, nilifanikiwa kupata ajira katika kiwanda hicho, huku mdogo wangu akilazimika kurejea nyumbani.

Msimu wa mavuno ulipofika, tulivuna magunia saba tu, jambo lililotukatisha tamaa kwa sababu mavuno hayo hayakutosha hata kukidhi mahitaji yetu ya msingi. Niliamua kuacha sehemu yangu ya mavuno kwa yule mzee, nikamwomba achanganye mazao yetu na kuyauza kwa pamoja. Baada ya hapo, nilirejea nyumbani nikiwa na imani kwamba angekuwa mwaminifu.

Alithibitisha kuwa alikuwa mtu wa kutimiza ahadi zake. Baada ya kuuza mazao, alinitumia shilingi 200, ambazo zilikuwa sehemu yangu ya mapato kutokana na kazi ngumu niliyokuwa nimeifanya.

Kwa kuwa nilikuwa Mkristo, kipindi cha sikukuu kilipofika, nilitarajiwa kuwa na nguo mpya za kuvaa wakati wa kusherehekea. Sikukuu ya Pasaka ilipowadia, sikuwa hata na suruali. Rafiki yangu alilazimika kunikopesha suruali yake ya ziada. Hiyo ilikuwa mara ya kwanza maishani mwangu kuvaa suruali.

Uzoefu huo ulinifanya nianze kutafakari kwa kina kuhusu namna ambavyo ningeweza kuendesha maisha yangu. Niliona kuwa ilikuwa muhimu nitafute jambo la kufanya ili niweze kujikimu.

Nilienda kwa jirani yangu ambaye alikuwa seremala. Nilimweleza kwamba nilikuwa tayari kufanya kazi kama msaidizi wake ili nipate fursa ya kujifunza useremala.

Nilikaa naye kwa mwaka mmoja nikijifunza ufundi huo. Mwaka 1965, nilikwenda Tosamaganga, ambako kulikuwa na chuo cha ufundi kilichotoa mafunzo ya useremala. Ndugu yangu mmoja aliyeitwa Theodeus pia alikuwa akisoma katika chuo hicho.

Hata hivyo, sikukubaliwa kujiunga na chuo hicho kwa sababu mbalimbali, zikiwemo umri wangu.

Nilikaa na ndugu yangu kwa miezi miwili. Kwa kuwa tayari nilikuwa nimejifunza ujuzi fulani wa useremala kabla ya kwenda Tosamaganga, niliendelea kuufanyia kazi ujuzi huo.

Baada ya kutambua kwamba sikuwa napata namna ya kutendewa niliyostahili huko Tosamaganga, niliamua kuwa ni bora kufa maskini kijijini kuliko kuendelea kubaki katika mazingira hayo.

Baada ya miezi miwili, nilirejea kwa jirani yangu kijijini, ambaye nilikuwa nimejifunza useremala kwake. Nilikopa vifaa vyake vya kazi, nikatafuta shoka, kisha nikaanzisha karakana yangu mwenyewe ya useremala karibu kabisa na karakana yake.

Niliona kuwa kwenda Dar es Salaam kungeweza kunipa fursa ya kupanua biashara yangu, nikizingatia ukubwa wa jiji hilo na idadi ya watu waliokuwa wakiishi humo wakati huo.

Baada ya muda, serikali ilinilipa shilingi 300,000 kama malipo ya mwisho kwa matumizi ya malori yangu wakati wa vita. Nilitumia fedha hizo kununua kiwanja ambacho baadaye kilijengwa Hoteli ya Peacock.

Wazo la kujenga hoteli lilinijia kutokana na uzoefu wangu wa kukaa katika Mwananchi Guest House wakati wa ziara zangu jijini Dar es Salaam. Kwa mtazamo wangu, biashara ya hoteli ilikuwa rahisi zaidi kusimamia kuliko biashara ya usafirishaji.

SWALI (Q): Kwa nini uliamua kuhamishia biashara yako Dar es Salaam?

JIBU (A): Dar es Salaam ilikuwa kitovu cha biashara chenye fursa nyingi zaidi ikilinganishwa na mikoa mingine. Hata hivyo, kujenga hoteli kunahitaji uwekezaji mkubwa wa fedha.

SWALI (Q): Ulipataje mtaji uliohitajika kwa ajili ya ujenzi huo?

JIBU (A): Kwa kweli, sikuwa na mtaji wote uliohitajika kuanza na kukamilisha ujenzi wa hoteli kwa wakati mmoja. Kwa hiyo, nilitumia fedha nilizokuwa nimekusanya kupitia biashara yangu ya usafirishaji.

Ujenzi uliendelea kwa kasi ndogo kwa sababu malori na basi langu vilikuwa vimechakaa, hivyo havikuweza tena kuzalisha mapato mengi kama ilivyokuwa hapo awali.

Mwaka 1986, niliomba mkopo katika Benki ya NBC na nikafanikiwa kupewa shilingi milioni 30. Mkopo huo ulidhaminiwa kwa hati ya umiliki wa kiwanja ambacho hoteli ilikuwa inajengwa.

Hata hivyo, fedha hizo hazikutosha kukamilisha ujenzi wa hoteli. Kufikia wakati huo, jengo lilikuwa limefikia ghorofa ya tatu. Pamoja na hatua hiyo kubwa niliyokuwa nimepiga, nilifikia wakati ambapo fedha ziliniishia na sikuwa na uwezo wa kuendelea na ujenzi.

Kuna msemo wa Kiswahili usemao, “Kimfaacho mtu chake.” Nikitambua kwamba nilihitaji kutafuta suluhisho kutokana na kile nilichokuwa nacho, niliamua kuuza nyumba yangu iliyokuwa Masaki.

Hata hivyo, kabla ya kuiuza, nilifanikiwa kupata mtu wa kuipangisha. Kisha nilihamishia familia yangu Iringa na kukodi nyumba ya kuishi. Kutokana na mapato ya kodi, nilifanikiwa kununua kiwanja kingine Msasani.

Mwezi mmoja baadaye, nilifanikiwa kujenga nyumba yenye chumba kimoja cha kulala na kuirudisha familia yangu Dar es Salaam.

Baadaye, nilipata mnunuzi wa nyumba yangu ya Masaki na kuiuza kwa shilingi milioni 30. Hii ilikuwa mwaka 1987.

Kwa bahati mbaya, mnunuzi hakulipa fedha zote kwa wakati mmoja, bali alilipa kwa awamu. Hali hiyo iliathiri uwezo wangu wa kifedha na kunifanya nishindwe kukamilisha hoteli kama nilivyokuwa nimepanga.

Nilitumia fedha nilizopokea kwa awamu kuendeleza ujenzi wa hoteli, kukarabati na kutunza malori pamoja na basi langu, na pia kulipa mkopo wa benki.

Katika kipindi hicho kigumu, baadhi ya marafiki zangu na watu wengine walinishauri niuze nyumba na kurejea Iringa. Wengine walinidhihaki kwa kusema: “Huyu ni Mhehe, anaweza kufanya nini? Ni lini umewahi kuona Mtanzania anamiliki hoteli ya kitalii?”

Hata hivyo, maneno yao hayakunivunja moyo. Nilijiuliza, nikiiuza nyumba yangu na kurejea Iringa, nitafanya nini huko?

Nilitambua kwamba ushauri wao usingenisaidia kufikia malengo yangu. Kwa hiyo, nilijipa moyo na kuamua kukabiliana na changamoto za kifedha ili kuhakikisha siku moja hoteli yangu inafunguliwa na kuanza kutoa huduma.

Hatimaye, niliamua kuuza basi langu na kutumia fedha nilizopata kukamilisha ujenzi wa hoteli. Pia, nilifanikiwa kupata mteja aliyenunua moja ya malori yangu, na fedha hizo nilizitumia kupanua nyumba yangu iliyokuwa Msasani.

SWALI (Q): Hoteli ilifunguliwa lini na kuanza kutoa huduma?

JIBU (A): Hoteli ilianza kutoa huduma mwezi Julai mwaka 1992. Nakumbuka mgeni wa kwanza alikuwa raia wa Korea aliyeitwa Hann. Muda mfupi baadaye, watu wengi walivutiwa na hoteli hiyo na kuanza kuja kukaa hapo.

Pia tulipata wateja waliohama kutoka hoteli nyingine na kuja Peacock. Kutokana na ongezeko hilo la wateja, tulilazimika kupanua baadhi ya maeneo ya hoteli, ikiwemo mgahawa.

Bw. Hann alikuwa na mchango mkubwa katika kubuni muundo wa mgahawa mpya. Wakati huo, hoteli ilikuwa na vyumba 27. Baada ya miezi mitatu, mahitaji ya vyumba yalikuwa makubwa kuliko uwezo wetu wa kuwahudumia wateja wote waliokuwa wakihitaji malazi.

Kutokana na hali hiyo, tulilazimika kuongeza bei ya chumba kutoka shilingi 4,000 hadi shilingi 7,000 kwa usiku. Mapato tuliyopata yalitumika kuongeza idadi ya vyumba na kuboresha huduma.

Hapo ndipo nilipojifunza kwamba ili kuvutia wateja, ni lazima utoe huduma zenye ubora wa hali ya juu kwa bei zinazomudu kulipwa.

Uzinduzi rasmi wa hoteli ulifanyika tarehe 17 Julai 1993. Hafla hiyo ilihudhuriwa na aliyekuwa Waziri Mkuu wa Tanzania wakati huo, John Samuel Malecela.

Kufikia wakati huo, hoteli ilikuwa na vyumba 36. Meneja wa hoteli alikuwa Benny Mtemi.

Kufikia mwaka 1997, tuliongeza vyumba vingine 18 na kufanya jumla kuwa 54. Baadaye, tuliendelea kuongeza vyumba hadi kufikia jumla ya 93.

SWALI (Q): Uliipa hoteli yako jina la Peacock. Kwa nini ulichagua jina hilo?

JIBU (A): Nilichagua jina la Peacock kwa sababu ninaipenda ndege huyo. Zaidi ya hapo, hoteli nyingi wakati huo zilikuwa zikitumia majina ya wanyama, kama vile Rhino Hotel, Lion Hotel na mengineyo.

Nilifikiri kwamba ningekuwa tofauti kidogo na wengine kwa kutumia jina la ndege badala ya mnyama.

Jambo la kufurahisha ni kwamba siku ya ufunguzi wa hoteli, tausi alionekana kwenye mojawapo ya roshani za hoteli hiyo.

SWALI (Q): Huu ulikuwa mradi mkubwa kuutekeleza. Gharama ya mradi mzima ilikuwa kiasi gani?

JIBU (A): Hoteli hii inamilikiwa na familia yangu. Hatukuwa na mtaji maalumu uliotengwa kwa ajili ya mradi huu tangu mwanzo.

Badala yake, hoteli ilijengwa kwa kutumia fedha tulizokuwa tukikusanya hatua kwa hatua kupitia shughuli zetu za biashara, pamoja na msaada wa mkopo kutoka Benki ya NBC.

Kwa hiyo, siwezi kueleza kwa uhakika gharama kamili ya mradi mzima. Ninachoweza kusema ni kwamba ninamshukuru Mungu kwa kuniwezesha kuwa na hoteli hii ya kisasa.

SWALI (Q): Tangu wakati huo, mmefanya upanuzi gani katika hoteli?

JIBU (A): Kati ya mwaka 2001 na 2003, nilifanikiwa kununua viwanja vingine vitatu vilivyokuwa karibu na hoteli. Katika eneo hilo la ziada, tulijenga vyumba vingine 53, eneo la maegesho ya magari, bwawa la kuogelea na ukumbi wa mazoezi.

Pia tuna kumbi mbili za mikutano zinazoweza kuchukua jumla ya watu 80. Tuna baa mbili pamoja na mgahawa unaoweza kuhudumia watu 100 kwa wakati mmoja.

SWALI (Q): Una mipango gani ya baadaye?

JIBU (A): Nina eneo kubwa kiasi lililopo Kigamboni ambalo limetengwa kwa ajili ya maendeleo ya baadaye. Mipango yangu katika eneo hilo inajumuisha kujenga hoteli na uwanja wa gofu.

Mbali na Dar es Salaam, pia nina mradi wa ujenzi wa hoteli unaoendelea mkoani Iringa.

SWALI (Q): Ni watu gani unaowachukulia kuwa nguzo kuu za mafanikio yako?

JIBU (A): Kwanza kabisa, namshukuru Mungu kwa mafanikio yote niliyoyapata. Siwezi kuwasahau wazazi wangu pamoja na wanafamilia ambao wamekuwa nami na kunisindikiza katika safari yangu yote ya maisha.

Serikali ya Tanzania pia imekuwa na mchango mkubwa katika kuniunga mkono, ikiwemo kupitia Kituo cha Uwekezaji Tanzania (TIC).

SWALI (Q): Una ujumbe gani kwa jarida la Who’s Who Tanzania?

JIBU (A): Ningewashauri mpanue wigo wa uchapishaji kwa kuwa na matoleo zaidi ya moja ya jarida hilo. Mmeanza vizuri, na kwa kuwa mmejikita katika kuangazia Watanzania, kazi yenu ina manufaa makubwa kwa Watanzania wenyewe.

SWALI (Q): Una ujumbe gani kwa vijana?

JIBU (A): Nakumbuka Barack Obama aliwahi kusisitiza kwamba vijana wanapaswa kujiajiri, kwa sababu Afrika ina fursa nyingi kwa vijana wake.

Ninachokiona ni kwamba vijana wengi wana hofu kubwa ya kuingia katika ujasiriamali. Hali hii inaonekana zaidi kwa wale ambao wamepata elimu rasmi hadi kufikia ngazi ya chuo kikuu.

Niliwahi kuulizwa katika mahojiano kama ninajutia kutopata elimu ya kutosha. Nilijibu kwamba kwa kweli sijutii, kwa sababu ukosefu wa elimu ndio ulionisukuma kuingia katika ujasiriamali.

Hata hivyo, kijana akipata elimu na akawa mjasiriamali mwenye nidhamu, ana nafasi kubwa ya kufanikiwa.

Wajasiriamali wengi wanaofanikiwa maishani huanzia katika mazingira ya kawaida na yenye changamoto. Wafanyabiashara wengi waliofanikiwa leo walianza na biashara ndogo ndogo kabla ya kukua na kufikia mafanikio makubwa.

Mtu anayeanza biashara kwa mtaji wa shilingi 10,000 na kudumisha nidhamu ya kifedha huku akiendelea kukuza mtaji wake ana nafasi kubwa zaidi ya kufanikiwa kuliko mtu anayepatiwa shilingi milioni 50 na baba yake lakini hana nidhamu ya kifedha.
 
leo dada said:
Nampongeza kwa juhudi zake.

Lakini hivi wazee wa zamani na NBC bank kulikuwa na nini!!???

Hapa kuna siri nafanya uchunguzi ipo siku mtaona kitabu changu kuhusiana na ufisadi ulipoanzia mpaka hapa tulipo.
Click to expand...
Kweli nyuma ya hizi biashara kubwa na watu wenye ukwasi wa kutisha kuna michezo michafu sana nyuma yake
 
Manyanza said:
Sijakuelewa Mkuu 😀
Click to expand...
Hahahaha kwenye ule wosia ambao ulipingwa mahakamani na familia ya Mengi dhidi ya Mke wa marehemu Jackline Ntuyabaliwe Mengi,

ikiongozwa na mdogo wake Regy ambaye ni Benjamin Mengi, na mtoto wa kiume wa Regy ambaye ni Abdiel Mengi ulisema kuwa watakaopinga kilichoandikwa ikiwa watashinda basi wapewe elfu moja ya kitanzania 😆😂

Wamachame hoyee
 
leo dada said:
Nampongeza kwa juhudi zake.

Lakini hivi wazee wa zamani na NBC bank kulikuwa na nini!!???

Hapa kuna siri nafanya uchunguzi ipo siku mtaona kitabu changu kuhusiana na ufisadi ulipoanzia mpaka hapa tulipo.
Click to expand...
Huko NBC kumetutoa wenfmgi sana enzi hizo.
Naogopa kusikia unafanya uchunguzi wa ufisadi, maana sisi wengine ustawi wetu umeanzia huko.
 
You must log in or register to reply here.

Our Community

Coming Soon

Regional Communities

Coming Soon
Back
Top Bottom
Menu
Forums
New posts
Log in
Register